All Chapters of ฟังเสียงรัก: Chapter 11 - Chapter 20

รติชาเข้าไปในห้องนอน พบว่าสามีทางนิตินัยของเธอนั้นนอนหลับในชุดนอนกางเกงขายาวของเขาไปแล้ว เธอเลยตัดสินใจไปอาบน้ำเพื่อเตรียมตัวเข้านอนเช่นกันศาสตราวุธลืมตาขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงอาบน้ำ เขารู้สึกหงุดหงิดใจเมื่อหลงคิดว่าอีกฝ่ายนั้นอาจมีใจให้ แต่เธอกลับใช้เขาเป็นเครื่องมือเหมือนอย่างที่เขาเองก็ทำอย่างนั้นกับเธอ แต่อย่างน้อยเขาก็ยอมรับความจริงและบอกเธอไปตรงๆ แต่เธอนั้นกลับปิดบังเรื่องนี้กับเขาพอรติชาออกมาจากห้องน้ำเขาก็หลับตาลงแล้วแกล้งทำเป็นนอนหลับ สักพักพอรติชาปิดไฟและเดินมานอนลงข้างๆ เขา ศาสตราวุธก็พลิกตัวไปคร่อมทับเธอแล้วจ้องดวงตาที่ตื่นตระหนกของเธอเอาไว้“พี่วุธจะทำอะไรคะ” รติชาถามเสียงสั่น“ตอบพี่มา แต่งงานกับพี่เพราะหนีการแต่งงานจริงๆ ใช่ไหม” ศาสตราวุธย้ำถามเธอเพื่อความมั่นใจอีกครั้ง“ค่ะ” รติชายอมรับเสียงอ่อน“แต่พี่วุธก็แต่งงานกับน้ำชาเพื่อหนีการดูตัวกับคนอื่นเหมือนกัน” รติชาเถียงเขาเสียงเบา“อย่างน้อยพี่ก็บอกน้ำชาไปตรงๆ ไม่ได้โกหกหรือปิดบังอะไร” ศาสตราวุธบอก ลมหายใจที่ผสมกลิ่นแอลกอฮอล์นั้น ทำให้รติชาต้องเบือนหน้าหนีเขา“มิน่าล่ะก่อนแต่งงานตามตื๊อพี่อย่างกับอะไรดี พอแต่งงานแล้วก็เ

ศาสตราวุธพาสุริวิภาเดินชมไร่สตรอเบอรี่ส่วนที่เป็นโรงเพาะชำแล้วอธิบายชั้นตอนต่างๆ ให้เธอฟัง และพาเธอไปนั่งที่ซุ้มร้านค้าเพื่ออธิบายว่าแต่ละวันนักท่องเที่ยวมาที่นี่ แล้วจะไปชมส่วนไหนบ้าง และกฎพื้นฐานสำหรับการท่องเที่ยวเชิงเกษตรกรรม คืออย่าทำลายพืชผล และต้องให้เกียรติสถานที่“จริงๆ พี่วุธก็พูดเก่งเหมือนกันนะคะ” สุริวิภาบอกเขาแล้วยิ้มหวานให้“ผมพูดเก่งแค่เรื่องงานเท่านั้นแหละครับ” ศาสตราวุธบอก“แล้วกับน้ำชา...”“ผมว่าเราคุยเรื่องงานกันดีกว่านะครับ ถามมาเลยครับว่าคุณวิต้องการรู้เรื่องอะไรอีก เดี๋ยวผมจะอธิบายคร่าวๆ ให้ฟัง” ศาสตราวุธถามเธอ“เอ่อ ที่นี่ปลูกแล้วส่งขายที่ไหนเหรอคะ” เธอถามส่งๆ ไป“รายการที่คุณวิไปออกคงไม่ถามเรื่องนี้มั้งครับ” ศาสตราวุธ ถามเธอ เพราะมันคงเป็นคำถามที่ต้องถามเจ้าของสถานที่มากกว่าแขกรับเชิญ ทำให้สุริวิภาทำหน้าเลิ่กลั่กกลัวเขาจับได้ว่าเธอแต่งเรื่องเพื่อหลอกมาใกล้ชิดกับเขา“วิอยากทราบเอาไว้เพื่อประดับความรู้ค่ะ” เธอบอกเขา“ที่ไร่อื่นไม่ทราบนะครับ แต่ของเราก็วางขายในไร่เลย ลำไยกับลิ้นจี่ก็มีรถมารับเอาไป บางส่วนก็นำมาแปรรูปเป็นไอศกรีม ผลไม้อบแห้ง ส่วนไร่ชาตอนนี้ต้นกำลังโ

รติชานั่งข้างๆ ศาสตราวุธ มองดูสุริวิภากำลังเล่าเรื่องของครอบครัวเธอให้กับศศิประภาฟังอยู่ ศาสตราวุธรู้สึกได้ถึงความไม่พอใจของรติชาที่มีต่อสุริวิภาอย่างเห็นได้ชัดเจนครอบครัวของสุริวิภากำลังประสบปัญหาเพราะบิดาของเธอกำลังถูกสอบสวนเรื่องการรับสินบน และยึดทรัพย์สินบางส่วนไว้ตรวจสอบที่มา ตอนนี้เธอไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใคร เพราะไม่มีใครกล้ายื่นมือเข้าไปช่วยเหลือเธอเลยสักคน แม้กระทั่งเพื่อนทั้งสองคน ที่พึ่งเดียวที่เธอพอนึกออกก็คือศศิประภา“คุณป้าช่วยวิด้วยนะคะ ตอนนี้คุณพ่อก็ถูกสอบสวนอย่างหนัก บ้านวิก็ถูกปิด วิขนของมาเท่าที่พอขนใส่รถมาได้ ดีที่รถคันนี้วิได้มาตอนที่ได้รับตำแหน่ง ไม่อย่างนั้นก็คงโดนยึดไปแน่นอนเลยค่ะ” สุริวิภาพูดไปร้องไห้ไปด้วยความตกใจและเสียขวัญจากการที่บิดาถูกตรวจสอบในครั้งนี้“ใจเย็นๆ นะหนูวิ จะให้ป้าช่วยอะไรก็บอกมาเลย ป้าจะช่วยเท่าที่จะทำได้” ศศิประภาบอกเธอด้วยความเห็นใจ ยุทธนาเองก็ถอนหายใจที่เกิดเรื่องอย่างนี้ขึ้นกับครอบครัวเธอ“วิขออาศัยอยู่ที่นี่จนกว่าเรื่องจะเงียบลงได้หรือเปล่าคะ” สุริวิภาพูดด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูน่าเห็นใจ“ป้าว่ามันคงไม่เหมาะหรอก ให้ป้าเช่าโรงแรมให้วิไปพักจ

