LOGINShare
บทที่ 23
Latest chapter
ประธานฮั่ว คุณนายฟ้องหย่าแล้วครับ บทที่ 30
เมื่อเดินออกจากโรงแรมซ่งหว่านไม่อยากให้อาจารย์จางเห็นสภาพอันย่ำแย่ของตน จึงไม่กล้าเข้าไปใกล้“รุ่นพี่คะ กิจกรรมช่วงบ่ายฉันขอไม่เข้าร่วมแล้ว ช่วยบอกอาจารย์ให้หน่อยนะคะ บอกไปว่าฉันมีธุระด่วนต้องกลับบ้านก่อนก็ได้ค่ะ”ซ่งหว่านกำลังจะขึ้นรถกลับสวีจื่อหมิงดึงแขนเธอไว้“รอผมแป๊บหนึ่งนะ เดี๋ยวกลับมา”สวีจื่อหมิงก้าวยาว ๆ ไปหาอาจารย์จางไม่รู้ว่าเขาพูดอะไรบ้าง อาจารย์จางพยักหน้า ก่อนจะขึ้นรถไปกับศิษย์คนอื่นจากนั้นสวีจื่อหมิงก็กลับมาหาซ่งหว่าน“ไปกันเถอะ ฉันจะไปส่งเธอเอง”ซ่งหว่านขึ้นไปบนรถของสวีจื่อหมิง“อาจารย์ไม่โกรธใช่ไหมคะ?”“ฉันบอกอาจารย์ว่าเธอมีประจำเดือนเลยปวดท้อง อาจารย์เข้าใจดี เลยให้ฉันส่งเธอกลับบ้าน”สีหน้าซ่งหว่านออกอาการเก้อเขินเล็กน้อยแต่ต้องยอมรับว่าเหตุผลที่เขาอ้างนั้นแนบเนียนจนไม่มีใครจับผิดได้เมื่อผ่านร้านสะดวกซื้อ สวีจื่อหมิงก็เข้าไปซื้อผ้าขนหนูกับน้ำแข็งกลับมาเขาห่อน้ำแข็งด้วยผ้าขนหนูแล้วประคบลงบนแก้มที่บวมแดงของซ่งหว่านก่อนหน้านี้ เขาแค่รู้ว่าชีวิตการแต่งงานของเธอไม่มีความสุข ความสัมพันธ์กับสามีไม่ดีนักแต่วันนี้เขาถึงได้รู้ว่าผู้ชายคนนั้นเลวทรามขนา
ประธานฮั่ว คุณนายฟ้องหย่าแล้วครับ บทที่ 29
“เรื่องของความรัก คนที่ไม่ถูกรักนั่นแหละที่เป็นมือที่สาม เธอนั่นแหละคือมือที่สามที่ขัดขวางไม่ให้เฉี่ยนเฉี่ยนกับฮั่วซือเหนียนได้อยู่ด้วยกัน!”ซ่งหว่านอดไม่ได้ที่จะปรบมือให้“ถ้าฉันจำไม่ผิด เมื่อไม่กี่ปีก่อนลุงฉันเลี้ยงชู้แล้วคุณจับได้ไม่ใช่เหรอ? แถมยังวิ่งไปโวยวายถึงที่อีก งั้นคุณป้าก็เป็นมือที่สามมานานมากเลยสินะ”ซูลี่เจวียนถูกแทงใจดำเข้าเต็มๆเธอโกรธจัดจนเลือดขึ้นหน้า ถลาออกไปข้างหน้าหมายจะเงื้อมือตบหน้าซ่งหว่าน“นังสารเลว! แก—”ซ่งหว่านคาดไว้แล้วว่าอีกฝ่ายจะต้องทำแบบนี้เธอคว้าข้อมือซูลี่เจวียนไว้แล้วผลักออกไปอย่างแรง“คุณนายซ่ง ฉันไม่ใช่เด็กผู้หญิงคนนั้นแล้วนะ คนที่ยอมให้คุณด่าทอตบตีได้ตามใจน่ะ”ซ่งเหลียงเป่ยเห็นเข้าก็โกรธจัด ตบหน้าเธอหนึ่งฉาด“เด็กพ่อแม่ไม่สั่งสอน! เขาเป็นป้าของแกนะ วันนี้ฉันจะสั่งสอนแทนพ่อแม่แกเอง!”“เพี้ยะ!” เสียงตบดังสนั่นในโถงทางเดินเสียงตบดังสนั่นในโถงทางเดินซ่งหว่านหน้าเอียงไปอีกทาง เลือดซึมออกมุมปากเธอค่อยๆ หันกลับมา จ้องซ่งเหลียงเป่ยด้วยสายตาเย็นเยียบจนน่าขนลุก“แก ไม่มีสิทธิ์เอ่ยถึงพ่อแม่ของฉัน”วินาทีถัดมา เธอก็ตบอีกฝ่ายกลับอย่างแรงซ่
ประธานฮั่ว คุณนายฟ้องหย่าแล้วครับ บทที่ 28
