บทที่ 8 คุณชายสาม

            “ได้เลย เราไปนั่งคุยกันริมสระว่ายน้ำดีไหม?” คุณชายสามเดินนำหน้าว่าที่พี่สะใภ้ตัวจ้อยที่เดินตามหลังอย่างกระดี๊กระด๊า

            ‘วุ้ยๆ หล่อบาดใจขนาดนี้ ยังไม่เคยเจอมาก่อน’

            “เดี๋ยวสั่งเครื่องดื่มเย็นๆ มาจิบสักหน่อยนะ”

            เนยทำตาโต คิดว่า พี่สามคิดจะจิบเบียร์ ที่ไหนได้ ชายหนุ่มเรียกเมดให้เอาน้ำชาเขียวเย็นมาเสิร์ฟ “เนยคิดว่า พี่จะชอบดื่มซะอีก” ลุคแบดบอยของเขาช่างเหมาะกับท่าทางการจิบเบียร์ซะนี่กระไร

            “พี่ไม่ดื่มตอนกลางวันครับ ดื่มเฉพาะมีงาน”

            แววตาชื่นชมของสาวน้อยที่ส่งมาอย่างไม่ปิดบัง ทำเอาสามยิ้มเขิน “พี่สามสูบบุหรี่หรือเปล่าคะ?” ในฐานะที่แอบสมัครเป็นแฟนคลับในใจ เนยอดไม่ได้ที่จะสอบถามพฤติกรรมของเขา

            “ไม่ครับ พี่แค่ดื่มนิดหน่อย ยาทั้งหลายพี่ไม่เอา” ชายหนุ่มอดยิ้มหวานให้กับเธอไม่ได้ ดวงตากลมโตดูตั้งใจจับจ้องเขาเป็นพิเศษ “อย่ามองพี่แบบนี้สิ เดี๋ยวพี่เข้าใจผิดคิดว่า เนยมาแอบชอบพี่หรอก พี่ใหญ่เอาพี่ตายเลย”

            “โอ๊ย!” เธออดเขินอายไม่ได้ ใบหน้าหล่อทะลุจอที่ทำสายตามุ้งมิ้ง ชวนให้อยากผิดศีลซะแล้ว ตามความทรงจำที่ส่งมา พี่สามยังไม่มีแฟน แต่คู่ควงเพียบ ทั้งนางแบบ ดารา นักร้องและนักแสดง 

            “แต่ว่า พี่ก็ไม่กล้าหรอกนะ เพราะเนยมีพี่ใหญ่เป็นลูกกระจ๊อกไปซะแล้ว ฮ่าๆ” อาการยิ้มแย้มแจ่มใสและพูดคุยเป็นกันเองทำให้เนยรู้สึกสบายใจ นี่อาจจะเป็นตัวละครตัวเดียวในเรื่องนี้ที่ทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายก็ได้ ‘บางที อาจจะเป็นพี่สามที่จะช่วยฉันได้’

            “พี่สามคะ ช่วยเนยสักอย่างได้ไหม?”

            “หือ...ช่วยอะไรเหรอ?”

            “เนยอยากรู้ว่า พี่ใหญ่เขาอยู่ยังไง ทำอะไรบ้าง เนยไม่กล้าถาม” เธอแสร้งทำท่าไร้เดียงสาให้เหมาะสมกับบทบาท

            คุณสามมองสาวน้อยตรงหน้าที่ทำตาปริบๆ เขาระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่น ‘เอาแล้วไง เหยื่อของพ่อเสือ เริ่มวางแผนดักเสือซะแล้ว’

            “พี่ใหญ่น่ะเหรอ.....” เขาแกล้งลากเสียงยาว พูดช้าๆ เพื่อดึงกระชากอยากรู้อยากเห็นของเธอให้ยอมปรากฏตัวขึ้นมาชัดๆ “เขาชอบเก็บตัวอยู่คนเดียวในฐานทัพ บางทีก็ออกไปเดินป่าซึ่งส่วนใหญ่ก็ไปกับพี่นี่ล่ะ เขาไม่ชอบให้คนยุ่งเรื่องส่วนตัวมากนัก เอาง่ายๆ ก็ขี้รำคาญ ห้องของเขาต้องรอให้อนุญาตจึงจะเข้าไปทำความสะอาดได้”

            “เฮ้อ!” เสียงถอนหายใจดังยาว พร้อมกับยื่นสองมือไปข้างหน้า ก้มหน้าลงหาพื้นในลักษณะคนเสียศูนย์ ทำเอาคุณสามถึงกับขำก๊าก 

