Alle Kapitel von เรื่องสั้น 2 เรื่อง: Kapitel 21 – Kapitel 30

บทที่ 10 ไม่แต่ง / คนหลอกลวงจักรพงษ์มองหน้าพ่อแม่ของตนเอง ก่อนจะเดินไปใกล้มีย่าที่ยืนคุยกับพ่อของตนเองอยู่“ ผมจะแต่งงานกับมีย่าครับ คุณน้ามนตรีอนุญาตด้วยนะครับ ” ผมก็เล่นใหญ่เลย นั่งคุกเข่าต่อหน้าท่านทันที “ พี่เจย์ ” มีย่าเรียกชื่อผมทันทีพร้อมเบิกตากว้าง“ คุณพ่อคะ ถ้าคุณพ่อยังมีความเป็นพ่อคนอยู่ คุณพ่อควรทำในสิ่งที่ถูกต้องนะคะ พี่เจย์เป็นคู่หมั้นหนู แต่นังมีย่ามันแย่งไป คุณพ่อไม่ควรปิดหูปิดตาทำในสิ่งที่ผิดนะคะ ”“ หยุดพูดเดี๋ยวนี้นะมีร่า! ฉันเป็นพ่อแก แกไม่ต้องมาสั่งสอนฉันหรอก ฉันรู้ผิดชอบชั่วดี ไม่เหมือนบางคนที่อยากจะชุบมือเปิบในสิ่งที่ตัวเองไม่ได้สร้าง อีกอย่างมีย่าคือพี่สาวแท้ ๆ ของแกนะ พูดจาอะไรก็ควรให้เกียรติพี่เขาบ้าง ไม่ใช่ มัน ๆ อี ๆ นัง ๆ ”“ กรี๊ดดด คุณพ่อเข้าข้างนังมีย่าเหรอ ไม่ ฮื่อ ๆ คุณแม่ขา ช่วยด้วย คุณพ่อไม่รักหนู ”“ บัวแย้ม เธอควรสั่งสอนลูกสาวบ้างนะ ไม่ใช่ตามใจจนเสียคน จนเอาแต่ใจแล้วเนี่ย ขนาดมีย่าที่ไม่มีใครสั่งสอนตั้งแต่ฉันขาพิการ มีย่าไม่เห็นก้าวร้าว ต่อต้านผู้ใหญ่เลย ผิดกับมีร่าที่มีเธอคอยสั่งส

บทที่ 12 ต้องทำอะไรเพื่อพิสูจน์ฉันจำต้องยืนฝืนทนฟังทั้งคู่พูดหยอกล้อพร้อมตักอาหารให้แก่กัน จนทั้งคู่อิ่มหนำสำราญทั้งกายและใจ ฉันถึงแยกตัวออกมาได้ฉันรีบเข้าห้องแล้วเก็บข้าวของของตัวเอง เพราะรู้ว่าเขาต้องพาคุณคริสขึ้นมานอนห้องนี้แน่ ๆร่างกายของฉันเหมือนอ่อนแรงไปหมด ฉันไม่เข้าใจว่าเป็นอะไร หรือเพราะฉันไม่ได้แค่คิดถึงเขา แต่ฉันชอบเขาไปแล้ว เลยมีอาการหึงหวง พอเขามีผู้หญิงคนอื่นมาเคียงข้างกายแทนทีี่ ฉันเลยรู้สึกไม่โอเค ทั้งอยากจะร้องไห้และภายในใจก็เดือดพล่านไปพร้อมกันฉันเก็บข้าวของไปอยู่อีกห้องที่มีฝุ่นหนาเกรอะเต็มไปหมด เพราะมันกะทันหันเลยยังไม่ได้ทำความสะอาดล่วงหน้า อีกอย่างฉันไม่รอให้เจ้าของห้องมาไล่หรอก แอบหนีมาก่อนดีกว่าจะได้ไม่รู้สึกเสียใจมากไปกว่านี้จะทำความสะอาดแค่เห็นภายในห้องก็เหนื่อยรอไปแล้ว งั้นเช็ดตรงพื้น แล้วนอนตรงนี้ก่อนแล้วกัน พรุ่งนี้ค่อยทำความสะอาดทั้งห้อง‘ ก๊อก ๆ ’ขณะที่ฉันกำลังถูพื้นห้องก็มีเสียงเคาะประตูดัง อย่าบอกนะว่าเป็นเขา แต่ฉันมาห้องนี้ไม่มีใครรู้นะ“ คุณมีย่าคะ นี่ป้าเองค่ะ ”

