Все главы ใต้เงาใจมาเฟีย: Глава 91 - Глава 100

"นี่ครับ...บริการส่งถึงที่" ลูกพีชฉีกยิ้มกว้างจนตาปิด เธอไม่คิดว่าเขาจะลงทุนทำถึงขนาดนี้เพื่อให้เธอได้ใกล้ชิดพวกมันโดยที่ไม่ต้องก้าวเท้าลงจากรถเลยสักนิดเดียวมือบางรับหญ้ามาถือไว้พลางยื่นให้เจ้าแกะที่พากันชะเง้อหน้าเข้ามาหาอย่างเป็นมิตร"ขอบคุณนะคะพ่อเลี้ยง""พ่อเลี้ยง?" ไคเซอร์เลิกคิ้วขึ้นสูงพร้อมใบหน้าที่เต็มไปด้วยคำถาม ทวนคำเรียกขานแปลกหูที่เธอเพิ่งใช้เรียกเขา"ก็คุณใส่ชุดแบบนี้ ดูเหมือนเจ้าของฟาร์มเลยค่ะ" เธอหัวเราะร่าพลางกวาดสายตามองคนตรงหน้าที่สลัดคราบนักธุรกิจสวมสูทเนี๊ยบจากอิตาลี มาเป็นชายหนุ่มลุคสบาย ๆ ที่กลมกลืนกับธรรมชาติรอบตัว แต่บอกเลยว่าความหล่อเหลานั้นกลับทวีคูณยิ่งกว่าตอนอยู่บนหน้าปกนิตยสารการเงินเสียอีก"ถ้าผมเป็นพ่อเลี้ยง คุณก็ต้องเป็นแม่เลี้ยงของฟาร์มถูกไหมครับ" ไคเซอร์โน้มตัวลงมากระซิบข้างหูพลางแย่งหญ้าในมือเธอไปป้อนแกะแทน เพื่อหาจังหวะแอบหอมแก้มเนียนไปหนึ่งฟอดใหญ่ ๆ เป็นค่าจ้างที่เขาทำงานหนักเพื่อเธอในวันนี้"ก็เป็นอยู่แล้วนี่คะ" ลูกพีชตอบสวนกลับทันควันโดยไม่ต้องเสียเวลาคิดแม้แต่นิดเดียว ทำเอาไคเซอร์ถึงกับหัวเราะหึในลำคอด้วยความชอบใจในความขิงของเมียตัวเอง"อยากทำอ

"คุณไคเซอร์...เล่นอะไรอยู่คะเนี่ย" หญิงสาวเอ่ยถามพลางหัวเราะเบา ๆ ขณะถูกชายหนุ่มปิดตาแล้วจูงมือพาเดินเข้ามายังสถานที่ลึกลับแห่งหนึ่ง"เดี๋ยวคุณก็รู้ครับ" ไคเซอร์ตอบด้วยน้ำเสียงที่รื่นรมย์กว่าทุกวัน รอยยิ้มกว้างประดับอยู่บนใบหน้าคมคาย ขณะเขาประคองร่างบางขึ้นบันไดไปเพียงสองสามขั้น แล้วหยุดลงตรงหน้าบานประตูขนาดใหญ่ค่อย ๆ ผละกายห่างออกไป"คุณไคเซอร์?""..." มีเพียงความเงียบงันที่เป็นคำตอบ ลูกพีชขมวดคิ้วด้วยความสงสัย เขาคิดจะแกล้งอะไรเธออีกหรือเปล่า?"งั้นฉันจะเปิดตาแล้วนะ" เมื่อไร้เสียงตอบรับ ลูกพีชจึงตัดสินใจดึงผ้าปิดตาออกช้า ๆปั๊ง!เสียงพลุกระดาษดังขึ้นกึกก้อง ทำเอาร่างบางถึงกับสะดุ้งตัวโยน เศษกระดาษสีรุ้งโปรยปรายลงมาท่ามกลางสายตาที่ค่อย ๆ ปรับโฟกัสของเธอ"เซอร์ไพรส์!!"ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าทำเอาลูกพีชถึงกับยืนตัวแข็งทื่อ ทั้งแตงโมที่กำลังกระโดดโลดเต้น และคุณแม่ทับทิมที่ยืนส่งยิ้มกว้างอย่างมีความสุข รวมถึงไคเซอร์และภีม มือขวาคนสนิทที่ยืนอยู่ท่ามกลางโถงทางเดินของบ้านหลังใหม่เอี่ยมอ่องสีขาวสะอาดตา มันเป็นคฤหาสน์ที่โอ่อ่าและสง่างามกว่าที่เธอเคยฝันไว้ ทุกซอกทุกมุมถูกตกแต่งอย่างประณีตและอบอ

