All Chapters of หวนคืนสู่วันฟ้าใส: Chapter 91 - Chapter 100

104 Chapters

91 ไม่เข้าใจก็ช่างเถิด

ถิงถิงปั้นหงเจ๋อตัวปลอมขึ้นมาเพื่อการณ์นี้โดยเฉพาะ ในที่สุดช่วงเวลาที่รอคอยก็คืบคลานใกล้ขึ้นมาทุกขณะ ในชาตินี้นางไม่ต่างอะไรจากเหมยกุ้ยแดงที่เต็มไปด้วยหนามคม ส่วนชาติที่แล้วนางแค่ดำเนินชีวิตไปอย่างเรียบง่าย เพราะความเรียบง่ายจนเกินไปจึงทำให้คนเลวเหยียบย่ำได้ตามอำเภอใจ บัดนี้จะไม่ยอมใจอ่อนให้ใครเด็ดขาด“เมื่อสองสามวันก่อนข้าเจอสาวใช้ของจวนตระกูลว่านด้วยเจ้าค่ะ”ลู่ชิงเพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่าตอนที่ไปจ่ายตลาดได้เจอกับสาวใช้ของตระกูลว่านโดยบังเอิญ จากเหตุการณ์นั้นจึงได้ทราบมาว่าเจี้ยนกั๋วไปที่ตระกูลว่านบ่อยขึ้น จากเดิมที่ไปสัปดาห์ละครั้งสองครั้ง บัดนี้แทบจะไปเยี่ยมเยือนเจียเฉิงวันเว้นวันพอได้รู้แบบนั้นถิงถิงก็เผยรอยยิ้มบาง นางเดาเจตนาของเจี้ยนกั๋วออกในทันที ทุกอย่างดูเหมือนว่าจะเป็นไปตามแผนที่วางเอาไว้อย่างราบรื่น จุดประสงค์ที่เจี้ยนกั๋วไปที่จวนตระกูลว่านถี่เพราะอยากเห็นหน้าซืออิ่งตัวเป็นๆ หากเจี้ยนกั๋วต้องการเจอสตรีงามอันดับหนึ่งถึงขั้นจะลงแดง ถิงถิงเองก็อยากรู้เช่นกันว่าเจียเฉิงจะซ่อนซืออิ่งเอาไว้ได้นานแค่ไหน ต้องซ่อนมิดชิดเพียงใดถึงจะรอดพ้นสายตาตาเฒ่าตัณหากลับ“หึ…เหนื่อยหน่อยนะท่านพ่อ”ท
last updateLast Updated : 2025-11-29
Read more

92 อีกไม่นานหรอก

เพราะคำพูดที่ว่าเป็นเพียงหนึ่งตัวละครที่มีบทบาทอยู่ในชาติที่แล้ว หานอี้ควนยังติดใจกับคำๆ นี้ บางครั้งเก็บมาเป็นอารมณ์เง้างอนโดยไร้เหตุผล ถิงถิงเคยถามเขาว่าหากไม่อยากแต่งนางเป็นภรรยาก็พร้อมจะยกเลิกการแต่งงาน นั่นไม่เท่ากับว่าจะตัดเขาออกไปจากชีวิตอย่างนั้นหรือดวงตาคู่คมปราดมองไปยังธนูไม้ที่แขวนอยู่พลางเอื้อมมือออกไปคว้ามา ในหัวมีอีกหนึ่งคำถามผุดขึ้น เหตุใดวันนี้ความรู้สึกถึงแปลกไปจากเมื่อก่อน นี่เขากำลังหวาดกลัวสิ่งใดอยู่กันแน่…ในช่วงสายของวันถัดมา ถิงถิงเดินออกมารับแดดอุ่นที่ลานหน้าเรือนหลัก ระยะนี้นางไม่ค่อยได้ไปที่หอคุณธรรมเพราะมีเรื่องสกุลว่านให้ต้องจัดการ วันพรุ่งนี้คือวันปักปิ่นของซืออิ่งแต่ไม่มีข่าวคราวว่าเจียเฉิงส่งเทียบเชิญไปที่จวนของเจี้ยนกั๋ว“คุณหนูจะทานมื้อเช้าตอนนี้เลยหรือไม่เจ้าคะ หรือว่าจะให้จัดสำรับออกมาที่ศาลา”“เช่นนั้นเรามานั่งทานที่ศาลา แดดส่องถึงน่าจะอุ่นดี”“เจ้าค่ะ”ลู่ชิงหายเข้าไปในห้องครัวแล้วเดินกลับมาพร้อมสำรับอาหารเช้า วันนี้แม่ครัวทำโจ๊กและหมั่นโถว ส่วนขนมถั่วกวนลู่ชิงขอมาเพิ่มเป็นพิเศษ“นึกถึงอาหารตอนที่อยู่หมู่บ้านเฉินอู่นะเจ้าคะ ส่วนมากได้กินผักป่ากับข
last updateLast Updated : 2025-11-29
Read more

