All Chapters of Flash Marriage: Mr. Zillionaire Spoiled Me: Chapter 221 - Chapter 229

229 Chapters

14

Sa lakas ng pagkakasipa ni Crisanto, halos mawalan ng hininga si Carlo. Napahandusay siya sa sahig habang pilit na humihingal. Nanginginig pa ang buong katawan niya sa sakit habang unti-unti siyang gumapang palapit sa paanan ni Crisanto.“Dude...” Paos ang kanyang boses habang nakikiusap.Ngunit tiningnan lamang siya ni Crisanto nang may malamig na panghahamak.“Dude?” Bahagyang tumaas ang isang kilay niya. “Sino ang dude mo?” May bahid ng disgusto ang kanyang boses. “Wala ka bang hiya?” Agad na nagbago ang tono ni Carlo.“Mali ang sinabi ko.” Mabilis siyang nagpaliwanag, desperadong makahanap ng paraan upang makaligtas. “Hindi mo kasi alam ang buong kuwento. Intern ko siya noon sa kumpanya. Siya mismo ang lumalapit sa akin para makakuha ng regular position.” Pilít siyang ngumiti. “At aminado naman ako, nagkamali ako kanina. Nadala lang ako ng emosyon.”Mabilis siyang tumingin kina Crisanto at April. “Misunderstanding lang talaga ito.”Nanatiling malamig ang ekspresyon ni Crisanto.“M

15

Napakunot ang noo ni April habang may iniisip. May isang bagay na matagal nang gumugulo sa isip niya.“Kailan mo pa nalaman kung saan ako pumunta?” tanong niya habang nakatingin kay Crisanto.Bahagyang sumulyap si Crisanto sa kanya bago ibinalik ang tingin sa kalsada.“Kung lumabas ka, syempre lumabas din ako.”Natigilan si April. Pagkatapos ay dahan-dahan siyang lumingon, puno ng pagtataka ang mukha.“Sandali... sinusundan mo ba ako?”Agad na kumunot ang noo ni Crisanto. “Huwag mo ngang sabihin na parang stalker ako.” Napailing siya. “Sino ba ang sumusunod sa ’yo? Nagkataon lang na pupunta rin ako sa banyo.”Kaswal ang tono niya, ngunit sa loob-loob niya ay hindi niya kailanman aaminin ang totoong dahilan.Nag-aalala siya.Mula pa noong makita niya ang lalaking iyon, pakiramdam niya ay may masamang intensyon ito kay April. Kaya nang makita niyang lumabas ang dalaga, halos hindi siya nagdalawang-isip na sumunod.Hindi dahil gusto niya. Hindi rin dahil interesado siya. Nagkataon lang n

16

Matapos bayaran ang bill, sabay na lumabas sina Crisanto at April mula sa restaurant.Sa totoo lang, balak lamang ni Crisanto na ilabas si April para gumaan ang pakiramdam nito at makakain ng masarap. Hindi niya akalaing ang pinili niyang restaurant ang mismong sisira sa plano niya.Habang naglalakad sila sa mall corridor, bahagyang sumimangot si Crisanto at marahang hinimas ang kanyang tiyan.Mukhang hindi talaga kinaya ng sikmura niya ang kinain nila kanina.“Maghanap na lang tayo ng ibang makakainan,” sabi niya habang pilit na ngumiti. “This time, ibang restaurant na.”Napansin agad ni April ang bahagyang pamumutla ng mukha nito.“Masakit ba tiyan mo?” Tumango si Crisanto. “Konti lang.”Ngunit halatang hindi iyon "konti" base sa ekspresyon niya.Agad na napatingin si April sa paligid.“May nakita akong botika sa baba kanina. Bibilhan kita ng gamot.”Pagkasabi niya noon ay mabilis siyang tumalikod para maglakad papunta sa elevator.Ngunit agad siyang nahawakan ni Crisanto sa pulsuha

17

Nauunawaan ni Crisanto kung bakit ganoon kaaga naging matatag si April.Nakikita niya ang pagiging mature nito, ngunit higit pa roon, nakikita rin niya ang mga paghihirap na nagtulak dito upang maging ganoon. Sa maraming pagkakataon, para bang nakikita niya ang sarili niyang repleksiyon sa babae, parehong natutong magtiis, parehong nasanay na sarilinin ang mga problema sa halip na ibahagi sa iba.Marahil dahil doon kaya hindi niya mapigilang mag-alala.Tahimik siyang tumingin kay April na abala sa pagkain bago nagsalita.“Kapag may problema ka ulit sa hinaharap, sabihin mo lang kung ano ang dapat sabihin. Huwag mong akuin lahat mag-isa. Nandiyan naman ang pamilya mo para suportahan ka.”Hindi agad naunawaan ni April ang lalim ng sinabi nito. Abala siya sa pagkain at halos walang pag-aalinlangang sumagot.“Sa susunod na natin pag-usapan iyon.”Bahagya siyang ngumiti.“At saka, please... sikreto muna natin ito.”Napabuntong-hininga si Crisanto.Pakiramdam niya, kahit anong sabihin niya,

