บทที่ 9 มาส่งคู่หมั้น

         “พี่ใหญ่ ทำไมมาถึงที่นี่ได้”

            “พาว่าที่เจ้าสาวมาดูที่ทำงาน”

            “หือ....จะได้เนยมาทำงานที่นี่เหรอครับ?”

            “หา!”

เนยตาค้าง จู่ๆ เขาไปรับเธอที่บ้าน ลากเธอขึ้นรถมาที่นี่ เพื่อจะประกาศให้เธอมาทำงานหลังแต่ง

‘โอ๊ย! จะเผด็จการอะไรขนาดนั้น’

            “แต่งแล้วก็เท่ากับเป็นคนของมังกรกรุป เข้ามาทำงานช่วยก็ถูกต้องแล้ว” เขาหันมาดุเธอเบาๆ เนยหุบปากที่อ้าค้างฉับ

‘คิดดีๆ ฉันได้ประโยชน์นี่หว่า? คราวนี้จะได้สืบเรื่องงานได้ง่ายขึ้น แถมยังได้อยู่ใกล้คุณสองอีก น่าจะแก้ไขเรื่องได้ง่ายขึ้น’  

เธอกำลังคิดถึงแผนที่จะต้องทำลายอิทธิพลคุณใหญ่ และผลักดันให้คุณสองก้าวขึ้นมาเต็มตัว ขณะเดียวกันต้องจัดการช่วยแยมให้สมหวังอีก ว่าแต่ ตอนนี้ปัญหาใหญ่ของเธอนั่งอยู่ข้างๆ แถมยังใหญ่มากจนบังเธอมิดอีกด้วย

            “ใช่ หลังแต่งงานจะให้มาช่วยงานสอง ไม่มีปัญหาใช่ไหม?” ประโยคนั้น คล้ายแจ้งให้ทราบ คุณสองพยักหน้ารับแต่โดยดี

         ‘อันที่จริง พี่ใหญ่ก็บริหารอยู่แล้ว ทำไมต้องแกล้งทำเหมือนเป็นคนนอก’ เนยพิจารณาท่าทีสองพี่น้องอยู่เงียบๆ เธอนึกถึงสมุดที่เธอเขียนโยงความสัมพันธ์ของตัวละครเอาไว้ แถมยังพยายามค้นหาปมที่จะทำให้เรื่องคลี่คลายได้

            “พูดเรื่องแต่งงาน ตกลงวันเรียบร้อยหรือยังพี่” คุณสองมองหน้าพี่ชายคนโตกับว่าที่เจ้าสาวคนละที สีหน้าของทั้งคู่ไม่ได้ดีกว่ากันสักเท่าไร

            “เรียบร้อยแล้ว ผู้ใหญ่สองฝ่ายพอใจทั้งคู่ ก็ตามนั้น อีกสิบวัน” ว่าที่เจ้าบ่าวพูดด้วยสีหน้าเรียบเรื่อย เขาเหลือบมองสาวน้อยข้างตัวเล็กน้อย

            “คุณสองค่ะ ถ้าเนยมา พี่สองจะให้ทำหน้าที่อะไรคะ?”

            ใบหน้าคมสันน้อยกว่าว่าที่สามีเธอสองสามส่วน หันมายิ้มตอบ “เลขา”

            “เอ๋า! เลขาหน้าห้องก็มีตั้งสองคนแล้วนี่คะ”

            “ปกติต้องมีสามคนนะ เพิ่งลาออกไปหนึ่งคนพอดี”

            “เกือบลืม นั่นมีคนรอพบแกอยู่” คุณใหญ่มองออกไปหน้าห้อง

คุณสองพยักหน้ารับ “โอภาสโทร.บอกแล้วว่า จะให้แยมเอาเอกสารมาส่งผม”

            คุณใหญ่อมยิ้ม เขาเหล่ตามองว่าที่ภรรยาที่เอาแต่นั่งหน้านิ่วคิ้วขมวด นึกว่าเธอจะหาแผนอะไรมาขัดขวาง สาวน้อยอีกคนซะอีก ก่อนหน้านี้เห็นแย่งชิงความเป็นคนโปรดกับเจ้าสองอยู่ตั้งนาน

            “เอาล่ะ พวกเราก็ออกไปดูการทำงานแผนกต่างๆ เถอะ” เขาเดินนำหน้า ไม่รอให้เธอตอบสิ่งใด

