รักครั้งใหม่9.เพื่อนโกหก อย่าไปเชื่อ

บทที่ 9 เพื่อนโกหก อย่าไปเชื่อ

“ พี่แมทอย่า ” เมล่อนรีบขวางไว้เมื่อเห็นพี่ชายของตนจะพุ่งเข้าใส่แฟนหนุ่ม 

“ มึงเป็นใคร มายุ่งอะไรด้วย ” ทิวแฟนหนุ่มของเมล่อนตะโกนถาม เขาเหมือนจะไม่กลัวคนตรงหน้า

“ พี่ทิว นี่พี่แมท พี่ชายของเมเอง ” สิ้นเสียงของเมล่อน คนเป็นแฟนหน้าถอดสี 

“ เอ่อ... ผมขอโทษครับพี่ ”

“ ใครพี่มึง! มึงเป็นใครมายุ่งกับสาว ๆ สองคนนี้ทำไมฮะ ” 

“ ผมเป็นแฟนเมครับ ” 

“ ฮะ...จริงเหรอยัยเม ” คนเป็นพี่ชายหันมองน้องสาวตัวเอง

“ อืม ”

“ แต่เมื่อกี้มันมันจะตบแกนะ เลิกกับมันเลย ผู้ชายแบบนี้เขาเรียกหน้าตัวเมีย ”

“ เปล่านะ พี่ทิวไม่ได้จะตบเม ” เพื่อนสาวพูดเข้าช้างแฟนหนุ่ม

“ ใช่ ๆ ผมจะตบยัยนี่ต่างหากล่ะ พูดจาไม่เข้าหู เมเลิกคบเสียเถอะเพื่อนแบบนี้อะ ” ฉันที่ยืนฟังอยู่นาน หันขวับตวัดสายตาไปยังพี่ทิวทันที

“ เหอะ มึงเป็นแค่แฟน จะมาบ่งการชีวิตของยัยเมได้ไง ไม่ใช่พ่อสักหน่อย ยัยนี่จะคบใคร มันเกี่ยวอะไรกับมึงฮะ! ” พี่แมทพูดสวนขึ้นทันควัน ประโยคนี้ฉันเห็นด้วยกับพี่แมทนะ

“ ก็เพราะผมเป็นแฟนไง ถึงอยากเลือกสิ่งดี ๆ ให้กับคนที่รัก ” 

“ ด้วยการนอกใจเนี่ยนะ ” เป็นฉันที่พูดขึ้นมาทันที มาหาว่าฉันไม่ดี แล้วตัวเองดีมากหรือไง 

“ อีนี่ เงียบปากไปเลย ถ้าไม่รู้จริงอย่าพูด ปากมึงวอนโดนตบนะ สักฉาดคงเงียบไปหลายวัน ”

“ ก็เอาสิ ” ท้าทายไม่พอ ยังเชิดหน้าใส่คนตรงหน้าไปอีก 

“ หน็อย คงคิดว่ากูไม่กล้าสินะ ท้าทายกูแบบนี้อะ ” 

คนตรงหน้าง้างมือขึ้น ฉันหลับตาปี๋เลย เพราะรู้ว่ามันต้องเจ็บ 

‘ เพี๊ยะ ’

เสียงดังฟังชัดจนสะดุ้ง แต่แปลกตรงที่ ทำไมแก้มนวลไม่สะทกสะท้าน ไม่เจ็บเลยแม้แต่น้อย

“ พี่ทิว ” เสียงของเพื่อนสาวทำให้ฉันลืมตาขึ้น แต่ต้องตกใจเพราะมีคนมายืนขวางหน้าฉัน ระ...หรือเขาจะมารับฝ่ามือแทนฉันกันนะ

“ คนของกู ห้ามมายุ่ง มึงจำใส่หัวกระโหลกเน่า ๆ ของมึงด้วย ครั้งนี้แค่ตบ ครั้งหน้าถ้ามีอีกกูจะกระทืบมึงแน่ คอยดู ”

ฮะ...เขาตบแฟนของน้องสาว เพื่อช่วยฉันเหรอ ! ไม่สิ หัวใจฉันเต้นแรงทำไมก่อน เราทั้งคู่เป็นเพียงอดีต ไม่มีเยื่อใยต่อกันแล้วนะ

“ ผมไม่เข้าใจ ทำไมพี่ต้องปกป้องยัยนี่ด้วย พี่ดูปากมันสิ มันพยายามให้ผมผิดเพื่อจะได้ทะเลาะกับเม และเลิกกันไป ไม่รู้ในใจลึก ๆ แอบชอบผมอยู่หรือเปล่า ถ้าผมเลิกกับเม ยัยนี่คงจีบผมแน่ ” โห เพิ่งเคยเจอคนหน้าเหี้-หลงตัวเองสุด ๆ ให้ฉันแอบแซ่บกับแฟนเพื่อนหน้าตาแบบนี้ ฉันยอมกลับไปคบกับแฟนเก่าเสียดีกว่า

