หมอเทวดาทะลุมิติ มาอุ้มท้องให้แม่ทัพไร้ทายาท のすべてのチャプター: チャプター 381 - チャプター 390

461 チャプター

บทที่ 381

โม่จิ่นเฉินถึงกับเงียบไป “…”ซวนหยวนเฉินปาดน้ำตา มองโม่จิ่นเฉิน ก่อนถามอย่างฉงน “พี่หญิงมู่ พี่ใหญ่โม่ ท่านผู้นี้คือ?”มู่หนิงกล่าวแนะนำ “ท่านนี้คือโม่จิ่นเฉิน พี่สี่ของพี่ใหญ่โม่ของท่าน”“คารวะพี่สี่”ซวนหยวนเฉินกล่าวทักทายโม่จิ่นเฉินอย่างเรียบร้อยสุภาพ“ถะ…ถวายบังคมพ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท”โม่จิ่นเฉินประสานมือสองข้าง ค้อมกายคารวะอย่างนอบน้อมถึงที่สุดซวนหยวนเฉินเห็นเช่นนั้น ก็รีบเข้ามาพยุงเขาขึ้น พร้อมเอ่ย “พี่สี่! ตรงนี้มีแค่พวกเราไม่กี่คน ท่านไม่ต้องเกรงใจกันถึงเพียงนี้ เรียกข้าว่าเสี่ยวเฉิน เหมือนกับพี่หญิงมู่และพี่ใหญ่โม่ก็ย่อมได้”“เสี่ยวเฉิน? เรื่องนี้…”โม่จิ่นเฉินเหลือบมองโม่จิ่นยวนและมู่หนิง คล้ายจะถามว่าเรียกแบบนี้เหมาะสมจริงหรือ?ถึงอย่างไรพระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ ส่วนพวกเขาเป็นเพียงข้าราชบริพาร ไหนเลยจะมีขุนนางคนใดเรียกขานนามลำลองของฮ่องเต้เช่นนี้“เดี๋ยวก็ชิน”มู่หนิงและโม่จิ่นยวนหาได้สนใจเรื่องเล็กน้อยเหล่านี้ไม่ เพียงพยักหน้าให้เขาเชิงว่าวางใจเถิดซวนหยวนเฉินนึกถึงเหตุการณ์เมื่อครู่ที่จู่ ๆ ทั้งสามคนก็ปรากฏตัวกลางอากาศ จึงถามขึ้นด้วยความสงสัยอย่างถึงที่สุด “พี่หญิงม
続きを読む

บทที่ 382

“จริงแท้แน่นอน พี่หญิงเคยโกหกท่านด้วยหรือ? หากท่านยังไม่เชื่อ ประเดี๋ยวลองถามพี่ใหญ่โม่ของท่านต่อหน้าอีกครั้งก็ได้”มู่หนิงเหลือบมองโม่จิ่นยวน สื่อว่าเจ้าตัวเขาก็อยู่ที่นี่ด้วย หากไม่เชื่อก็ลองถามเองได้เลย“ข้าเชื่อ คำพูดของพี่หญิงมู่ข้าต้องเชื่อแน่นอนอยู่แล้ว”ศีรษะของซวนหยวนเฉิน ผงกขึ้นลงรัวเหมือนไก่จิกข้าวสารท่าทางตึงเครียดเช่นนั้น ดูราวกับว่ามู่หนิงกำลังโกรธโม่จิ่นยวนมองทางเขา และเอ่ยอย่างตรงไปตรงมา “ข้ามาครั้งนี้ เพียงเพราะอยากบอกท่าน ในแคว้นฉู่ข้าเป็นเพียงแม่ทัพในนาม ยามปกติเมื่อไม่มีธุระข้าจะอยู่กับลูกเมียและครอบครัวที่เมืองไถโจว แต่หากแคว้นฉู่เกิดประสบปัญหา ข้าจะรีบเข้ามาช่วยเหลือในทันที และจะไม่ยอมให้ผู้ใดเข้ามารุกรานแผ่นดินของแคว้นฉู่เป็นอันขาด”มู่หนิงได้ยินเช่นนั้น หัวใจพลันกระตุกวูบในประวัติศาสตร์แคว้นฉู่สิ้นเอกราช ภายหลังจากนั้นโม่จิ่นยวนก็ป่วยเป็นโรคตรอมใจนางคิดในใจ อาจเป็นเพราะคำมั่นสัญญาประโยคสุดท้ายเมื่อครู่ ทำให้เขาป่วยเป็นโรคตรอมใจในตอนสุดท้ายกระมังเพราะเขาเป็นคนหนักแน่นมั่นคงในคุณธรรม แม้ในแคว้นฉู่จะเป็นเพียงแม่ทัพในนาม ทว่าในช่วงหลายปีที่ผ่านมานี้เขา
続きを読む