            “ไม่ยักกะรู้ว่า เนยตลกขนาดนี้” เขาเคยเห็นเธอมาป้วนเปี้ยนในงานเลี้ยงเมื่อไม่นานนัก แต่เธอก็จงใจเข้าไปคุยกับพี่สองมากกว่าคนอื่น เหมือนกับจะประกาศให้รู้ว่า เธอสนใจอยากจะเป็นผู้หญิงของเขา เช่นเดียวกับผู้หญิงอีกหลายๆ คน ที่มองท่านประธานหนุ่มสุดหล่อแห่งมังกรกรุปเป็นเป้าหมายอันหอมหวาน

            คืนนั้นไม่ใช่ว่าเขาไม่เห็น เธอดื่มไวน์ไม่กี่แก้ว แต่ทำไมถึงได้เมามายถึงขนาดบุกเข้าห้องพี่ใหญ่ ช่วงเวลาเดียวกัน แยมก็เมาเละจนถูกหามเข้ามาพักที่ห้องรับแขกเล็ก สาวน้อยแห่งหยกฟ้ากรุปผู้แสดงตัวว่า สนใจพี่สองเช่นกันนอนแผ่หลาอยู่บนโซฟา ใบหน้าด้านข้างมีรอยถูกกระแทก เมดบอกว่า เห็นเธอฟุบอยู่ประตูห้องคุณใหญ่

            “เนยไม่ได้ตลกซะหน่อย เนยเศร้าต่างหาก” เธอยังไม่ยอมเงยหน้า “แต่งแล้วเนยจะอยู่ยังไงล่ะนี่?” สมองของเธอเต็มไปด้วยคำถาม ทั้งเรื่องการพักอาศัย การใช้ชีวิต ไหนจะเรื่องเซ็กส์อีก

            คุณสามใช้นิ้วชี้และนิ้วกลางเคาะที่ศีรษะเธอเบาๆ “นี่ เงยหน้าขึ้นมา พี่จะบอกความลับอะไรให้”

            “หือ”

            “พี่ใหญ่มีความลับอยู่อย่างหนึ่ง ที่ห้ามเนยเข้าไปใกล้เด็ดขาด”

            “อะไรคะ?”

            ชายหนุ่มเห็นสีหน้าวิตกของสาวน้อยแล้วนึกขำ “อย่าคิดเรื่องอุตริ ไม่ใช่เรื่องไม่ดีแบบนั้นแน่ๆ”

            “พี่สามรู้ได้ไงว่า เนยคิดเรื่องอะไร” เธอทำหน้าง้ำ

            “ฮ่าๆ พี่ล้อเล่น แต่พี่พูดจริงๆ นะ ว่า ถ้าอยากอยู่อย่างสงบสุขกับพี่ใหญ่ เนยอย่าไปใกล้ฐานทัพ”

            เธอขมวดคิ้ว “ฐานทัพเหรอคะ?”

            “ห้องทำงานพี่ใหญ่ยังไงล่ะ มันซ่อนอยู่ในห้องหนังสือ เคยเห็นหรือยัง”

            คราวก่อนเธอมัวแต่ห่วงว่า ตัวเองโป๊เปลือยจนไม่มีอารมณ์สังเกตห้องเขาให้ทั่วถ้วน “ไม่เคยค่ะ เคยเห็นแต่ห้องรับแขก ห้องนอน กับห้องน้ำ” พอเผลอพูดไปแล้ว เธออยากจะตบปากตัวเองนัก เพราะสองห้องหลังมันไม่ควรเข้าไปไม่ใช่หรือ?

            คุณสามหลุดขำพรืด เมื่อแม่สาวน้อยตรงหน้าพูดออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่พอนึกขึ้นได้ เจ้าตัวก็หน้ามีสีระเรื่อ “อืม....งั้นก็จำไว้ว่า อย่าเข้าไปวุ่นวายในห้องหนังสือพี่ใหญ่ก็แล้วกัน ไม่งั้นพี่ไม่รับประกันความปลอดภัย”

            ถ้าจะบอกว่า ‘ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ’ ก็ไม่ผิดนัก เนยปักหมุดไว้ในใจว่า เธอจะต้องเข้าห้องหนังสือของพี่ใหญ่ให้ได้ ที่นั่นดูเหมือนจะมีความลับบางอย่าง ถ้าคาดไม่ผิด น่าจะเป็นความลับทางธุรกิจที่เธอตามหา ‘มีแค่ฉันที่รู้ว่า คุณใหญ่ คือ ผู้กุมชะตามังกรกรุปไว้ในมือ ฐานทัพที่ว่า น่าจะเป็นห้องเก็บเอกสารหลักฐานการทำงานแน่ๆ โอ๊ย! โชคดีอะไรอย่างนี้นะเนย ได้รู้ความลับโดยบังเอิญ’

