Semua Bab องศานี้มีเวลา: Bab 11 - Bab 20

เวลา...หลังจากที่องศาเข้าไปในห้องน้ำแล้ว ฉันก็รีบให้นมนาที เพราะปกติแล้วฉันจะให้นาทีกินนมจากฉันโดยตรงมีบ้างที่ออกไปข้างนอกแล้วฉันจะปั้มนมใส่ขวดไว้ แต่นั่นหมายถึงฉันแทบไม่ได้ออกไปไหนเลย " ให้นมนาทีอยู่หรอ ฉันขอดูนาทีกินนมหน่อยได้มั้ย "ให้ตายสิออกมาเร็วเป็นบ้าฉันแทบเบี่ยงตัวหนีแทบไม่ทัน " ไม่ได้ นายดูตอนนี้ไม่ได้ "ฉันหันหลังให้องศาก่อนจะมองหาผ้าอ้อมของนาทีเพื่อมาปิดหน้าอกตัวเอง " ทำมะ...อึก " " อย่ามองนะ!! / แอ้ อ้อ แอ้ "ยังไม่ทันที่ฉันจะได้เบี่ยงตัวหนีองศาก็นั่งลงตรงหน้าฉันแล้ว พอดุพ่อเข้าหน่อยนาทีก็ร้องงอแงขึ้นมา " อะ เอ่อ โทษที ฉันคิดว่าเธอให้นาทีกินนมจากขวดน่ะ "องศาพูดทั้งที่ยังจ้องหน้าอกฉันอ

เวลา..." โรงพยาบาลนี้มันแพงมากนะองศา "เมื่อลงจากรถองศาก็หิ้วกระเป๋าพาฉันเดินเข้าไปในโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง มันเป็นคนละโรงพยาบาลที่คุณทวดพาฉันมาตอนคลอดนาที และฉันก็เพิ่งจะเคยมาที่นี่เป็นครั้งแรก ดูจากการตกแต่งโรงพยาบาล การแต่งกายพนักงานและการบริการลูกค้าแล้ว ฉันว่าฉันจ่ายไม่ไหวแน่ๆ " เวลา เธอคิดว่าแค่นี้ฉันจะจ่ายให้ลูกไม่ไหวหรือไง "องศาหันมาพร้อมกับเลิกคิ้วให้ฉันทีนึง อ่อลืมไปว่าเขารวย โอเค๊ " ไงมึง พาใครมาหาหมอวะ "เดินไปได้สักพักก็มีผู้ชายหน้าตาดีคนหนึ่งเดินมาทักทายองศา ดูจากสรรพนามที่ใช้ด้วยกันแล้วฉันคิดว่าเขาน่าจะเป็นเพื่อนกันนะ " พาลูกมาหาหมอ "องศาตอบ " นักรบไม่สบายหรอ "ผู้ชายคนนั้นเดินมาหาฉันก่อนจะจิ้มแก้มนาทีไปครั้ง

เวลา...หลังจากที่ฉันกับองศาเรายืนล้างจานช่วยกันเงียบๆ ขอย้ำยืนแบบต่างคนต่างยืนนะคะแบบเงียบๆ เสร็จแล้วองศาก็ขอตัวไปคุยโทรศัพท์กับใครสักคน ฉันเลยเดินไปหานาทีที่ห้องนั่งเล่นตอนนี้หลับปุ๋ยเลยนะเจ้าลูกชาย " เวลา... "องศาพยักหน้าเรียกฉันเบาๆเพราะกลัวนาทีจะตื่น ก่อนที่ฉันจะเดินตามเขาไปในห้องนอน ว่าแต่ทำไมต้องเป็นห้องนอน " นายมีอะไรหรอ "ฉันถามพร้อมกับแง้มประตูไว้เล็กน้อยกลัวว่าจะไม่ได้ยินเสียงนาที " คือฉันอยากจะปรึกษาเธอเรื่องที่ดินน่ะ "สีหน้าขององศาเหมือนลำบากใจ " นายยังอยากได้ที่ดินผืนนั้น? " " เปล่า แต่ฉันจะบอกเธอว่าฉันจะสร้างรีสอร์ตบนพื้นที่ที่เหลือดีมั้ย หรือว่าเธออยากจะทำสวนเพิ่มก็ได้ ตอนนี้ฉันโอนที่ดินทั้งหมดเป็นชื่อเ

