ร้อนรักเลขาส่วนตัว 7 : ลืมมันซะ (2)

"อ๊ะ…อ๊าาา…คุณปริญญ์…พะ…พอแล้ว…อื้ออ!"

เธอครางร้องสะอื้นปนเสียงหวาน แต่ยิ่งวิงวอนเขากลับยิ่งเร่งจังหวะ หนักแน่นกว่าเดิม จนร่างบางสะท้านสั่นสะเทือนแทบล้มเลิกแรงต้าน

มือหนาของเขาสอดประคองใต้ท้องแบนราบ พลิกกายเธอเล็กน้อยให้โค้งรับกับแรงกระแทกได้ลึกกว่าเดิม จังหวะใหม่ที่รุนแรงยิ่งทำให้พิชชากรีดร้องเสียงหลง ความอาย ความเพลีย และความสุขผสมปนจนพร่าเลือน

"พีช…คุณคิดเหรอว่าผมจะยอมให้คุณลงจากเตียงง่ายๆ"

ปริญญ์กระซิบเสียงพร่าหนักแน่นข้างหู กัดเม้มติ่งหูนุ่มเหมือนตอกย้ำคำพูด

"คุณจะได้เรียนรู้ว่า ทุกครั้งที่ปฏิเสธผม...คุณก็จะยิ่งถูกผูกไว้แน่นขึ้น"

เขาเปลี่ยนจังหวะอีกครั้ง จากแรงกระแทกถี่รัวกลับเป็นกดลึกช้าๆ แต่หนักหน่วง ทำให้พิชชาสั่นสะท้านไปทั้งร่าง ทุกครั้งที่เขาดันแก่นกายแข็งขึงเข้าไปในรูเสียวราวกับจะตรึงเธอไว้กับเตียงตลอดกาล

"อ๊ะ…อื้ออ…ไม่ไหวแล้ว"

เสียงครางหวานดังสะท้อน ไม่ว่าเธอจะพยายามกลั้นเสียงครางเพียงใดมันก็ยิ่งดังออกมาไม่หยุด

ปริญญ์กอดรัดร่างเล็กแนบอกแน่น ทาบทับจนแทบไม่เหลือช่องว่าง หยาดเหงื่อไหลตามแผ่นหลังและแผงอกที่แนบกับผิวเนียน ลมหายใจร้อนเป่ารดต้นคอไม่ห่าง

"จนกว่าผมจะพอใจ…คุณไม่มีสิทธิ์ก้าวลงจากเตียงนี้"

พูดจบเขาก็เร่งจังหวะกลับมารุนแรงอีกครั้ง ร่างบางสั่นระริก เสียงครางพร่าเรียกชื่อเขาดังสะท้อนไปทั่วห้อง ความเร่าร้อนลากยาวไม่สิ้นสุด

ปริญญ์ไม่ยอมให้ความร้อนแรงหยุดลงง่ายๆ หลังจากที่เขากดตรึงพิชชาแนบเตียงอยู่นาน มือหนาก็พลิกจับเอวเล็กบังคับให้เธอเปลี่ยนท่าอย่างใจต้องการ จากที่นอนราบกับฟูก กลายเป็นให้เธอขยับขึ้นนั่งทับบนตักกว้างของเขาแทน

ร่างเล็กถูกยกขึ้นอย่างง่ายดาย ก่อนจะถูกกดลงให้นั่งคร่อม ปริญญ์เอนพิงหัวเตียง กอดเอวเธอเข้ามาแน่นจนแทบไม่เหลือช่องว่าง ระยะใกล้ชิดทำให้พิชชาเห็นแววตาคมเข้มที่ลุกโชนเต็มไปด้วยแรงเอาแต่ใจและความปรารถนา

"ขย่มสิพีช! ผมอยากเห็นคุณขยับอยู่บนตัวผม"