93 ชอบหรือไม่

“เอาของขวัญที่เตรียมมาให้ข้า”บ่าวรับใช้ที่ติดตามมามอบกล่องของขวัญให้เจี้ยนกั๋ว ของข้างในคือกำไลหยกล้ำค่า เป็นของขวัญที่เตรียมมามอบให้ซืออิ่งโดยเฉพาะ“ฮ่าๆ วันนี้เพิ่งมีโอกาสได้เจอสตรีงามที่สุดในใต้หล้า สมคำล่ำลือจริงๆ ข้าเตรียมของขวัญที่ดีที่สุดมามอบให้เจ้า รับไปสิ”ดวงหน้าของซืออิ่งซีดเผือด ฝ่ายนั้นยื่นกล่องของขวัญมานางจึงจำใจต้องยื่นมือออกไปรับ ทว่าเพียงแค่ยื่นมือออกไปก็ถูกเจี้ยนกั๋วฉวยโอกาสรวบมือเรียวเล็กอย่างถือวิสาสะ ซืออิ่งหน้าเสียรีบสะบัดมือออกอย่างแรงจนเผลอปัดกล่องของขวัญหล่นลงพื้น ยังดีที่กำไรหยกที่เจี้ยนกั๋วนำมาไม่แตกหัก ไม่ว่าจะทำสิ่งใดตระกูลว่านต้องระวังเป็นพิเศษ เพราะหากไปขัดใจเจี้ยนกั๋วเข้ากิจการที่กำลังไปได้ดีต้องจบเห่แน่ การที่คนเราไม่สามารถหายใจได้ด้วยจมูกของตนเองย่อมลำบากเป็นธรรมดา“ซืออิ่งระวังหน่อย”เจียเฉิงรีบก้มลงเก็บขึ้นมาแล้วส่งกล่องของขวัญให้บุตรสาว ซืออิ่งรับมาก่อนจะถอยห่างออกไปหลายก้าว“ขออภัยเจ้าค่ะ ข้าไม่ทันระวังก็เลยเกือบทำให้ของที่นายท่านเจี้ยนกั๋วนำมาเสียหาย”“ชอบหรือไม่”“ชะ…ชอบเจ้าค่ะ” น้ำเสียงหวานสั่นเครือ พยายามหลบสายตากักขฬะอันน่าสะอิดสะเอียนคู่น
last updateLast Updated : 2025-11-29
Read more

