Todos los capítulos de คนโหดโหมดหลงเธอ: Capítulo 51 - Capítulo 60

ใบหน้าของเราชิดกันจนแทบได้กลิ่นลมหายใจ ผมดูดปลายลิ้นของมันอย่างเร่าร้อน ในหัวรู้สึกกระหายน้ำและลำคอแห้งผากอย่างหยุดไม่ได้ ไอ้อ้ายหอบแฮ่กชิดกับใบหน้าคมคายของผม แววตายั่วยวนของมันทำเอาต้องกลืนน้ำลาย ในขณะเดียวกันที่เราต่างกดจูบกันอย่างไม่รู้จักพอผมยกตัวมันขึ้นอุ้ม ก่อนที่จะเดินนำไปที่เตียงในห้องไอ้อ้าย ที่ไม่เข้าห้องตัวเองเพราะหนึ่ง เดี๋ยวไอ้มงคลมันจะมาแอบดู สอง เพราะมันใกล้ห้องน้ำมากกว่า ตอนนี้น้องชายผมมันแทบจะระเบิดออกมาจากกางเกงยีนส์อยู่แล้วตุบผมวางไอ้อ้ายลงบนเตียง ในขณะเดียวกันก็ดูดริมฝีปากบวมเต่งเหมือนมันหวานจนอยากลิ้มลองไม่รู้จักหยุด มือหนาล้วงลึกเข้าไปภายในร่องแคบสีชมพู ก่อนที่จะรูดเข้ารูดออกพอให้น้ำมันฉ่ำเยิ้มจนเสียบเข้าไปได้มิดได้ในครั้งเดียวเห็นในเว็บสอนมีเซ็กซ์บอกว่า ยิ่งผู้หญิงมีน้ำหล่อลื่นเยอะเท่าไหร่ ก็เจ็บน้อยลงเท่านั้นผมเขี่ยปุ่มสีชมพูเข้มที่บวมเต่งออกมา ไอ้ตัวเล็กกระตุกครั้งแล้วครั้งเล่า มันไม่ห้ามผมแต่กลับจิกหน้าอกผมจนเป็นรอยเล็บ ในขณะเดียวกันมืออีกข้างของผมก็รูดซิปกางเกงลงอย่างอ้อยอิ่ง ควักแก่นกายที่แทบจะคับโพรงเนื้อตอด พร้อมกับดุนดันถูไถตรงกลีบเล็กหนักแน่น“อื้อ

หนูเปิดประตูเข้าไปในคลาสแรกที่เรียนวันนี้ แต่กลับปะหน้ากับเดียร์และเพื่อนๆ ของเธอ คนตัวเล็กในเรือนผมสีชมพูอ่อนมองมาทางหนูพร้อมกับทำทีหลบสายตาอย่างหวาดกลัว เพื่อนๆ ที่อยู่รอบตัวเลยแลมาทางอ้ายราวกับตัวร้ายในละครอ้ายเดินตัวลีบเล็กไปที่เก้าอี้ที่ว่างข้างๆ ผู้หญิงคนหนึ่ง แต่เธอกลับรีบลุกออกไป รวมทั้งเพื่อนๆ ในโซนนั้นไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิงอ้ายเงยหน้าขึ้นมองหน้าตื่นๆ ก่อนที่จะรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงซุบซิบ“ยังกล้ามาเรียนอีกนะเธอ”“หน้าไม่อาย ตบดาราดังกลางตึกแบบนี้ยังมีหน้ามาเรียนต่ออีก” ก่อนเสียงเซ็งแซ่อื้ออึงราวกับจงใจให้อ้ายได้ยิน อ้ายหน้าซีดคอตก รู้สึกชาวาบไปตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนที่จะค่อยๆ ล้มตัวลงนั่งบนเก้าอี้ไม้แผละเสียงอะไรบางอย่างดังขึ้นใต้บั้นท้าย พร้อมๆ กับตัวหนูที่รีบผุดลุกขึ้นมาเพราะรู้สึกเปียกและมีอะไรตำบริเวณก้น พอเหลียวหลังกลับไปมอง ก็เห็นว่ามีไข่ไก่ที่แตกเลอะกระโปรงพลีทนักศึกษา และมีบางส่วนเลอะกับเก้าอี้อยู่ตรงนั้นมันส่งกลิ่นเหม็นคาวคลุ้งไปทั่ว เหมือนว่าจะเป็นไข่เน่าด้วยเน้อ“อี๋ สกปรก” เสียงหัวเราะคิกคักดังขึ้นรอบๆ พร้อมกับหลายคนที่เอามือมาอุดจมูกแสดงท่าทางรังเกียจอ้า