เขากระซิบเสียงพร่า พลางกดสะโพกเล็กลงแน่นเข้ากับตัวตนแข็งขึงของเขา

"อ๊ะ…อื้ออ…คุณปริญญ์"

พิชชาครางสะท้านทันทีที่ถูกครอบครองจากท่าใหม่ ร่างกายเบาหวิวเหมือนจะล้มถ้าไม่ได้มือหนาประคองเอวไว้

ปริญญ์บังคับจับสะโพกเล็กขึ้นลงช้าๆ ในตอนแรก แต่แรงกอดและสายตาคมกลับเร่งเร้าให้เธอเป็นฝ่ายขยับตามจังหวะของเขาเอง จนเสียงครางหวานดังสะท้อนก้องไปทั่วห้อง

มือหนาอีกข้างเลื่อนไปลูบคลึงหน้าอกอิ่ม บดขยี้ยอดอกพร้อมกับแรงโอบรัดเอวจากด้านหลัง ร่างเล็กสั่นระริกไปทั้งตัว ยิ่งจังหวะขึ้นลงถี่เร็วขึ้นเท่าไร ความเร่าร้อนก็ยิ่งปะทุรุนแรง

ตับ! ตับ! ตับ!

"อ๊ะ…อ๊าาา…มะ…ไม่ไหวแล้ว"

พิชชาร้องเสียงหลง แต่ปริญญ์กลับโน้มหน้ากัดเม้มซอกคอ พร้อมกระซิบพร่าใกล้หู

"จนกว่าผมจะพอใจ…คุณก็ห้ามหยุด"

เตียงทั้งเตียงสั่นสะเทือนอีกครั้ง ทุกแรงขยับหนักหน่วง เร่าร้อน และไม่เปิดโอกาสให้พิชชาหนีจากอ้อมกอดไปไหนได้เลย

สะโพกเล็กขยับขึ้นลงบนตักกว้างอย่างไร้ทางหนี ปริญญ์จับเอวเธอไว้แน่น กดบังคับให้รับแรงกระแทกทุกครั้งที่เขาเด้งสวนขึ้นมาอย่างหนักหน่วง จังหวะที่ทั้งสองประสานกันทำให้เสียงครางหวานดังสะท้อนก้องไปทั่วห้อง

"อ๊ะ…อ๊าาา…อื้ออ…คุณปริญญ์"

"อื้ออ...สะ...เสียว...อ๊ะ...อ๊าา"

พิชชาแทบทรงตัวไม่ไหว มือเล็กจิกไหล่กว้างแน่นเพื่อหาที่พยุง แต่ยิ่งเกาะก็ยิ่งถูกเขาใช้แรงหนุนให้ขยับเร็วขึ้น ลึกขึ้น จนเธอครางพร่าแทบขาดใจ

ปริญญ์โน้มตัวเข้าหา จูบกลืนเสียงครางหวาน พลางบีบเคล้นหน้าอกอิ่มทั้งสองข้างอย่างเอาแต่ใจ เสียงหอบหายใจหนักและเสียงเตียงสั่นถี่ประสานกันเป็นจังหวะเร่าร้อน เขาไม่ยอมปล่อยให้เธอมีเวลาพักแม้แต่วินาทีเดียว

"พีช…มองหน้าผม"

เสียงทุ้มพร่าเอ่ยสั่งชิดริมฝีปาก มือหนาประคองคางเธอขึ้นให้สบตาคมที่ร้อนแรงจนแทบหลอมละลาย

"ผมอยากเห็นคุณเสร็จในอ้อมแขนผม…อีกครั้ง"

ร่างบางสั่นสะท้านทั้งตัว ความรู้สึกเร่าร้อนตีวนจนแทบแตกพร่าออกมา เธอหลับตาแน่น ครางเสียงสูงหวานดังก้องไปทั่วห้อง น้ำตาเอ่อคลอเพราะความสุขที่พุ่งทะลักขึ้นเรื่อยๆ

"อ๊ะ…อ๊าาา…จะ…ไม่ไหวแล้ว!"