บทที่ 383

“บัดนี้เขามีอำนาจทหารอยู่ในมือถึงสองแสนนาย ส่วนโหวเจิ้นเป่ยก็ช่วยเขาดึงตัวขุนนางอำมาตย์ใหญ่ในราชสำนักบางส่วน หวังสมคบคิดแผนการชั่วร้ายที่ยิ่งใหญ่กว่า…”โม่จิ่นยวนฟังแล้ว พลันขมวดคิ้วอย่างหนักใจ “อำนาจทหารสองแสนนายมิใช่จำนวนเล็กน้อย หากยังมีขุนนางคนอื่นฝักใฝ่ไปทางเขาเพิ่มอีก เกรงว่าท่านจะยิ่งมีภัย”มู่หนิงหาได้กังวลใจอะไรมากมาย เพราะนางรู้ดี ซวนหยวนเฉินสามารถคลี่คลายปัญหาเหล่านี้ได้จุดประสงค์ที่นางมาที่นี่ ก็เพื่อช่วยเขา ไม่ให้เขาถูกลอบวางยาพิษแน่นอนว่า ทางที่ดีก็ต้องลดจำนวนความบาดเจ็บและสูญเสียให้เหลือน้อยที่สุดซวนหยวนเฉินกลับยิ้มและเอ่ยว่า “ไม่ อ๋องผู้สำเร็จราชการมีจุดอ่อนหนึ่งจุด นั่นคือเขาให้ความสำคัญกับธิดาของเขามาก ก่อนหน้านี้ไม่นานข้าเพิ่งแต่งตั้งนางขึ้นเป็นกุ้ยเฟย และบุตรสาวของเขาหากใช้คำพูดที่พวกท่านพูดกันมาอธิบาย คือนางเป็นพวกงมงายในความรัก”พูดมาถึงตรงนี้ นัยน์ตาของซวนหยวนเฉินพลันฉายแววรังเกียจขึ้นมาวูบหนึ่ง จากนั้นก็กล่าวต่อ “เมื่อครั้งนางยังเยาว์วัยเคยพบหน้าข้าหนึ่งครั้ง ก็ชอบข้าจนจะเป็นจะตายให้ได้ หลังจากข้ากลับมาจากเมืองไถโจว นางก็มีปากเสียงกับบิดาของนาง บอกว่าจะ
続きを読む

