All Chapters of หยดน้ำตา (The Tear's Trace) NC 25+: Chapter 21 - Chapter 30

ท่ามกลางแสงระยิบระยับของโคมไฟคริสตัลระย้าในห้องโถงจัดเลี้ยงสุดหรู กลิ่นหอมของน้ำหอมราคาแพงและไวน์ชั้นเลิศอบอวลไปทั่วบริเวณ แต่มันกลับไม่ได้ช่วยให้ ป๊อปคอร์น รู้สึกผ่อนคลายลงได้เลย มือบางในถุงมือผ้าลูกไม้สีดำกระชับต้นแขนของ ไฟล์ แน่นขึ้น ร่างเล็กในชุดราตรีสีไวน์แดงเข้มดูโดดเด่นจนกลายเป็นเป้าสายตาของแขกเหรื่อในงานเต้นรำหน้ากากครั้งนี้ "ตื่นเต้นเหรอคะ?" ไฟล์ก้มลงกระซิบข้างใบหู นัยน์ตาคมกริบภายใต้หน้ากากสีดำสนิทฉายแววอาทรพลางกระชับมือที่โอบเอวคนรักไว้ "ไม่ต้องกลัว... พี่อยู่ตรงนี้ ทั้งตัวและหัวใจ" "ป๊อปคอร์นแค่รู้สึกเหมือน... มีสายตาหลายคู่จ้องมองเราแปลกๆ ค่ะพี่ไฟล์" เธอกระซิบตอบ หยดน้ำตาจางๆ คลอที่เบ้าตาไม่ใช่เพราะความเศร้า แต่เป็นเพราะความกดดันจากสังคมที่พร้อมจะขุดคุ้ยอดีตของเธอขึ้นมาเสมอ มุมมืดของห้องโถง จากชั้นลอยของคฤหาสน์ ชายหนุ่มร่างสูงในชุดสูทสีเทาหรูหราจ้องมองลงมาด้วยรอยยิ้มที่เดาอารมณ์ไม่ได้ อัคร ควงแก้วแชมเปญในมือช้าๆ สายตาคมดุจเหยี่ยวสะท้อนภาพป๊อปคอร์นที่กำลังเดินเคียงคู่กับไฟล์ "สวย... สวยกว่าที่เน็ทเคยพรรณนาไว้เสียอีก" อัครพึมพำกับตัวเอง "มิน่าล่ะ... ไอ้เน็ทถึงยอมแ

กลิ่นคาวโลกีย์และกลิ่นเหงื่อคละคลุ้งไปทั่วห้องโถงลับใต้ดินที่บัดนี้กลายเป็นแดนประหารทางจิตใจ ไฟล์กอดร่างที่สลบไสลและบอบช้ำของ ป๊อปคอร์น ไว้ในอ้อมแขน ร่างกายของเธอเองก็สั่นระริกจากความเจ็บปวดที่กึ่งกลางกายและความอัปยศที่ถูก อัครย่ำยีจนหมดสิ้น "ฮึก... พี่จะฆ่าพวกมัน... พี่จะฆ่าพวกมันให้หมด" ไฟล์กระซิบชิดใบหูของคนรัก น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าร่วงหล่นลงบนแผ่นหลังเนียนของป๊อปคอร์นที่มีแต่รอยแดงและรอยกัดช้ำ อัครและธรรศยืนมองภาพนั้นด้วยความสะใจ พวกมันไม่ได้ปล่อยทั้งคู่ไป แต่กลับสั่งให้ลูกน้องล็อกกุญแจมือไฟล์ไว้กับหัวเตียงข้างๆ ป๊อปคอร์นที่เริ่มรู้สึกตัวเพราะฤทธิ์ยาปลุกประสาทยังไม่หมดไปเสียทีเดียว "พี่ไฟล์... ฮึก... ป๊อปคอร์นเจ็บ... มัน... มันทำป๊อปคอร์น..." เด็กสาวครางเสียงแหบพร่า ดวงตาเหม่อลอย "ดูสิ... ขนาดโดนไปขนาดนั้น เมียแกยังต้องการ 'เพิ่ม' เลยว่ะไฟล์" อัครหัวเราะร่าพลางเดินเข้ามาเชยคางไฟล์ขึ้น "ในเมื่อพวกแกชอบกันมาก... งั้นฉันจะให้พวกแก 'ทำ' กันเองต่อหน้าฉัน แต่มีข้อแม้ว่า... ถ้าใครหยุดก่อน ฉันจะให้ลูกน้องฉันเข้าไปแจมอีกรอบ" อัครสั่งให้คนฉีดยากระตุ้นอารมณ์เข็มเล็กเข้าที่ต้นคอของไฟล

