جميع فصول : الفصل -الفصل 50

เหรินซินนั้นถึงกับตัวชาวาบเพราะนี่คือจูบแรกของเธอ ครั้งแรกคิดว่าตนเองจะรังเกียจการจูบลึกซึ้งเช่นนี้เสียอีกแต่พอได้สัมผัสกับจุมพิตจริงเธอกลับไม่ได้รู้สึกรังเกียจอย่างที่จินตนาการเอาไว้แม้แต่น้อย แรกเริ่มจ้าวลู่เฉินจูบเพียงภายนอกพอหญิงสาวไม่ได้ต่อต้านขัดขืนเขาจึงแทรกเรียวลิ้นแกร่งเข้าไปทักทายลิ้นเล็กที่ยังเกร็งค้างดูเงอะงะน่าสงสารทว่าจ้าวลู่เฉินกลับไม่เห็นใจมือใหม่เพิ่งฝึกหัดจูบเพราะรสหวานของเรียวปากจิ้มลิ้มทำให้เขาแทบจะคลั่งผนวกกับอารมณ์ห่วงใยและกังวลเมื่อได้ทราบว่าคนตัวเล็กถูกรังแกมันล้ำลึกเกินกว่าที่ตัวของเขาเองจะจัดการมันได้ดังนั้นเมื่อได้จูบเขาจึงควบคุมตนเองไม่ได้"อื้อ!"จนเหรินซินคิดว่าตนเองจะขาดใจตายกับจูบแรกครั้งนี้แล้วจริง ๆ เธอจึงทั้งทุบหลังและหยิกไปตามเนื้อของคนที่จูบเหมือนอดอยากปากแห้งมาเป็นชาติอย่างไรอย่างนั้น"ขอโทษ พี่ไม่ได้แตะต้องผู้หญิงมานานมากแล้ว ถึงแรกเริ่มพี่จะแต่งงานกับเธอด้วยคำว่าบุญคุณต้องทดแทน หนึ่งชีวิตของพี่ชายเธอ พี่ก็จะใช้หนึ่งชีวิตของพี่ทดแทนให้เธอก็จริง แต่พี่ก็ไม่เคยนอกกายเธอเลยนับจากเราเป็นสามีภรรยากันแล้ว ดังนั้นเมื่อครู่จึงรุนแรงจนเธอตกใจ"จ้าวลู่เฉิ

คราวนี้เหรินซินเขินคนพูดไม่ออก ไม่รู้ว่านี่มันแค่ลมปากของผู้ชายไหม แต่ฟังแล้วหัวใจมันฟูมาก ก็ใครบ้างจะไม่อยากเป็นคนสำคัญของผู้ชายสักคน ยิ่งจ้าวลู่เฉินดึงมือของเธอไปวางเอาไว้บนหน้าขาแกร่งของเขาเธอก็ยิ่งรู้สึกเขินจนใบหน้าร้อนวูบวาบไปหมดเมื่อถึงที่โรงงานที่ใหม่แห่งนี้เหรินซินจึงพบว่าค่อนข้างใหญ่มากดูด้วยตาเปล่าคาดว่าคงมีเนื้อที่ไม่น้อยกว่าห้าสิบไร่เป็นแน่ กว้างใหญ่ขนาดบรรจุคนงานได้คนเกินพันชีวิต เห็นแล้วเธอคิดว่าจ้าวลู่เฉินคงต้องใช้เงินทุนเป็นจำนวนไม่น้อยแน่นอน"เราจะพักที่ไหนกันคะ?"เมื่อรถเลี้ยวเข้ามาในเขตของโรงงานเหรินซินจึงเอ่ยถามผู้เป็นเจ้าของโรงงาน เพราะตอนแรกเธอคิดว่าเขาจะพาตนเองไปเปิดโรงแรมเข้าพักเสียอีกแต่ดูเหมือนจะไม่ใช่เพราะเขาตรงมาที่โรงงานเลยไม่แวะที่ใดทั้งสิ้น"ที่ด้านหลังของโรงงานของเรานี่แหละ พี่สร้างบ้านพักเอาไว้เผื่อเวลาต้องตรวจงานติดพัน ไปพักโรงแรมพี่ไม่ค่อยชอบมันวุ่นวาย"รถลัดเลาะไปตามถนนด้านข้างโรงงาน คาดว่าจ้าวลู่เฉินคงตั้งใจเอาของไปเก็บเสียก่อน ไม่นานบ้านหลังกะทัดรัดก็ปรากฏอยู่ตรงหน้า เหรินซินค่อนข้างชอบมันมาก เพราะปกติเธอก็ชอบบ้านหลังเล็กอยู่แล้วรู้สึกว่ามันอบอุ่

