All Chapters of เมียร้างรัก: Chapter 61 - Chapter 70

“ถามจริงพี่ติ ตลอดหกสัปดาห์ที่ผ่านมาที่ปรางท้อง นอกจากการเอาเชื้อไปปล่อยไว้ในท้องของปราง ไอ้หกสัปดาห์ที่ผ่านมาเนี่ย พี่ได้ทำอะไรอย่างที่คนเป็นพ่อควรทำบ้าง พี่รู้ไหมว่าคนท้องอารมณ์อ่อนไหวแค่ไหน แล้วที่ผ่านมาปรางต้องเจอกับอะไรบ้าง” ธิติถอนหายใจ เขานั่งลงบนเก้าอี้ตามเดิม “อือ…” ก็ไม่รู้ว่าจะเถียงอะไร เพราะที่น้องชายพูดมามันถูกทุกอย่าง “ถึงเวลาหรือยังที่พี่จะยอมรับใจตัวเอง รักก็บอกว่ารัก พูดกับปรางดี ๆ บ้าง นี่ถ้าคุณย่า คุณพ่อ คุณแม่รู้ว่าปรางท้องนะ พี่โดนจัดการหนักแน่” ธิติถอนหายใจอีกครั้ง เขาไม่ห่วงหรอกว่าคนอื่นจะต่อว่าต่อขานเขาอย่างไร เขาห่วงว่าคนท้องจะไม่ยอมคืนดีกับเขามากกว่า “วันนี้พี่ก็ก่อเรื่องอีกใช่ไหม” “ใครฟ้องมึง” “วันนี้คะน้าไปทำงานที่ร้าน แล้วเห็นพี่ไปหาเรื่องทนาย” “ดีนี่ มีแฟนเด็กเป็นสายสืบให้ในบ้านเมียกู มึงน่ะว่าแต่กูจะโดนจัดการ ตัวมึงเองแหละจะติดคุก ข้อหาพรากผู้เยาว์ ไอ้หมอเฒ่ากินเด็ก” หมอนัทหัวเราะในลำคอ เขาไม่ได้ทำผิดอะไร แค่ชื่นใจเล็กน้อย รอเวลาคะน้าเรียนจบก่อน แล้วค่อยจ

มือบางวางลงบนหน้าท้อง รอยยิ้มหวานผุดขึ้นบนดวงหน้าสวย ลูกของเธอจะมีครบทั้งพ่อและแม่ เธอจะไม่ทำให้ลูกต้องรู้สึกว่าขาดใคร เพียงแต่ครอบครัวของเราอาจจะแปลกสักหน่อยตรงที่มีบ้านสองหลัง และเขาก็สามารถไปมาหาสู่บ้านสองหลังนี้ได้ เขาเลือกได้ว่าจะนอนที่บ้านหลังไหน ไฟในห้องนอนของมะปรางดับลงแล้ว แต่คนที่ยังไม่ง่วงยังคงก้าวเดินไปรอบสวนสวยยามค่ำคืน ไม่รู้ต้องนอนเฝ้าหน้าบ้านเมียอีกกี่วัน ไม่รู้เมื่อไรเธอจะยอมคืนดี ไม่รู้ว่าวันไหนเธอจะกลับไปอยู่ด้วยกัน ธิติเดินคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย แต่พอเดินไปถึงร่มไม้ใหญ่ข้างร้านที่เขากับเมียยืนคุยกันเมื่อกลางวัน เขาก็ได้ยินเสียงคล้ายของตกดังมาจากหลังร้าน เขาจึงเดินอ้อมไปดูด้านหลัง แสงจันทร์ที่สว่างจ้าทำให้เขาเห็นว่าประตูหลังร้านเปิดอยู่ คิ้วเข้มขมวดมุ่น ใบหน้าเคร่งเครียดลง พอเดินย่องเข้าไปในร้าน ธิติก็เห็นผู้ชายรูปร่างสันทัดกำลังค้นข้าวของอยู่หลังเคาน์เตอร์ เขานึกโมโหตัวเองที่ไม่หยิบปืนออกมาจากรถ และรถก็ดันจอดอยู่บนถนนในไร่ของเขา หากกลับไปเอาก็คงจับโจรไม่ทัน ธิติมองมองหาอะไรสักอย่างที่พอจะใช้เป็นอาวุธได้ แต่พอเขาขยับตัว หัวขโ

ธิติส่ายหน้า “เพราะอยากให้ปรางอยู่ด้วย พี่อยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีปราง”“แล้วทำไมตอนที่ปรางอยู่ด้วยถึงชอบทำนิสัยไม่ดีกับปราง”“หวง” คำตอบของสามีทำให้มะปรางถอนหายใจ เขาเหมือนผู้ร้ายปากแข็ง ไม่ยอมสารภาพผิด เอาแต่พูดเลี่ยงหลบโน่นนี่ ไม่ยอมบอกมาตรง ๆ “มีคนบอกปรางว่า เพราะคุณติกลัวว่าปรางจะมีอำนาจเหนือกว่า คุณติกลัวว่าปรางจะรู้ถึงอำนาจของตัวเอง”“ตอนนี้ก็เหนือกว่าแล้ว เหนือกว่าทุกอย่าง พี่ยอมแล้ว กลับไปอยู่กับพี่นะครับ”“ปรางขอคิดดูก่อนนะคะ” “ปราง…”“ปรางทนมาได้ตั้งสองปี คุณติก็ลองทนดูบ้าง เผื่อจะเข้าใจว่าปรางรู้สึกยังไง”“ปราง…”มะปรางไม่สนใจเสียงอ้อนของสามี เธอหมุนตัวกลับไปนั่งหันหลังให้เขาเหมือนเดิม คนที่ง้อเมียไม่สำเร็จหน้าหงอย ธิติซุกหน้ากับต้นคอนุ่ม “ปรางเสียใจไหมที่ท้อง”“ทำไมปรางต้องเสียใจด้วยล่ะคะ” “ก็เมื่อก่อนปรางกินยาคุม”“เมื่อก่อนปรางยังไม่มั่นใจว่าคุณติรู้สึกยังไงกับปราง ปรางกลัวว่าลูกจะไม่ได้รับความอบอุ่นจากคนเป็นพ่อ”“ทำไมถึงมองพี่ในแง่ร้ายจัง” คนง้อเมียตัดพ้อน้อยใจ “แล้วคุณติเคยทำอะไรดี ๆ กับปรางบ้างล่ะคะ”พอถูกเมียสวนกลับ ธิติก็ถอนหายใจเบาบางอย่างคนยอมจำนน

