Semua Bab ประธานฮั่ว คุณนายฟ้องหย่าแล้วครับ: Bab 21 - Bab 30

ในเมื่อหว่านหว่านกับฮั่วซือเหนียนผู้ชายเฮงซวยนั่นก็กำลังจะหย่ากันอยู่แล้ว หากมีวาสนาได้ลงเอยกับลูกพี่ลูกน้องของเธอ และกลายเป็นพี่สะใภ้ของเธอ ก็ยิ่งเป็นญาติสนิทชิดเชื้อกันกว่าเดิมไม่ใช่เหรอ?เช้าวันจันทร์ฮั่วซือเหนียนเพิ่งประชุมเสร็จและกลับมาถึงห้องทำงานของประธาน ทนายหยวนเฟยก็เคาะประตูแล้วเดินเข้ามา“ประธานฮั่ว ฝั่งคุณซ่งได้ว่าจ้างทนายชื่อดังหรงเชียนเป็นตัวแทน เกรงว่าตอนแบ่งทรัพย์สินจะเรียกร้องเกินควร เรื่องนี้ไม่เป็นผลดีกับฝั่งเราครับ”หรงเชียนใช้เวลาเพียงไม่กี่ปี ก็กลายเป็นบุคคลระดับแนวหน้าในวงการทนายความได้แล้วไม่ว่าคดีจะยากเพียงใด เมื่อตกอยู่ในมือเขา ก็มักจะหาช่องทางพลิกเกมได้เสมอเขาเป็นคนพิถีพิถันในการเลือกรับคดีมาก ต่อให้ทุ่มเงินมหาศาลขนาดไหน คนทั่วไปก็ยากจะเชิญตัวเขามาได้เมื่อเขายอมรับคดีหย่าครั้งนี้ ก็แปลว่าเตรียมจะเล่นใหญ่แน่นอนดวงตาของฮั่วซือเหนียนหรี่ลงเล็กน้อยซ่งหว่าน ผู้หญิงคนนี้ช่างเสแสร้ง ปากพูดอย่างหนึ่งแต่การกระทำกลับเป็นอีกอย่างภายนอกดูเหมือนไม่แก่งแย่งชิงดี แม้เขาจะเสนอเงินชดเชยให้ เธอก็ยังปฏิเสธแต่ลับหลังกลับจับมือกับทนายชื่อดัง เตรียมจะเล่นงานเขาอ

บนใบแจ้งอาการวิกฤตที่หมอยื่นมาให้คำว่า “กล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน” บาดลึกจนขอบตาเขาเจ็บแสบโทรศัพท์ในกระเป๋าสั่น ฮั่วซื่อเหนียนหยิบออกมาดู และพบว่าเป็นสายจากทนายหยวนเฟย“ประธานฮั่ว ศาลรับคำฟ้องหย่าของคุณแล้ว หากยึดตามขั้นตอนปกติ คุณซ่งจะได้รับหมายศาลภายในสามวันครับ”“ถอนฟ้องก่อน”“ประธานฮั่ว คุณหมายถึง…ถอนคำฟ้องหย่าเหรอครับ?”“ใช่”น้ำเสียงของฮั่วซื่อเหนียนทุ้มต่ำ“เรื่องหย่า รอให้คุณย่าอาการดีขึ้นก่อนค่อยว่ากัน”บริษัทหมิงรุ่ยไบโอเทคซ่งหว่านต้องไปโรงพยาบาลเพื่อเก็บข้อมูลทางคลินิกบางส่วนบังเอิญสวีจื่อหมิงมีธุระต้องพบผู้อำนวยการโรงพยาบาล จึงไปกับซ่งหว่านด้วยระหว่างทางเปลือกตาของซ่งหว่านกระตุกไม่หยุด จู่ๆ ใจก็ว้าวุ่นอย่างไม่มีสาเหตุสวีจื่อหมิงสังเกตเห็นความผิดปกติของเธอ“เป็นอะไรหรือเปล่า ไม่สบายตรงไหนเหรอ?”ซ่งหว่านส่ายหน้า“ไม่เป็นไรค่ะ น่าจะเพราะเมื่อคืนพักผ่อนน้อยไปหน่อย”รถจอดที่หน้าโรงพยาบาล“คุณไปเก็บข้อมูลก่อน อีกหนึ่งชั่วโมงเรามาเจอกันตรงนี้เหมือนเดิม”“ค่ะ”หนึ่งชั่วโมงต่อมา ซ่งหว่านก็ทำการเก็บข้อมูลเสร็จเรียบร้อยขณะกำลังจะออกจากอาคารผู้ป่วยใน เมื