            “พี่ใหญ่ รอด้วย”

            คุณสองมองตามพี่ชายกับว่าที่พี่สะใภ้ที่ดูเกาะติดกัน จะว่าเป็นคู่รักก็ไม่ใช่ คล้ายลูกพี่กับลูกน้องซะมากกว่า ‘การแต่งงานคู่นี้น่าสนุกแฮะ ไม่น่าเชื่อว่า พี่ใหญ่จะยอมเล่นเกมนี้ด้วยการแต่งงาน เล่นใหญ่ซะด้วย’

            แยมเดินสวนเข้าประตูมา ‘นี่ก็อีกคน ไม่รู้จะมาแผนไหน?’ คุณสองระบายลมหายใจ วงการธุรกิจก็อย่างนี้ มีแผนซับแผนซ้อน ทั้งแบบเปิดเผย และไม่เปิดเผย

           

            คุณใหญ่พาเธอเดินวนเวียนเข้าแผนกโน่นออกแผนกนี้ ผู้จัดการทั้งหลายต่างกุลีกุจอกันต้อนรับ ทุกคนแปลกใจที่ลูกชายคนโตของตระกูลนี้มาเยือนบริษัท โดยนำว่าที่เจ้าสาวติดมาด้วย เขาทำหน้าที่แนะนำให้เธอรู้จักกับกระบวนการทำงานทั้งภาพรวมและภาพย่อย รวมทั้งบทบาทหน้าที่ของแต่ละแผนก

            เนยทำหน้ากระปลกกระเปลี้ย ในนิยายเธอเรียนจบมาแล้วหนึ่งปี แต่ในชีวิตจริงเธอยังเรียนอยู่ปีสุดท้าย พอเห็นภาระงานที่เขาบรรยายให้ฟัง เธอก็ฟังไป แอบหาวไป ‘น่าเบื่อจะตาย ไม่รู้จะอธิบายทำไมเยอะแยะนักหนา’

            “ในฐานะสะใภ้คนโต เธอต้องรู้จักบริษัทเราอย่างละเอียด เผื่อว่า....”

            “เผื่อว่า อะไรคะ?”

            “เผื่อว่า เธออยากจะใช้ประโยชน์จากตรงไหนก็จะได้หยิบจับได้ถูกต้อง”

            เธอสะดุ้ง เหมือนถูกเขาหลอกด่าว่า เธอจะเข้ามาเพื่อล้วงความลับ ‘ไม่น่า ในนิยายเขาไม่รู้นี่นา’

            “ค่ะ” เธอเก็บปากเก็บคำไว้ก่อน ตอนนี้เรื่องโครงการที่ว่า ก็ยังไม่ได้ยินใครพูดถึงสักคน ถ้าอยากจะล้วงก็น่าจะเป็นคุณสอง

            เขาพาเธอเดินวนเวียนจากชั้นบนของผู้บริหาร ลงมาอีกสองชั้น เนยเริ่มปวดน่อง แม้จะใส่ส้นเตี้ย แต่การเดินตามแผนกต่างๆ ในอาคารขนาดใหญ่ แล้วยังลงมาอีกสองชั้นก็ทำเอาปวดขาไม่น้อย

“อ้าว! พี่ใหญ่ ทำไมมาถึงนี่ได้ครับ” คุณสี่หนุ่มแต่งกายเนี้ยบที่สุดในครอบครัว เดินยิ้มเข้ามาหา “พาซ้อใหญ่มาด้วยนี่เอง”

“อืม...พามาฝากงานกับเจ้าสอง”

“เอ๋! แต่งงานแล้วก็ให้ทำงานเลยเหรอครับ?”

“ก็ต้องยังงั้นสิ ช่วงนี้เป็นช่วงปรับเปลี่ยนนี่นา”

            เนยไม่ได้คุยอะไรกับคุณสี่ เพราะคุณใหญ่ผูกขาดการคุยไว้หมดแล้ว เธอรู้สึกเหมือนคนโดนจับผิด จึงพยายามอยู่นิ่งๆ ไว้ก่อน

            “จะเที่ยงแล้วนะครับ ไปกินข้าวที่ร้านใต้ตึกกันครับ มีร้านอร่อยเยอะเชียว” คุณชายสี่หันมายิ้มให้เนย “น้องเนยหิวหรือยังครับ?”