กลิ่นควันบุหรี่ลอยละล่อง เดียร์กำลังลงมือตบหน้าจินกับมีนอยู่สองสามครั้งด้วยความแรงระดับหนึ่ง“แฮ่ก...” เสียงหวานของดาราสาวดาวรุ่นหอบหายใจเพราะค่อนข้างใช้แรงไปเยอะ อัดบุหรี่มวนเย็นเข้าปอดอย่างหงุดหงิดใจ ที่เธอเป็นแบบนี้เพราะว่าเพชรฆาตไม่เล่นไปตามเกมของเธอเลยเหตุผลก็เริ่มมาจากนังสองตัวนี้ ที่รังแกนังเด็กเหนือไม่ดูจังหวะจะโคนจนมันเผลอไปมัดใจผู้ชายที่เธอหมายตา“ไข่เน่างั้นเหรอ นี่ดูละครที่ฉันเล่นมากไปเหรอไง?” เสียงเล็กพ่นคำลอดไรฟันออกมา จินกับมีนที่หน้าเต็มไปด้วยรอยนิ้วมือทั้งห้ายืนกอดกันตัวสั่นเทา เธอรู้ดีว่าเบื้องหลังของเดียร์ดาราสาวตัวเล็กหน้าตาเรียบร้อย เธอเคยเป็นหัวโจกที่โรงเรียนเก่า และแบล็คเมล์พวกเธอมาตั้งแต่สมัยเรียนจนต้องผันตัวมาเป็นเด็กเกเรและเป็นลูกไล่ของเธออยู่แบบนี้ “เรื่องที่จะทำให้ฉันดูเลวดูร้ายในสายตาพี่หน้าโฉด หยุดแค่นั้นได้มั้ย”“ดะ... ได้! ได้เลยเดียร์ พวกเราจะหยุดทำนะ” มือเล็กๆ ขาวผ่องที่จิกเส้นผมยาวๆ ของจินอยู่ผละออก เดียร์ที่คีบบุหรี่ด้วยสองนิ้วระบายรอยยิ้มอ่อนโยนออกมา รอยยิ้มที่ใครๆ ก็ต้องหลงรักเธอในชั่ววินาทียกเว้นพี่เพชรฆาตเพียงคนเดียวเขาเข้าข้าง เป็นห่วงเป็นใย

