All Chapters of สืบรักมาเฟียสาว: Chapter 11 - Chapter 20

บทที่ 12 จัดการอะไร“บอสครับ”ห่าวอี้หันตัวบนเก้าอี้ใหญ่กลับมายังโจวเว่ยเมื่อบอดี้การ์ดคนสนิทเดินเข้ามาในห้อง“ว่ายังไง”“ผมคิดว่าบอสอยากดูนี่ครับ”โจวเว่ยยื่นโทรศัพท์มือถือของตัวเองให้บอสใหญ่ สังเกตสีหน้าคมดุเริ่มคุกรุ่นโกรธขึ้งดวงตาคมสีน้ำตาลเข้มจับจ้องร่างบางผ่านคลิปจากกล้องวงจรปิด ภาพสองหนุ่มสาวเดินคุยยิ้มแย้มกระหนุงกระหนิงคล้ายคู่รักภายในส่วนของคลับในช่วงเย็นทำให้ไฟในช่องท้องเขาปะทุขึ้นจนลามไปทรวงอก ร่างสูงใหญ่อยากกระโจนออกจากห้องเดี๋ยวนี้เพื่อไปกระชากเธอกลับมา“ใคร!”“เป็นการ์ดในคลับครับ ชื่อคมสัน ทำงานดี ซื่อสัตย์ ไม่เคยเกเรครับ”“มันพาเธอไปไหนบ้าง”“เข้าไปในส่วนคาราโอเกะ เปิดให้ดูตามห้องต่าง ๆ ครับ”มือใหญ่ของบอสโยนโทรศัพท์กลับคืนให้โจวเว่ยแล้วหยิบซิการ์ออกจากกล่องเหล็กอย่างดีสำหรับเก็บซิการ์โดยเฉพาะ เคาะแท่งซิการ์มวนเล็กแบบพกพาลงกับโต๊ะก่อนจะใช้กรรไกรตัดปลายออกแชะ!!เขาจุดไฟสว่างวาบด้านหน้าสูดแรงจนซิการ์ติดไฟแล้วพ่นออกจนเกิดควันลอยฟุ้ง เขาหลับตาสูดดมควันเข้าปอด“ค่ำนี้เรียกเด็กมาสองคน อวบหน่อย ที่สำคัญต้องสวยมาก”“ครับบอส”“อ้อ เรื่องบอสหญิงคลับซีเคร็ตถึงไหนแล้ว”“ผมส่งคนเข

บทที่ 14*เอะอะฟ้องป๊าบอสสาวซีเคร็ตเจ็บใจจนแทบร้องไห้ออกมาแต่ยังอดทนกลั้นไว้ ตอนนี้เธอเสียเปรียบเขาทุกทางไม่ว่าจะแรงผู้ชาย หรืออาจถึงขั้นจับเธอส่งให้ตำรวจ แต่เธอไม่กลัวหรอก เธอลูกนายขุนพลมาเฟียใหญ่ ไม่มีทางยอมแพ้ลูกฮึดทำให้เธอสะบัดขาจนงอเข่าได้ยันไปที่หน้าท้องแกร่งแรงสุดชีวิต ด้วยความเผลอของคนตัวโตกว่าทำให้เธอสามารถหลุดออกจากการเกาะกุมรีบดีดตัวลงจากโต๊ะ แต่ห่าวอี้ตั้งตัวได้ทันคว้าเอวกิ่วไว้สะบัดไปทางโซฟาจนเอวของคนร่างเล็กกว่ากระแทกลงตรงขอบจนเจ็บมือเล็กคว้าแก้วเหล้าขว้างใส่ไม่หยุด แต่ไม่อาจหยุดยั้งคนร่างโตได้ เขายังคงเดินสาวเท้าเข้ามาใกล้ ร่างแกร่งใบหน้าฉุนเฉียวปนอมยิ้ม มังกรใหญ่แกว่งไกวตามจังหวะก้าวเดินดูน่าหวั่นเกรง“อย่าเข้ามานะไอ้คนสันดานเสีย ลูกไม่มีพ่อ รังแกผู้หญิง”ห่าวอี้มองหน้างามขาวผ่องผมสีน้ำตาลคาราเมลสยายเป็นลอนใหญ่สวยงาม ร่างระหงอวบอิ่มพยายามตะกายตัวลงจากโซฟาคลานไปตามพื้นอย่างอ่อนแรงจนถึงกระจกบานใหญ่พยายามทุบให้คนข้างล่างมองเห็น“เปล่าประโยชน์ครีมมี่คนสวย มันเป็นกระจกด้านเดียว”‘ด้านเดียว’ ดวงตากลมโตเบิกกว้างตะกายตัวลุกขึ้น ร่างแกร่งตามติดจนเธอไม่ทันได้ขยับตัว เขากระแทกร