18

Isang malakas na putok ang biglang umalingawngaw sa paligid.Napapitlag si April at napahawak sa dibdib dahil sa gulat. Nang mapalingon siya sa pinanggalingan ng tunog, saka lamang niya napansing isang batang paslit ang pumutok sa lobo gamit ang maliit nitong laruan. Napailing na lang siya at bahagyang napangiti sa sarili dahil sa kaba.Samantalang si Crisanto ay hindi man lang natinag. Parang sanay na siya sa ingay ng mataong night market. Tahimik lamang niyang ibinalik ang tingin sa ihawan at kinausap ang may-ari ng puwesto."Boss, bawasan n'yo lang po ng konti 'yong anghang ng mga skewer."Tumango ang tindero habang inaasikaso ang mga iniihaw. Nagpalitan pa sila ng ilang kuwento hanggang sa mapangiti ito at tila may naalala."Hanggang ngayon, hindi mo pa rin ba siya napapasagot?"Napakamot si Crisanto sa batok at napabuntong-hininga."Hindi pa rin, Boss." Napangiti siya nang alanganin. "May idea ka ba diyan?"Natawa ang lalaki at nagkibit-balikat. "Ako pa talaga ang tinanong mo? Wa

19

Dahil hindi naman tumutol si Crisanto, tuloy-tuloy na ikinuwento ni Michael kay April ang nangyari sa loob. Maging ang ekspresyon ng mukha niya ay tila buhay na buhay habang inaalala ang eksena.“Pagpasok niya, sakto namang hinahawakan na sa kuwelyo si Luis. Nakakuha pa siya ng bote ng beer at mukhang handa nang ibasag iyon sa ulo niya. Kung na-delay lang si Crisanto kahit isang segundo, malaking problema na sana ang inabot ng grupo ni Luis.”Agad napakunot ang noo ni April. Kumabog ang dibdib niya sa kaba nang marinig iyon.“Lawless na naman ba sila? Basta-basta na lang nananakit ng tao?” tanong niya, halatang hindi matanggap ang ginawa ng kabilang grupo.Napatingin si Crisanto sa kanya. Bahagyang nagulat siya sa unang reaksiyon ni April. Sa halip na isipin ang nangyari sa sarili niya, ang una nitong inalala ay ang kalagayan ng mga taong kasama niya.“Pero bakit ba siya pinatulan?” muling tanong ni April, hindi pa rin mapakali. “Ano ba talaga ang dahilan kung bakit sila nag-away?”“H

20

Pagdating ni April sa barangay, agad siyang naging abala. Wala man lang siyang oras para magtagal sa pag-iisip tungkol sa nangyari noong nakaraang gabi. Pagkaupo niya sa harap ng computer, agad niyang binuksan ang system upang tanggapin at i-record ang mga dokumentong ipinapadala sa kanilang tanggapan. Isa-isa niya itong inayos, sinuri, saka gumawa ng maikling buod bago ipinasa sa mga kawani na nakatalaga sa bawat dokumento.Dati, isang batang temporary worker ang gumagawa ng mga ganitong trabaho. Bata pa ito, mabilis sa computer at sanay sa pagpapadala at pagtanggap ng mga file. Ngunit matapos itong mag-asawa at umalis sa trabaho, naging malaking problema para sa barangay ang paghahanap ng taong marunong humawak ng computer. Sa totoo lang, halos sumakit na ang ulo ng lahat sa tuwing may kailangang i-upload o i-download na dokumento.Mabuti na lamang at dumating si April sa tamang panahon. Kung hindi, malamang ay napilitan na naman ang village na maghanap ng isang kabataang marunong s

21

Biglang naalala ni Reynato ang bilin ni Crisanto. Agad siyang nakaramdam ng kaba. Napakamot siya sa ulo at pilit na umiwas ng tingin, saka kunwari’y nagmamadaling umalis.“Sir, kailangan ko talagang umihi. Sige, mauuna na ako.”“Tumigil ka diyan!”Hindi siya pinayagan ni Jun na makatakas. Malaki ang kamay nitong agad na humawak sa payat niyang braso at pinahinto siya.“Bago ka umihi, sabihin mo muna sa akin. Sino ang nakaaway ninyo?”“N-no… wala naman,” pautal na sagot ni Reynato. Iwas ang tingin niya, at habang lalo siyang tinititigan ni Jun, mas lalo lamang siyang naging alanganin. “Baka mali lang ang pagkakarinig mo. Wala talaga akong nakausap. Ang sinabi ko lang naman ay, ‘Paano naman ang iba?’”Napairap si Jun.“Bata ka, huwag mo akong lokohin. Hindi pa naman ako bingi. Kung hindi mo ipapaliwanag nang maayos kung ano ang nangyari, huwag mong asahang makakaalis ka rito.”“Ako…” Napangiwi si Reynato nang subukan niyang kumawala, ngunit hindi man lang gumalaw ang kamay ni Jun. “Sir,

22

Maingat na ipinasok ni April ang notebook sa drawer bago niya isinara iyon. Hindi niya gustong palakihin pa ang usapan tungkol sa sermon ni Jun, lalo na't tapos na naman ang lahat.“Hindi naman,” sagot niya nang walang gaanong emosyon.“Matigas ang ulo?” tanong ni Crisanto.Nakasandal siya sa gilid ng mesa, nakahalukipkip at bahagyang nakatagilid ang ulo habang pinagmamasdan si April. May pilyong ngiti sa labi niya, na para bang may alam siyang bagay na ayaw sabihin ng babae.“Narinig ko lahat.”Napatingin sa kanya si April.“Pakikinig sa usapan ng iba nang hindi nagpapaalam ay hindi magandang asal.”Agad namang umiling si Crisanto, tila inosente.“Hindi ako nakikinig nang palihim. Bukas ang bintana. Dumaan lang ako roon, kaya siyempre maririnig ko.”Umupo si April sa harap ng computer at binuksan ang mga work files niya. Hindi na niya ito tiningnan.“Kung narinig mo naman pala, bakit nagtanong ka pa?”Napansin ni Crisanto na parang walang pagbabago sa mukha ni April. Hindi ito mukhan

...

18 19 20 21 22 23

SCAN CODE TO READ ON APP