บททั้งหมดของ อุบัติรักนางเอกร้ายเดียงสา: บทที่ 41 - บทที่ 50

58

บทที่ 26 คนที่เคยมองข้าม (2)

หลานอวิ๋นเจียวยิ้มปลอบ “ไม่เป็นไรเลยเจ้าค่ะ ท่านลุงของข้าเป็นหมอ ดังนั้นไม่เหลือบ่ากว่าแรงสักนิด สหายกันก็ต้องช่วยเหลือซึ่งกันและกันมิใช่หรือ” หญิงสาวเหลียวมองหมอสูงวัยเพื่อให้อีกฝ่ายเล่นตามน้ำหมอสูงวัยเข้าใจสถานการณ์ เขาพยักหน้าตอบ“สหายหรือ เหตุใดชวนเอ๋อร์ไม่เคยเล่าให้ข้าฟัง”“ท่านแม่ ข้าอยากให้ท่านพักผ่อนมากกว่า เรื่องเล็กน้อยเพียงนี้จึงมิได้เล่าให้ท่านฟัง” หยางป่ายชวนแก้ตัวหลานอวิ๋นเจียวตอบรับเป็นลูกคู่ “เป็นดังเขาว่า เช่นนั้นท่านน้าให้เราได้ตรวจอาการท่านเถิดนะเจ้าคะ”“เอ่อ…ถ้าเช่นนั้นก็ได้ รบกวนแม่หนู และท่านลุงหมอแล้ว”“ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ”หลานอวิ๋นเจียวและหยางป่ายชวนจึงหลีกทางให้หมอเข้าไปตรวจอาการมารดาของเขา ระหว่างจับชีพจรสีหน้าของหมอดูสิ้นหวังนัก หลังจากถอนหายใจไปหลายระลอกก็เรียกหยางป่ายชวนเข้ามาดูแลมารดาของตนเองต่อ จากนั้นจึงปลีกตัวไปคุยปรึกษากับหลานอวิ๋นเจียว“นางเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ”หมอสูงวัยส่ายหน้า “หากยังอาศั
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-31
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 27 เด็กดื้อ

หลานอวิ๋นเจียวและหยางป่ายชวนช่วยกันเกลี้ยกล่อมมารดาของเขาอยู่นานสองนาน ต้องงัดสารพัดวิธีเอามาล่อหลอกกว่าอีกฝ่ายจะตอบตกลงเช้าวันต่อมาหลานอวิ๋นเจียวจึงตั้งใจออกไปพบเย่ซานหลาง นางคิดจะขอโทษเขาเรื่องเมื่อวานที่ไม่อาจไปตามนัด หลายวันมานี้หลานอวิ๋นเจียวอยู่แทบไม่ติดจวน นางออกไปตั้งแต่ไก่โห่กลับมาอีกทีอาทิตย์ก็ลับฟ้า หลานพินถิงที่เฝ้าจับตามองตามหลังรถม้าของหลานอวิ๋นเจียวทุกวันอดตั้งคำถามเป็นมิได้ มากไปกว่านั้น หลานหงเหยาไม่เคยปรามนางเลยสักหน จะบอกว่าหลานอวิ๋นเจียวลอบออกไปเองก็ไม่น่าเป็นไปได้“ท่านย่าเจ้าคะ ข้าเห็นน้องหญิงสามออกไปข้างนอกทุกวัน ท่านทราบเรื่องนี้หรือไม่” หลานพินถิงแสร้งเปรยหลานหงเหยาที่นอนเอกเขนกบนเก้าอี้โยกอย่างสบายใจปรือเปลือกตาขึ้นแช่มช้า “ข้ารู้แล้ว”“ท่านย่ารู้? ว่าแต่นางไปที่ใดเจ้าคะ เหตุใดจึงไม่ชวนข้าสักคำ เมื่อก่อนมีหรือที่นางจะกล้าออกไปเตร็ดเตร่ลำพัง หากไม่มีข้าอยู่ด้วยนางอาจไปก่อเรื่องให้สกุลหลานอับอายก็ได้นะเจ้าคะ”“หืม…เช่นนั้นจะบอกว่าเจ้าไม่เคยสร้างความอับอาย”หลานพินถิงรู้ว่าตนพลั้งปาก นางรีบคุกเข่า “ท่านย่าอย่าเพิ่งโก
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-01
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 28 มือธนูเป้าสะอาด