นางเอกสาวกลับเข้าสู่กองถ่ายอีกครั้งด้วยร่างกายที่ฟื้นฟูจนหายสนิท ทว่าการกลับมาครั้งนี้กลับไม่เหมือนเดิม เพราะวันนี้เธอไม่ได้เดินเข้ามาในฐานะนางรองที่คอยซัพพอร์ตใครอีกต่อไป เมื่อทางผู้กำกับและทีมผู้จัดต่างมีความเห็นเป็นเอกฉันท์ให้ลูกพีชขึ้นแท่นนางเอกของเรื่องแทนที่คนเดิมอย่างเต็มตัว"น้ำส้มสำหรับนางเอกคนเก่งของพี่ค่ะ" พลอยใสยื่นแก้วน้ำให้เด็กในสังกัดด้วยรอยยิ้มที่บานแฉ่ง วันนี้เธอเดินเชิดหน้าชูคออย่างภาคภูมิใจที่ในที่สุดลูกพีชก็ก้าวขึ้นสู่ความดังอีกระดับได้อย่างสง่างาม"ขอบคุณนะคะ คุณผู้จัดการนางเอก" ลูกพีชส่ายหัวยิ้ม ๆ รีบรับน้ำมาถือไว้ แอบขำที่เห็นผู้จัดการส่วนตัวเล่นใหญ่จนออกนอกหน้าขนาดนี้"วีรกรรมนางเยอะจนขุดไม่หมดจริง ๆ ยัยยาหยีเนี่ย!" พลอยใสพึมพำพลางจ้องมองหน้าจอมือถือที่เต็มไปด้วยข่าวฉาวของอดีตนางเอกสาว ข่าวขุดคุ้ยตั้งแต่เรื่องเล็ก ๆ ไปจนถึงเรื่องใหญ่โตที่ถูกกระชากหน้ากากออกมาแฉจนไม่มีที่ยืนในวงการ"เห็นข่าวแล้วก็น่าสงสารอยู่นะคะ" ลูกพีชเปรยออกมาด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก ในฐานะคนที่เคยตกอยู่ในเหตุการณ์คล้ายกัน เธอเข้าใจดีว่าการถูกกระแสสังคมรุมด่าจนแทบไม่มีอากาศหายใจมันทรมานแค่ไหน ยิ

กว่าจะเลิกกองและฝ่าการจราจรของเมืองไทยกลับมาถึงบ้านหลังใหม่ได้ เวลาก็ล่วงเข้าสู่ช่วงค่ำมืดไปเสียแล้วลูกพีชพาร่างอันเหนื่อยล้าก้าวเข้าไปในตัวบ้านที่เงียบสงบ แสงไฟในบ้านถูกหรี่ไว้จนสลัวให้ความรู้สึกอบอุ่น ทว่าสิ่งที่ทำให้หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะคือกลีบดอกกุหลาบสีแดงสดที่โรยทอดยาวเป็นทางเดินไปสู่ชั้นบนความตั้งใจที่เห็นชัดว่าถูกตระเตรียมไว้เพื่อเธอเพียงคนเดียว หญิงสาวก้าวตามเส้นทางกุหลาบนั้นไปด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่หน้าห้องนอนใหญ่ที่เธอและเขาใช้เวลาร่วมกันเมื่อคืนเธอกลั้นใจเปิดประตูเข้าไปทันที ทว่ากลับไม่พบเจ้าของร่างสูงที่ควรจะยืนรอ แต่สายตาของเธอกลับไปสะดุดเข้ากับกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้มที่วางเด่นเป็นสง่าอยู่กลางเตียงกว้างแทนมือบางสั่นเทายามเปิดกล่องนั้นออก แสงระยิบระยับของสร้อยคอเงินแท้ประดับเพชรน้ำงามสะท้อนเข้าสู่ดวงตา จี้สร้อยถูกสั่งทำเป็นตัวอักษรคำว่า KAISER อย่างชัดเจรชัดเจนเสียจนไม่มีที่ว่างให้ใครหน้าไหนมาอ้างสิทธิ์ แสดงความเป็นเจ้าของตามนิสัยเผด็จการของเขาอย่างไม่มีบิดพริ้วสร้อยเส้นนี้ไม่ได้ทำให้เธอผิดหวัง หากแต่มันกลับทำให้เธอผิดคาดเสียมากกว่า เพราะในตอนแรกเธอแอบ

แสงไฟสีแดงสลัวที่สะท้อนผ่านกระจกเงาสีชารอบทิศทาง เผยให้เห็นภาพนางแมวสาวที่กำลังบิดเร่า ใบหน้าหวานเหยเกด้วยความหฤหรรษ์ ดวงตาปรือปรอยดูยั่วยวนจนพญางูอย่างเขาแทบจะต้านทานไม่ไหวไคเซอร์ผละมือออกเพียงครู่เพื่อจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองที่ดูจะเกะกะเกินไปในตอนนี้ ทันทีที่ร่างแกร่งไร้อาภรณ์ ความเป็นชายที่ขยายตัวจนสุดขนาดก็ปรากฏสู่สายตาจนลูกพีชต้องลอบกลืนน้ำลาย"เมื่อกี้แด๊ดยอมให้หนูกัดแล้ว ตอนนี้ถึงตาแด๊ดบ้าง" เขาทาบทับลงมาจนแผ่นอกกว้างแนบชิดกับทรวงอกอิ่มที่ยังมีเศษลูกไม้สีดำประดับ ไคเซอร์จับเรียวขาสวยทั้งสองข้างให้แยกออกกว้าง ก่อนจะแทรกกายเข้าไปกึ่งกลางความอ่อนนุ่ม เขาไม่ได้รีบร้อนที่จะครอบครอง แต่กลับใช้ส่วนหัวที่ปูดโปนถูไถไปตามร่องรักที่เปียกชุ่มช้า ๆ อย่างจงใจกลั่นแกล้ง"อ๊าาา แด๊ดอย่าแกล้ง แบบนั้นไม่ไหว..." ลูกพีชประท้วงพลางใช้ขาเรียวเกี่ยวรัดเอวสอบของเขาเป็นเชิงเร่งรัด"ใจเย็น ๆ สิครับแมวน้อย ของดีต้องค่อย ๆ ชิม" เขากดจูบลงบนหน้าท้องเนียน ก่อนจะค่อย ๆ กดแทรกความแข็งขึงเข้าไปในช่องทางรักที่คับแน่นเพียงเศษเสี้ยวความอุ่นร้อนที่สอดประสานทำให้ลูกพีชสะดุ้งสุดตัว ช่องทางนั้นตอดรัดสิ่งที่รุกล้