บทที่ 384

เมื่อครู่ตอนที่โม่จิ่นยวนและซวนหยวนเฉินสนทนาถึงประเด็นนี้กัน ความจริงนางอยากจะออกปากเตือนพวกเขาอยู่บ้างแต่ไม่รู้ว่าไปพัวพันกับสิ่งใดเข้า นางคิดจะเอ่ยปากแต่กลับเอ่ยออกไปไม่ได้ ราวกับมีพลังงานบางอย่างห้ามปรามไม่ให้นางแพร่งพรายข้อมูลนี้ออกไปอย่างไรอย่างนั้นนางจำได้ว่าในประวัติศาสตร์มีสองคนที่คิดก่อกบฏ คนหนึ่งคือแม่ทัพคนที่รองแม่ทัพจางพูดถึง ส่วนอีกคนคืออัครเสนาบดี ทั้งสองคนต่างมีความคิดเหมือนกัน และสมคบกันทำความชั่วมานานมากแล้ว แต่เป็นเพราะตั๊กแตนจับจั๊กจั่น นกขมิ้นคอยจ้อง ทั้งคู่ต่างคิดว่าตนเองกุมจุดอ่อนของอีกฝ่ายไว้ได้แล้ว ทว่าความจริงกลับหาได้เป็นเช่นนั้นไม่“เสี่ยวเฉิน ข้าเห็นว่าที่ตำหนักหย่างซินของท่าน มีองครักษ์ลับรักษาการณ์อยู่มากเพียงนี้ ส่วนทหารองครักษ์ก็ผลัดเวรกันตรวจตราตลอดทั้งคืน เป็นเพราะมีคนเคยลอบสังหารท่านอย่างนั้นหรือ?”เพราะมู่หนิงมิอาจพูดเรื่องเหล่านี้อย่างตรงไปตรงมาได้ ดังนั้นจึงคิดว่าจะเริ่มต้นจากจุดนี้แทนซวนหยวนเฉินพยักหน้า “ใช่แล้ว ทุกสองสามวัน จะมีคนพยายามลอบสังหารข้า”มู่หนิงลองหยั่งเชิงอีกครั้ง “แล้วคนพวกนี้ใครเป็นคนส่งมาสังหารท่านหรือ ท่านมีคิดไว้ในใจบ้า
続きを読む

บทที่ 385

ตอนที่มู่หนิงกลับมาถึงโรงเตี๊ยม เดิมทีนางคิดว่าเวลาทุกคนคงเข้านอนกันหมดแล้ว กลับคิดไม่ถึงเลยว่าทุกคนจะกำลังนั่งรอพวกนางกลับมาอยู่ในห้องของนางกับโม่จิ่นยวน“ท่านแม่ พี่สะใภ้ อู๋เฉิน เจ๋ออวี่ พวกท่านยังไม่เข้านอนอีกหรือ?”ดูจากสภาพแล้ว เกรงว่าหลังจากนางและโม่จิ่นยวนรวมถึงโม่จิ่นเฉินก้าวเท้าออกไป พวกนางก็ตื่นมารอพวกเขากลับมาทันทีเลยกระมังไม่สิ ควรพูดว่าพวกนางไม่ได้หลับเลยมากกว่า“หนิงหนิง รีบมาให้แม่ดูสิ เจ้าถูกเจอตัวหรือเปล่า ได้รับบาดเจ็บตรงไหนหรือไม่?”มู่หนิงครั้นเปิดประตูเข้ามา คนให้องต่างก็กรูกันเข้ามาหาทันที แต่ละคนต่างมองสำรวจสภาพนางอย่างละเอียดด้วยความเป็นห่วงไม่รู้คลาย และคนที่ดูจะตึงเครียดที่สุดก็หนีไม่พ้นฮูหยินผู้เฒ่าโม่อายุขนาดนี้แล้ว นางยังอดหลับอดนอนไปพร้อมกับพวกหนุ่มสาวเพื่อรอให้มู่หนิงกลับมาบรรดาพี่สะใภ้ต่างพยายามโน้มน้าวนางแล้ว ให้นางไปพักผ่อนก่อน ไว้มู่หนิงกลับมาแล้วค่อยไปปลุกนางแต่นางกลับบอกว่าไม่ไป นางจะรออยู่ที่นี่พร้อมกับทุกคนจนกว่ามู่หนิงจะกลับมา หากนางไม่เห็นมู่หนิงกลับมาอย่างปลอดภัย ไหนเลยจะมีอารมณ์ไปนอนกันเล่าต่อให้ไปนอน ก็นอนไม่หลับหรอกโม่จิ่นเฉ
続きを読む