หลานอวิ๋นเจียวถูกเย่ซานหลางเคี่ยวกรำอยู่ทุกวันจนบัดนี้นางสามารถโหนคานได้นานกว่าเมื่อก่อน หลังฝึกฝนร่างกายขั้นพื้นฐานเป็นที่เรียบร้อย ก็ถึงคราวยิงเป้าหลานอวิ๋นเจียวอาศัยความสามารถที่อย่างน้อยก็ติดตัวมาจากยุคสองพัน นางคำนวณกะเกณฑ์ทุกองศาการยิงได้อย่างแม่นยำ ฟิ้ว…หากแต่ลูกเกาทัณฑ์ที่พุ่งออกไปยังไม่อาจปักลงตรงเป้าเนื่องจากแรงในการดึงสายยังไม่มากพอ หลานอวิ๋นเจียวพยายามอยู่หลายหนก็ยังไม่สำเร็จ ทว่านางหาได้ละความพยายาม จากอากาศที่หนาวและเย็นตอนนี้กลับร้อนระอุจนเหงื่อซึมแผ่นหลังแขนเรียวง้างธนูในมืออีกครั้งอย่างแน่วแน่ ไหล่แคบเล็กไม่ได้ปวดเหมือนกับในตอนแรกที่เริ่มฝึกแล้ว ทว่าด้วยกำลังที่อ่อนล้าลง เป็นเหตุให้มือของนางสั่นเทิ้ม “เจ้าผิดแล้ว”เจ้าของร่างสูงมายืนซ้อนหลังบอบบางไม่ทันตั้งตัว ฝ่ามือกว้างช่วยประคองข้อศอกทั้งยังจับมือที่กำลังง้างเอาไว้มั่น หลานอวิ๋นเจียวผงะ แต่กลับรู้สึกผ่อนคลายลงมาก ลมหายใจที่ถี่กระชั้นค่อย ๆ คงที่ “ท่านอ๋อง”“อย่าขยับ”“อ้อ” “สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ อย่าว่อกแว่ก”ชาย
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-02
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 29 ทำบุญร่วมชาติ

“คุณหนูเจ้าคะ อย่างนี้เจ้าค่ะ” สาวรับใช้ของหลานพินถิงกระซิบเสียงเบา จากนั้นจึงเล่ารายละเอียดที่นางได้ตามสังเกตมาทั้งวันให้กับผู้เป็นเจ้านายของตนได้ทราบทั้งหมดหลานพินถิงได้ฟังก็กัดฟันกรอด มือทั้งสองกำหมัดแน่น “นางไปพบท่านอ๋องจริงด้วย เจ้าเห็นหรือไม่ สุดท้ายทุกอย่างก็เป็นอุบายของนาง นางอยากแต่งงานกับท่านอ๋องใจจะขาด ข้าไม่เชื่อหรอกเรื่องที่งานแต่งของนางล่มครั้งแล้วครั้งเล่าจะเป็นเพียงความบังเอิญ”“แล้วคุณหนูจะทำอย่างไรเจ้าคะ”หลานพินถิงหันหน้าขวับ “เจ้าจะให้ข้าทำอย่างไร ฝึกธนูอย่างนางรึ!”สาวใช้หดหัวกลับ เสียงแหลมที่ตวาดลั่นทำให้นางขนลุกเกรียวเสียวไปทั้งสันหลังสาวใช้เอ่ยเสียงอู้อี้ “ไม่สู้วันงานล่าสัตว์คุณหนูไม่ลองทำให้นางเสียหน้าดูสักหน่อย”หลานพินถิงชะงัก หญิงสาวครุ่นคิดตามสิ่งที่สาวใช้แนะนำ “เจ้าพูดมาก็มีเหตุผล งานใหญ่คนมาก หากนางกลับมาเป็นตัวตลกอีกครั้ง ดูสิว่าท่านอ๋องจะยังสนใจนางอยู่หรือไม่”เช้าวันนี้หลานอวิ๋นเจียวไม่ต้องแวะไปเรียนยิงธนูกับเย่ซานหลางอีก นางจึงอยากไปดูอาการมารดาของหยางป่ายชวนสักหน่อย อีกอย่างจะได้นำค่ารักษาไปมอบให
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-03
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 30 เหตุระทึก (1)