            คุณสามมองเนยทำหน้านิ่วแล้วแปลกใจ ‘ไหนว่า สนใจพี่สองไง? หลงผิดเข้าห้องพี่ใหญ่ไปวันเดียว อย่าบอกนะว่า หลงพี่ใหญ่เข้าให้’ ตั้งแต่นั่งคุยกัน เขาไม่เห็นเธอจะถามถึงพี่สอง อดีตผู้ชายที่เธอเทียวไล้เทียวขื่อ แถมยังแสดงตัวเป็นศัตรูหัวใจกับทายาทหยกฟ้ากรุปโดยเปิดเผยนั่นอีก

            “อีกอย่าง....พี่ใหญ่เองก็มีอดีตคู่ควงอยู่หลายคนที่อาจจะมาวุ่นวายกับเนย”

            “ไม่เป็นไรคะ เนยจะไม่ถือสา” เธอโบกมืออย่างใจเย็น

            “คนที่มาบ่อยก็จะเป็นแอมมี่ รู้จักใช่ไหม? แต่อีกคน...พี่ได้ข่าวว่า กำลังจะกลับมา รายนั้นควงกันบ่อยกว่าแอมมี่นะ เจนนิสน่ะ”

           

            บ่ายคล้อย แยมถือแฟ้มเอกสารเดินเข้าไปแจ้งเคาน์เตอร์ว่า มาขอพบคุณสอง เธอได้รับบัตรติดหน้าอก V.I.P รูปร่างเปรียวได้สัดส่วนในชุดแซกสีน้ำตาลอ่อน คลุมทับด้วยสูทโทนเดียวกันแต่สีเข้มกว่า ผมสีน้ำตาลยาวสยาย ชวนให้คนทั้งตึกหันกลับมามอง

สายตาเธอสะดุดกับชายหญิงคู่หนึ่งที่ยืนหันหลังหน้าลิฟต์

“สวัสดีค่ะ คุณใหญ่”

ชายหนุ่มร่างสูงหันมา “สวัสดีครับ” วิสัยของเขามักจะพูดน้อยกับคนอื่น

แยมอึกอักกับคุณใหญ่ ทำไมเธอจึงไม่รู้สักทีว่า ควรจะพูดอะไรกับเขา“สวัสดีเนย”

หญิงสาวรูปร่างเล็กที่สุด เบิกตากว้าง ‘แหม! เขียนตัวเองซะสวยเริ่ดเลยนะแยม แม่นางเอก’  “สวัสดี” เนยทบทวนว่า ในนิยายของแยม เธอต้องเป็นนางร้ายที่คอยแย่งชิงพี่สอง แล้วตอนหลังก็เกิดไปชอบพี่ใหญ่ จึงไปแย่งชิงพี่ใหญ่ ‘โอ๊ย! ปวดตับ’ แต่ตอนนี้เธอได้พี่ใหญ่มา หรือว่า?

“มาหาเจ้าสองเหรอ?”

“ค่ะ พี่โอให้เอาเอกสารสำคัญมาให้คุณสอง”

‘ตายแล้ว ถ้านางเอกจะลงเอยกับพี่สอง ฉันก็ต้องช่วยให้อำนาจในมือของคุณใหญ่โอนไปที่พี่สองให้ได้’

เธอแอบเงยหน้ามองเสี้ยวด้านข้างใบหน้าของผู้ชายร่างใหญ่ข้างตัว

‘ฉันจะเกลี้ยกล่อมตานี่ได้ยังไง? ระดับความแสบเบอร์นี้ หรือจะใช้มุขสาวงาม เฮ้อ! ก็น่าจะยาก’

            “ผมก็กำลังจะพาว่าที่เจ้าสาวไปหาเจ้าสองเหมือนกัน” เขาเบือนหน้ามาทางเนยเล็กน้อย เขาอมยิ้มเล็กๆ หากคนอื่นมองก็อาจจะดูเหมือนภูมิใจที่จะได้แต่งงาน ความจริงเขาอยากดูปฏิกิริยาระหว่างคู่แข่งต่างหาก

            “คุณใหญ่คุยก่อนก็ได้ค่ะ แยมรอได้”

            ลิฟต์ขึ้นถึงจุดหมายพอดี คุณใหญ่ผายมือให้แยมก้าวออกไปก่อน แล้วผลักหลังเนยให้เดินนำหน้าเขา “ไปสิ”

            แยมเดินนำหน้าไปจนถึงห้องทำงานของคุณสอง แล้วนั่งรอที่โซฟาหน้าห้อง “เชิญคุณใหญ่ก่อนเลยค่ะ” เธอยิ้มแย้ม

            “ขอบคุณครับ แล้วเจอกัน” คุณใหญ่จูงมือเนยเดินผ่านแยมเข้าไปในห้อง คุณสองเงยหน้าขึ้นมอง ทำสีหน้าแปลกใจ

******************