บทที่ 386

เขามิได้ใช้น้ำเสียงคำสั่ง หากแต่เอ่ยด้วยความเคารพกับทุกคน และพูดเชิงหารือกับพวกเขา“เรื่องนี้ฝากไว้ที่พวกข้าสองคนได้เลย”เจ๋ออวี่ตบหน้าอกตนเอง ท่าทางเต็มไปด้วยความมั่นใจอย่างยิ่งยวดโม่จิ่นยวนเดิมทีตั้งใจให้พี่สะใภ้ใหญ่และพี่สะใภ้รองแฝงตัวเข้าไปในจวนอัครเสนาบดี แต่พอลองคิดแล้ว ก็รู้สึกว่าไม่จำเป็นอัครเสนาบดีแห่งแคว้นฉู่แสดงตัวอย่างเปิดเผย ตราบใดที่สามารถควบคุมกลุ่มขุนนางอำมาตย์ที่คอยสนับสนุนเขาได้แล้ว หากคิดจะเอาผิดเขาเมื่อใด ก็สามารถทำได้ทุกเมื่อ“พี่ห้า บัดนี้พี่สะใภ้ห้าตั้งครรภ์ได้ห้าเดือนกว่าแล้ว ส่วนพี่สะใภ้อิ๋งอิ๋งเองก็กำลังตั้งครรภ์เช่นกัน ท่านไม่มีธุระอะไรก็ไปอยู่เป็นเพื่อนนาง พานางไปเดินชมตลาด หรือไม่ก็เดินซื้อของตามร้านรวงริมทางเถิด”“อืม”โม่จิ่นอี้พยักหน้าตอนนี้วรยุทธ์ของเขาฟื้นกลับมาได้เพียงครึ่งเดียว ต่อให้อยากช่วยก็ทำไม่ได้ ดังนั้นการจัดสรรภาระหน้าที่ของโม่จิ่นยวน เขาย่อมรับผิดชอบไม่ไหว“ส่วนพี่สะใภ้หกและพี่สะใภ้สาม เรื่องที่พำนักของพวกเราขอมอบหมายให้พวกท่านทั้งสองจัดการ ทางที่ดีให้เช่าเรือนในเมืองหลวงสักหลักเอาที่เงียบสงบสักหน่อย แบบนี้พวกเราจะได้สะดวกขึ้นในย
続きを読む

บทที่ 387

หลังจากทุกคนแยกย้ายกันไปพักผ่อน มู่หนิงและโม่จิ่นยวนก็สั่งให้ศูนย์ศูนย์เจ็ดช่วยดูแลพวกเด็ก ๆ จากนั้นสองคนก็เข้าไปในมิติไม่มีทางเลือก เพราะอีกไม่นานเด็กทั้งสองก็จะตื่นนอนแล้ว หากพวกนางนอนด้านนอกตอนนี้ต้องนอนหลับไม่สนิทแน่ไหนเลยจะทราบ โม่จิ่นยวนพอเข้าไปในมิติแล้วก็อุ้มนางเข้าไปในห้องชำระร่างกายทันที“หนิงหนิง วันนี้พวกเรา…อาบน้ำด้วยกันเถิด”โม่จิ่นยวนคิดถึงมู่หนิงเกินจะทนไหวแล้ว ในตอนที่เอ่ยประโยคนี้ออกมา ดวงหน้าหล่อเหลาของเขาขึ้นสีแดงระเรื่อขึ้นอย่างห้ามไม่ได้เขาไปตามหาพี่สี่ถึงแดนตะวันตก สี่เดือนเต็มแล้วที่ไม่ได้แตะต้องภรรยาที่รัก อุตส่าห์กลับมาแล้วทั้งที ก็ต้องมาเจอว่านางมีระดูอีก หลังจากเรื่องนั้นก็เจอเรื่องที่ทั้งครอบครัวต้องเร่งเดินทางเข้าเมืองหลวงมาขัดขวางอีก พี่สะใภ้ห้าและพี่สะใภ้อิ๋งอิ๋งเข้ามาอยู่ในมิติทั้งวัน เขาอยากหาโอกาสใกล้ชิดภรรยาที่รักสักหน่อยก็ทำไม่ได้เลย“ไม่ได้นอนทั้งคืน ท่านไม่เหนื่อยหรือ?”มู่หนิงชะงักไปเล็กน้อย ทันใดนั้นก็ยิ้มพลางเอ่ยเย้า“เหนื่อยไม่เหนื่อย เจ้าลองดูก็รู้เอง”โม่จิ่นยวนหรี่ตาลงพลางปลดเปลื้องอาภรณ์ของนางออก ก่อนที่จูบอันเร่าร้อนจะถาโถมลงม
続きを読む