งานล่าสัตว์ที่รอคอยในที่สุดก็มาถึง ใช้เวลาราวสามวันในการเดินทางก็ไปถึงจุดหมาย บุตรสาวทั้งสามของสกุลหลานก็ร่วมเดินทางมาพร้อมบิดาเฉกเช่นทุกปี เหล่าคุณหนูคุณชายจากตระกูลขุนนางอันดับต้นจึงได้มารวมตัวกันก็คราวนี้หลานอวิ๋นเจียวไม่สนิทกับใครเลย ทุกครั้งเมื่อถึงเวลานางก็จะเก็บตัวเองอยู่ในห้อง หลานพินถิงพยายามเกลี้ยกล่อมนางอย่างไรก็ไม่ยอมออกไป เป็นตายร้ายดีหลานอวิ๋นเจียวก็ไม่เชื่อฟังนางดังเดิมแล้ว“คุณหนู ได้มาแล้วเจ้าค่ะ”“เยอะหรือไม่”“เจ้าค่ะ บ่าวสังเกตมาหลายวันแล้ว คุณหนูสามจะต้องขี่ม้าตัวนั้นไม่ผิดแน่”หลานพินถิงยิ้มกริ่ม “เจ้าทำดีมาก เป็นสตรีแต่ริอ่านอยากจะเข้าร่วมการล่าสัตว์ คราวนี้นางจะต้องอับอายไปยันชาติหน้า”“ต้องเป็นเช่นนั้นแน่เจ้าค่ะ”“ตอนเจ้าลอบเข้าไปไม่มีใครสังเกตใช่หรือไม่”“ไม่มีแน่นอนเจ้าค่ะ”“ดีมาก”คืนนี้จันทร์กระจ่าง ดวงดาวดารดาษเต็มท้องนภา ทุกคนต่างเข้าสู่ห้วงนิทรา บรรยากาศโดยรอบเงียบสงัดจนได้ยินเสียงใบไม้ขยับไหว“ท่านอ๋อง เมื่อกลางวันคนของคุณหนูใหญ่แอบไปทำลับ ๆ ล่อ ๆ ที่โรงพักม้า นางนำสิ่งนี้ผ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-04
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 30 เหตุระทึก (2)

ระหว่างพิธีกำลังดำเนินไปตามกระบวนการ เย่จ้านฮ่าวก็หันมองคนร่างเล็กที่ยืนอยู่เบื้องหลังของเย่ซานหลางชายหนุ่มกระแอม “ท่านพี่ นี่ไม่ใช่คุณหนูสามหรอกหรือ”“อืม” เย่ซานหลางตอบกลับดุจทองไม่รู้ร้อน“นางเป็นสตรี เหตุใดท่านจึงให้นางติดตามไปด้วย”“ทำไม เจ้าดูถูกความสามารถของสตรีอย่างนั้นหรือ”“ไม่ใช่ นี่มันอันตรายเกินไปหรือไม่”เย่ซานหลางแค่นเสียงผ่านลำคอ “อันตราย ข้าก็ผ่านมาได้ทุกปีมิใช่หรือ เจ้าเองก็รู้ดี ว่าอันตรายที่พูดเป็นเพราะอะไร”เย่จ้านฮ่าวตัวแข็งทื่อ เขาพูดไม่ออกแล้วจริง ๆ ชายหนุ่มไม่สนใจพี่ชายของตนอีก จากนั้นขยับปลายเท้าถอยลงไปยืนเสมอหลานอวิ๋นเจียว“คุณหนูสาม” เสียงทุ้มกระซิบหลานอวิ๋นเจียวช้อนตามองเขา “องค์ชายสี่”“ข้าเอง ว่าแต่เจ้าเหตุใดจึงมาเข้าร่วมงานล่าสัตว์ได้ บิดาของเจ้ารู้เรื่องนี้หรือไม่”หลานอวิ๋นเจียวยิ้มตาปิด “รู้แล้วเพคะ”“ใต้เท้าหลานก็อนุญาตอย่างนั้นหรือ” เย่จ้านฮ่าวประหลาดใจบิดานางก็เพิ่งรู้เมื่อครู่นี้เอง ถึงเขาคิดขวางก็คงไม่ทันเย่จ้านฮ่าวย้ายสายตามองไปยังทิศที่หลานจ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-05
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 31 เลือกข้างแล้ว (1)

