9

“อย่าสนใจมันเลย มันโมโหหิวน่ะ” ชาเขียวบอกคนที่เพิ่งนั่งลงที่ม้านั่งที่ว่าง

“ถ้าหิวก็เอานี่ไปกิน ของชอบมึงเลยนะไอ้ทัพฟ้า” ชานมยืนซาลาเปาไส้หมูให้คนหน้าบึ้งตึง

ทัพฟ้ารับซาลาเปาไส้หมูของโปรดตัวเองไปอย่างยิ้มๆ ดีใจที่ชานมจำได้ว่าตนเองชอบอะไร ความไม่พอใจก่อนหน้าจึงถูกลบหายไปทันที

“ขอบใจ” ทัพฟ้าขอบคุณแล้วกัดซาลาเปาทันที

“ส่วนของพี่ชาเขียวมาม่าคัพรสต้มยำกุ้งใส่น้ำร้อนมาให้แล้ว” แล้วเธอก็ส่งให้แฝดพี่ของตัวเอง

“และเนี่ยของควอนนมถั่วเหลืองของโปรด” ชานมถึงจะห้าวแต่ก็ใส่ใจเพื่อนในกลุ่มและจำได้ว่าทุกคนชอบกินอะไรไม่ชอบอะไร

“ขอบคุณนะ” ควอนขอบคุณเสียงหวาน”

“อือ ไม่ต้องขอบคุณหรอกก็เราไปด้วยกัน อีกอย่างเพื่อนกัน และเนี่ยของฉันก็เป็นจีบกุ้งของโปรด” ชานมพูดแล้วก็เริ่มเอาของตัวเองออกจากถุงมาทานบ้าง เมื่อเห็นว่าตอนนี้ทุกคนก็กำลังทานและของที่ซื้อมาก็ไม่ได้มีแค่นี้มีพวกขนมขบเคี้ยวเต็มไปหมด เพราะวันนี้จะเรียบเรียงทำเล่มรายงานให้เสร็จและจะได้ส่งกัน และวันนี้อาจกลับดึกกว่าทุกวัน

แสงโสมหลับในช่วงบ่ายของวัน ตื่นมาอีกทีก็หกโมงเย็นจึงอาบน้ำแต่งตัวลงมาหาอะไรทานข้างล่าง วันนี้ทั้งวันเขาอยู่บ้านไม่ได้ออกไปไหน เพราะเรื่องของควอนรบกวนใจเขาทั้งวันจนหงุดหงิดน่าเบื่อน่ารำคาญ และพอลงมาข้างล่างเห็นป้าทิพย์กับนิ้งกำลังเตรียมโต๊ะอาหารอยู่และไม่เห็นคนหน้าหวานที่ปกติจะกลับมาช่วยป้าทิพย์กับนิ้งทำงานบ้านก็เลยถาม

“ควอนยังไม่กลับเหรอครับป้าทิพย์”

“ยังค่ะคุณบิ๊ก คุณบิ๊กต้องการอะไรคะ” ป้าทิพย์ตอบและถาม

“ผมหิวครับ เสร็จรึยังครับ ถ้าเสร็จแล้วผมจะได้ทานเลย” เขาตอบแล้วเดินไปดึงเก้าอี้ประจำของตนเองออกมานั่ง วันนี้เขาต้องทานมื้อเย็นที่บ้านๆ ทั้งๆ ปกติแล้วแม้จะวันหยุดหรือวันทำงานตอนเย็นเขาจะออกไปทานข้าวข้างนอกเสมอ

“ค่ะๆ เสร็จพอดีเลยค่ะ นิ้งตั้งโต๊ะตักข้าวให้คุณบิ๊กเลย”

“แล้วเนี่ยวันนี้เพื่อนไอ้เด็กนั่นจะมาค้างที่บ้านไหมครับ” มองอาหารตรงหน้าที่ป้าทิพย์กับนิ้งจัดวางไว้และข้าวในจานแล้วถามถึงควอน

“ไม่ค่ะ” นิ้งเป็นคนตอบ

“แล้วผู้หญิงที่มานอนห้องไหนครับเมื่อคืน” ถามทั้งๆ ที่รู้อยู่แล้วว่านอนห้องของใคร

“นอนห้องคุณควอนค่ะ ป้ากับนิ้งจะจัดห้องให้ใหม่คุณชานมก็ไม่ยอมค่ะบอกว่าจะนอนกับเพื่อนๆ” ป้าทิพย์เอ่ย

“เป็นผู้หญิงไม่รู้จักระวังตัว แล้วเธอเป็นแฟนของใครครับป้า” คำถามของแสงโสมทำให้คนแก่กับหลานสาวพากันมองหน้ากันงง อยู่ๆ เจ้านายก็มาถามแปลกๆ แบบนี้

“คุณบิ๊กถามให้ป้างง คุณบิ๊กชอบหนูชานมเหรอคะถึงถาม” นางเอ่ยถามเพราะปกติแล้วเจ้านายเจ้าชู้เพราะชอบพาผู้หญิงมาค้างที่บ้านเป็นประจำ แต่พักหลังๆ มาแสงโสมไม่ค่อยได้พาใครมาค้างนานแล้ว อันนี้ก็ไม่รู้เพราะอะไรเหมือนกันถึงไม่พาผู้หญิงมาค้างด้วย