เมื่อสิบห้าปีที่แล้ว พ่อเลี้ยงคำปองที่ยังหนุ่มแน่นอยู่ เขาเดินทางกลับมาจากสัมมนาที่ตัวจังหวัดก่อนเวลาเพื่อฉลองวันครบรอบแต่งงานหนึ่งปีกับภรรยาของเขาเมื่อเดินทางมาถึงบ้านก็เห็นรถยนต์ที่ไม่คุ้นตาจอดอยู่ คิดว่าภรรยาคงกำลังมีแขก เขาเดินเข้าไปในบ้านก็พบว่าไม่มีใครอยู่ในบ้านเลยรวมถึงคนรับใช้ จึงเดินขึ้นไปยังห้องนอน ก็พบว่าภรรยาของเขากำลังเริงรักกับชายชู้บนเตียงของเขาแล้วครางลั่นอย่างสุขสม พ่อเลี้ยงคำปองลากชายชู้มากระทืบจนสลบเหมือดคาพื้น ส่วนภรรยาของเขานั้นโดนเขาตบหน้าจนเลือดกบปากหลังจากนั้นเขาก็หย่ากับเธอโดยไม่ให้เงินเธอไปตั้งตัวแม้แต่บาทเดียว และครองความโสดมาตลอด ก่อนจะตกหลุมรักสาวน้อยอย่างรติชาที่เป็นลูกสาวของเพื่อนรุ่นพี่อย่างพ่อเลี้ยงโสภณ“พ่อเลี้ยงคะ ฟังวิอยู่หรือเปล่าคะ” เธอถามเขา ปลุกให้ตื่นจากภวังค์ ทำให้พ่อเลี้ยงคำปองนั้นหันมาสนใจเธอพูดอีกครั้ง“คุณวิจะชวนให้ผมทำลายชีวิตคู่ของทั้งสองคนนั้น จริงๆ นะเหรอครับ” เขาถามเธอแล้วยิ้มขึ้นมาอย่างน่ากลัว ในใจนึกขยะแขยงสุริวิภาที่มีความคิดที่น่ารังเกียจแบบนี้“ค่ะ วิจะทำให้ทั้งสองนั้นเลิกกัน วิก็จะได้พี่วุธ ส่วนคุณก็เอาคุณน้ำชาไป ซึ่งมันควรเป็

ศาสตราวุธสบตารติชาและบอกรักเธอเพื่อแสดงความจริงใจ รติชาอยู่ภายใต้ร่างของสามีที่มีแค่ผ้าขนหนูพันท่อนล่างเอาไว้ เธอนึกได้ก็ดันหน้าอกเขาออก“ออกไปได้แล้วค่ะ น้ำชาหนัก” เธอบอกเขาเสียงเบา“พี่รักน้ำชา ได้ยินหรือเปล่า” เขาถามเธอแล้วโน้มหน้าไปใกล้จนปลายจมูกนั้นชนกับปลายจมูกของเธอ“ได้ยินคะ” เธอตอบเขาแล้วเบือนหน้าหนี ให้จมูกชนแก้มเธอแทน“พี่บอกรักน้ำชาแบบนี้ พี่ก็อยากได้ยินน้ำชาบอกรักพี่กลับเหมือนกัน” ศาสตราวุธบอกเธอ“น้ำชาก็รักพี่วุธค่ะ” เธอบอกเขาเสียงเบา“พี่ไม่ได้ยิน” เขาบอกเธอแล้วใช้ปลายจมูกถูแก้มเธอเบาๆ“น้ำชารักพี่วุธค่ะ” เธอบอกเขา แล้วหันมาสบตากับเขา ทำให้จมูกชนที่แก้มของเขา ศาสตราวุธยิ้มอย่างพอใจ เป็นครั้งแรกที่โดนภรรยาหอมแก้ม“ตอนนี้เราก็รักกันแล้ว ถือเป็นการแต่งงานที่สมบูรณ์สักทีนะ” ศาสตราวุธพูด“ค่ะ” เธอตอบรับเขาอย่างเห็นด้วย ใบหน้าแดงเรื่อนั้นดูน่ารักมากในยามนี้“งั้นคืนนี้น้ำชาจะเป็นภรรยาของพี่อย่างสมบูรณ์ด้วยความเต็มใจหรือเปล่า” เขาถามเธอเสียงพร่าที่ข้างหู“ค่ะ” รติชาตอบเขาแล้วหลบสายตาด้วยความเขินอายศาสตราวุธลุกขึ้นไปปิดไฟให้สลัวแล้วเดินกลับมาจัดการกับชุดนอนของภรรยาให้ออกไปพ้นท