94 จดหมาย

“แต่อะไรหรือเจ้าคะท่านพ่อ”“แต่เขาขอเจ้าไปเป็นอนุแลกกับความช่วยเหลือ”เมื่อรู้ชัดแจ้งซืออิ่งส่งเสียงกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง นางรู้ดีแก่ใจว่าตระกูลว่านยืมจมูกเจี้ยนกั๋วหายใจมาตลอด ดังนั้นเจี้ยนกั๋วจึงมีอิทธิพลต่อคนทั้งตระกูล ซืออิ่งทรุดลงกอดขาบิดาน้ำตาไหลพราก อ้อนวอนอย่างน่าเวทนา“ท่านพ่อ ฮื่อ ไม่นะท่านพ่อ ข้าไม่อยากเป็นอนุของเจี้ยนกั๋ว ท่านแม่พูดกับท่านพ่อที ข้ารังเกียจตาแก่ตัณหากลับนั่นจะตายอยู่แล้ว ข้าจะไปเป็นอนุของมันได้อย่างไร”เสียงร้องไห้โวยวายดังออกนอกห้อง บ่าวรับใช้และสาวใช้ต่างวิ่งหลบไปคนละทาง ไม่มีใครกล้าเข้าไปยุ่มยามหรือสอดรู้สอดเห็นเพราะรู้นิสัยของซืออิ่งดี หากนางโวยวายรุนแรงถึงขั้นนี้ไม่แน่ว่าจะพาลมาลงที่พวกบ่าวไพร่จนเจ็บตัวอีกตามเคย“ไม่มีวิธีช่วยข้าเลยหรือเจ้าคะ ท่านแม่คิดหาวิธีเร็วเข้า หากพวกท่านจะให้ข้าแต่งไปเป็นอนุของเจี้ยนกั๋วจริงๆ ข้าจะตายให้ดู!”“ซืออิ่ง!” ผู้เป็นบิดาดึงตัวให้ลุกขึ้น เขย่าไหลบอบบางแรงๆ หวังดึงสติ“ฮื่อ ข้าจะตาย ข้าจะฆ่าตัวตายต่อหน้าพวกท่าน อย่ามาห้ามข้า!”เพี้ยะ!ใบหน้างามหันไปตามแรงตบ รางบอบบางล้มลงกับพื้นท่ามกลางสายตาตกตะลึงของมารดา เจ
last updateLast Updated : 2025-11-29
Read more

95 ว่ามาเถิดเจ้าค่ะ

เรื่องของเจียเฉิงนางไม่เก็บมาใส่ใจ ป่านนี้เหมยหลินและซืออิ่งคงจะดิ้นพล่าน ถิงถิงจะคอยดูต่อไปว่าสองแม่ลูกจะแก้ไขสถานการณ์อย่างไร นี่ก็เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์แล้วที่ไม่ได้ย่างกายเข้าไปในหอคุณธรรม ถิงถิงไม่รู้ว่าหานอี้ควนจะเป็นเช่นไร หรือบางทีเขาอาจจะสบายใจดีเสียด้วยซ้ำที่ไม่ต้องมีนางคอยวุ่นวายให้รำคาญใจ“คุณหนูเป็นอะไรหรือเจ้าคะ มองถ้วยชาแล้วเอาแต่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ในนั้นมีอะไรงั้นหรือ”“ขะ…ข้ายิ้ม?” นางทวนถามพลางใช้นิ้วชี้ทั้งสองข้างจิ้มที่มุมปากตนเองบังคับให้หุบยิ้ม พอได้คิดถึงเรื่องของหานอี้ควนก็เผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว“อื้ม”“พรุ่งนี้เราไปหอคุณธรรมกัน”“เจ้าค่ะ อยากให้บ่าวเตรียมอะไรให้บ้างเจ้าคะ”“เอาเป็นขนมถั่วกวนและของกินเล่นก็ได้”นอกจากจะเอาขนมไปเพื่อเอาใจบุรุษ นางยังคิดเผื่อแผ่ไปถึงฟางหรง รายนั้นถูกผู้เป็นนายดุเป็นประจำแล้วชอบทำหน้าจ๋อยอยู่ตลอด มาย้อนคิดดูแล้วหานอี้ควนก็คงไม่ได้เคร่งระเบียบแค่กับนางคนเดียว แต่เขาเคร่งครัดกับคนทั้งหอคุณธรรมเลยต่างหาก จู่ๆ ถิงถิงก็ขนลุกซู่ หากแต่งงานกับเขาแล้วถูกเขาควบคุมจะทำเช่นไรหนอ…เช้าวันรุ่งขึ้นลู่ชิงเตรียมปิ่นโตขนมหวาน จากนั
last updateLast Updated : 2025-11-29
Read more