บทที่ 388

มู่หนิงนอนหลับไปและกว่าจะตื่นขึ้นมาอีกที ก็เป็นวันที่สองของมิติแล้วเอื้อมมือไปสัมผัสอุณหภูมิข้างกาย ตำแหน่งของโม่จิ่นยวนตอนนี้เย็นเยียบอย่างถึงที่สุด ชัดเจนว่าเขาตื่นนอนนานมากแล้วโม่จิ่นยวนเวลานี้เตรียมอาหารเช้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว และกำลังจะขึ้นไปชั้นบนเพื่อปลุกมู่หนิงให้ลงมากินข้าวพอดี แต่สุดท้ายก็เห็นว่านางลงมาชั้นล่างแล้ว“หนิงหนิง เจ้าตื่นแล้วหรือ? ข้าคิดว่าจะขึ้นไปปลุกเจ้าลงมากินข้าวด้วยกันพอดี”โม่จิ่นยวนเห็นมู่หนิงเดินลงมา ก็สืบเท้ายาว ๆ เข้าไปหาและจูงมือนางเดินไปยังห้องครัว “ไปกันเถิด ข้าทำบะหมี่ไข่ดาวให้เจ้า เป็นเส้นหมี่ที่ข้านวดเองด้วย ไปชิมดูเถิดว่ารสชาติถูกปากหรือไม่”มู่หนิงจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่เปรียบของโม่จิ่นยวนอย่างแปลกใจเขาทั้งหล่อเหลาทั้งสะอาดสะอ้านหมดจดจริง ๆ บนใบหน้ามิอาจหาจุดด่างพร้อยได้แม้แต่น้อยก่อนหน้านี้เพราะต้องออกรบทำศึกตลอดทั้งปี ดังนั้นผิวพรรณของเขาจึงค่อนข้างดำคล้ำกระด้างไปบ้าง แต่ช่วงหนึ่งปีที่ผ่านมานี้เขาดูขาวขึ้นไม่น้อย มองแล้วยิ่งดูหล่อเหลาเลิศล้ำไม่เป็นรองยิ่งกว่าเก่าบัดนี้บนใบหน้าหล่อเหลาสะอาดสะอ้านหมดจด ไม่ปรากฏคราบเปื้อนสกปรกแม้แต
続きを読む