“ป้าจิน ! อย่าทำพี่สร้อยค่ะ” มะปรางรีบเข้าไปห้าม เธอดึงสร้อยมาไว้ข้างหลัง ป้องกันไม่ให้ป้าจินตีลูกสาว“ป้าจินคะ พี่ชาติเขายอมรับผิดแล้ว และจะให้ผู้หลักผู้ใหญ่มาสู่ขอพี่สร้อยด้วย เขาสองคนตกลงใจกันแล้ว เราควรยินดีกับเขานะคะ”“มันก็พูดได้สิตอนที่ยังไม่ได้นังสร้อย นี่ได้ไปแล้วนี่ พรุ่งนี้มันจะมาเหยียบที่นี่อีกไหม” ป้าจินพูดด้วยความคับแค้นใจ“ป้าจินคะ พี่ชาติไม่ใช่คนแบบนั้นแน่นอนค่ะ ปรางรับรองได้”“ผมก็รับรองได้ครับ” ธิติช่วยยืนยันอีกเสียง “เอาอย่างนี้ดีไหมครับ พรุ่งนี้ผมจะเรียนคุณย่าให้มาสู่ขอสร้อย ทำทุกอย่างให้ถูกต้องเพื่อเกียรติและศักดิ์ศรีของสร้อย และเพื่อยืนยันว่าชาติชายรักสร้อยจริง ไม่ได้คิดจะมาหลอกลวง”ลุงทองกับป้าจินมองหน้ากันแล้วถอนหายใจ ลำพังไอ้ชาติหมาบอกว่ารักจริงหวังแต่งนั้น ทั้งสองคนไม่เชื่อถือเท่าไรหรอก แต่พอคุณติและคุณปรางยืนยันหนักแน่น และรับรองให้แบบนี้ ทั้งสองก็จะเชื่อ และยอมรับตามที่คุณติบอกมา“เอาแบบนั้นก็ได้ครับ” ลุงทองยอมอย่างเสียไม่ได้ แต่เมื่อกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว ก็ต้องยอมรับสิ่งที่เป็นไป และจัดการเรื่องที่เกิดขึ้นให้ดีที่สุดชาติชายยิ้มแฉ่ง เขาจะมีเมียเป็นตัวเ

“คุณปราบคงไม่อยากให้คุณปรางเป็นห่วง ไม่อยากให้ลำบากมาดูแล ท่านรักคุณปรางมาก ท่านอยากให้คุณปรางมีความสุข คุณปรางต้องใช้ชีวิตให้มีความสุขนะคะ คุณปราบจะได้ไปสู่ภพภูมิที่ดีแบบไม่มีห่วงไม่มีกังวล”23 คืนดีกันนะธิติกลับมาถึงบ้านเมียเกือบสี่ทุ่ม พอเข้ามาในห้อง แล้วเห็นว่ามะปรางนอนหลับไปแล้ว เขาจึงทำทุกอย่างด้วยความระมัดระวัง เพราะกลัวว่าจะรบกวนเธอพออาบน้ำเสร็จและเปลี่ยนมาสวมชุดนอนกางเกงขายาวและเสื้อยืดสีขาวแล้ว ธิติจึงปิดไฟและขึ้นเตียงไปนอนฝั่งของตัวเอง เขานอนตะแคง เอามือเท้าแก้มและมองคนที่หลับไปก่อนแล้วในความมืด ครู่หนึ่งเขาก็ข้ามหมอนข้างไปหาเธออาจเป็นเพราะเหล้าขาวที่ถูกบังคับให้ดื่มไปสองเป๊ก เลยทำให้คนคอแข็งอย่างเขาใจกล้าท้าทายคำสั่งเมีย ธิติขยับตัวเข้าหาคนหลับอย่างระมัดระวัง กระทั่งกายแกร่งแนบชิดคนตัวเนียนนุ่ม ไออุ่นจากเรือนกายสาวทำให้หัวใจเต้นรัว อยากกอดเมียก็อยาก กลัวเมียจะตื่นมาต่อว่าก็กลัว“เหม็นเหล้าจังเลยค่ะ” คนที่แอบข้ามหมอนข้างมาหาเมียตกใจที่เมียตื่น ธิติจึงขยับจะพลิกตัวหนี แต่ก็ถูกเมียจับคอเสื้อดึงลงไปหาเสียก่อน ใบหน้าของเขาชะโงกอยู่เหนือใบหน้านวลแค่คืบ“พี่แปรงฟันบ้วนปากตั้ง