96 ข้าบอกให้พอ

“พ่อมีเรื่องอยากให้เจ้าช่วยสักอย่าง ปีนี้พ่อค้าใหญ่หงเจ๋อจะร่วมประมูลสัมปทาน ปกติเจี้ยนกั๋วก็สนับสนุนตระกูลว่านเป็นอย่างดี แต่ครั้งนี้เขาขอซืออิ่งไปเป็นอนุแลกกับการสนับสนุน พ่อจึงอยาก เอ่อ…ถิงถิงเจ้าเป็นคนฉลาดมีไหวพริบ น้องสาวของเจ้าอ่อนต่อโลก หากนางต้องถูกส่งไปจวนเจี้ยนกั๋วจะใช้ชีวิตต่อไปอย่างไร พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกัน การแต่งงานเป็นการตัดสินใจของบุพการี พ่อจะให้เจ้าแต่งเข้าจวนเจี้ยนกั๋วแทนน้องสาวเจ้า”พูดมาได้! ถิงถิงเดือดดาลจนหน้าขึ้นสี สองมือที่วางอยู่หน้าตักบีบกันแน่นจนรู้สึกเจ็บ ไม่ว่าจะชาตินี้หรือชาติไหนบิดาก็ยังเป็นคนที่ทำร้ายนางได้เจ็บปวดที่สุด ตัดขาดกันแล้วย่อมหมายความว่าไม่มีสิทธิ์มาบงการชีวิตกันอีก แต่เจียเฉิงก็ยังถือสิทธิ์ความเป็นบิดามาก้าวกาย ใครว่าอย่างไรก็ว่าตาม ไม่เคยมีจุดยืนที่มั่นคงเป็นของตนเอง “คนที่เจี้ยนกั๋วอยากได้คือซืออิ่งไม่ใช่ข้า ท่านเอาความมั่นใจมาจากไหนว่าข้าจะแต่งแทนได้ ใครบอกท่านอย่างนั้นหรือเจ้าคะ"“แม่รองของเจ้าบอกว่าเจ้าเก่งและเอาตัวรอดได้ หากไปอยู่ที่จวนเจี้ยนกั๋วต้องสู้รบปรบมือกับเหล่าอนุจิ้งจอกได้แน่”“แต่มันคือทั้งชีวิตข้องข
last updateLast Updated : 2025-11-29
Read more

97 กอด

แม้ว่าจะเดินต่อไหวแต่กลับไม่มีแรงจะก้าวเดิน ถิงถิงนั่งอยู่ตรงนั้นนานเกือบหนึ่งก้านธูป ฟุบหน้าลงกอดเข่าจนใจ นานหลายจิบน้ำชาจึงเงยหน้าขึ้นมา ปรากฏเห็นปลายเท้าของคนผู้หนึ่งยืนอยู่เบื้องหน้า พอมองใบหน้าของคนผู้นั้นชัดขึ้นก็รีบใช้หลังมือปาดน้ำตาลวกๆ“ประมุขน้อย”“คุณหนูจ้าวร้องไห้เพราะคิดว่าหลงทาง เดินไปอีกไม่ถึงสามสิบก้าวก็เจอถนนแล้ว กลับกับข้าเถิด ตรงนี้่ทิวทัศน์ไม่ได้สวยงามถึงขั้นที่ว่าจะต้องหยุดชื่นชม”“…”“หรือว่าร้องไห้เพราะข้ามาช้าไป เช่นนั้นข้าผิดเองขอโทษด้วย”นางเงียบ เอื้อมมือออกไปจับฝ่ามือใหญ่ที่ยื่นมา พอลุกขึ้นยืนแล้วก็ยิ้มเศร้าๆ“ใครรังแก" ถิงถิงยังเงียบอยู่ "เอาเถิด…เจ้าคงไม่อยากตอบ"“ทำไมคนที่ควรปกป้องข้าถึงเอาแต่ทำร้ายข้าหรือเจ้าคะ”“บางอย่างในโลกนี้ยิ่งรู้ก็ยิ่งไม่เข้าใจ เจ้าก็ไม่จำเป็นต้องหาคำตอบให้เป็นทุกข์ ใครไม่ปกป้องเจ้าข้าจะปกป้องเจ้าเอง”เพียงพูดมาน้ำตาของนางก็ไหลพรากอย่างห้ามไม่อยู่ เคยคิดมาตลอดว่าตนเองเข้มแข็งพอ เหตุใดถึงกลายเป็นคนขี้แยไปได้เล่า ถิงถิงรีบใช้หลังมือซับน้ำตาลวกๆ อีกครั้ง จ้องมองใบหน้าหล่อเหลาด้วยแววตาพร่ามัว“จบแล้ว…คงจบแต่เพียงเท
last updateLast Updated : 2025-11-29
Read more

