มะปรางต้องหมุนกลับมาตามแรงดึงของเขา หญิงสาวรู้สึกเวียนหัวมากขึ้น เธอหลับตาลง สูดลมหายใจลึก"ปล่อยปรางนะคะ""ไม่ปล่อยเรามีเรื่องต้องคุยกัน""เราไม่มีอะไรต้องคุยกันแล้วค่ะ ถ้าคุณติไม่หย่า ก็อยู่กันแบบนี้ อยู่บ้านใครบ้านมันไม่ต้องมาเกี่ยวข้องอะไรกันทั้งนั้น ทะเบียนสมรสก็เอาไว้อย่างนั้นแหละค่ะ เพราะมันไม่เคยมีค่ามาตั้งนานแล้ว"มะปรางไม่อยากพูดอะไรกับเขาแล้ว เธออยากกลับเข้าไปในบ้าน อยากนอนพักผ่อน"ได้สิ เอาแบบนี้ก็ได้ แล้วจำเอาไว้ด้วยล่ะว่าเรายังไม่หย่ากัน ปรางไม่มีสิทธิ์คบกับใคร ไม่มีสิทธิ์แต่งงานใหม่" "ค่ะ…" มะปรางเวียนหัวจนต้องส่ายหน้าไปมา ร่างกายมีเหงื่อซึมออกมาเต็มทั้งที่มือเย็นเฉียบ หญิงสาวรู้สึกว่าอากาศที่สูดลมหายใจเข้านั้นไม่เพียงพอ ใบหน้าของคนที่ยืนอยู่เบื้องหน้าค่อย ๆ พร่าเลือน เขาขยับปากพูดอะไรอีกก็ไม่รู้ เธอไม่ได้ยินแล้ว และสุดท้ายสติก็ดับวูบไปโดยไม่อาจฝืนไว้ได้"คุณปรางไม่ค่อยสบายมาหลายวันแล้วค่ะ ช่วงนี้แทบไม่ได้ลงไปดูร้าน บ่นว่าเพลียและเวียนหัวอยู่ตลอดเวลา แถมยังกินข้าวกินปลาได้น้อยลงอีก ป้าบอกให้ไปหาหมอแล้วคุณปรางก็บอกว่าจะไป แต่ก็ไม่เห็นไปสักที วันนี้หนักเลยนะคะถึงขั้นเป็น
Last Updated : 2025-12-20
LOGIN
