Semua Bab หมอพิษคืนชีพ ล้างแค้นใต้หล้า : Bab 51 - Bab 60

หลินเยว่ซินเบ้ปากด้วยท่าทีไร้แววใยดี หมดสภาพเร็วนัก… น่าผิดหวังยิ่ง นางลุกขึ้นจากพื้นอย่างเชื่องช้า ทว่าทุกอิริยาบถกลับสง่างาม จากนั้น นางหันไปยังฝูงชนที่ยืนตัวแข็งอยู่ไม่ไกล ทุกสายตาที่จับจ้องนาง… เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและสยดสยอง ประหนึ่งกำลังมองดูปีศาจในคราบมนุษย์ หลินเยว่ซินกวาดต

แต่ไหนแต่ไร เขาก็รังเกียจนางอยู่แล้ว ยามยังโง่ก็น่ารำคาญ แต่บัดนี้…เมื่อหายโง่ กลับเฉลียวฉลาด จนมิอาจมองข้าม เขากลับ “เกลียดชัง” นางยิ่งกว่าเดิม! ว่ากันว่า… คืนวันนั้นเอง “ฮูหยินรอง” แห่งเรือนหลัก ก็มิอาจทนต่อความอุกอาจของหลินเยว่ซินได้อีกต่อไป นางถึงกับพาผู้คน…บุกเรือนกลางกลางค่ำกลางคื

ในเวลาเดียวกันนั้น หลินเยว่ซิน เริ่มบูรณะเรือนเก่าของตนเองเรือนที่เคยทรุดโทรม บัดนี้ กลับกลายเป็นเรือนหลังอันสง่างามตระการตา ด้านหน้า ถูกปรับเป็นสวนหย่อมขนาดเล็กๆ มีบ่อน้ำพุหินหยกน้ำในบ่อพวยพุ่งไม่หยุด แลดูงดงามสดชื่นยิ่งนัก ถัดไป คือทะเลสาบจำลองผืนน้อย ที่สร้างขึ้นจากหินหยกน้ำเงินหายากจากดิ

หลินเทียนเฟิง บุตรชายคนรองแห่งจวนหลิน บุรุษผู้มีมาดสง่างาม สายตาเยือกเย็นดุจสายน้ำฤดูวสันต์ ทุกถ้อยคำที่เอื้อนเอ่ย ล้วนอบอุ่นละมุน ราวกลิ่นบุปผาแรกแย้ม แม้ในวันที่นางถูกตราหน้าว่า “โง่เขลา” เขาก็ยังเป็นเพียงหนึ่งเดียวที่ยื่นมือเข้ามา… “ใช่แล้วเจ้าค่ะ! คุณชายผู้นั้นน่ะ… เป็นคนเดียวที่

เงาดำพลันขยับ… บุรุษชุดขาวเงินก้าวออกจากหลังตู้ไม้หอม ใต้แสงเทียนริบหรี่ที่โอนเอน เรือนร่างสูงใหญ่ปรากฏงามสง่า ราวอสูรขาวในตำนาน เสื้อคลุมผ้าไหมสีขาวอมเงิน ทอประกายดังเกล็ดหิมะสะท้อนแสง เส้นผมยาวสีเงินถูกรวบหลวมๆ ด้วยริบบิ้นไหลกรายลงมาดุจม่านแพรเย็นยะเยือก ใบหน้าเรียวยาว หล่อเหลางามราวภาพสลัก ทว