บ่าเชื่อสายตาว่าเปิ้นจะยะกับอ้ายได้ลงเช่นนี้ในวันนั้นที่มีบุคคลนิรนามส่งรูปเปิ้นกับผู้หญิงในชุดเกาะอกสีขาว หนูเกือบจะลืมไปแล้วเพราะหลังจากนั้นเปิ้นก็ใส่ใจหนูมาก แต่พอมีรูปนี้ขึ้นในกลุ่มเฟสสะบุ้คอีก ก็แทบจะสำลักความช้ำใจออกมาที่แท้... เปิ้นก็แค่คบกับอ้ายเพื่อหลอกฟันแค่นั้นเอง บ่าได้ฮักได้ชอบอ้ายเป็นพิเศษอย่างที่กึ้ดไว้อ้ายตัวสั่น ร้องไห้สะอึกสะอื้นออกมาอย่างหนัก มือเล็กๆ ที่กุมมือถืออยู่สั่นเครือ โพสต์ที่เป็นประเด็นบ่าได้สะกิดใจของอ้ายเลยสักกะติ๊ด อ้ายดีใจที่มีส่วนช่วยให้เปิ้นพ้นคำครหาแต่พอโพสต์ต่อไปปรากฎสู่สายตา อ้ายถึงได้ฮู้ว่าเปิ้นหลอกกันมาตลอดยะหยังถึงหลอกใช้กันจะอี้ อ้ายฮักเปิ้นด้วยหัวใจที่บริสุทธิ์เน้อ แต่เปิ้นยังนอกใจอ้ายได้ลงคออีกงั้นก่อ?“ฮึก” อ้ายตัวสั่นอยู่หน้าประตูห้องนอนของเปิ้นที่ผุดลุกขึ้นมาในความมืด น้ำตาไหลนองเป็นสาย แก้มขาวจัดแดงก่ำเพราะตัวสั่นเกร็งหน้าจนสั่นไปหมด เปิ้นพยายามจะหยัดกายลุกขึ้นมาจับข้อมืออ้ายไว้ แต่อ้ายสะบัดออก“มันไม่ใช่!” เขาพยายามอธิบาย แต่รูปมันชัดจะอี้แล้ว จะให้อ้ายเชื่ออะหยังได้ลงอีก “นั่นก็แค่เพื่อน แค่ไปรับเพื่อนแทนผัวมัน เข้าใจปะ”“แล้วจำเป

“เป็นแฟนไอ้เพชรจริงๆ เหรอ?” เขาถาม อ้ายพยักหน้าตอบหงึกหงักอย่างหวั่นๆ “มันตาถึงอยู่นะ”“อู้อะหยังเนี่ยปี้”“หนูไม่สนแบบพี่บ้างเหรอ”“...”“ใจดี ไม่นอกใจ แถมเลี้ยงดูเก่งด้วยนะ”บ่าฮู้ว่าพี่ชายหน้าสวยต้องการอะหยังจากอ้าย บ่าฮู้ว่านี่คือการหยอกเล่นหรือกึ้ดจริง เอาตรงๆ แบบไม่ขี้จุ๊ อ้ายก็อยากมุ้บออนไวๆ เช่นกัน เพราะเปิ้นเองก็บ่าได้กึ้ดจริงจังกับอ้ายแต่ว่า... ปี้คนนี้ก็บ่าน่าไว้ใจ๋ อีกอย่างอ้ายก็ยังฮักเปิ้นอยู่“อ้ายบ่าสนใจ” ส่ายหน้าหวือทันใดพร้อมกับยกสองมือขึ้นมาเป็นท่ากากบาท พี่ชายฉีกยิ้มค้างไว้ ก่อนที่จะรีบผละออกไปอย่างรวดเร็ว“ว้า... เสียดายจัง ไม่นิยมมีอะไรกับผู้หญิงที่ไม่ยอมซะด้วย”ดะ... เดี๋ยว“... อ๋า”“งั้นสักต่อเลยมั้ย พักนานแล้วนะ” คนตัวสูงเดินไปนั่งที่เก้าอี้เลื่อนทรงกลมข้างๆ เตียง พร้อมกับพยักเพยิดไปทางเตียงสัก ที่อ้ายได้แต่ยืนมึนงงกับท่าทางที่เปลี่ยนไปราวฟ้ากับเหวของตั๋ว“อ้ายยังเจ็บอยู่”“พอดีพี่ไม่ค่อยว่างน่ะค่ะ มีนัดต่อด้วย ถ้าจะสักก็รีบๆ เนอะ” ท่าทีเปลี่ยนไปจากหน้ามือเป๋นหลังมือทันที จากที่สนใจสุดกู่เริ่มเอาแต่ใจ๋ตั๋วเองเพื่อเร่งเวลา อ้ายทำหน้ายู่แล้วเดินไปนอนบนเตียงสักใ