เมื่อออกจากโรงแรมหูปิน ซ่งหว่านก็เพิ่งรู้ตัวว่าเธอลืมโทรศัพท์ไว้ในห้องส่วนตัวสวีจื่อหมิงกำลังจะตามไปช่วยเธอหาเธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบว่า “คุณอยู่กับอาจารย์เถอะค่ะ ฉันไปคนเดียวได้”ซ่งหว่านกลับเข้าไปในห้องส่วนตัว พนักงานกำลังเก็บโต๊ะอยู่“คุณผู้หญิง นี่คือโทรศัพท์ที่คุณลืมไว้ใช่ไหมคะ ฉันกำลังจะเอาไปฝากไว้ที่เคาน์เตอร์ด้านหน้าพอดีเลยค่ะ”“ใช่ค่ะ ของฉันเอง ขอบคุณมากนะคะ”ซ่งหว่านรับโทรศัพท์แล้วเดินออกจากห้องเพิ่งก้าวออกมา เธอก็เห็นเงาร่างคุ้นตาสองคนซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนควงแขนฮั่วซือเหนียนเดินไปทางเคาน์เตอร์พนักงานต้อนรับ ทั้งคู่ดูสนิทสนมกันอย่างยิ่งขณะที่เธอกำลังเหม่อลอย เสียงเยาะเย้ยก็ดังขึ้นข้างกาย“มองอะไรนักหนา มันน่าดูขนาดนั้นเลยหรือ?”“ก็จริงนะ อยู่กับฮั่วซือเหนียนมาตั้งสี่ปี เขาคงไม่เคยได้แตะตัวเธอสักครั้งสินะ?”ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนหันไป เห็นซูลี่เจวียนกับซ่งเหลียงเป่ยเดินออกมาจากห้องข้าง ๆที่แท้ ฮั่วซือเหนียนเพิ่งนัดกินข้าวกับครอบครัวของซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนเมื่อเห็นครอบครัวซ่งเหลียงเป่ย ความเกลียดชังก็ลุกโชนขึ้นในใจของซ่งหว่านหากวันหนึ่งสืบพบว่าพ่อแม่ของเธอถูกพวกเขาวางแผนฆา
ประธานฮั่ว คุณนายฟ้องหย่าแล้วครับ บทที่ 27
ต่อมา เขาจึงค่อย ๆ คิดทบทวนจนเข้าใจในช่วงที่สวีจื่อหมิงไปเรียนต่อต่างประเทศ ทุกครั้งที่พูดคุยเรื่องวิชาการกับเขา ดูเหมือนจะสนใจความเป็นไปของซ่งหว่านเป็นพิเศษการที่เขาแนะนำซ่งหว่านไปบริษัทนั้น จะบังเอิญตรงกับความตั้งใจของเขาพอดีหรือเปล่านะ?แต่สวีจื่อหมิงก็เป็นหนึ่งในศิษย์มากมายที่เขาพึงพอใจที่สุดไม่ว่าจะเป็นความสามารถหรืออุปนิสัย ล้วนไร้ที่ติหากท้ายที่สุดทั้งสองจะได้ลงเอยกันจริงๆ…เขาก็ยินดีอย่างยิ่งที่จะเป็นพยานในพิธีแต่งงานของทั้งคู่ในขณะเดียวกันภายในห้องส่วนตัวข้างๆซูลี่เจวียนที่สวมกี่เพ้าหรูหราสง่างาม เครื่องประดับระยิบระยับทั่วตัว กำลังจัดทรงผมอยู่หน้ากระจกซ่งเหลียงเป่ยเองก็จัดเสื้อสูทและเนคไทซ้ำแล้วซ้ำเล่า“พ่อคะ แม่คะ ไม่ต้องเกร็งขนาดนี้หรอกค่ะ ซือเหนียนเขาเป็นคนดีมาก”ประตูห้องส่วนตัวถูกผลักเปิดออกฮั่วซือเหนียนก้าวเข้ามาด้วยท่าทีองอาจ ออร่ากดดันแผ่ซ่านวันนี้เขาไม่ได้ใส่สูทธุรกิจเหมือนตอนปกติ เสื้อเชิ้ตสั่งตัดสีเทาควันบุหรี่ขับเน้นไหล่กว้างเอวคอดอย่างชัดเจน“ซือเหนียน”ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนลุกขึ้น ควงแขนฮั่วซือเหนียนอย่างสนิทสนม“นี่คือพ่อกับแม่ของฉันค่ะ”ซ
ประธานฮั่ว คุณนายฟ้องหย่าแล้วครับ บทที่ 26