บทที่ 16 หนีหน้าเลยหนูครีม“เจ้าครีม เมื่อไรจะกลับไปดูงานที่คลับ”ลลิตเงยหน้าขึ้นมองป๊าขณะที่กำลังนอนฟุบหน้าบนแขนของตัวเอง สาวน้อยอยู่ในสระว่ายน้ำเท้าลำแขนอยู่ข้างขอบสระว่ายน้ำซบหน้าลงราวกับต้องการหนีความจริง“ก็เมื่อป๊าไม่เห็นนั่นล่ะ”“อะไรว่ะ นี่ให้เงินไปลงทุนแล้วจะมาทิ้งขว้างแบบนี้ ถ้ามาขออะไรอีก ป๊าจะไม่ให้แล้วนะโว้ย”“โธ่! ป๊า เงินแค่นี้เอง ขนหน้าแข้งป๊าไม่ร่วงหรอก กลับวันนี้แล้ว แต่ขอว่ายน้ำให้สบายใจก่อน”“เออ ให้มันได้อย่างนี้สิ ใครสั่งใครสอนแกมาว่ะ”“ก็ป๊าไงสอน”“ไอ้นี่! อย่างแกต้องหาสามีรวย ๆ ดุ ๆ ไว้ปราบพยศ ไม่งั้นมีหวัง แกได้จูงจมูกคนเขาไปทั่วเพราะความเอาแต่ใจของตัวเอง”“ชิ ไม่แต่งก็ได้นี่ป๊า ป๊าเลี้ยงครีมได้สบายอยู่แล้ว”“ไม่เลี้ยงโว้ย! เปลือง!”“เถียงอะไรกันดังไปถึงข้างใน”ลลิตมองไปทางประตูออกข้างบ้านเห็นแม่เดินถือขวดไวน์พร้อมแก้วออกมา รูปร่างยังสวยงามอ้อนแอ้นไม่เปลี่ยนแม้อายุล่วงเลยด้วยวัยเกือบห้าสิบปี“ป๊าน่ะสิ ไล่ครีมไปแต่งงาน บอกไม่เลี้ยงครีมแล้ว”น้ำเสียงหวานออดอ้อนมารดาฟ้องเรื่องป๊า ทำให้ถิงถิง แม่ของลลิตยิ้มหวานให้ขุนพล“คุณก็พูดเล่นไป แล้วนี่ลูกจะกลับร้านวันนี้ไม่