ความสงบสุขที่เพิ่งเริ่มต้นขึ้นกลับถูกสั่นคลอนด้วยความจริงที่น่าสะพรึงกลัว สามสัปดาห์หลังจากเหตุการณ์คืนนรกนั้น ป๊อปคอร์น เริ่มมีอาการผิดปกติ เธออาเจียนอย่างหนักในตอนเช้าและร่างกายอ่อนเพลียผิดปกติ จนกระทั่งผลตรวจจากชุดทดสอบการตั้งครรภ์ปรากฏขีดแดงสองขีดเด่นชัดในห้องน้ำของวิลล่าส่วนตัว ป๊อปคอร์นทรุดตัวลงสะอื้นไห้บนพื้นห้องน้ำที่เย็นเฉียบ ความสับสนปนเปไปกับความหวาดกลัว ‘เด็กคนนี้เกิดจากความรักของพี่ไฟล์... หรือเกิดจากฝันร้ายในคืนนั้นกันแน่?’ เมื่อไฟล์กลับมาถึงวิลล่า เธอพบป๊อปคอร์นนั่งเหม่อลอยอยู่บนเตียงพร้อมกับที่ตรวจครรภ์ในมือ ทันทีที่ไฟล์เห็นผลตรวจ หัวใจของเธอเหมือนถูกกระชากออกไปจากอก เธอสวมกอดป๊อปคอร์นไว้แน่นโดยไม่มีคำพูดใดๆ "พี่ไฟล์... ป๊อปคอร์นกลัว... ถ้าเขาไม่ใช่ลูกของพี่ไฟล์... ป๊อปคอร์นจะทำยังไงคะ?" ไฟล์นิ่งเงียบไปนาน ก่อนจะเอ่ยด้วยเสียงที่สั่นเครือแต่หนักแน่น "ไม่ว่าใครจะเป็นพ่อ... พี่คือคนที่จะเป็นแม่ของเด็กคนนี้ พี่จะไม่ยอมให้ลูกของเธอต้องเผชิญโลกคนเดียว" คืนนั้น ท่ามกลางความกดดันที่มองไม่เห็น ไฟล์ต้องการย้ำเตือนให้ป๊อปคอร์นรู้ว่าเธอจะอยู่เคียงข้างเสมอ เธอประคองร่างเล

เสียงคลื่นซัดสาดเข้าหาฝั่งที่หน้าวิลล่าหรูริมทะเลดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ราวกับจะช่วยปลอบประโลมความเหนื่อยล้าจากการทำหน้าที่พ่อแม่มือใหม่มาตลอดทั้งวัน ภายในห้องนอนที่กว้างขวางและอวลไปด้วยกลิ่นหอมอ่อนๆ ของเทียนหอมและกลิ่นกายของคนรัก ไฟล์กระชับอ้อมกอดที่โอบรัดร่างอวบอิ่มของป๊อปคอร์นไว้แน่นขึ้นหลังจากบทรักที่เพิ่งผ่านพ้นไป หัวใจของเขายังเต้นแรงด้วยความอิ่มเอม ​"พี่ไฟล์... ปล่อยก่อนค่ะ ป๊อปหายใจไม่ออก" เสียงหวานๆ ของป๊อปคอร์นประท้วงเบาๆ แต่ใบหน้ากลับซุกเข้าหาอกแกร่งอย่างออดอ้อน ​ไฟล์ก้มลงจูบหน้าผากมนอย่างแสนรัก "ก็เมียพี่น่ารักขนาดนี้ ใครจะอดใจไหวล่ะคะ? รู้มั้ยว่าตอนที่หนูอุ้มหยาดฟ้า พี่มองจากข้างหลังแล้วรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นผู้ชายที่โชคดีที่สุดในโลกเลย" ​ป๊อปคอร์นเงยหน้าขึ้นสบตาคนรัก นัยน์ตาคู่สวยสะท้อนแสงจันทร์สลัว "เราผ่านอะไรกันมาเยอะนะคะพี่ไฟล์... บางทีป๊อปก็ยังแอบกลัว ว่าความสุขแบบนี้มันจะอยู่กับเราไปได้นานแค่ไหน" ​"นานเท่าที่ชีวิตพี่จะหาไม่" ไฟล์ตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น มือหนาลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเนียนละเอียด "พี่จะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาพรากหนูกับลูกไปอีก อัครมันสิ้นฤทธิ์ไปแล้ว ส่วน

แสงอรุณยามเช้าที่ลอดผ่านผ้าม่านสีขาวนวลเข้ามาในห้องนอนไม่ได้ช่วยให้บรรยากาศภายในวิลล่าดูสดใสขึ้นเลย ไฟล์นั่งอยู่ขอบเตียง มองร่างของป๊อปคอร์นที่หลับใหลด้วยความอ่อนเพลียหลังจากอาละวาดอย่างหนักเมื่อคืน ใบหน้าที่เคยอิ่มเอิบด้วยความสุขบัดนี้ซูบซีดลงอย่างเห็นได้ชัด ความไม่สบายใจเริ่มเกาะกินหัวใจของไฟล์มากขึ้นเรื่อยๆ ​"พี่จะช่วยหนูยังไงดี..." ไฟล์พึมพำพลางลูบมือคนรักแผ่วเบา ​ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูเบาๆ ดังขึ้น พรีมเดินเข้ามาพร้อมกับนมอุ่นหนึ่งแก้ว สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความเห็นอกเห็นใจ ​"คุณไฟล์คะ... ทานนมอุ่นๆ หน่อยนะค่ะ ท่านยังไม่ได้นอนเลยตั้งแต่เมื่อคืน เดี๋ยวจะทรุดไปอีกคนนะคะ" พรีมวางแก้วนมลงบนโต๊ะข้างเตียง "พรีมจัดการให้หยาดฟ้าทานมื้อเช้าเรียบร้อยแล้วค่ะ ตอนนี้แกกำลังเล่นอยู่กับจัสที่สวน" ​ไฟล์เงยหน้าขึ้นมองพรีม "ขอบใจมากนะพรีม... ถ้าไม่มีเธอ พี่คงแย่กว่านี้จริงๆ" ​"ไม่เป็นไรค่ะ มันคือหน้าที่ของพรีม" เธอก้มหน้าลงเล็กน้อยเพื่อซ่อนแววตา "แต่คุณไฟล์คะ... พรีมมีความลับอย่างหนึ่งที่อยากจะบอก แต่พรีมไม่แน่ใจว่าควรพูดไหม" ​ไฟล์ขมวดคิ้ว "เรื่องอะไร? พูดมาเถอะ" ​"คือ... เมื่อเช้าตอนที่พร