บททั้งหมดของ รักเกินห้ามใจ นายเพลย์บอย | ปริ้นxหลิน: บทที่ 261 - บทที่ 270

"ก็ได้ครับ แต่ไอริสอย่าไปไหนนะ เฝ้าพี่อยู่ที่ห้องนี้เท่านั้น ถ้าตื่นมาไม่เจอ พี่จะโวยวายและร้องไห้เสียงดังๆจริงๆด้วย" เขาพูดพร้อมกับทำสีหน้าขู่เธอ เหมือนเด็กน้อย ที่กำลังจะต่อรองอะไรกับพ่อแม่ "ทำตัวเป็นเด็กไปได้ เดี๋ยวริสนั่งทำงานรออยู่ตรงโซฟา พักผ่อนนะคะ ตื่นมาแล้วริสจะเตรียมอาหารไว้ให้" "ขอบคุณน

"ค่ะ ตี 5" พยาบาลสาวก็ตอบพร้อมกับยิ้มให้ ก็เข้าใจว่าทั้งคู่เป็นคู่รักกัน แต่ก็ไม่คิดว่าจะรักกันมากขนาดนี้ "อ่อค่ะ" อริสาก็รีบลุกขึ้น พร้อมกับความเขินอาย เมื่อหันไปมองที่คนป่วย ก็เห็นว่าเขาก็ตื่นแล้วเหมือนกัน ทั้งกำลังยิ้มอย่างพอใจอยู่ สายตานั้นของเขา มันเหมือนเป็นการแกล้งเธอ "ทำไมต้องหน้างอแบบนั้น

ย้อนกลับไปเมื่อวัยเด็ก "Happy birthday to you" "Happy birthday to you" "happy birthday happy birthday" "happy birthday to you" เมื่อเสียงร้องเพลงจบเสียงปรบมือก็ดังขึ้น พร้อมกับคนหลายคนที่เอาของขวัญมาให้อริสา ซึ่งตอนนี้เธอก็อายุครบ 7 ขวบแล้ว "ป๊าขอให้หนูมีความสุขมากๆนะลูก โตมาเป็นคนดี แล้วก็เป็

"โธ่ พี่คีย์ ทำไมคิดแบบนั้นคะ ตอนนั้นริสบอกแม่บ้านว่า ถ้าจัดห้องนอนใหม่ ให้เก็บของๆริสไว้ให้ดี แต่พอป๊าไปเห็นช็อกโกแลต ที่ริสไม่กล้าแม้แต่จะแกะ เพราะเสียดายของทุกอย่างที่พี่คีย์ให้ ป๊าเลยคิดว่าริสจะกิน เลยให้ขนมาทิ้งจนหมด แล้วก็รู้ตอนที่ริสกลับไทยได้หลายปีแล้ว ริสโกรธป๊ามากเลยค่ะ ที่ทิ้งของพี่คีย์ไป

วันต่อมา แล้วเธอที่นั่งรถมากับเขาก็ทำหน้างอ เนื่องจากคนหน้ามึน ที่ขับรถอยู่กระทำกับร่างกายเธอทั้งคืน แบบไม่รู้จักเน็ดเหนื่อย จนเธอเกือบหมดสติไปเขาถึงได้หยุด "หน้างออะไรขนาดนั้นครับ หืม" เขาพูดพร้อมกับจับมือบางเธอขึ้นมาจูบหลายๆที "ไม่ต้องมาพูดเลย คนหื่น เมื่อคืนริสก็ไม่ได้กลับบ้าน ทั้งไม่ได้โทรบอก