Lahat ng Kabanata ng คนโหดโหมดหลงเธอ: Kabanata 81 - Kabanata 83

83 Kabanata

#เปิ้นของเอิ้นอ้าย EP.27 พ่อของลูก [2]

[พาร์ท : เพชฌฆาต]ไอ้หญิงทักมาได้ตรงจังหวะตลอดผมเดินลงมาต่อบุหรี่ด้านล่าง หน้าซีดใจซีดเมื่อกดมือถือพิมพ์ตอบข้อความที่ไอ้เพื่อนสาวตัวดีทักมาเรื่องอาบอบนวด ก่อนหน้านี้ไอ้เจนมาชวนเพราะรู้ว่าผมอกเดาะอย่างแรงแต่ผมไม่ได้ตอบแชทมัน ไอ้แมนโทรมาผมก็ไม่รับสาย ก่อนหน้านั้นนอนเป็นผีตายซากอยู่ในห้องนอนตัวเองเพราะอกหักจากเอิ้นอ้ายแต่ในเมื่อวันนี้สถานการณ์มันเปลี่ยน ผมก็พร้อมที่จะปรับตัวไอ้หญิง ผู้หญิงกินผัว : ไปอาบอบนวดปะ ไอ้เจนชวนไอ้หญิง ผู้หญิงกินผัว : วันก่อนบอกอกหัก ไปหาเด็กอ่างช่วยเสริมกระดอเล็กๆ ของมึงไป5 วินาทีที่แล้วเพชฌฆาตเด็กเหี้ย : ไปทำเหี้ยอะไรผมตอบกลับไปด้วยอารมณ์ล้วนๆ อีกฝ่ายกดอ่านข้อความในแชทไลน์ทันที ก่อนที่จะรีบพิมพ์ตอบกลับมา ไอ้นี่มันเล่นมือถือบ่อยจนนิ้วรัวแชทได้ยิ่งกว่าปืนกลแล้วมั้ง โดยเฉพาะเวลาจะนินทาเพื่อนที่ทำงานเดียวกันไอ้หญิง ผู้หญิงกินผัว : เอ้า ก็อกหักปะเพชฌฆาตเด็กเหี้ย : กูโอเคว่ะ กูแฮปปี้มากตอนนี้ไอ้หญิง ผู้หญิงกินผัว : สรุป?เพชฌฆาตเด็กเหี้ย : กูทำเมียท้องพิมพ์กลับไปด้วยรอยยิ้มกว้างประดับใบหน้าอย่างออกอาการ ไอ้หญิงทิ้งเวลาไปชั่วอึดใจ ก่อนที่มันจะโทรมาหาผมทันที
Magbasa pa

#เปิ้นของเอิ้นอ้าย EP.27 พ่อของลูก [3]

ความทรงจำสมัยที่พ่อยังอยู่มันเลือนรางมากพ่อที่ผมเคยเห็นนั้นเป็นผู้ชายตัวใหญ่แต่ไม่อ้วน ไม่ล่ำ เป็นคนผอมๆ ที่หน้าตาดูดุ สักยันต์เต็มตัว ผมจำได้ว่าพ่อเอาผมกับน้องไปฝากปู่ตั้งแต่ยังเล็ก แล้วหลังจากนั้นพ่อก็หายไปจากชีวิตของผมอย่างถาวรผมไม่คิดที่จะตามหาพ่อแม่ที่แท้จริงของผมหรอก ในเมื่อชีวิตผมตอนนี้ก็พึ่งพาตัวเองได้ดี ไม่จำเป็นต้องพึ่งพาสิ่งที่เรียกว่าครอบครัวผมมีหลวงลุงเป็นครอบครัว และในเวลานี้... ผมกำลังจะมีครอบครัวเป็นของตัวเองเหมือนกันแม้เป็นครอบครัวที่ผมสร้างมาแบบผิดๆ ในตอนต้นก็ตามแต่ผมก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าเขาจะใช่พ่อของผมจริงๆ มั้ย ทั้งที่สัญชาตญาณมันบอกผมเลยตอบตกลงลุงคนนั้นบอกให้ผมมาในตำหนักทรงในตอนที่เอิ้นอ้ายหายดีออกมาจากโรงพยาบาล ผมเลยโอเค เราแลกเบอร์กันไว้เพราะอีกฝ่ายมีแค่มือถือโนเกียกากๆ อันนึงไว้ใช้โทรออก ดูก็รู้เลยว่าเป็นผู้ใหญ่เจน 90’ s ที่แท้จริงผมขับรถออกไปตลาดเพื่อซื้อกับข้าวมาให้ไอ้อ้าย แต่ในขณะที่จะขับรถกลับก็เจอน้องเดียร์ที่ตลาดซะงั้นเธอแต่งตัวมิดชิด แต่เส้นผมสีชมพูอ่อนที่สะดุดตาทำให้ผมรู้ว่าเป็นใคร ผมอยากจะไม่ทักนะ แต่ในเมื่อเอิ้นอ้ายดีกับอีกฝ่ายแล้วก็ช่วยไม
Magbasa pa

#เปิ้นของเอิ้นอ้าย EP.27 พ่อของลูก [4] จบตอน

น้องเดียร์อยู่คุยกับอ้ายเหมือนสนใจ เหมือนแคร์ซะมากมาย โดยที่ผมไม่รู้ว่านั่นมันเป็นหนึ่งในบทละครที่เธอเล่นอยู่รึเปล่า แต่ดูไอ้เด็กอ้วนมันจะอารมณ์ดีขึ้นก็สบายใจ เอาวะ อย่างน้อยไอ้อ้ายมันเป็นคนอ่อนโยน ถ้าอีกฝ่ายมาทำดีด้วย มันคงยิ่งดีใจทั้งๆ ที่เคยรังแกมันซะขนาดนั้นบางทีก็เหนื่อยใจกับความไม่รู้จักพยาบาทคนให้มากเท่าผมของมัน แต่ผมเป็นคนพาน้องเดียร์มาเองนี่หว่า ก็เหมือนอนุญาตกลายๆ แล้วมั้ยแล้วดูสายตาไอ้อ้วนที่มองผมดิ เหมือนจะลุกมาตบมาตีได้ตลอดเวลาเลยไอ้ชิบหายไม่รู้เหมือนกันว่าโดนเรื่องอะไร นี่ผมนั่งห่างน้องเดียร์สุดละเนี่ย“พี่ผู้จัดการเราฝากช่อดอกไม้มาขอโทษอ้ายด้วย เห็นวันนั้นเขาทำร้ายร่างกายอ้าย เห็นอ้ายไม่ไปลงบันทึกประจำวันพี่เขาก็รู้สึกผิดแล้ว ทั้งที่มันเรื่องเข้าใจผิดเนอะ” น้องเดียร์พูดกับเอิ้นอ้ายอย่างดีตอนที่ส่งช่อดอกกุหลาบสีขาวให้ ไอ้อ้ายดมกลิ่นหอมของดอกกุหลาบแล้วก็อมยิ้ม“ขอบคุณนะเดียร์” เธอตอบแม้จะรู้สึกเกร็งๆ ในบางจังหวะ น้องเดียร์ฉีกยิ้มแล้วตรงเข้าไปกอดเอิ้นอ้าย หอมแก้มเมียผมอย่างรักใคร่“แล้วเห็นพี่หน้าโฉดบอกว่าอ้ายท้อง นี่ยังไงกันเหรอ” ใบหน้ากลมป่องขาวซีดทันที รีบหันขวับมาท
Magbasa pa
PREV
1
...
456789
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status