98 อีกสามวัน

เขายังคงพูดอย่างสุภาพวางตัวสุขุมและดูเหมือนว่าให้เกียรติอีกฝ่ายเป็นอย่างมาก เจียเฉิงเองก็พึงพอใจกับคำพูดเหล่านั้น ทว่าเหมยหลินยิ้มค้างในตอนที่กล่าวถึงเรื่องของหยู่ถิง ส่วนซืออิ่งหน้าชากับคำว่าว่าที่ภรรยา ซึ่งหานอี้ควนหมายถึงถิงถิง หานอี้ควนยังยึดมั่นว่าจะแต่งกับพี่สาวต่างมารดานั่นให้ได้ ไม่ได้มาเยือนตระกูลว่านเพราะเปลี่ยนใจมองนางเลยสักนิด“ประมุขน้อยอย่าได้เกรงใจคนกันเองทั้งนั้น ในฐานะลูกเขยจะมาตระกูลว่านเมื่อไรก็ย่อมได้ เป็นโชคดีของถิงถิงจริงๆ ที่จะได้แต่งงานกับประมุขน้อย”ใช่! เป็นโชคดีของถิงถิงที่จะได้แต่งเข้าไปเป็นนายหญิงของหอคุณธรรม แต่เป็นโชคร้ายของซืออิ่งที่จะต้องแต่งไปเป็นอนุของเจี้ยนกั๋ว ได้ฟังคำบิดาแล้วซืออิ่งกำมือแน่นริมฝีปากสั่นระริก เก็บความขมขื่นเอาไว้เต็มอกแทบจะปะทุออกมา“เมื่อไม่นานมานี้เกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับถิงถิง ทำให้ตอนนี้นางเป็นกังวลและหวาดกลัว แต่ท่านพ่อตาไม่ต้องเป็นห่วง ต่อไปนี้ข้าจะเป็นคนดูแลนางเอง ข้าจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนแตะต้องนางแม้แต่ปลายเล็บ หากยังมีคนกล้าทำเรื่องชั่วลับหลังข้าขอสาบานว่าถ้าสืบทราบจะตามคิดบัญชีแบบรายตัวไม่ให้พวกมันตายดี ท่านพ่อตาวางใจเถิดขอ
last updateLast Updated : 2025-11-29
Read more