“ คนอย่างมึงนี่นะจะมาเป็นน้องเขยกู สมองปัญญาอ่อนว่ะ เหอะ! ก่อนจะพูดอะไรช่วยส่องกระจกบ้าง ถ้าไม่มีเดี๋ยวกูซื้อให้ ไอ้เวรเอ้ย หน้ายังกะถนนลูกรังโดนรถสิบแปดเหยียบอย่างนั้นแหละ ”

“ ใช่ พี่แมทหล่อกว่าเนอะ ” ฉันพูดเสริม

“ ใช่ ” พี่แมทตอบทันควัน เราสองคนจ้องหน้ากันทันที นี่ฉันพูดอะไรออกไปเนี่ย พี่แมทยิ้มออกมาทันที

“ เอ่อ...วันนี้เมอยากกลับบ้านแล้ว พี่แมทไปเถอะ ยัยนิราไปกันเถอะ ” เมล่่อนพูดแทรก ก่อนจะดึงคนทั้งคู่ให้ตามมา

“ เม เรื่องของเรายังเหมือนเดิมใช่ไหม ” ทิวเดินตามมาถาม

“ ไว้ค่อยคุยกัน ”

“ ไม่ พี่อยากคุยให้จบวันนี้ ” ทิวเดินมายืนขวางหน้า

“ แต่วันนี้เมไม่มีอะไรจะคุยกับพี่แล้วนะ ” ไอ้ผู้ชายนี่มันตื้อไม่เลิกจริง ๆ

“ พี่สาบาน ว่าวันนี้พี่มากับเพื่อนจริง ๆ ”

“ เมเชื่อสายตาตัวเองค่ะ อีกอย่างพี่ห้ามมาพูดว่าเพื่อนของเมอีก เพราะสิ่งที่เพื่อนพูด เมก็เห็นมากับตาแล้ววันนึ้ ที่ผ่านมาเมก็แค่ทำหูทวนลมกับสิ่งที่เพื่อนนำมาบอกกล่าว ทั้งที่เพื่อนหวังดีแท้ ๆ เมโง่เองแหละ เพราะความรักมันบังตา ”

“ ไม่จริง เพื่อนเมโกหก เรามาคุยกันก่อนสิ ” ทิวคว้าข้อมือเมล่อนไปจับไว้

“ ไอ้เหี้- น้องกูบอกไม่อยากคุยไง มึงหลีกทางไป อย่าให้กูโมโหนะ ” คนเป็นพี่ชายเดินไปใกล้ปัดมือแฟนหนุ่มน้องสาวออกทันที

“ พี่แมทครับ ให้โอกาสผมเถอะ ผมอยากปรับความเข้าใจกับเม ”

“ น้องกูพูดชัดแล้วนะ ว่าวันนี้ไม่อยากคุยกับมึงอะ ” พี่แมทพูดเสียงห้วน

“ ผม... ”

“ พี่แมท นิรา ไปเถอะ ” เมล่อนรีบดึงคนทั้งคู่ให้เดินออกมา

พอออกจากห้าง ไอ้พี่ทิวไม่ตามมาแล้ว เพื่อนสาวอย่างเมล่่อนก็เดินตรงไปหารถทันที ปล่อยให้เราสองคนที่เคยมีอดีตร่วมกันเดินใกล้ ๆ กัน

“ เมื่อกี้นิราชมพี่จากใจจริงไหม ”

“ นิราก็พูดไปเรื่อยเพราะไม่ชอบขี้หน้าไอ้พี่ทิวก็แค่นั้นแหละ ”

“ ถ้านิิราไม่มีใคร กลับมาคบกับพี่นะ ” ฉันหยุดเดิน นิ่งและอึ้งพร้อม ๆ กัน หันมองหน้าอีกคนอย่างนึกสงสัย

“ นิรามีแฟนแล้ว รักแฟนมากด้วย และไม่ชอบคนเจ้าชู้ด้วย ”

“ แฟนชื่ออะไร เผื่อพี่รู้จัก ”

“ ไม่บอกหรอก เพราะมันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับพี่ ”

“ เหอะ ”

21 : 00 น.

