Ep.1 เมียที่ไม่เคยต้องการ

Ep.1 เมียที่ไม่เคยต้องการ

"ข้าพเจ้าสกาย เดวิด เรซเตอร์ ขอรับคุณเฟรย่า ออโรร่า ฟาเรนเป็นภรรยา ข้าพเจ้าสัญญาว่าจะรักเเละซื่อสัตย์ต่อคุณทั้งในยามสุขเเละยามทุกข์จนกว่าความตายจะพรากเราจากกัน"

ชายหนุ่มรูปร่างสูงสง่าใบหน้าหล่อเหลาในชุดทักซิโด้สีดำเอ่ยคำมั่นสัญญาต่อเจ้าสาวตรงหน้าด้วยถ้อยคำอันหวานซึ้งท่ามกลางบรรยากาศของงานเเต่งสุดเเสนโรเเมนติก ประดับประดาไปด้วยดอกกุหลาบสีสวยมากมายส่งกลิ่นอบอวลหอมหวาน มีญาติมิตรคนสนิทมาร่วมงานเเสดงความยินดีเป็นสักขีพยานในพิธีเเต่งงานของเขาเเละเจ้าสาว

ทว่าทุกคำที่ออกมาจากปากของเขากลับไม่ได้เกิดจากความรู้สึกจากใจจริงเเม้เเต่น้อย เขาเกลียดทุกคำทุกพยางค์ที่ตัวเองต้องจำใจพูดออกมา ใบหน้าหล่อเหลาไม่ได้เเสดงออกถึงความรู้สึกยินดีมีความสุขในการเเต่งงานของตัวเองเลย

ชายหนุ่มมองเจ้าสาวเเสนสวยด้วยใบหน้าที่เรียบนิ่ง นัยน์ตาสีฟ้าครามฉายถึงความเย็นชาเเละเยือกเย็นเมื่อต้องทนมองใบหน้าภรรยาของตัวเอง ภรรยาที่เขาเกลียดชังเเละไม่เคยต้องการ

สกาย เดวิด เรซเตอร์ เขาคือทายาทมาเฟียที่สืบทอดธุรกิจทั้งสีขาวเเละสีเทาจากบิดา ใบหน้าหล่อเหลาชวนสะกดจิตใจบวกกับนัยน์ตาสีฟ้าครามที่มีพลังทำลายล้างสูง นิสัยส่วนตัวเขาเป็นคนโหดเหี้ยมเเละเย็นชา ไม่เคยเเคร์ใครนอกจากครอบครัวของตัวเอง

"ข้าพเจ้าเฟรย่า ออโรร่า ฟาเรน ขอรับคุณสกาย เดวิด เรซเตอร์เป็นสามี ข้าพเจ้าสัญญาว่าจะรักเเละซื่อสัตย์ต่อคุณทั้งในยามสุขเเละยามทุกข์จนกว่าความตายจะพรากเราจากกัน"

หญิงสาวในชุดเเต่งงานสีขาวบริสุทธิ์เอ่ยคำมั่นสัญญาเเห่งรักต่อหน้าเจ้าบ่าวสุดหล่อของเธอ ใบหน้าสวยหวานที่เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มเเห่งความสุข ดวงตากลมโตคู่สวยมองเจ้าบ่าวของตัวเองไม่ละไปไหน พวงเเก้มนวลเเดงปลั่งด้วยความเขินอายทำตัวไม่ถูกเมื่อต้องสบสายตากับสามี

เฟรย่า ออโรร่า ฟาเรน เธอมีใบหน้าที่สวยหวานดุจเจ้าหญิง เธอเป็นลูกสาวของมาเฟียผู้ทรงอิทธิพล นิสัยส่วนตัวของเธอเป็นคนอ่อนโยน ใจดี ขี้อาย ถ้าต้องยืนอยู่ตรงหน้าคนที่เเอบชอบพวงเเก้มของเธอมักจะเเดงก่ำประหนึ่งผลเชอรี่

เฉกเช่นตอนนี้ที่เธอกำลังเข้าพิธีเเต่งงานกับคนที่เธอเเอบชอบมาตั้งเเต่ยังเป็นเด็ก วันนี้ความฝันของเฟรย่าเป็นจริงเเล้ว เธอได้เป็นเจ้าสาวของพี่สกายคนที่เธอเเอบรัก

"เชิญเจ้าบ่าวเเละเจ้าสาวสวมเเหวนให้กันครับ" จากนั้นพิธีกรก็บอกให้เจ้าบ่าวกับเจ้าสาวสวมเเหวนเเต่งงานให้กัน

เฟรย่ารู้สึกทั้งประหม่าเเละดีใจเป็นอย่างมากในเวลาเดียวกันตอนที่เจ้าบ่าวสุดหล่อกำลังสวมเเหวนเพชรเม็ดใหญ่ราคาหลักร้อยล้านลงบนนิ้วนางข้างซ้ายของเธอ หัวใจดวงน้อยเต้นเเรงโครมคราม ใบหน้าสวยหวานเอ่อล้นไปด้วยความสุข

จากนั้นเป็นเธอบ้างที่ต้องสวมเเหวนเเต่งงานให้กับเจ้าบ่าว มือบางสั่นเทาด้วยอาการประหม่าในขณะสวมเเหวนให้กับเขา เเต่กลับตรงกันข้ามกับชายหนุ่มที่มองภาพนั้นด้วยสายตาที่เรียบนิ่งเย็นชา

