“Vespera… wag mong buksan ‘yan kung hindi ka handa.”Ang boses ni Thorne ay mababa, puno ng babala, pero hindi niya ako pinigilan. Naka-stand siya sa tabi ko, katawan niya ay tense na parang handa sa away. Si Elena ay nakatayo sa harap namin, ngiti niya ay parang ahas na handang umatake. Ang envelope sa kamay niya ay manipis lang, pero parang bomba na makakapagpabago ng lahat.Kinuha ko ito mula sa kanya. Hinawakan ko nang mahigpit, parang takot na mawala. Ang papel ay malamig sa daliri ko, pero ang dibdib ko ay mainit na mainit—halo ng galit, takot, at curiosity na hindi ko mapigilan.Si Don Gregorio ay lumabas na ng opisina, kasama ang mga lawyer. Nakita niya si Elena. Natigilan siya.“Elena?” tanong niya, boses na puno ng disbelief. “Anong ginagawa mo rito?”Ngumiti si Elena—ngiti na matamis pero may lason. “Tito… dinalaw ko lang ang pinsan ko. At ang bagong fiancée niya. May regalo lang ako.”Binuksan ko ang envelope.Sa loob: isang lumang sulat—handwritten, sa papel na medyo dila
最終更新日 : 2026-01-23 続きを読む