            “หิวค่ะ พี่สี่นำหน้าไปเลยค่ะ”  เมื่อโดนทักเธอก็เริ่มท้องร้อง หันไปมองหน้าคุณใหญ่ เห็นเขาไม่หือไม่อือ เธอจึงจับข้อมือเขาลากให้เดินตาม “ไปกันเถอะค่ะพี่ใหญ่ หิวแล้ว” กริยานั้น ทำให้คุณใหญ่เลิกคิ้ว แต่ก็ยอมเดินตามไปโดยดี

            คุณสี่คอยถามคอยเอาใจเนยตลอดเวลารับประทานอาหาร โดยมีคุณใหญ่มองดูเงียบๆ เนยพูดคุยสอบถามด้วยความสนใจเกี่ยวกับงานชิปปิ้งในส่วนที่คุณสี่รับผิดชอบ มังกรกรุปดูแลนิคมอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ มีบริษัทในเครือมากมาย หนึ่งในนั้นคือ บริษัทผลิตชิ้นส่วนรถยนต์รายใหญ่ที่ส่งออกต่างประเทศซึ่งถือเป็นรายได้หลัก บริษัทขนาดใหญ่รองลงมาเป็นบริษัทผลิตเครื่องดื่มหลากหลายยี่ห้อ และบริษัทอีกจำนวนมากผลิตสินค้าอีกหลากชนิด

            ลูกชายทั้งสาม คือ คุณสอง ทำหน้าที่บริหารงานภาพรวม คุณสามดูแลด้านบัญชีและงบประมาณ  ส่วนคุณสี่จะดูแลส่วนของการส่งออกนำเข้า บุคคลที่ไม่ปรากฏในสารบบบริษัท คือ คุณใหญ่ ซึ่งไม่ค่อยมีคนรู้นักว่า คุณใหญ่ทำหน้าที่อะไร หรือเกี่ยวข้องกับงานส่วนใหญ่ การปรากฏตัววันนี้ ทำให้พนักงานระดับสูงต่างประหลาดใจ

            ตกบ่าย คุณใหญ่ก็พาเธอขึ้นลิฟต์ไปอีกชั้นที่อยู่ต่ำลงมา ที่นั่นเป็นแผนกบัญชี

            “พี่ใหญ่ มาทำไมครับนี่?” คุณสามหันมาเห็นเนย “จะพาอาซ้อมาดูกิจการหรือยังไงครับ?”

            “ก็พามาดูไว้น่ะสิ เพราะต่อไปต้องมาช่วยงานเจ้าสองแล้ว”

            “อืม แต่งงานปุ๊บใช้งานปั๊บ คุ้มจริงๆ นะนี่”

            “จะให้เขามานั่งอยู่นั่งกินเปล่าๆ ได้ยังไงกัน ต้องเอามาทำมาหาเลี้ยงสิ ภรรยาที่ดีต้องดูแลสามีให้อยู่ดีกินดี ดูพี่แกสิ รายได้ก็ไม่มีจะเอาอะไรเลี้ยงภรรยา”

            เนยหันขวับ เพิ่งเห็นเขาต่อปากต่อคำเยอะเป็นครั้งแรก ที่ผ่านมา เขาถามคำตอบคำกับบรรดาหัวหน้าแผนกและพนักงานระดับสูง กับคุณสองและคุณสี่ เขาก็ดูไม่ค่อยให้ความสนิทสนมเท่ากับคุณสาม

            “น้องเนยขยันให้มากนะ ถ้าต้องเลี้ยงดูพี่ใหญ่ งานหนักแน่”

            “ไม่ต้องห่วงหรอก รายนี้เขาอึดอยู่แล้ว” คุณใหญ่วางมือบนศีรษะของเธอโยกไปมาช้าๆ

            เนยทำหน้าเคืองเล็กน้อย “ไม่แน่หรอกค่ะ”

            คุณใหญ่หัวเราะหึๆ  “ภารกิจตะวันกรุปเขายังรับผิดชอบได้ดีเลย หาทุกวิถีทางจนสำเร็จ” เขาหันหน้าเดินจากไป “ไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ”

            เธอเสียวสันหลังวาบ!

‘หรือว่า เขาจะรู้อะไรมา?’

********************