สองมือแกร่งประคองใบหน้าเล็กที่เต็มไปด้วยน้ำตามอมแมมไม่หมด หากแต่จ้าวลู่เฉินกลับไม่คิดรังเกียจ ชายหนุ่มก้มลงไปใช้เรียวปากแกร่งของตนเองซับคราบน้ำตาบนใบหน้าซีดขาวของเหรินซินด้วยกิริยาแสนจะถนอม ราวกับว่าใบหน้าสวยของอีกฝ่ายนั้นหากเขาแตะต้องรุนแรงไปเธออาจจะแตกออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยเช่นเดียวกับแก้วอันล้ำค่ากระนั้นจากซับน้ำตาก็วนเวียนมาสัมผัสกับเรียวปากจิ้มลิ้มเขากดจุมพิตแผ่วเบาในคราวแรก จ้าวลู่เฉินค่อย ๆ แตะที่กลีบปากนุ่มนิ่มราวกับเขาละเลียดชิมไอศกรีมแสนละมุนลิ้นทั้งที่ปกติเขาไม่เคยชอบกินของหวานประเภทนั้นแต่พอเป็นริมฝีปากนุ่มกลับชอบนัก ยิ่งละเลียดชิมยิ่งหอมและหวานจนมิอาจถอยห่าง"อื้ม..."เขาชอบรสชาติหวานละมุนนี้เหลือเกิน จ้าวลู่เฉินคิด เมื่อเขาเริ่มส่งปลายลิ้นของตนเองเข้าไปทักทายปลายลิ้นนุ่มของเหรินซิน ครั้งแรกก็อาจมียับยั้งชั่งใจ แต่เมื่อคิดได้ว่านี่คือภรรยาของเขาอย่างถูกต้องและอายุของเหรินซินปีนี้ก็เป็นผู้ใหญ่แล้วจึงไม่คิดจะยับยั้งอะไรอีก"อย่ากลัว อย่ากังวล พี่จะอยู่กับเธอเอง"ถอนจุมพิตเมื่อคนตัวเล็กดูจะหายใจไม่ทันแล้วกระซิบชิดกลีบปากนุ่ม เหรินซินนั้นรีบกอบโกยลมหายใจเข้าปอดหลังถูกจุมพิต