คนรับใช้ที่ยืนอยู่มุมห้องรีบก้าวเข้ามาทันที“คุณหญิงใหญ่ มีอะไรจะสั่งเหรือเปล่าคะ?”“ไล่เธอออกไป!”น้ำเสียงของคุณย่าฮั่วเย็นเฉียบ“ของพวกนั้นก็เอาโยนออกไปด้วย!”ใบหน้าของซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนซีดเผือดในทันที“คุณย่า ท่านเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่าคะ ฉันก็แค่…”“เข้าใจผิดเหรอ?”คุณย่าฮั่วหัวเราะเสียงเย็น“เธอเป็นมือที่สามที่ทำลายความสัมพันธ์ของหลานชายกับหลานสะใภ้ฉัน ทำอะไรลงไปบ้าง ไม่รู้ตัวเลยเหรอ?”คนรับใช้เดินเข้ามา ผายมือออกไปด้วยสีหน้าเรียบเฉย“คุณซ่ง เชิญค่ะ”ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนกำชายเสื้อแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด สุดท้ายก็ฝืนกัดฟันหันหลังเดินจากไปปัง!ประตูห้องผู้ป่วยถูกปิดกระแทกอย่างแรงตะกร้าผลไม้และอาหารบำรุงที่เธอถือเข้ามาถูกโยนลงถังขยะในทางเดินในขณะเดียวกันซ่งหว่านก็ถือกระติกเก็บความร้อน เดินมาถึงหน้าห้องพอดีซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนกังวลอย่างยิ่งว่าภาพที่ตนถูกไล่ตะเพิดเหมือนหมูเหมือนหมาจะมีคนเห็นใครจะคิดว่าเธอจะหันไปสบตากับซ่งหว่านเข้าพอดี“คุณนาย คุณมาแล้วเหรอคะ!”คนรับใช้ที่เมื่อครู่ยังนิ่งเฉย พอเห็นซ่งหว่านก็มีสีหน้าดีใจขึ้นมาทันที“เชิญด้านในเลยค่ะ คุณหญิงใหญ่เห็นคุณต้องดีใจแน

ต่อมา เขาจึงค่อย ๆ คิดทบทวนจนเข้าใจในช่วงที่สวีจื่อหมิงไปเรียนต่อต่างประเทศ ทุกครั้งที่พูดคุยเรื่องวิชาการกับเขา ดูเหมือนจะสนใจความเป็นไปของซ่งหว่านเป็นพิเศษการที่เขาแนะนำซ่งหว่านไปบริษัทนั้น จะบังเอิญตรงกับความตั้งใจของเขาพอดีหรือเปล่านะ?แต่สวีจื่อหมิงก็เป็นหนึ่งในศิษย์มากมายที่เขาพึงพอใจที่สุดไม่ว่าจะเป็นความสามารถหรืออุปนิสัย ล้วนไร้ที่ติหากท้ายที่สุดทั้งสองจะได้ลงเอยกันจริงๆ…เขาก็ยินดีอย่างยิ่งที่จะเป็นพยานในพิธีแต่งงานของทั้งคู่ในขณะเดียวกันภายในห้องส่วนตัวข้างๆซูลี่เจวียนที่สวมกี่เพ้าหรูหราสง่างาม เครื่องประดับระยิบระยับทั่วตัว กำลังจัดทรงผมอยู่หน้ากระจกซ่งเหลียงเป่ยเองก็จัดเสื้อสูทและเนคไทซ้ำแล้วซ้ำเล่า“พ่อคะ แม่คะ ไม่ต้องเกร็งขนาดนี้หรอกค่ะ ซือเหนียนเขาเป็นคนดีมาก”ประตูห้องส่วนตัวถูกผลักเปิดออกฮั่วซือเหนียนก้าวเข้ามาด้วยท่าทีองอาจ ออร่ากดดันแผ่ซ่านวันนี้เขาไม่ได้ใส่สูทธุรกิจเหมือนตอนปกติ เสื้อเชิ้ตสั่งตัดสีเทาควันบุหรี่ขับเน้นไหล่กว้างเอวคอดอย่างชัดเจน“ซือเหนียน”ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนลุกขึ้น ควงแขนฮั่วซือเหนียนอย่างสนิทสนม“นี่คือพ่อกับแม่ของฉันค่ะ”ซ

“เรื่องของความรัก คนที่ไม่ถูกรักนั่นแหละที่เป็นมือที่สาม เธอนั่นแหละคือมือที่สามที่ขัดขวางไม่ให้เฉี่ยนเฉี่ยนกับฮั่วซือเหนียนได้อยู่ด้วยกัน!”ซ่งหว่านอดไม่ได้ที่จะปรบมือให้“ถ้าฉันจำไม่ผิด เมื่อไม่กี่ปีก่อนลุงฉันเลี้ยงชู้แล้วคุณจับได้ไม่ใช่เหรอ? แถมยังวิ่งไปโวยวายถึงที่อีก งั้นคุณป้าก็เป็นมือที่สามมานานมากเลยสินะ”ซูลี่เจวียนถูกแทงใจดำเข้าเต็มๆเธอโกรธจัดจนเลือดขึ้นหน้า ถลาออกไปข้างหน้าหมายจะเงื้อมือตบหน้าซ่งหว่าน“นังสารเลว! แก—”ซ่งหว่านคาดไว้แล้วว่าอีกฝ่ายจะต้องทำแบบนี้เธอคว้าข้อมือซูลี่เจวียนไว้แล้วผลักออกไปอย่างแรง“คุณนายซ่ง ฉันไม่ใช่เด็กผู้หญิงคนนั้นแล้วนะ คนที่ยอมให้คุณด่าทอตบตีได้ตามใจน่ะ”ซ่งเหลียงเป่ยเห็นเข้าก็โกรธจัด ตบหน้าเธอหนึ่งฉาด“เด็กพ่อแม่ไม่สั่งสอน! เขาเป็นป้าของแกนะ วันนี้ฉันจะสั่งสอนแทนพ่อแม่แกเอง!”“เพี้ยะ!” เสียงตบดังสนั่นในโถงทางเดินเสียงตบดังสนั่นในโถงทางเดินซ่งหว่านหน้าเอียงไปอีกทาง เลือดซึมออกมุมปากเธอค่อยๆ หันกลับมา จ้องซ่งเหลียงเป่ยด้วยสายตาเย็นเยียบจนน่าขนลุก“แก ไม่มีสิทธิ์เอ่ยถึงพ่อแม่ของฉัน”วินาทีถัดมา เธอก็ตบอีกฝ่ายกลับอย่างแรงซ่