บททั้งหมดของ The Ruthless Trillionaire I Divorced Now On His Knees for Me: บทที่ 31 - บทที่ 40

Nabalot kami ng puro tawanan habang kumakain dahil pagiging pilyo at likas na palabiro ni Maverick. Halos maluha pa ako sa kakatawa.“Happy-pill mo naman ako masyado. Dahan-dahan, Gaile, ah. Baka pati ang baby matawa na rin sa loob,” biro ni Maverick sabay taas ng kilay niya.Tinapunan ko siya ng tissue. “Ang corny mo.”Ngumisi lang siya, hindi alintana ang katabing mesa na napapalingon sa lakas ng tawa niya.Ngunit sa likod ng mga ngiti ko, may kung anong kumikirot.Si Ashley.Paminsan-minsan, napuputol ang ngiti ko. Saglit akong natitigilan. Pero bago pa niya mapansin, tinataasan ko agad ng kilay si Maverick at sinasakyan ulit ang trip niya. Hindi ko pwedeng ipahalata na may iniisip akong problema. Ayokong sirain ang magaan na gabi.Pagkatapos naming mag-dinner, tumayo siya at hinablot ang susi ng kotse. “May mission tayo.”“Mission?” natatawa kong tanong habang inaayos ko ang bag ko.“Birthday ni Mama. Wala pa akong regalo. Hindi ako makapili. Ikaw ang pag-iispin ko ngayon.”Napas

Iniabot ni Kaiden ang kamay niya at tinanggap ang kendi mula kay Dayne.“Thank you, Dayne.”Ngumiti ang bata, lumitaw ang dalawang munting dimple sa mapupula niyang pisngi. Umangat pa ang balikat niya sa tuwa.“You’re welcome po, Uncle!”Mula sa kabilang dulo ng mesa, nagsalita si Senyora Silvia, may halong lambing at biro ang tono."Kaiden will soon have a daughter, right? So soon, Dayne, you will have a little sister.”Sandaling tumahimik ang paligid sa lamesang iyon, parang may marahang alon na dumaan.Bahagyang ngumiti si Kaiden. Maayos ang hubog ng labi niya, pero ang mga mata niya ay nanatiling malalim at tahimik, halos hindi mabasa.Tumakbo si Dayne papunta kay Senyora Silvia.“Grandma, where is my sister?"Hinaplos ng matanda ang ulo ng bata, inayos ang isa sa mga pigtail nito.“When will my little sister be born?” usisa pa ng bata, nakatingala ang malalaking mata.“When the New Year comes, you will have a little sister.”Lalong lumiwanag ang mukha ni Dayne.“So Dayne can cel

Hindi nagtagal si Senyora Leticia sa villa. Bago siya tuluyang umalis, nag-iwan pa siya ng ilang paalala sa akin. Sinabi niyang na ngayong kasal na kami ni Kaiden, hindi na raw dapat ako pabalik-balik sa bahay ng mga magulang ko. Tahimik lang akong tumango kahit pa tutol ako roon, sa pag-iisip na malapit na rin naman akong manganak. Pagkatapos noon, umakyat si Kaiden sa study niya. Ako naman ay bumalik sa kwarto ko.Umupo ako sa sofa, kinuha ang cellphone ko, at tinawagan si Tiya Jessa para sabihin ang mga nangyari. Agad naman niyang sinagot ang tawag. “Gaile, anak, anong oras ka uuwi ngayon?” agad niyang tanong.Huminga ako nang marahan bago sumagot.“Tiya… hindi po muna ako makakauwi. Dito po muna ako mag-stay pansamantala sa villa.”Sandali siyang natahimik sa kabilang linya. Hindi ko siya nakikita, pero alam kong nakakunot na ang noo niya ngayon.“Ano’ng nangyari?” maingat niyang tanong.Napayuko ako at awtomatikong napahawak sa tiyan ko.“Gusto po ni Senyora Leticia na dito m

Napalunok ako. Kahit may kalayuan ako sa kanila, malinaw kong nakita kung paanong unti-unting pumait ang mukha ni Prof. Roman habang nakatingin kina Kaiden at Gelly. Ang kaninang kalmadong ekspresyon niya habang kausap ako ay parang biglang tinabunan ng yelo sa lamig.May sinabi pa siya sa assistant niya pero hindi ko narinig. Pagkatapos noon, tila nawalan na siya ng interes. Hindi na siya muling lumingon kina Kaiden. Ni hindi man lang siya nag-abala na batiin ito, na para bang wala siyang nakitang kapamilya o kakilala, parang isang masamang hangin lang na nadaanan sa daan.Dire-diretso siyang naglakad papunta sa parking lot sa unahan. Mabilis na sumunod ang assistant niyang si Zhang Zheng, halos patakbong inabutan siya para buksan ang pinto ng sasakyan. Sumakay na agad si Prof Roman sa loob.Sa kabilang banda nilingon ko sina Kaiden at nakitang nakabawi na siya sa pagkabigla. Marahan niyang inalalayan si Gelly papasok sa kotse. Hinawakan niya ang pinto habang sumasakay ito, saka bah

Iniwas ko ang tingin ko kay Kaiden.Pero sa gilid ng paningin ko, ramdam ko ang mabigat niyang titig sa akin. Pakiramdam ko ay hindi siya natutuwang close ako sa pinsan niyang si Maverick. Baka iniisip niya na panibagong paraan ko na naman ito para mapalapit sa kanya.Huminga ako nang marahan at bahagyang itinaas ang baba ko. Wala naman akong ginawang mali.At kung may iniisip man siyang negatibo tungkol sa akin… wala na rin akong pakialam.“Saan kayo galing?” tanong ni Senyora Leticia."Sa gazebo, Mommy-La,” sagot ni Maverick habang nakangiti. “Nagpatulong lang ako kay Gaile for my company.”Lumiwanag ang mukha ni Senyora nang marinig ang salitang kumpanya. "I see. Settled na ba?"Tumango si Maverick.“Yup! Thanks to my couz-in-law.” Tinuro pa niya ako nang pabiro. “I owe her a lot now. She deserves to be treated to a fancy meal.”Bahagya siyang natawa bago nagpatuloy.“She’s also the reason why I closed the deal with my Italian business partner.”Unti-unting lumawak ang ngiti ni Se