รักครั้งใหม่10.ไม่อยากให้ดูเป็นคนโง่

บทที่ 10 ไม่อยากให้ดูเป็นคนโง่

ติ๊ง ~ ครืดด ครืดด

[ เมล่อน : อะไรเนี่ย เมเพิ่งบอกไปว่าแฟนยัยนิราชืี่ออะไร พี่ก็หาพี่ธามเจอแล้วเหรอ มันเกินไปไหม พี่ไม่ได้เก่งขนาดนั้น มันคงบังเอิญแน่ ๆ พี่รู้ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว พี่แค่ถามให้แน่ใจใช่ไหมล่ะ ]

หลังจากที่ผมส่งรูปที่เพิ่งถ่ายไปในแชทน้องสาวเพื่อยืนยัน ยัยนั่นก็พิมพ์กลับมาเสียยาวเหยียด แถมยังมาว่าผมอีก นี่มันเป็นน้องสาวผมจริง ๆ ใช่ไหม ไม่เห็นเชื่อฝีมือผมเลย เหอะ! จะว่าไป ไอ้ธาม ใช่คนคนเดียวกันเลย ผมก็คิดว่านิราจะหาคนที่หล่อกว่าผมอีก โธ่... ผมหล่อกว่าตั้งเยอะแหนะ

“ นายมีแฟนยัง ” ผมเอ่ยถามลูกพี่ลูกน้องไอ้โจ้ทันที

“ มึงถามใคร ”

“ กูถามมึงมั้งไอ้โจ้ ” ผมมองบนใส่เพื่อนทันที

“ ก็มึงเรียกชื่อสิ จะได้รู้ ”

“ ปกติกูเรียกมึงว่านายเหรอไอ้เหี้-โจ้ ”

“ เออ มันไม่เคยเรียกพวกเราว่านายเลย เรียกไอ้ตลอด ” ไอ้แคนพูดขึ้น

“ สรุปนายมีแฟนยัง ” ผมถามย้ำอีกครั้ง ไอ้ธามมองหน้าผม ประมาณว่าถามมันเหรอ ? ผมพยักหน้าตอบกลับไป

“ ผม... ”

“ ไอ้เหี้-แมท มึงจะถามมันทำไม หรือมึงจะขอเบอร์ให้น้องสาวมึงวะ ” ไอ้ธามพูดยังไม่ทันจบประโยคไอ้เต้ก็พูดสวนขึ้นมาก่อน ไอ้นี่เสือกจริง ๆ

“ พี่ธาม มาด้วยเหรอ ไม่เห็นทักบอกกันเลย ” จู่ ๆ ก็มีผู้หญิงเดินเข้ามาแล้วพูดทักทาย

“ พี่ชายฉันชวนมากะทันหันน่ะ ” ผู้หญิงคนนั้นส่งยิ้มหวานให้ไอ้ธามพร้อมยื่นนิ้วเล็กไปลูบตรงอกแกร่ง ทำให้ผมตระหนักขึ้นได้ทันทีว่า ผมต้องถ่ายรูป!! แต่เอ๊ะ ทำไมผมถึงรู้สึกคุ้น ๆ น้ำเสียงก็ด้วย

“ ไอ้ธาม ใครวะ แนะนำให้พวกพี่รู้จักหน่อยสิ ” เป็นไอ้โจ้ที่พูดขึ้น

“ แค่เพื่อนน่ะครับ ” ไอ้ธามพูดพร้อมปัดมือผู้หญิงคนนั้นออก

“ หนูชื่อแพรวค่ะ เป็นเอ่อ...คู่นอนของพี่ธามค่ะ อิอิ ”

“ บ้ะไอ้นี่ แน่จริงมาก ” ไอ้แคนพูดยิ้ม ๆ แล้วมองหน้าไอ้ธาม

“ สงสัยเจ้าชู้เหมือนไอ้โจ้แน่เลย ” ไอ้เต้พูดแทรก

“ แพรว!!! ” ไอ้ธามเสียงดัง จ้องมองเขม็ง

ผมนิ่งมองผู้หญิงคนนั้น พอตั้งใจมองแบบจริงจัง ผมก็จำได้ทันทีว่าเธอคนนี้คือเพื่อนของน้องสาวผมด้วยนี่หว่า ผมเคยคุยกับเธอน่ะ ตอนที่ยัยเมให้เบอร์โทรอะ ยัยนี่รุกเก่งมาก รุกจนไม่เหลือความเป็นผู้หญิง มันดูไม่น่าตื่นเต้น ผมเลยถอยห่าง ไม่คุย ไม่รับสายเธออีกเลย ตั้งแต่ตัดสินใจว่าจะไม่ไปต่อ มันก็โชคดีตรงที่เรายังไม่เคยนัดเจอกันต่อหน้าด้วย เธอคนนี้เลยจำผมไม่ได้ แต่ผมจำเธอได้เพราะยัยเมเคยให้ดูรูป