บทที่ 389

รางวัลเป็นเหมืองทองแน่นอนว่าน่าดีใจอยู่หรอก เพียงแต่นางไม่มีเทคโนโลยีการสกัดแร่นี่สิดังนั้นต่อให้มอบภูเขาทองคำให้นางหนึ่งลูก นางก็เอาไปทำอะไรไม่ได้รอให้นางได้รับรางวัลเป็นเทคโนโลยีและเครื่องมือสำหรับหลอมทองเมื่อใด ไว้ตอนนั้นค่อยดีใจก็ยังไม่สาย“จิ่นยวน! ท่านได้ยินหรือไม่ มิติให้สิทธิ์เข้ามิติเพิ่มอีกหนึ่งที่แล้ว หลังจากนี้ข้าก็สามารถพาคนในครอบครัวเข้ามาพร้อมกันได้ถึงสามคนแล้ว”มู่หนิงบอกข่าวดีให้โม่จิ่นยวนฟังโม่จิ่นยวนขานรับด้วยแววตาแสนอ่อนโยน พร้อมเอ่ยว่า “เหมิงเหมิงพูดอะไร ข้าได้ยินหมดแล้ว”หนิงหนิงไม่เหมือนคนอื่นเลยจริง ๆหากเป็นคนอื่น พอได้ยินว่าได้รับรางวัลเป็นเหมืองทองคำ คงดีใจจนกระโดดโลดเต้นไปนานแล้วแต่นางกลับสงบนิ่งไม่สะทกสะท้าน รางวัลที่ทำให้นางดีใจที่สุด กลับเป็นสิทธิ์การพาคนในครอบครัวเข้ามาในมิติเสียอย่างนั้นภรรยาที่แสนดีแบบนี้ จะให้เขาไม่รักได้อย่างไร จะให้เขาไม่หวงแหนได้อย่างไร“จริงสิ ยังมีลำธารทรายด้วยนะ นี่ถือเป็นสิ่งล้ำค่า เป็นหัวใจสำคัญของการสร้างถนน”มู่หนิงเริ่มกล่าวถึงการปรับปรุงพัฒนาเมืองไถโจวขึ้นอีกครั้ง พร้อมทั้งเล่าแผนการที่นางเคยอธิบายให้ท่านนา
続きを読む

บทที่ 390

“นายท่าน เรียกข้ามามีเรื่องอันใดหรือ?”เหมิงเหมิงถามเขาด้วยใบหน้าสงสัย“อะแฮ่ม ~”มือข้างหนึ่งของโม่จิ่นยวนไพล่ไปด้านหลัง ส่วนมืออีกข้างกำเป็นหมัดเบา ๆ ยกขึ้นแนบริมฝีปากบางได้รูปอันมีเสน่ห์ แล้วแสร้งทำเป็นกระแอมไอออกมา“…”เห็นเขาทำท่าทางแบบนั้น ไม่รู้เพราะเหตุผลใด เหมิงเหมิงเกิดรู้สึกสังหรณ์ใจชอบกลและก็จริงดังคาดเสี้ยวพริบตาต่อจากนั้น“เหมิงเหมิง! ไปเอาเจ้าสามสีของเจ้ามา ให้ข้ายืมตัวสักสองสามวันได้หรือไม่?”โม่จิ่นยวนรู้ดีว่าในมิติแห่งนี้สิ่งที่เหมิงเหมิงโปรดปรานที่สุดคือการเล่นกับเจ้าสามสี ดังนั้นหากจะขอยืม แน่นอนว่าต้องมีการหารือกันมาก่อนถึงจะยอมได้เหมิงเหมิงสีหน้าแข็งค้างไปชั่วขณะ พลันคิดถึงสีหน้าของเขาตอนที่หยอกล้อกับเจ้าสามสีก่อนหน้านี้ขึ้นมาจริงอย่างที่คิดเอาไว้เลยนายท่านกำลังหมายตาเจ้าสามสีอยู่สินะ“ท่านจะยืมตัวเจ้าสามสีไปทำอะไร?”เหมิงเหมิงรู้สึกอาวรณ์อยู่บ้างหลายวันมานี้ นางเล่นกับเจ้าสามสีอยู่ทุกวัน หากต้องยอมให้ยืมตัวไปสองสามวันแบบนั้น นางย่อมทำใจไม่ง่าย“จริงด้วยจิ่นยวน! ท่านจะยืมตัวเจ้าสามสีไปทำอะไร?”มู่หนิงเองก็สงสัยเหมือนกันว่าเขาจะขอยืมแมวไปทำอะ
続きを読む
前へ
1
...
3738394041
...
47
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status