เวลา...เย็นวันนี้ฉันให้องศาเป็นคนดูแลนาที ส่วนฉันก็เตรียมมื้อเย็น จะว่าไปวันนี้ก็เหนื่อยเหมือนกันนะ กว่าจะจัดข้าวของเสร็จก็เย็นพอดี " เวลา ฉันพานาทีออกไปเดินเล่นริมสระนะ "เสียงองศาตะโกนจากด้านนอก " นาทีตื่นแล้วหรอ "ฉันตะโกนกลับพร้อมกับตอกไข่ใส่ถ้วยไปด้วย " ตื่นแล้ว ฉันพาออกไปริมสระว่ายน้ำนะ " " รีบกลับมานะ จะมืดแล้วอากาศเย็น ยุงเยอะ "ฉันตะโกนบอก " ได้จ้าาา "เดี๋ยวนะเมื่อกี้เขาพูดว่าอะไรนะ...ช่างเถอะขอแอบดูสองพ่อลูกหน่อยว่าทำอะไรกัน ภาพที่ฉันเห็นคือผู้ชายตัวสูงกำลังทำท่าทางเก้ๆกังๆอุ้มเด็กน้อยวัยสองเดือนไว้แนบอกพลางโยกตัวไปมาพร้อมกับเดินออกไปนอกประตู จะขำก็ขำจะว่าน่ารัก...ก็ได้อยู่นะ

เวลา..." ไม่ไหวแล้ว...เวลา... "เสียงสั่นขึ้นเรื่อยๆนั่นไม่เท่าไหร่ แต่ทำไมฉันรู้สึกเหมือนบางอย่างกำลังพองตัวชนกับต้นขาของฉัน มันแข็งๆและขนาดของมัน...นี่เขา" องศา!! "" องศา!! "ฉันยิ่งตกใจเข้าไปใหญ่ เมื่อองศากอดฉันแน่นขึ้นจนแทบจะเป็นคนๆเดียวกัน" ขอโทษ อย่าโกรธฉันนะแต่...ขอฉันอยู่แบบนี้สักพัก สัญญาว่าจะไม่ทำอะไรถ้าเธอไม่พร้อม "เสียงแหบๆสั่นๆขององศาทำให้ฉันรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ไหนจะลมหายใจร้อนๆถี่ๆที่กำลังเป่ารดคอด้านข้างของฉันทำให้ฉันขนลุกแปลกๆ ฉันคิดว่าฉันอาจจะหนาวก็ได้และเมื่อฉันรู้สึกว่าเสียงลมหายใจของเขากลับมาสม่ำเสมออีกครั้งและเขาเองก็เงียบไปฉันจึงค่อยๆผละออกจากอ้อมกอดขององศาเมื่อรู้สึกว่าเขาเริ่มคลายอ้อมกอดให้หลวมลงแล้ว" นายโอเคมั้ย "ฉันเงยหน้าไปถามเขา" โอเคแล้ว เมื่อกี้...ฉันขอโทษนะ คือมัน...เห็นแล้วก็รู้สึกไปเอง "องศาหลบตาฉันแว็บนึงก่อนจะส่งยิ้มบางๆให้แล้วหันหน้าไปทางอื่นใบหน้าของเขามีสีแดงเล็กน้อย" อื้ม ไม่เป็นไร ฉันเองก็ขอบใจนายมากนะที่เข้ามาช่วย "เรามองหน้ากันอีกครั้ง จนฉันต้องเบือนหน้าหนีเมื่อรู้สึกว่าเขามองฉันนานเกินไป จะว่าฉันเขินก็ได้ในเมื่อพ่อของลูกฉันออก