“ ฮ่า ๆ ล้อเล่นเองค่ะ แพรวเป็นเพื่อนสนิทของแฟนพี่ธามค่ะ ” แพรวพูดจบก็กัดปากยั่วไอ้ธามไปหนึ่งกรุบ

ผมว่าสองคนนี้ต้องมีอะไรมากกว่านี้แน่นอน ยัยแพรวพยายามแสดงออก แต่ไอ้ธามพยายามปกปิด เฮ้อ นิราเอ้ย เธอจะรู้เรื่องอะไรบ้างไหมเนี่ย! คนหนึ่งก็เพื่อน อีกคนก็แฟน ทีตอนนั้นเรื่องของผมยังไม่ได้มีอะไรเกินเลย นิราก็บอกเลิกผมแล้ว เหอะ

“ ว่าแต่พี่ธามไม่แนะนำพวกพี่ ๆ ให้แพรวรู้จักบ้างเหรอคะ ”

“ ไม่สนิทกัน ไม่ต้องอยากรู้จักหรอก ” ไอ้ธามพูดอย่างไร้เยื่อใย

“ แนะนำเถอะ ไม่สนิทไม่ใช่ปัญหาเว้ย ” ไอ้โจ้พูดแทรก

“ ผมว่า... ” ไอ้ธามเหมือนมันจะไม่อยากให้แพรวรู้จักพวกผมสักเท่าไหร่

“ พี่ชื่อแคนครับคนสวย ” ไอ้นี่เริ่มก่อนเลย

“ พี่ชื่อเต้คร้าบ โสดด้วย ”

“ พี่ชื่อโจ้ครับ บ้านพี่รวยมาก ”

ทุกคนต่างหันมาจ้องหน้าผม ประมาณว่าทำไม‘มึงไม่พูด’ ผมนิ่ง ไม่พูด ยกเหล้ากระดกต่อ

“ ไอ้นี่ชื่อแมท มันขี้เก๊ก ถ้ามันถูกใจน้องแพรวป่านนี้มันคงเสนอหน้าแนะนำตัวไปแล้วแหละ อย่าไปยุ่งกับมันเลย ” ไอ้โจ้พูด

“ แต่พี่เขาน่าสนใจนะคะ ชื่อนี้ก็คุ้นหูแพรวด้วย เหมือนเคยรู้จักนะคะ ” ผมนิ่งมองเธอเพียงแวบเดียวก่อนจะสนใจมือถือต่อ

“ มันไม่สนใจหรอก อย่าไปยุ่งกับมันเลย น้องแพรวไม่รู้อะไร ไอ้นี่มีคนคุยเยอะแยะแล้ว หันมาสนใจพวกพี่ดีกว่า ” ไอ้แคนพูด

ผมไม่อยากสนใจ เลยกดมือถือพิมพ์คุยกับน้องสาวต่อเพื่อจะขอไอดีไลน์ของนิรา แต่ยัยเมก็ดันอืดอาดยืดยาดเหมือนไม่ต้องการให้ผมไปยุ่งกับเพื่อนคนนี้เลย

“ นี่เงิน วันนี้กูเลี้ยงเอง กูขอตัวก่อน ”

“ มึงจะรีบไปไหน ยังไม่อวยพรกูเลย ” ไอ้โจ้พูดขึ้น

“ เออ กูขอให้มึงมีความสุขมาก ๆ มีกิ๊กเยอะ ๆ สวย ๆ นะเว้ย และที่สำคัญขอให้เมียมึงจับไม่ได้นะเว้ย ”

“ รีบสาธุเลยกู ”

ผมพูดจบก็เดินออกมาทันที พอหันกลับไปมองที่โต๊ะอีกครั้ง ก็เห็นแพรวซบไหล่ไอ้ธาม นี่มันช็อตเด็ดเลยนะเว้ย ผมไม่ลืมที่จะยกมือถือขึ้นมาถ่ายรัว ๆ

ปกติผมก็ไม่ได้ขี้เสือกขนาดนี้ เพราะแก๊งผมรู้หน้าไม่รู้ใจทุกคน มีแฟนกันแล้ว ก็เจ้าชู้กันหมด คงมีแค่ผมที่ยังไม่มีแฟนเป็นตัวเป็นตนเลยมีคนคุยหลายคนหน่อย มันก็เลยดูเป็นปกติมากกว่าเพื่อน ๆ แต่เรื่องไอ้ธามผมจะไม่เสือกก็ไม่ได้เพราะมันเป็นแฟนของแฟนเก่าผม ซึ่งแฟนเก่าคนนี้ผมยังคิดถึงเธอและมีเยื่อใยต่อเธออยู่ ต่อให้จะผ่านมาหลายปีก็ตาม สุดท้ายก็กลับมาเจอกันอีก ถือว่าเป็นวาสนาก็แล้วกัน

(“ ฮัลโหลพี่แมท ว่าไง หายหน้าหายตาไปนานเลยนะ คิดว่าลืมนวลไปซะแล้ว ”)

