ท่ามกลางแสงระยิบระยับของโคมไฟคริสตัลระย้าในห้องโถงจัดเลี้ยงสุดหรู กลิ่นหอมของน้ำหอมราคาแพงและไวน์ชั้นเลิศอบอวลไปทั่วบริเวณ แต่มันกลับไม่ได้ช่วยให้ ป๊อปคอร์น รู้สึกผ่อนคลายลงได้เลย มือบางในถุงมือผ้าลูกไม้สีดำกระชับต้นแขนของ ไฟล์ แน่นขึ้น ร่างเล็กในชุดราตรีสีไวน์แดงเข้มดูโดดเด่นจนกลายเป็นเป้าสายตาของแขกเหรื่อในงานเต้นรำหน้ากากครั้งนี้ "ตื่นเต้นเหรอคะ?" ไฟล์ก้มลงกระซิบข้างใบหู นัยน์ตาคมกริบภายใต้หน้ากากสีดำสนิทฉายแววอาทรพลางกระชับมือที่โอบเอวคนรักไว้ "ไม่ต้องกลัว... พี่อยู่ตรงนี้ ทั้งตัวและหัวใจ" "ป๊อปคอร์นแค่รู้สึกเหมือน... มีสายตาหลายคู่จ้องมองเราแปลกๆ ค่ะพี่ไฟล์" เธอกระซิบตอบ หยดน้ำตาจางๆ คลอที่เบ้าตาไม่ใช่เพราะความเศร้า แต่เป็นเพราะความกดดันจากสังคมที่พร้อมจะขุดคุ้ยอดีตของเธอขึ้นมาเสมอ มุมมืดของห้องโถง จากชั้นลอยของคฤหาสน์ ชายหนุ่มร่างสูงในชุดสูทสีเทาหรูหราจ้องมองลงมาด้วยรอยยิ้มที่เดาอารมณ์ไม่ได้ อัคร ควงแก้วแชมเปญในมือช้าๆ สายตาคมดุจเหยี่ยวสะท้อนภาพป๊อปคอร์นที่กำลังเดินเคียงคู่กับไฟล์ "สวย... สวยกว่าที่เน็ทเคยพรรณนาไว้เสียอีก" อัครพึมพำกับตัวเอง "มิน่าล่ะ... ไอ้เน็ทถึงยอมแ
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
