"เราเคยตกลงกันแล้วนี่ว่าจะไม่ยุ่งเรื่องส่วนตัวของกันและกัน เธอจะไปไหน ไปอยู่กับใครหรือทำอะไรฉันจะไม่ถาม เช่นกันเธอก็จะไม่มาวุ่นวายไม่ใช่หรือเมิ่งจี อย่าผิดคำพูดเสียสิ"กล่าวจบรถก็มาจอดเทียบจ้าวลู่คังจึงก้าวลงจากบันไดลงไปขึ้นรถจากไปด้วยท่าทางเย็นชาราวกับเขาไม่มีความรู้สึกอันใดกับภรรยาเลยซึ่งก็ไม่แปลกเพราะระหว่างเขากับซูเมิ่งจีนั้นที่แต่งงานกันก็เพราะบิดาของเขาจัดแจงและบีบบังคับจึงเกิดขึ้นหากวันนั้นเขาไม่ยินยอมคนที่เดือดร้อนก็จะเป็นมารดากับน้องชายเช่นจ้าวลู่เฉินเอาได้ดังนั้นในฐานะพี่ใหญ่และเขาเองก็ยังไม่มีผู้หญิงในใจจึงยอมรับปากแต่งงานตามใจบิดาไป คนแบบซูเมิ่งจีไม่เหมาะสมหรือคู่ควรกับจ้าวลู่เฉินแม้แต่น้อยคนแบบเธอถูกเขาทรมานเอาไว้ก็สมควรแล้วไม่ใช่หรือ"ไอ้บ้าเอ๊ย!"ซูเมิ่งจีสบถคำหยาบออกมาหลายประโยคพร้อมกับกระทืบเท้าด้วยความไม่พอใจที่ตนเองถูกขัดใจทำเอาเหล่าคนรับใช้ที่ทำงานอยู่แถวนั้นต่างก็มองอีกฝ่ายแล้วพากันทำสีหน้าประหลาด"มองอะไรกัน มีงานก็ทำไปหรือหากไม่อยากทำแล้วก็บอกฉันจะได้ช่วยให้ไม่ต้องทำอีก!"หญิงสาวหันไประบายอารมณ์กับเหล่าคนรับใช้ เพราะเธอนั้นไม่อาจทำอะไรได้มากนักในคฤหาสน์หลังนี้ต่
더 보기