“เปล่าครับ ผมแค่อยากรู้ ผมนึกว่าเป็นแฟนของไอ้เด็กควอนคนดีของป้ากับนิ้ง”

“ไม่ใช่ค่ะ เขาเป็นเพื่อนกัน แต่ถ้าเป็นก็ดีสิคะ คุณชานมน่ารักมากค่ะ ถึงจะดูห้าวไปหน่อยแต่ก็น่ารักดีค่ะ”

“อืม ป้ากับนิ้งไปไหนก็ไปเถอะครับ ผมอยากอยู่คนเดียว”

“ค่ะ” แล้วคนแก่กับหลานสาวก็พากันเดินออกไปจากห้องรับประทานอาหารแล้วทิ้งให้เจ้าของบ้านอยู่คนเดียว

แสงโสมมองอาหารตรงหน้าแล้วสองมือใหญ่ที่วางข้างจานข้าวตรงหน้าก็กำกันแน่น เมื่อตอนนี้หกโมงกว่าแล้วควอนยังไม่กลับบ้าน ไม่ได้ เขาทนเก็บความน่าหงุดหงิดกับตัวเองแบบนี้ไม่ไหวแล้ว เขาอยากรู้เหมือนกันว่าความแปลกประหลาดของเขามันเกิดขึ้นเพราะอะไร แล้วไอ้หัวใจที่เต้นแรงและไม่ชอบตอนควอนอยู่ใกล้ชิดคนอื่นหัวเราะกับคนอื่นอย่างมีความสุขทำไมมันทำให้เขาโกรธได้ถึงเพียงนี้

วันนี้ทั้งวันเขาเฝ้าคิดเฝ้าถามตัวเองว่าตัวเขาเองเบี่ยงเบนทางเพศหรือเป็นอะไรกันแน่ เพราะระยะหลังๆ มาเขารู้สึกว่าควอนจะตามหลอกหลอนเขาไปทุกที่ ตั้งแต่จูบเพราะอุบัติเหตุครั้งนั้นเขาก็เปลี่ยนไป เขาไปกรุงเทพฯ เขาก็แทบไม่มีสมาธิในการทำงาน เพราะในหัวสมองของเขาเต็มไปด้วยเรื่องราวของหนุ่มลูกครึ่งหน้าหวาน และเสียงหวานๆ ของควอน และยิ่งไปกว่านั้นหัวใจเขาเต้นแรงทุกครั้งเมื่อคิดถึงดวงหน้าหวาน

ต้องพิสูจน์ ต้องพิสูจน์ให้รู้กันไปเลยว่าเขาเบี่ยงเบนทางเพศหรือเพราะอะไรกันแน่ ถ้าไม่พิสูจน์เขาจะค้างคาและนอนไม่หลับและอาจจะทำให้ร่างกายของเขาทรุดโทรมป่วยได้ในอนาคต ฉะนั้นวันนี้เขาต้องพิสูจน์ แต่ว่าจะพิสูจน์ยังไงดีล่ะเพื่อให้ได้คำตอบที่ชัดเจน

ควอนเดินร้องเพลงเข้ามาในบ้านด้วยความอารมณ์ดี รายงานก็ส่งแล้ว และเรื่องเที่ยวก็ตกลงวันกันได้แล้วว่าไปวันไหนกัน พอมาถึงหนุ่มหน้าหวานเห็นป้าทิพย์กับพี่นิ้งและลุงเอกกำลังนั่งพูดคุยกันอยู่จึงเดินเข้าไปทักทาย และถามทุกคนว่าทานมื้อเย็นกันรึยัง เพราะปกติทุกวันคอวนจะทานพร้อมกับทุกคนในตอนเย็น เลยกลัวว่าทุกคนจะรอตนเองทานข้าว

“ลุงเอก ป้าทิพย์ พี่นิ้งทานข้าวรึยังครับ”

“ทานแล้วครับคุณควอน แล้วคุณควอนล่ะครับ” ลุงเอกเป็นคนตอบและถามต่อ

“ผมเรียบร้อยแล้วฮะ พอดีซื้อของสดไปทำกับข้าวที่หอของทัพฟ้ามาครับ แล้วพี่บิ๊กล่ะครับ”

“ทานอิ่มก็ขึ้นห้องไปตั้งแต่หัวค่ำแล้วค่ะ คุณบิ๊กถามหาคุณควอนด้วยนะคะตอนหัวค่ำ ป้าบอกว่าคุณควอนยังไม่กลับ” ป้าทิพย์พูดพร้อมกับบอกว่าวันนี้เจ้านายของตนเองได้ถามหาหนุ่มน้อยหน้าหวานด้วย

หัวใจควอนเต้นแรงขึ้นมาทันทีเมื่อป้าทิพย์บอกว่าแสงโสมถามหาตนเองเมื่อตอนหัวค่ำ

“เหรอครับป้าทิพย์”

“ใช่ค่ะ คุณควอนขึ้นไปอาบน้ำอ่านหนังสือเถอะค่ะ” ป้าทิพย์บอกย้ำก่อนจะบอกคนน่ารักขึ้นไปอาบน้ำอ่านหนังสือบนห้อง

“ครับผม” แล้วควอนก็รีบเดินก้าวเร็วๆ ขึ้นไปยังชั้นสองของบ้าน ส่วนป้าทิพย์ ลุงเอก และนิ้งก็ยังคงนั่งพูดคุยเรื่องสัพเพเหระต่อไป