พิชชาครางเสียงหวาน พลางขย่มแท่งร้อนของเจ้านายหนุ่มด้วยความเร่าร้อน ใบหน้าสวยเชิดขึ้นมองเพดาน

ปริญญ์ยิ่งบังคับสะโพกเล็กให้เร่งจังหวะหนักหน่วงยิ่งกว่าเดิม จนคลื่นความสุขถาโถมเข้ามาเกือบถึงจุดแตกหัก ร่างบางสะท้านแรงในอ้อมแขนแกร่งที่กักขังไว้แน่นหนา

เสียงครางหวานแตกพร่าดังขึ้นเรื่อยๆ เมื่อสะโพกเล็กถูกบังคับให้ขึ้นลงตามแรงมือของปริญญ์ เขาเด้งแท่งร้อนสวนอย่างไม่ปรานี ทุกแรงกระแทกหนักแน่นจนพิชชาสั่นสะท้านแทบหลุดลอย ร่างเล็กแทบล้มแต่ก็ถูกแขนแข็งแรงโอบรัดแน่นไม่ให้หนีไปไหนได้

"อ๊ะ…อ๊าาา…คุณปริญญ์…อื้ออ!"

เธอเผลอร้องเรียกชื่อเขาซ้ำๆ ราวกับเป็นสิ่งเดียวที่จะยึดเหนี่ยวได้ท่ามกลางความร้อนแรงที่โหมกระหน่ำ

ปริญญ์สบตาเธอตลอดเวลา แววตาคมเข้มเต็มไปด้วยความเอาแต่ใจและแรงปรารถนาที่ไม่คิดจะปิดบัง

เขาเร่งจังหวะเร็วขึ้น หนักหน่วงยิ่งกว่าเดิม มือหนาหนุนเอวเล็กให้โค้งรับแรงกระแทกเต็มที่ เสียงเตียงสั่นสะเทือนถี่ประสานกับเสียงหอบกระชั้น เสียงเนื้อกระทบกันดังชัดในความเงียบของห้อง

"พีช…ครางออกมาเลย ผมอยากได้ยินคุณเสร็จเพราะผมตรงนี้"

เขากระซิบพร่าใกล้หู กัดเม้มซอกคอจนเป็นรอยแดงสวย

ความเสียวพุ่งขึ้นจนเกินทน ร่างบางสะท้านแรง มือเล็กจิกไหล่เขาแน่น ก่อนที่เสียงครางสูงจะดังสะท้อนก้องไปทั่วห้อง

"อ๊ะ....อ๊ายยย..."

พิชชาปลดปล่อยอย่างรุนแรงในอ้อมแขนเขา ร่างเล็กกระตุกสั่นถี่ระรัวแทบหมดแรงทรุดลง ปริญญ์กอดรัดเธอแน่นยิ่งกว่าเดิม แรงสะท้อนจากเขายังไม่หยุดทันที จนกว่าคลื่นความสุขสุดท้ายจะผ่านพ้นไป

เธอทิ้งตัวลงกับอกกว้าง หอบหายใจถี่ ดวงตาปรือพร่าเต็มไปด้วยน้ำตาแห่งความเสียวซ่าน ขณะที่ปริญญ์ยกมือหนาลูบแผ่นหลังเบาๆ แต่แววตาคมยังฉายชัดว่า เขาไม่ยอมจบง่ายๆ แน่นอน

ปริญญ์ไม่ปล่อยให้ร่างเล็กในอ้อมกอดได้พักแม้ชั่วครู่ เสียงหอบของพิชชายังไม่ทันจาง เขาก็พลิกตัวรวดเร็ว จับเธอลงนอนราบกับเตียงอีกครั้ง แล้วกดทาบทับเต็มแรงจนเธอสั่นสะท้าน