ความมืดมิดในห้องเก็บของถูกฉาบด้วยแสงสีขาววาบจากสายฟ้าที่ฟาดลงมาเป็นระยะ กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งปนไปกับกลิ่นดินชื้นและรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาจากตัวอาทิตย์นอนคู้ตัวสั่นเทาอยู่บนพื้นปูน นิ้วมือที่ถูกบดขยี้บวมเป่งและอาบไปด้วยสีแดงข้น ความเจ็บปวดจากการถูกเกลือโรยลงบนแผลสดทำให้เขาสะอึกสะอื้นจนแทบไม่มีเสียงจะเล็ดลอดออกมา“เจ็บเหรออาทิตย์?” ตะวันถามพลางขยับเข้าไปใกล้ ใช้ปลายเท้าเชิดคางน้องชายฝาแฝดขึ้นมาสบตา“ความเจ็บปวดที่มึงได้รับตอนนี้... มันยังไม่ได้ครึ่งหนึ่งของความหวาดกลัวที่แสนรักต้องเจอตอนที่มึงพยายามจะขืนใจเขาในห้องนอนของกูเลยด้วยซ้ำ”“ผม... ผมขอโทษ... พี่ตะวัน...” อาทิตย์พยายามอ้อนวอนด้วยเสียงที่ฟังไม่เป็นศัพท์ ตะวันไม่ได้สนใจคำขอขมาที่ไร้ค่า เขาหยิบขวดน้ำที่วางอยู่ใกล้ๆ ขึ้นมาเปิดช้าๆ แต่มันไม่ใช่น้ำดื่มธรรมดา มันคือแอลกอฮอล์เข้มข้นที่เขาเตรียมมาเพื่อชำระล้างบาปของน้องชายโดยเฉพาะ“มึงบอกว่ามึงอยากได้สิ่งที่ควรเป็นของมึงใช่ไหม?” ตะวันรินแอลกอฮอล์ลงบนแผลที่นิ้วของอาทิตย์ช้าๆ“งั้นมึงก็เอาความเจ็บปวดนี้ไป... เพราะนี่คือสิ่งเดียวที่คนอย่างมึงคู่ควร!”“อ๊ากกกกกกกกก!” อาทิตย์ดิ้นพล่านด้วยคว
اقرأ المزيد