99 มอบของขวัญ

ท่านตาชอบเล่นใหญ่อยู่เสมอ ถิงถิงถอนหายใจเหนื่อยๆ เห็นว่าเจ้านายไม่ถามอะไรต่อลู่ชิงจึงพูดอีก“คนที่เร่งรัดหาใช่ใต้เท้าหานไม่ เป็นประมุขน้อยต่างหาก”ถิงถิงชะงักค้างครู่หนึ่ง หัวคิ้วจดกันแทบเป็นเส้นตรง“ประมุขน้อยคงต้องการเป็นผู้สืบทอดหอคุณธรรมไวๆ”“ไม่คิดว่าประมุขน้อยอาจจะชอบคุณหนูก็เลยเร่งรัดงานแต่งบ้างหรือเจ้าคะ”เขาเคยบอกอย่างชัดเจนแล้วว่าจำเป็นต้องแต่งเพื่อเข้ารับเป็นผู้สืบทอดอย่างเป็นทางการ ถิงถิงก็เลยเตือนใจตนเองอยู่เสมอไม่กล้าคิดไกลไปถึงขั้นนั้น ส่วนตัวเขาเองก็ไม่เคยบอกความในใจให้ได้ยิน แล้วอย่างนี้จะให้นางคิดทึกทักเอาเองคนเดียวได้อย่างไรว่ามีใจให้ ดีไม่ดีอาจถูกมองเป็นตัวตลกและถูกหัวเราะเอา“ไม่คิด”“วันนั้นที่คุณหนูถูกนายท่านเจียเฉิงลักพาตัวไปประมุขน้อยเป็นห่วงคุณหนูมากเลยนะเจ้าคะ ดูก็รู้ว่าประมุขน้อยชอบคุณหนู ใครๆ ก็รู้มีแต่คุณหนูที่ไม่รู้”“พอแล้วเจ้าเลิกเหลวไหล”ลู่ชิงหุบปากลงฉับแล้วอมลมไว้จนแก้มป่อง นึกขึ้นได้ว่ามีอีกเรื่องหนึ่งที่สำคัญมากเช่นกันต้องรายงาน“ข้ายังมีอีกเรื่องเป็นเรื่องของตระกูลว่าน มีข่าวแว่วมาว่าคุณหนูซืออิ่งจะถูกส่งตัวไปจวนเกี้ยนกั๋วในอีกสามวัน ดังนั้นคุณหน
last updateLast Updated : 2025-11-29
Read more

100 สงสัยข้าจะคออ่อน

เพราะตั้งใจหลีกเลี่ยงชุดเจ้าสาวสีแดงซึ่งเป็นการตีตัวเสมอภรรยาเอก ข้อนี้ซืออิ่งรับรู้และเข้าใจดีว่านั่นอาจแสดงถึงการไม่ให้เกียรติผู้ที่อยู่ก่อน ด้วยเหตุนี้เหมยหลินจึงให้นางสวมชุดเจ้าสาวสีชมพูอ่อน หากวันนี้สวมอาภรณ์สีแดงเข้าไปอนาคตจะต้องอยู่ในจวนเจี้ยนกั๋วอย่างยากลำบาก บรรดาอนุทั้งหลายต้องเขม่นไม่ชอบขี้หน้านางตั้งแต่วันแรกที่แต่งเข้า“จับนางเปลี่ยนชุด”“อย่านะ! ไม่! ข้าไม่ต้องการ อย่า! พวกเจ้าเป็นใครเหตุใดทำกับข้าเช่นนี้ คอยดูข้าจะฟ้องท่านพ่อ ท่านพ่อของข้าจะเอาชีวิตพวกเจ้าทุกคน”กรี้ดดดดดดดปลายยามซวีจบจากพิธีการที่ยุ่งยากมาทั้งวัน ถิงถิงนั่งอย่างสงบเสงี่ยมในห้องหอ นางกำลังรอให้เจ้าบ่าวมาเปิดผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวให้ตามธรรมเนียม สักพักเสียงฝีเท้าคู่หนึ่งเดินเข้ามาใกล้ พร้อมกันนั้นเบื้องหน้าก็สว่างวาบเพราะผ้าคลุมถูกเปิดออก“เจ้าคงหิวเพราะไม่ได้กินอะไรมาทั้งวัน” เขาถามพลางอมยิ้มน้อยๆ“ข้าซ่อนขนมโก๋ไว้ในแขนเสื้อแอบกินไปบ้างแล้ว ประมุขน้อยไม่ต้องห่วง”“เป็นเช่นนั้นหรือ”“เจ้าค่ะ ห่วงแต่ประมุขน้อยคงดื่มมามาก เอ่อ…หน้าท่านแดง”เขาดื่มมามากจริง พวกที่ยกจอกสุราให้ก็ยุให้ดื่มไม่หยุด แล้วตอนนี้หานอ
last updateLast Updated : 2025-11-29
Read more
PREV
1
...
67891011
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status