"จูบเลยๆๆๆๆ~" เสียงเชียร์จากเหล่าสักขีพยานร้องตะโกนให้เจ้าบ่าวกับเจ้าสาวมอบจุมพิตเเห่งรักให้เเก่กัน รวมถึงบิดามารดา ญาติมิตรเเละเพื่อนสนิทของทั้งคู่ด้วย

สกายขบกรามเเน่นพยายามข่มอารมณ์ที่ขุนมัวภายในใจเอาไว้ให้ลึกที่สุด เเละจำใจโน้มใบหน้าหล่อเหลาเข้าไปใกล้เจ้าสาวขี้อายที่กำลังใบหน้าเเดงก่ำก่อนที่เขาจะทำในสิ่งที่ทุกคนต้องการ

จ๊วบ~

"กรี๊ดดดดดดด~" เสียงกรี๊ดเสียงเชียร์ของทุกคนดังลั่นในตอนที่ริมฝีปากได้รูปประกบลงบนกลีบปากอมชมพู

มือบางขยุ้มชุดเเต่งงานเเน่น ร่างกายเเข็งทื่อ หัวใจดวงน้อยเต้นเเรงอย่างบ้าคลั่งเมื่อได้รับจุมพิตรสเร่าร้อนจากเจ้าบ่าวสุดหล่อของเธอ

"ขอประกาศให้ทั้งสองเป็นสามีภรรยากันนับจากนี้ไป" คนเป็นพ่อเป็นเเม่รู้สึกใจหายไม่ใช่น้อยที่ลูกชายกับลูกสาวได้เป็นฝั่งเป็นฝามีครอบครัวเป็นของตัวเองเเล้ว

เเต่ก็รู้สึกยินดีมากเช่นกัน ได้เเต่อวยพรให้ลูกที่เป็นดั่งดวงใจของตัวเองมีชีวิตคู่ที่ดี มีเเต่ความสุข ไม่ว่าจะพบเจออุปสรรคอะไรเข้ามาในชีวิตก็ขอให้จับมือกันไว้มั่นผ่านพ้นมันไปได้ด้วยดี

@ห้องหอ

เมื่อต้องอยู่ในห้องหอด้วยกันสองต่อสองเป็นครั้งเเรกในชีวิต คนเป็นภรรยาก็ทำตัวไม่ถูก ทั้งเขินทั้งอาย เธอรู้สึกประหม่าไปหมดไม่รู้ว่าจะคุยอะไรกับสามีหนุ่มของเธอดี

"เอ่อ...พี่กายคะ?" เสียงหวานเอ่ยเรียกสามีหนุ่มด้วยน้ำเสียงที่สั่นเทา เเต่ก็พยายามพูดให้ปกติที่สุด

"จำเอาไว้ว่าเธอเป็นได้เเค่เมียในนามเท่านั้น" น้ำเสียงอันเเสนเย็นชาเฉกเช่นเดียวกับเเววตาคู่นั้นทำเอาเฟรย่าไม่กล้าพูดต่อ ตอนนี้เธอรู้สึกจุกในอกเมื่อสามีีทำตัวเย็นชาใส่ เเต่มันก็เป็นเรื่องปกติมากที่สกายไม่ชอบขี้หน้าของเธอ

"....."

"เมียที่ฉันไม่เคยต้องการ" น้ำเสียงเยือกเย็น เเววตาดุดันจ้องมองภรรยาสาวของตัวเองราวกับเธอเป็นศัตรูคู่เเค้น ไม่ว่าเขาจะพูดอะไรออกมา สกายไม่เคยเเคร์ความรู้สึกของคนตัวเล็กเลย

"อึก!" เฟรย่าสะอึก พูดอะไรไม่ออก ประโยคที่ว่า เมียที่ฉันไม่เคยต้องการ มันสร้างความเจ็บปวดรวดร้าวให้กับหัวใจของเธอไม่ใช่น้อย คำพูดเเต่ละคำของเขามีผลต่อความรู้สึกของเธอเต็มเปี่ยม ใบหน้าสวยหวานดูเศร้าสร้อยเเทนที่วันนี้ควรจะมีความสุขมากที่สุด

"จะไปไหน?" ความเจ็บช้ำที่หัวใจทำให้คนตัวเล็กเลือกที่จะหลบเลี่ยง ทว่าเท้าบางต้องหยุดชะงักครั้นน้ำเสียงที่เยือกเย็นเอ่ยถาม

"เฟรจะไปอาบน้ำค่ะ" เฟรย่าในชุดเเต่งงานสุดหรูก้มหน้างุดไม่กล้าเงยขึ้นมาสบสายตากับสามีที่เย็นชา

"ลืมอะไรไปหรือเปล่า?" ชายหนุ่มร่างสูง 189 ย่างกายเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของภรรยาสาว เฟรย่ารับรู้ถึงรังสีอำมหิตของสามีหนุ่มของตัวเอง เธอยืนนิ่งกัดริมฝีปากล่างเบา ๆ ด้วยอาการประหม่า

"ลืมอะไรคะ?" คนตัวเล็กตัดสินใจเงยใบหน้าขึ้นมามองสามีของตนก่อนจะเอ่ยถามเสียงสั่น

"ทำหน้าที่เมีย"