Todos os capítulos de A Contract Marriage with My Ex-Husband’s Ruthless Brother: Capítulo 101 - Capítulo 110

Pagdating sa veterinary clinic, agad nakita ni Vera si Ilya na nakahiga sa malaking table habang pilit siyang ginagamot ng vet kahit halos wala nang lakas ang katawan nito. Maliit lang ang clinic. Hindi iyon klase ng lugar na sanay maggamot ng tigre. Kadalasan, aso at pusa lang ang pasyente nila. Mga rabbit, hamster, ibon, at minsan butiki. Pero si Dr. Lopez ang pinakamahusay. Siya lang ang veterinarian sa buong siyudad na may experience sa wild animals. Sampung taon siyang nagtrabaho sa zoo bago nagtayo ng sarili niyang clinic. Alam niya ang ginagawa niya. Pero kahit si Dr. Lopez, halatang nag-aalala. Pinapawisan ang noo niya. Bahagyang nanginginig ang mga kamay habang nakatutok ang tingin niya sa katawan ni Ilya. Hindi gumagalaw ang tigre. Walang reaksyon. Hindi lumalaban. Bumuhos ang luha ni Vera nang hindi gumalaw si Ilya. Nakatayo siya sa may pintuan ng treatment room habang nakahawak ang dalawang kamay sa tiyan niya. Nanginginig ang mga tuhod niya. Pakiramdam niya, babagsak s

Nagsisigaw si Jane sa loob ng kulungan nang ipasok siya roon. Simula nang itulak siya papasok ng mga pulis, hindi na tumigil si Jane sa pagsigaw. Sinisigawan niya ang mga guard. Ang ibang preso. Sumigaw siya hanggang sa nanuyo ang lalamunan niya. Hanggang sa mawala ang boses niya. Hanggang sa wala na siyang mailabas. Found guilty siya sa kasong attempted murder dahil isa siya sa mga kasabwat ni Riley. Mabilis lang natapos ang kaso. Sobrang dami ng ebidensya laban sa kaniya. Tumulong si Jane sa pagpaplano ng kidnapping. Dalawampung taon ang naging hatol sa kaniya ng judge. No parole. No early release. Sa loob ng kulungan, nakita niya ang pamilyar na babaeng seryosong nakaupo habang nakatingin sa kaniya. Nasa ibabang bunk bed ang babae. Nakasandal sa dingding habang naka-cross ang mga paa at nakahalukipkip. Hindi ito nakangiti. Hindi rin nakasimangot. Tahimik lang itong nakatingin. Nagmamasid. Naghihintay. Walang iba kundi ang dating fiancée ni Riley na si Carla Mendoza. Na

“Mr. Rico, mag-focus po kayo sa asawa ninyo,” sabi ng isa sa mga nurse. “Hindi po nakakatulong ang pang-aasar ninyo sa kaniya.” “Ako ba ang nang-aasar?” inosenteng tanong ni Rico. Sobrang inosente. “Nagpapakatotoo lang naman ako. Siya nga itong nangangalabit sa akin kasi miss na miss niya raw ako.” Gustong hampasin ni Vera ang asawa niya. Gusto niya itong suntukin sa braso. Batuhin ng unan sa mukha. Pero hindi niya magawa. Dahil may panibagong contraction na namang paparating. Ramdam niya iyong unti-unting bumubuo. Lumalaki. Palakas nang palakas. Parang alon na handang lunurin siya anumang oras. “Okay, okay,” agad sabi ni Rico nang makita ang pagbabago sa mukha niya. “Sorry na. Sorry. Magpo-focus na ako. Promise.” Mas hinigpitan niya ang hawak sa kamay ni Vera habang diretso itong tinitigan sa mga mata. “You can do this, Vera. Ikaw ang pinakamalakas na taong kilala ko.” Tumango si Vera. Huminga siya nang malalim bago iyon dahan-dahang inilabas. Pagkatapos ay umatake ulit ang co

Kabanata 1 Samantha’s Point of View “Gagabihin ako sa pag-uwi mamaya. Sobrang daming kailangan tapusin sa kompanya. Huwag mo na akong hintayin,” sabi ng asawa kong si Joshua pagkatapos niyang ubusin ang pagkain niya. Hindi man lang niya ako tiningnan sa mata. Busy siya sa pagtingin sa cellphone niya. Tumango lang ako. Wala naman akong magagawa kahit tumanggi ako. Palagi na lang ganito. “Si Dad pala. Uuwi siya mamaya. Baka dumiretso siya sa bahay natin. Ikaw na lang mag-asikaso,” dagdag niya. Tapos sabay tayo niya at dinala ang plato niya sa lababo. Humigpit ang paghawak ko sa kubyertos. Hindi ako makapaniwala na ngayon lang niya sinabi. Buong araw ako nasa bahay. Pwede naman niya akong i-text kanina para kahit papaano ay makapaghanda ako. “Bakit ngayon mo lang sinabi, Joshua? Wala man lang tayong pagkain sa ref. Ano ang ipapakain ko sa Daddy mo?” reklamo ko. Medyo mataas na ang boses ko pero hindi ko na napigilan. “Magpa-deliver ka. Hindi mo naman kailangan magluto,” sagot niya

Kabanata 3 Samantha's Point of View Pinigilan kong makagawa ng ingay. Tinakpan ko ang bibig ko dahil mas lalo pa lamang binibilisan ni Gabriel ang pag-ulos niya. Bawat bayo niya ay may kasama na namang tunog mula sa pagkababae ko. "Stop," halos magmakaawa na ako dahil baka mahuli kami ng anak niya. "Gab, please. Tumigil ka muna." Pero hindi siya tumigil. Lalo pa niyang binilisan. Hinawakan niya ang magkabilang balakang ko at hinila ako pabalik sa kanya habang siya ay umaangkas. Ano na lang ang iisipin ng asawa kong si Joshua? Na kinalantari ko ang Daddy niya? Na tinuhog ko silang mag-ama? Hindi ko kayang isipin ang magiging itsura ng mukha ni Joshua. Hindi ko kayang isipin ang magiging reaksyon niya kapag nakita niya kaming ganito ng ama niya. "Gab," bulong ko ulit. "Naririnig mo ba ako? Ang asawa mo ang anak ko. Ang asawa ko." "Alam ko," sagot niya. Hindi siya tumingin sa mata ko. "Hindi mo yata alam," matigas kong sabi. "Kasi kung alam mo, titigil ka na." Ngumiti siya. "Gu