(“ ไอ้แน็กสบายดีไหม พี่โทรหามันไม่ติดเลย คิดถึงมันมาก ”)

(“ พี่แน็กเปลี่ยนเบอร์มือถือไปนานแล้วค่ะ ”)

(“ อ่อ ว่าแต่นวลสบายดีไหม เป็นไงบ้าง ”)

(“ สบายดีค่ะ พี่แมทคงมีเรื่องอยากถามใช่ไหมคะ ร้อยวันพันปีแทบจะไม่ติดต่อมาแหนะ ”)

(“ ก็มีแหละ ”)

(“ สองปีแล้วนะคะ ที่พี่ไม่ถามถึงยัยนิรา วันนี้นึกคึกอะไรคะ ”)

(“ หึ ก็มีนวลนี่แหละที่รู้ใจพี่ ฮ่า ๆ ”)

(“ ก็ถ้าให้พี่โทรมาคุยแบบไม่ถามถึงยัยนิรา วันนั้นพายุคงเข้า ฮ่า ๆ ว่าแต่มีอะไรจะถามคะ ”)

(“ วันนี้พี่เจอนิราด้วย ทำให้พี่ยิ่งคิดถึงเธอมาก ๆ  เลยอยากติดต่อแต่ไม่มีเบอร์มือถือเธอเลย ”)

(“ นวลเคยบอกไปแล้วนะคะว่ายัยนิรามีแฟนใหม่แล้ว ”)

(“ พี่รู้ พี่แค่อยากคุยน่ะ พี่ขอหน่อยนะ ”)

(“ นวลคงให้ไม่ได้หรอกค่ะ ”)

(“ เดี๋ยวพี่ส่งรูปให้ดูทางไลน์นะ แล้วนวลค่อยตัดสินใจว่าจะให้หรือไม่ให้ ”)

ผมกดส่งรูปของไอ้ธามกับแพรวที่ถ่ายไว้ ส่งให้นวลดู

(“ นี่มันธามแฟนนิราหนิ ”)

(“ นวลรู้จักไอ้ธามด้วยเหรอ ”)

(“ ค่ะ ยัยนิราเคยแนะนำให้รู้จักเมื่อสามเดือนก่อนค่ะ ”)

(“ นิราพาไอ้ธามไปที่บ้านบ้างหรือยัง ”)

(“ ยังเลยค่ะ ”)

(“ นวลรู้ใช่ไหมว่าพี่ยังรักและห่วงใยนิราอยู่ ”)

(“ นั่นมันตอนที่พี่เลิกกับยัยนิราช่วงแรก ๆ แต่ตอนนี้ใจพี่มันคงไม่เหมือนเดิมแล้ว เพราะพี่หายไปตั้งสองปีแหนะ ”)

(“ พี่หายไปเพราะพี่คิดว่านิราคงเจอคนที่ดีกว่าพี่ แต่พี่ได้บอกใจตัวเองแล้วว่าถ้าพี่ยังไม่แต่งงานแล้วพี่ดันมีวาสนาพบเจอนิราอีกครั้ง พี่จะจีบนิราให้เป็นแฟนให้ได้เลย ”)

(“ นวลแทบจะไม่เชื่อว่าธามจะเป็นคนแบบนี้ เห็นตอนมาเจอ ธามดูเรียบร้อย สุภาพบุรุษมาก ๆ ”)

(“ คนเรารู้หน้าแต่ไม่รู้ใจหรอก พี่ขอให้นวลเชื่อพี่สักครั้งนะ พี่ไม่อยากในนิราดูเป็นคนโง่ในสายตาไอ้ธาม พี่อยากให้นิรารู้ความจริง และพี่ก็หวังว่านิราจะหันกลับมามองพี่อีกสักครั้ง ”)

(“ ก็ได้ค่ะ ในใจนวลก็ยังหวังว่าคู่ชีวิตของนิราจะเป็นพี่แมทเหมือนเดิมค่ะ แต่คราวนี้ห้ามเลิกกันอีกนะคะ ถ้าเกิดว่ายัยนิราเปิดใจให้พี่อะ อีกอย่างห้ามทำให้นิราเสียใจด้วยนะคะ ”)

(“ ครับ ”)

(“ อีกอย่างที่พี่ควรจะทำให้ถูกก็คือเรื่องยัยโรส ตั้งแต่ตอนนั้นถึงทุกวันนี้ยัยนิราก็ยังไม่คืนดีกับยัยโรสเลย เรื่องนี้พี่มีส่วนผิดด้วย ”)

(“ ได้ ๆ พี่เจอโรสมาสองสามครั้ง เราเคยคุยและแลกเบอร์กันแล้ว เดี๋ยวพี่จัดการเอง ”)

(“ เดี๋ยวนวลส่งเบอร์โทรยัยนิราไปให้ทางแชทนะคะ ”)

(“ ครับ ”)

🌿________🌿

นามปากกาผกายมาส