บทที่ 14 รู้ความจริงไม่ได้เป็นตามที่คิดเขากอดฉันไว้นานมาก ฉันก็รู้สึกดี มันทั้งอ่อนโยนและอบอุ่นแต่ก็มีสะใจด้วยนะที่ได้แกล้งเขา ความจริงเรื่องแบบนี้ไม่น่าล้อเล่นหรอก แต่หมอที่ฉันเจอดันเป็นญาติของแม่ ฉันเลยขอให้ช่วย ซึ่งมันก็ผิดจรรยาบรรณของหมอนะ แต่ฉันก็ขอร้องอ้อนวอน บอกว่าอยากดูว่าผู้ชายคนนั้นว่าจริงใจไหม เขาจะรักฉันหรือเปล่า เพราะเขาคือว่าที่สามีในอนาคตฉัน หมอเห็นใจก็เลยช่วย แต่ให้รีบคุยให้เสร็จเร็ว ๆ เพราะอาจจะมีเคสที่หนักกว่านี้มาอีก ห้องฉุกเฉินต้องการใช้อีก ไม่ใช่พื้นที่สาธารณะ แค่นั้นแหละ ฉันก็ดีใจ และทำสำเร็จจนได้หัวใจชายคนนี้ไปครองแล้วห้าสิบเปอร์เซ็น“ ออกจากห้องนี้เถอะ ” ฉันดันเขาออกแล้วพูดขึ้น“ เธอแกล้งเป็นลมด้วยเหรอ ? ”“ ใช่ค่ะ ”“ เธอนี่นะ น่าตีจริง ๆ ยัยเด็กบ้า รู้นี่ปล่อยให้เสียเลือดตายไปซะดีกว่า ” มือหนาขยี้ผมยาวสลวยแรง ๆ อย่างมันไส้“ ถ้าตายไปจริง ๆ คงมีคนร้องไห้ขี้มูกโป่งแน่ ๆ เลย ”“ หึ ไม่ต้องมาล้อ ฉันทบต้นทบดอกแน่ เธอเตรียมตัวขาลากได้เลย ยัยเด็กบ้า! ” เขาพูดจบก็หันหลังจะเดินออกไป ฉันรีบลงจา

บทที่ 16 ความสุขของชีวิต‘ พรึ่บ ’ร่างบางถูกอุ้มไปวางบนเตียงหนานุ่มอย่างเบามือ คนทั้งคู่มองหน้ากันอย่างหวานเยิ้ม ก่อนจะผลัดกันถอดเสื้อผ้าอาภรณ์ที่สวมใส่ให้ออกจนหมด เผยให้เห็นร่างของทั้งคู่อย่างชัดแจ้ง“ ฉันสัญญาว่าจะดูแลเธอและทะนุถนอมเธอเป็นอย่างดี มีย่า! จุ๊บ ” เขาพูดพร้อมโน้มตัวลงมาแนบชิด“ ขอบคุณนะคะที่พร้อมจะปกป้องฉัน ในตอนที่ฉันต้องการใครสักคน ”“ เรียกพี่ได้ไหมครับ ”“ ค่ะที่รัก ”“ น่ารักจริง ๆ เมียใครวะเนี่ย ”“ เมียหมาค่ะ ”“ ยัยเด็กนี่ นี่แนะ ๆ ” มือหนาดึงจุกสีหวานอย่างหยอกล้อ“ งื้อ อย่าดึงมันสิคะ เจ็บนะ ”“ ไม่ดึงไอ้จิ๋วแล้ว งั้นแทงข้างล่างดีกว่า ” เขาพูดยิ้ม ๆ ก่อนที่จะใช้ปากพรมจูบไปทั่วเรือนร่างบาง ลงไปจนถึงท้องแบนราบ ก่อนจะใช้มือหนายกขาเรียวทั้งสองขึ้นพร้อมกัน ใบหน้าคมโน้มหน้าไปตรงหวางขา“ อื้ม ~ ทะ...ทำอะไรคะ ที่รัก อ๊ะ อ๊ะ ”ความเย็นแตะลงตรงเนินอวบ ก่อนจะใช้ลิ้นแหย่ร่องชื้นเข้า ๆ ออก ๆ ถี่ ๆ เอวบางถึงกับเด้งขึ้นลงอัตโนมัติด้วยความเสียวจนใจจ

บทที่ 10 ไม่อยากให้ดูเป็นคนโง่ติ๊ง ~ ครืดด ครืดด[ เมล่อน : อะไรเนี่ย เมเพิ่งบอกไปว่าแฟนยัยนิราชืี่ออะไร พี่ก็หาพี่ธามเจอแล้วเหรอ มันเกินไปไหม พี่ไม่ได้เก่งขนาดนั้น มันคงบังเอิญแน่ ๆ พี่รู้ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว พี่แค่ถามให้แน่ใจใช่ไหมล่ะ ]หลังจากที่ผมส่งรูปที่เพิ่งถ่ายไปในแชทน้องสาวเพื่อยืนยัน ยัยนั่นก็พิมพ์กลับมาเสียยาวเหยียด แถมยังมาว่าผมอีก นี่มันเป็นน้องสาวผมจริง ๆ ใช่ไหม ไม่เห็นเชื่อฝีมือผมเลย เหอะ! จะว่าไป ไอ้ธาม ใช่คนคนเดียวกันเลย ผมก็คิดว่านิราจะหาคนที่หล่อกว่าผมอีก โธ่... ผมหล่อกว่าตั้งเยอะแหนะ“ นายมีแฟนยัง ” ผมเอ่ยถามลูกพี่ลูกน้องไอ้โจ้ทันที“ มึงถามใคร ”“ กูถามมึงมั้งไอ้โจ้ ” ผมมองบนใส่เพื่อนทันที“ ก็มึงเรียกชื่อสิ จะได้รู้ ”“ ปกติกูเรียกมึงว่านายเหรอไอ้เหี้-โจ้ ”“ เออ มันไม่เคยเรียกพวกเราว่านายเลย เรียกไอ้ตลอด ” ไอ้แคนพูดขึ้น“ สรุปนายมีแฟนยัง ” ผมถามย้ำอีกครั้ง ไอ้ธามมองหน้าผม ประมาณว่าถามมันเหรอ ? ผมพยักหน้าตอบกลับไป“ ผม... ”“ ไอ้เหี้-แมท มึงจะถามมันทำไม หร