ความอลหม่านที่เกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตาไม่มีผู้ใดให้ความสนใจมากนัก เนื่องจากสถานการณ์ไม่เลวร้ายและไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ ดังนั้นการล่าสัตว์จึงมิได้ล่าช้าแต่อย่างใดคุณชายหลายคนเร่งทำเวลาและได้ควบม้านำไปก่อนแล้ว เย่ซานหลางไม่ได้รีบร้อน เขาคุ้นชินกับป่าแห่งนี้เป็นอย่างดี ทุก ๆ ปีล้วนเป็นเขาที่อ่อนข้อและขี้คร้านจะเอาชนะบรรดาน้องชาย เว้นเพียงสามปีก่อนที่เขาต้องทำตัวให้เป็นที่โดดเด่น เพื่อที่บิดาจะประทานตำแหน่งอ๋องให้แก่เขา กระนั้นฮ่องเต้กลับไม่ยอมมอบราชโองการเพื่อให้เขาออกไปใช้ชีวิตนอกวังเสียที เพียงเพราะเขาไม่ยอมอภิเษกพระชายาดังนั้นในตอนนี้เขาจะต้องเลือกคนที่เหมาะสมเพื่อแต่งงาน ทว่าการเกี่ยวดองกับตระกูลขุนนางก็หาทำโดยพลการได้ หากไร้ประโยชน์เขาจะแต่งเข้ามาเป็นตัวถ่วงเพื่อสิ่งใด ตระกูลหลานนับเป็นตัวเลือกอันดีที่สุด และคนผู้นั้นจะต้องเกิดจากฮูหยินเอกด้วย เรื่องความรู้สึกละเอียดอ่อนเหล่านั้นอย่าได้ถามหาจากบุรุษหยาบกระด้างเช่นเขา เพราะนั่นจะไม่มีทางเกิดขึ้นอย่างแน่นอนผู้อื่นที่มองแต่เพียงผิวเผินคิดว่าหานเซียนอ๋องกระหายในอำนาจและบัลลังก์ ไหนเลยจะรู้ว่าแท้ที่จริงเขาขยาดกับ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-06
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 31 เลือกข้างแล้ว (2)

เย่ซานหลางแค่นเสียงผ่านลำคอ ความหวังดีของน้องชายผู้นี้ไม่รู้ว่าจะคร่าชีวิตของเขาไปแล้วตั้งกี่ครั้ง หนนี้ที่ไร้วี่แววของมือสังหารคงเป็นเพราะว่ามีหลานอวิ๋นเจียวอยู่ข้างกายของเขากระมัง เพราะเขารู้ดีว่านี่เป็นเพียงการยืดเวลาออกไปเท่านั้น ไม่ช้าหรือเร็วนักรบเดนตายก็ต้องโผล่ออกมาเหมือนกันทุกปีหลานอวิ๋นเจียวพ่นลมขึ้นจมูก พี่น้องสองคนนี้ไม่รู้กินดีหมีหัวใจเสือกันมาหรืออย่างไร พบหน้ากันไม่ได้เป็นต้องปล่อยไอสังหารและวาจาเชือดเฉือนข่มขวัญกันไปมาอยู่เรื่อย“หากองค์ชายสี่ยังมีเมตตา กระต่ายน้อยตัวนี้หม่อมฉันขอนะเพคะ” หลานอวิ๋นเจียวตัดบท หวังทลายม่านควันที่กำลังลอยฟุ้งจนอึดอัดเย่จ้านฮ่าวกลับมาสนใจสตรีเบื้องหน้าต่อ เขายิ้มละมุน “ได้ ถือเสียว่านี่เป็นของตอบแทนที่เจ้าให้ผ้าเช็ดหน้าผืนนั้นกับข้า ถึงแม้มันจะถูกชิงไปแล้วก็ตาม”หลานอวิ๋นเจียวหูดับตั้งแต่นางได้ยินคำอนุญาตจากปากของชายหนุ่มแล้ว หญิงสาวตรงเข้าไปหยุดด้านหน้าโพรงไม้ที่กระต่ายน้อยหลบอยู่ รอยเลือดของมันยังหยดออกมาเป็นทาง ครั้นมองเข้าไปจึงพบว่ามันหวาดกลัวจนตัวสั่น กระนั้นยังพยายามปกป้องลูกน้อยอย่างสุดกำลัง“เจ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-07
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 32 ห่วงหายิ่งกว่าชีวิตตน (1)

