บททั้งหมดของ LOVE ATTACK Hostage and the Syndicate: บทที่ 291 - บทที่ 300

Ilang araw na ay masama pa rin ang loob ni Arah dahil sa nangyari sa pagitan nila ni Renz. Sobra siyang napahiya. Mabuti na lang pala at hindi pa niya naibibigay dito ang sulat. Kung yung simpleng pakikipagkamay ay tinanggihan siya, eh ano pa kaya kung nagtapat siya ng mararamdaman. Lalo na siguro siyang napahiya.Hindi alam ni Arah kung matutuwa ba siya na hindi na niya muling nakita pa si Renz pagkatapos noon. Dahil simula noon ay hindi na ito bumalik sa school. Isang linggo na lang kasi yun bago ang graduation nila sa high school. Hindi na nagpakita pa si Renz ganun din si Leon. May narinig siyang usap usapan na nasa hospital daw si Leon pero hindi siya sigurado. Wala na rin siyang narinig pa tungkol kay Renz. Valedictorian at salutatorian pa naman ang dalawa. Officially graduate na rin ang dalawa pero hindi sila dumalo ng graduation march.Isang umaga, dinalhan ni Arah ng kape ang kanyang ama. Nasa isang bakanteng kwarto ito sa bahay nila na ginawang opisina. Sanay na si Arah

Philippine National Police Academy… Katatapos lang ng plebe year ni Arah, ang unang taon ng mga cadet sa PNPA. Ibig sabihin ay hindi na siya bagong kadete. Tutuntong na siya ngayon bilang upperclassman sa susunod na academic year. Dumating si Carlos sa PNPA ground para bisitahin ang anak. “Dad!” masayang bati ni Arah habang mabilis na lumapit sa ama. “Kumusta ka dito?” tanong ni Carlos. “Ayos lang po.” Pinagmasdan nito si Arah mula ulo hanggang paa. Wala na ang napakahabang nitong buhok. Parang panlalaki na ang gupit dahil yun ang required sa academy. Napansin din niya ang pagkabawas ng timbang ni Arah dahil sa training pero mas matikas at matatag ang dating nito ngayon. “Sigurado ka ba talagang ito ang gusto mo?” “Masaya po ako dito.” nakangiting sagot ni Arah. Hindi yun ang unang beses na tinanong siya ng ama tungkol sa bagay na yun. Bago pa man pumasok sa academy ay siniguro muna nito kung talaga bang sigurado na siya. Isa lang ang sagot niya palagi, handa na siya noon

Pagkatapos maligo ay nagbihis ng cargo shorts at simpleng kulay abong tshirt si Renz saka lumabas ng silid. Pagdating niya sa kusina ay nadatnan niya si Inay Kleta at Tatay Dadong na nagkukwentuhan “Nay, papasada muna po ako.” paalam niya habang kinukuha ang susi ng tricycle. Napatingin sa kanya ang matandang babae. “Hindi ka ba magpapahinga?” Graduating na si Renz sa kolehiyo at part time student na rin sa InovaTech. Umuuwi siya ng Canlubang kada weekends kaya siya narito ngayon. “Kukumustahin ko rin po yung mga kaibigan ko.” magalang niyang sagot. Naging isang normal na teenager si Renz mula ng kupkupin siya ng mga Salazar. Marami na siyang naging kaibigan sa lugar na yun. Nakagiliwan na rin niya ang pumasada ng tricycle dahil bukod sa kumikita na ay nakakatambay pa siya kasama ng mga kababaryo. “Naku, matutuwa yung mga dalaga dyan. Aba’y tuwing makikita ako sa labas eh lagi na lang tinatanong kung kelan ka uuwi. Kapag nalaman nilang dumating ka, siguradong paikot iko

Samantala, isang grupo ng mga kababaihan ang nasa isang bahagi ng bar.“Hindi ako umiinom.” sabi ni Arah nang abutan siya ng wine ng mga kasama.“Tikim lang eh. Hindi naman tayo magpakalasing,” tugon ng isa sa mga kasama niya“Oo nga saka dapat magcelebrate tayo dahil balita ko napromote ka raw Captain Reyes.” dugtong ng isa pa.Walang nagawa si Arah kundi ang tanggapin yun.“Cheers para sa promotion ng muse natin.” narinig niyang sabi ng isa pa at sumunod ang iba pa.“Cheers!” sabay sabay na sabi ng mga ito.,Narito si Arah dahil nagkita-kita sila ng mga kaklase niya noon elementary at isa sa mga ito ang nagyaya na dito sa bar magpunta, out of curiosity at para daw maiba naman.Samantala.., sa likod ng stage ay naroon ang mag-amain. Pareho silang naka-pantalon na lang, walang suot na pang-itaas at naka-mask.Kalmado lang si Renz na nakatayo at hinihintay na tawagin sila para papuntahin sa stage habang natatawang pinapanood si Tatay Albert na panay ang practice ng dance move na it

Mabigat ang ulo habang unti unting nagmulat ng mata si Arah. Nakataas ang window blinds pero dahil nagsisimula pa lang magpakita ang araw ay hindi pa ganung kaliwanag ang tumatagos na liwanag sa loob ng silid. Napapikit siya nang mariin nang makitang hindi pamilyar sa kanya ang silid. Saka pilit na inalala kung anong nangyari kagabi. Ang natatandaan niya ay lasing na rin ang mga kasama niya. Tapos ay nagpaalam na siya sa mga kasama nang dumating sa parking lot ang taxi na ipina-booked niya online. Kaso pagkalabas niya ng bar ay inabot siya ng pagsusuka pero masyado nang malabo ang mga sumunod na nangyari. Naalala nya pero hindi ganung kalinaw. Hindi na rin niya alam kung yung driver ba or ibang tao ang umalalay sa kanya. Kung paano siya nakarating sa hotel ay malabo na rin. Bigla siyang kinabahan ng imahe ng isang lalaki ang kanyang nakita sa isipan. Saka mabilis na napalingon sa gilid upang siguraduhin kung tama ba ang kanyang iniisip. Napasinghap siya nang makitang mer