บทที่ 18**NC“ไม่เจอกันสองอาทิตย์ แต่ปากยังจัดจ้านเหมือนเคย คิดถึงผมไหมคนสวย”“ไม่! ไอ้คนทุเรศ ปล่อย ฉันจะแจ้งความ แกไม่รอดแน่ ฉันจะเอาแกติดคุกไทย”“ข้อหาอะไรไม่ทราบ บุกรุกก็แค่คดีเล็กน้อย ปรับนิด ๆ หน่อย ๆเองคนสวย”ภายในห้องทำงานเปิดไฟสว่างจ้า ทำให้ลลิตมองเห็นแววตาหิวกระหายจากคนร่างสูงด้านบนชัดเจน ใจเริ่มหวาดหวั่นขึ้นมาบ้างแล้ว พยายามบิดมือออกจากการเกาะกุม แต่ปากยังสู้“ขะ ข้อหาอะไรก็ได้ แต่แกไม่มีทางรอด!!”ห่าวอี้ยังยิ้มกว้างก้มมองเหยื่อใต้ร่าง ชุดเดรสตัวสั้นเสื้อสายเดี่ยวมองเห็นไหล่ขาวนวล ดวงตากวาดไล้ถึงเนินทรวงกำลังกระเพื่อมแรงจากการหอบหายใจด้วยความโกรธ“จุ๊ ๆ พูดกับว่าที่ผัวไม่เพราะเลยครีมมี่”“ว่าที่ผัว!! ฝันไปเถอะ ขาอ่อนก็ไม่วันได้เห็น!!”“รู้อะไรไหมที่รัก ถ้าคุณเพียงโอนอ่อนสักหน่อย ผมคงไม่ต้องใช้แรงคร่อมคุณแบบนี้ ครีมมี่อาจรอดมือผมได้สบาย ๆ แต่ว่า คุณเป็นคนดื้อรั้น เอาแต่ใจตัวเองจนเคยชิน ไม่สนใจว่าคนอื่นเขาจะเป็นยังไง ถ้าไม่ใช่ผมสั่งสอนแล้วจะเป็นใครกัน”ห่าวอี้รวบมือเธอไว้ด้วยมือเดียวแล้วล้วงหยิบของบางอย่างออกมาจากกระเป๋ากางเกง แสงวูบวาบต้องแสงไฟยามมีดพกอันเล็กถูกโบกต่อหน้าเธอ

บทที่ 20***NCปลายหัวมุดเสยผ่านจุดกระสันด้านใน ยิ่งกระแทกจนมิดโคน เนื้ออ่อนนุ่มปากทางสัมผัสเนื้อแกร่งรอบลำใหญ่ที่ปกคลุมด้วยกลุ่มขนสีเข้ม ยิ่งส่งให้ลลิตไม่อาจทานทนสะกดกลั้นเสียงหวีดร้องใบหน้าหวานคมแดงซ่านปากเผยออ้า หายใจกระชั้น ซ้ำมีเหงื่อผุดทั่วร่างกาย อาการหน่วงหนึบแปลกประหลาดจากการทะลวงลึกของห่าวอี้ส่งให้สาวร่างเล็กถึงปลายทางอย่างรวดเร็วลลิตกรีดเสียงร้องลั่น กายสาวกระตุกเฮือกยามสุขสม ร่างเล็กสั่นสะท้านไปทั้งร่างหวีดร้อง ร่องรักกระตุกถี่ ชายร่างโตยังสอดเสือกกายเข้ากระแทกไม่หยุด จนอาการสั่นไปทั้งตัวเริ่มผ่อนคลายลงห่าวอี้จึงค่อยชะลอแรงถอนกายแกร่งออก“ไปที่เตียง”“อีกเหรอ”เสียงอ่อนระโหยของลลิตทำให้หนุ่มวายร้ายยิ้มออกมา เขาก้มลงจับเธอพาดไหล่เดินไปยังห้องถัดไปที่เขาสืบมาแล้วว่าเป็นห้องนอนโดยไม่ลืมหยิบมีดเล็กมาด้วย กับสาวหัวแข็งคนนี้เขาต้องป้องกันตัวเองไว้ก่อนเป็นดีที่สุดตุบ!!ห่าวอี้ส่งร่างสาวลงบนเตียงลากข้อเท้ากระทั่งร่างเล็กถึงขอบเตียง จับให้ขาเธอยกพาดไปตามลำตัวจนก้นกระดกสูง“สวย น้ำออกเยอะเลยครีมมี่”ร่างเล็กกระเด้งตัวขึ้นหวีดร้อง ยามห่าวอี้ใช้นิ้วแหวกเธอออกสอดนิ้วกลางสำรวจจนทั่วพร