“องค์ชาย คุณหนูสามนางคงไม่ยอมออกไปโดยง่าย เช่นนี้จะทำอย่างไรพ่ะย่ะค่ะ”“เจ้าใช้เหยี่ยวตัวนี้ล่อเขาออกไปอีกฝั่ง ส่วนนางข้าจะพาออกไปเอง”“พ่ะย่ะค่ะ”เย่จ้านฮ่าวมิได้เป็นพี่น้องร่วมสายเลือดของเย่ซานหลางและรัชทายาทโดยตรง ชายหนุ่มทั้งสองล้วนเกิดจากพระครรภ์ของฮองเฮา ส่วนตัวเขานั้นถือกำเนิดจากครรภ์ของจ้าวกุ้ยเฟยดังนั้นการอยู่รอดของโอรสที่เกิดจากสนมเอกเช่นเขาจึงจำเป็นต้องแย่งชิง เพราะเสียงข้างมากในราชสำนักล้วนต่างเอนเอียงไปที่หลานจงฝู หากปล่อยให้เย่ซานหลางคว้าตระกูลหลานไปอยู่ฝ่ายของตน ก็เท่ากับว่าเขาจะต้องเสียอำนาจไปเกินกว่าครึ่ง  เมื่อเจ้ากระต่ายน้อยได้อยู่ในที่ปลอดภัย หลานอวิ๋นเจียวจึงเบาใจลงมาก นางตั้งใจว่าหนนี้จะไม่เป็นตัวถ่วงของเย่ซานหลางอีก โชคดีที่ตรงหน้าของนางในยามนี้มิใช่สัตว์ตัวเล็กอ่อนแอดังเดิมแล้ว เพราะสิ่งที่กำลังไล่ล่าอย่างบ้าระห่ำก็คือเจ้าหมูป่าตัวอ้วนพีหลานอวิ๋นเจียวง้างสายธนูขึ้นจนสุด ขณะที่ยังอยู่บนหลังม้า นี่นับว่าไม่ง่ายเอาเสียเลย นางเรียนรู้จากวิธีการของเย่ซานหลางมาตลอดแม้บ่อยครั้งดูทุลักทุเลบ้า
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-08
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 32 ห่วงหายิ่งกว่าชีวิตตน (2)

ซุนเหว่ยได้สติ ทว่าภารกิจของเขาคือต้องส่งนางออกไปจากพื้นที่เสี่ยงภัยก่อน“ท่านกลับไปช่วยเขาเถิด ข้าออกไปเองได้”ซุนเหว่ยลังเล แต่เมื่อเสียงโลหะที่กระทบกันยังดังไม่หยุด องครักษ์หนุ่มจึงตัดสินใจพยักหน้า “มือสังหารพวกนี้ไม่ทำร้ายคนนอก คุณหนูท่านตรงไปด้านหน้าก็เป็นทางออกแล้ว”“อืม”ซุนเหว่ยดึงบังเหียนกลับหลัง กองกำลังเสริมของเขายังมาไม่ถึง เกรงว่าจะต้องติดปัญหาดังที่หลานอวิ๋นเจียวสังหรใจแน่หญิงสาวไม่ได้ควบม้าไปต่อ ขณะที่ซุนเหว่ยเร่งกลับไปสมทบกับเจ้านาย มือสังหารที่รออยู่บนต้นไม้ก็เริ่มขยับ หลานอวิ๋นเจียวอาศัยโอกาสที่อีกฝ่ายละสายตาจากนางชิงลงมือก่อนธนูที่พาดอยู่กลางหลังถูกคว้าลงมา หนนี้นางไม่ออมมือใด ๆ ทั้งสิ้น ที่ผ่านมาก็แสร้งอ่อนแอเพื่อไม่ให้สร้างความแคลงใจมากเกินไป“โอ๊ย!”ลูกธนูที่เดิมจะต้องพุ่งเจาะกะโหลกซุนเหว่ย มันกลับเปลี่ยนทิศโผปักยังต้นไม้แทน แขนของเขามีของเหลวสีแดงอุ่นไหลออกมาไม่หยุดครั้นอีกฝ่ายเผยตัวตน หลานอวิ๋นเจียวจึงไม่รอช้า นางคว้าลูกธนูอีกดอกขึ้นมา จากนั้นก็ยิงซ้ำ ครั้งนี้โดนขากำยำนั่นเต็ม ๆตุ๊บ!
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-09
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
123456
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status