พอเหรินซินขยับปากของตนเองทำตามอาจารย์อย่างคนหัวไว จ้าวลู่เฉินก็เริ่มสอดแทรกปลายลิ้นร้อนเข้าไปสัมผัสแตะต้องกับปลายลิ้นเล็กเป็นจังหวะ เหรินซินก็ทำตามอีกเช่นเคย เรียวลิ้นของทั้งสองสัมผัสกันไปมา จนจ้าวลู่เฉินอดใจไม่ไหวดูดดึงปลายลิ้นเล็กของอีกฝ่ายแรงขึ้นไปตามแรงอารมณ์ ฝ่ายเหรินซินเข้าใจว่าอีกฝ่ายนำทางให้เธอจึงไม่ยอมแพ้ดูดปลายลิ้นร้อนรุนแรงคืนกลับไปบ้างเช่นกัน"อื้อ!"จ้าวลู่เฉินถูกคนใต้ร่างโต้ตอบกลับคืนก็เสียววูบวาบแล่นลงไปที่ท้องน้อยและลำเอ็นแกร่งตามลำดับ ด้านบนจุมพิตร้อนแรง ส่วนด้านล่างมือแกร่งก็ลูบไล้จากหน้าท้องลงไปวางแหมะตรงกึ่งกลางกายที่เป็นสามเหลี่ยมโหนกนูนแผ่วเบาเพราะเกรงว่ารุนแรงไปคนตัวน้อยจะแตกตื่นเสียขวัญเอาได้จุ๊บ! หลังจากจุมพิตแรกบนเตียงนี้จบลงเสียงของการถอยห่างฟังแล้วชวนเขินอายสำหรับเหรินซิน แต่กลับไปกระตุ้นอารมณ์เสน่หาของจ้าวลู่เฉินให้ยิ่งตื่นเตลิดเพิ่มขึ้น"ลองเป็นคนเริ่มไหมเป่าเป้ย"จ้าวลู่เฉินยั่วยวนมา เหรินซินที่เป็นดวงวิญญาณมาจากยุคอนาคตซึ่งห่างไกลจากเวลานี้หลายสิบปีย่อมใจกล้าพอที่จะตอบรับยิ่งขณะนี้อยู่ในความมืดเธอยิ่งรู้สึกว่าตนเองไม่เขินอายมากเท่ากับอยู่ท่ามกลางแสงสว่

บทที่ 23ดังนั้นในเช้าของวันใหม่ เหรินซินจึงนอนซมด้วยพิษไข้ เพราะโดนคนเอาแต่ใจ จับกินทั้งคืนราวกับตายอดตายอยากมาสัก10ปี บ้าบอที่สุด เธอไม่น่าจะยอมใจอ่อนยอมเขาเลยจริง ๆ"ลุกมากินข้าวก่อน"ยังดีว่าหลังค่ำคืนเร่าร้อนผ่านไป จ้าวลู่เฉินไม่ได้ทอดทิ้งให้เธอนอนจมอยู่บนเตียงเพียงลำพัง เขายังมีโปรโมชั่นให้กับเธออยู่มาก ยังมีแก่ใจดูแลหลังการขาย ด้วยการหาข้าวหาน้ำและป้อนยาให้เธอด้วยท่าทางจริงใจ"โปรโมชั่นนี้มีกี่เดือนหรือคะ?""หึ!"เกิดมาตั้ง2ชีวิตเช้านี้มีบุญเหลือเกินได้เห็นคนหล่อเขวี้ยงค้อนวงใหญ่ใส่กันแต่เช้า แต่ว่าก็ว่าเถอะ เวลาผู้ชายหล่อทำท่าทำทางแบบนี้มันดูดี ดูน่ารักไปหมด ไม่ไหว ใจเธอเนี่ย แหละจะไม่ไหวเอา อุ๊ย! เผลอสบถคำหยาบคายเสียแล้วใครรู้นี่อายเขาแย่เลย เธอต้องคีพลุคคนสวยแสนสุภาพนะ เหรินซิน"อย่าน่ารักเยอะ เดี๋ยวจะโดน"เหรินซินเตือนคนตัวโต พร้อมกับยักคิ้วกวน ๆ ส่งไปให้อีกด้วย"อย่ามายักคิ้ว ช่วงล่างไม่สบาย ก็เจียมตัวหน่อย ไม่งั้นคนที่จะโดนน่ะคือเป่าเป้ยเสียเอง""ยอกย้อน""นอนหลับไปเลย"เขาชี้หน้าคาดโทษคนหน้ามึน หากแต่เหรินซินไม่กลัว เธอแลบลิ้นปลิ้นตาใส่เขา จ้าวลู่เฉินเลยก้าวขึ้นเตียงมาคร