“ ไอ้เหี้-แมท ทำไมเพิ่งมาวะ มึงเป็นคนนัดพวกกูเองนะเว้ย! ”

“ กูเพิ่งตื่นเว้ย เลยมาสายนิดหน่อย ” ผมมาถึงมองหน้าเพื่อนทั้งสามก่อนจะมองหน้าผู้ชายอีกคนที่นั่งร่วมโต๊ะด้วย และอายุอานามก็น่าจะน้อยกว่าพวกผมด้วยนะ

“ นี่ลูกพี่ลูกน้องกูชื่อธาม ” ไอ้โจ้พูดแนะนำทันที

“ เออ ๆ หวัดดี อายุเท่าไหร่แล้วเนี่ย ”

“ 22 ย่าง 23 ครับพี่ ”

“ เออ พี่ชื่อแมท เรียกว่า พี่แมทสุดหล่อก็ได้ ”

“ ถุ้ย! ” เพิ่อนทั้งสามก็พร้อมเพียงกันจริง ๆ

“ มึงมาสาย มึงเลี้ยงนะไอ้แมท ” ไอ้แคนพูดขึ้น

“ ไม่ใช่วันเกิดกู ทำไมกูต้องเลี้ยงล่ะครับ ใครเกิดก็เลี้ยงเองสิ ”

“ แต่มึงเป็นคนคิดนะว่าจะมาเลี้ยงกันที่นี่อะ ” ไอ้เต้พูดขึ้น

“ กูแค่ช่วยคิดไง ที่เหลือจัดการเอาเองสิ ”

“ เออ ๆ กูเลี้ยงเอง กินให้เต็มที่เว้ย ไม่เมาไม่เลิกนะ ” ไอ้โจ้พูดขึ้น จริง ๆ มันก็สมควรที่ต้องเลี้ยงเพราะวันเกิดมันเอง

ติ๊ง ~ ครืดดด ครืดดด

[ เมล่อน : ชื่อ ธาม อย่าไปหาเรื่องพี่เขาล่ะ ไม่อย่างนั้นยัยนิราคงโกรธพี่แน่ ๆ ]

[ เมล่อน : พี่โคตรจะน่าเบื่อสุด ๆ เมเริ่มรำคาณพี่แล้วนะ ถามเซ้าซี้อยู่ได้ อยากรู้เรื่องเพื่อนจังเลยนะ เรื่องตัวเองยังจัดการไม่ดีเลย ชิ! ]

เสียงแมสเซนเจอร์ดังขึ้น เป็นข้อความแชทของน้องสาว ผมถามไปตั้งนาน ยัยนี่เพิ่งจะตอบ แถมยังมาแหน็บแนมผมอีก นี่ถ้าอยู่ใกล้กันคงโดนฝ่ามือโบกไปแล้ว!

พออ่านทวนคำตอบน้องสาว ผมก็ว่ามันบังเอิญไป ก็แค่บังเอิญอะแหละ คนที่ชื่อธามมีตั้งมากมาย คงไม่ใช่ไอ้คนนี้ที่่เป็นลูกพี่ลูกน้องไอ้โจ้หรอกมั้ง หน้าตามันก็งั้น ๆ แหละ ความหล่อมันสู้ผมไม่ได้เลย เหอะ แต่ผมก็อดใจไม่ได้ที่จะสืบต่อโดนการล่อลวงให้ทุกคนหันมามองกล้อง

“ พวกมึงถ่ายรูปหน่อย ขยับมาใกล้ ๆ เลย ถ้ากูถ่ายแล้วใครไม่หล่อ ปัญหามันไม่ได้เกิดจากกล้องกูนะครับ แต่เกิดจากตัวพวกมึงเองนั้นแหละที่เกิดมาไม่หล่อแต่กำเนิด ”

“ โห ไอ้เหี้- อวยตัวเองตลอดมึงอะ ” ปากไอ้แคนพูดไป แต่ก็ยอมทำตาม

เพื่อน ๆ ทุกคนก็ทำตามอย่างว่าง่าย พร้อมยิ้มปากกว้าง เกร็งปากสุด ๆ ทำเท่ เสยผมบ้างอะไรบ้าง ผมเกือบหลุดขำแหนะ พวกมันไม่รู้เหรอ ว่าควรจะสงบนิ่ง ทำหน้าขรึม มันจะดูมีเสน่ห์มากกว่า

“ ถ่ายเยอะจัง ไหนเอามาดูหน่อย กูหล่อหรือยัง ” พอผมเอากล้องลงไอ้เต้ก็เปิดปากพูดพร้อมยื่นมือมาหวังจะแย่งมือถือไปจากมือผม แต่ผมนั้นมือไวกว่าหลบหลีกได้ทันท่วงที

“ ไม่ต้องดูหรอก เดี๋ยวกูแต่งรูปให้ รับรองว่ามึงหล่อกว่าใครแน่นอน ” ผมพูดจบ นิ้วหนากดเข้าแชทแมสเซนเจอร์น้องสาวแทนการกดเข้าแต่งรูปตามที่ปากพูดออกไป

 

🔻_________🔻

นามปากกาผกายมาส