คฤหาสน์ตระกูลซ่งถ้วยชาที่อยู่ในมือซูลี่เจวียนกระทบกับจานรองดัง ‘กึก’ น้ำชากระเด็นออกมาสองสามหยด“ลูกว่าอะไรนะ คุณย่าฮั่วยกหุ้นบริษัทให้ซ่งหว่านงั้นเหรอ?”“ตั้งห้าเปอร์เซ็นต์เลยนะ! นั่นมันหุ้น 5% ของฮั่วกรุ๊ปเลยนะ”“เฉี่ยนเฉี่ยน ไหนลูกบอกเองไม่ใช่เหรอว่าฮั่วซือเหนียนไม่ชอบซ่งหว่านสักนิด? แล้วจะยอมให้คุณย่าฮั่วยกหุ้นให้เธอได้ยังไง?”“ไม่ชอบแน่นอนอยู่แล้ว!”“ตอนนั้นฮั่วซือเหนียนแต่งงานกับซ่งหว่านก็เพราะคุณย่าบังคับ ซือเหนียนหมางเมินใส่เธอมาตั้งสี่ปี หุ้นพวกนั้นก็แค่ค่าชดเชยเท่านั้นเอง”“ถ้าจะเรียกว่าค่าชดเชย ราคาก็แพงเกินไปหน่อยแล้ว”ซูลี่เจวียนทำหน้าเจ็บปวดราวกับทรัพย์สินของบ้านตัวเองถูกยกให้คนอื่น“เฉี่ยนเฉี่ยน ถ้าลูกกลับประเทศเร็วกว่านี้สักสองสามปี ซ่งหว่านจะเสนอหน้าเป็นคุณนายได้ยังไง ตำแหน่งคุณนายฮั่วต้องเป็นของลูกแน่นอน หุ้นพวกนั้นก็ควรเป็นของลูกด้วย!”“แม่คะ ตำแหน่งคุณนายฮั่วของซ่งหว่านก็แค่สถานะในนามเท่านั้น ซือเหนียนตัดสินใจแล้วว่าจะฟ้องหย่ากับเธอ”“จริงเหรอ? งั้นก็เยี่ยมไปเลย!”ซูลี่เจวียนคว้ามือซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนด้วยความตื่นเต้น“รู้อยู่แล้วว่าลูกสาวฉันเก่ง ฮั่วซือเหน
ประธานฮั่ว คุณนายฟ้องหย่าแล้วครับ บทที่ 25
คนรับใช้ที่ยืนอยู่มุมห้องรีบก้าวเข้ามาทันที“คุณหญิงใหญ่ มีอะไรจะสั่งเหรือเปล่าคะ?”“ไล่เธอออกไป!”น้ำเสียงของคุณย่าฮั่วเย็นเฉียบ“ของพวกนั้นก็เอาโยนออกไปด้วย!”ใบหน้าของซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนซีดเผือดในทันที“คุณย่า ท่านเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่าคะ ฉันก็แค่…”“เข้าใจผิดเหรอ?”คุณย่าฮั่วหัวเราะเสียงเย็น“เธอเป็นมือที่สามที่ทำลายความสัมพันธ์ของหลานชายกับหลานสะใภ้ฉัน ทำอะไรลงไปบ้าง ไม่รู้ตัวเลยเหรอ?”คนรับใช้เดินเข้ามา ผายมือออกไปด้วยสีหน้าเรียบเฉย“คุณซ่ง เชิญค่ะ”ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนกำชายเสื้อแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด สุดท้ายก็ฝืนกัดฟันหันหลังเดินจากไปปัง!ประตูห้องผู้ป่วยถูกปิดกระแทกอย่างแรงตะกร้าผลไม้และอาหารบำรุงที่เธอถือเข้ามาถูกโยนลงถังขยะในทางเดินในขณะเดียวกันซ่งหว่านก็ถือกระติกเก็บความร้อน เดินมาถึงหน้าห้องพอดีซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนกังวลอย่างยิ่งว่าภาพที่ตนถูกไล่ตะเพิดเหมือนหมูเหมือนหมาจะมีคนเห็นใครจะคิดว่าเธอจะหันไปสบตากับซ่งหว่านเข้าพอดี“คุณนาย คุณมาแล้วเหรอคะ!”คนรับใช้ที่เมื่อครู่ยังนิ่งเฉย พอเห็นซ่งหว่านก็มีสีหน้าดีใจขึ้นมาทันที“เชิญด้านในเลยค่ะ คุณหญิงใหญ่เห็นคุณต้องดีใจแน
You may also like
นับเวลาสามสิบวัน ฉันจะเป็นอิสระ
อิงเซี่ย52.9K viewsธุลีใจ
เอเวอลีน เอ็มเอ็ม48.1K viewsเกิดใหม่อีกครั้งกับยัยขี้เหร่
เฉียวเหมย65.2K viewsคลั่งรักสุดใจของนายCEO
นครแสงจันทร์76.5K viewsเซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)
พริมริน140 viewsล้อมรักริมรั้ว
แพรสีนิล318 viewsคุณหนูหลี่กลับมาพลิกชะตา
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว1.8K viewsรักเกินห้ามใจ ใต้บัญชารัก | เฟิสxหงส์
พิชา - Phicha863 views
