Semua Bab หย่ารักทวงใจ: Bab 71 - Bab 80

100 Bab

บทที่ 71

“...”“เอาละ ซ่งเหยียน พูดให้น้อยหน่อย”ซ่งเหยียนทนมาตลอดทาง เดิมทีไม่อยากด่าใคร แต่พอได้พูดขึ้นมา เธอก็โมโหอย่างควบคุมไม่ได้ จึงด่าทออย่างเหลืออดซ่งเหยียนเงียบปากแล้วเจียงหวยซวี่กล่าว “การเข้าซื้อกิจการของฮุ่ยเหอต้องจัดการได้แน่ เธอไม่ต้องไปหาเซิ่งถิงเชิน”เขาพอจะเดาได้ว่าที่หรงซูเข้าโรงพยาบาลกะทันหันเป็นเพราะไปพูดอะไรกับเซิ่งถิงเชินซ่งเหยียนรีบพูดสมทบทันที “ถูกต้อง เสี่ยวซูเธอวางใจเถอะ ใครจะไปกลัวผู้ชายชั่ว พวกเราจะแพ้ผู้ชายห่วยแตกอย่างเซิ่งถิงเชินไม่ได้เด็ดขาด...”เจียงหวยซวี่มองเธอแวบหนึ่งซ่งเหยียนเบะปาก ไม่ได้ด่าทออีกต่อไปหรงซูหัวเราะอย่างอดไม่ได้ตอนนี้มีเรื่องกันขนาดนี้แล้ว ไม่ใช่แค่ปัญหาการเข้าซื้อกิจการบริษัทฮุ่ยเหอเท่านั้น แต่เป็นการต่อกรกันระหว่างบริษัทหรงเอินและอวิ๋นซานขณะนี้ประตูทางเข้ามีเสียงเคาะประตูดังขึ้นทุกคนจึงหันไปมอง พลันเห็นซูชิงจือยืนอยู่หน้าประตูห้องผู้ป่วยสีหน้าซ่งเหยียนเย็นชาทันที แล้วบอกว่า “คุณมาทำไม?”ซูชิงจือเดินเข้ามา ในมือถืออาหารเสริมมาด้วยซ่งเหยียนมองซูชิงจืออย่างระแวงตลอดสายตาซูชิงจือมองไปที่หรงซู เมื่อเห็นเธอปลอดภัยดี จึงว
Baca selengkapnya

บทที่ 72

เซิ่งถิงเชิน “นายตั้งใจมาเพราะเป็นห่วงงานของฉันเหรอ”ซูชิงจือนั่งอยู่บนโซฟา แล้วยิ้มบาง ๆ ตอบว่า “ฉันเป็นห่วงนาย นายก็คงจะไม่อยากรับน้ำใจหรอกมั้ง”“มันก็ไม่แน่”“...”ทั้งสองคนพูดเล่นกันสองสามคำ“เรื่องของฮุ่ยเหอนายจะยุ่งจนถึงที่สุดจริงเหรอ? ถึงยังไงก็เป็นบริษัทของพ่อตานายนะ” ซูชิงจือกล่าวเซิ่งถิงเชิน “ไม่เกี่ยวว่าเป็นบริษัทของใคร”ยังไงซูชิงจือก็เข้าใจนิสัยเขาอยู่บ้าง ไม่ยอมให้ตัวเองแพ้ เลยต้องแข่งกับหรงเอิน เขาเองก็ไม่สะดวกจะว่าอะไรหรงซูออกจากโรงพยาบาลกลับบ้านในบ่ายวันนั้นหมอแนะนำว่าสองวันนี้ให้เธอนอนพักฟื้นอยู่บนเตียงช่วงนี้เพราะเรื่องการเข้าซื้อบริษัทจัดการไม่เรียบร้อยสักที ทำให้หรงชิงเหวินจิตใจเหนื่อยล้า ผมขาวผุดขึ้นมาไม่น้อย เมื่อรู้ว่าบริษัทหมิงฉี่ต้องการเจรจาใหม่ เขาก็ไม่กล้าดีใจเร็วเกินไปช่วงนี้เผยอวี้มัวแต่วุ่นเรื่องการระดมทุนโปรเจกต์ของบริษัท เขาเองก็ยุ่งจนปลีกตัวไม่ได้หรงซูได้รับรู้ข่าวหนึ่ง หรงเอินเชื่อมั่นต่อโปรเจกต์ที่กำลังพัฒนาของบริษัทป๋อเหิงเทคโนโลยีอย่างมาก ภายในมีการประเมินไปแล้วสองครั้งตอนนี้อีกหนึ่งอาทิตย์ก็จะปีใหม่แล้วเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว
Baca selengkapnya

บทที่ 73

หรงชิงเหวินคอยจัดการตลอด พยายามทำให้เสร็จก่อนปีใหม่งานเลี้ยงแต่งงานที่กำหนดไว้ในวันปีใหม่ยังดำเนินไปเหมือนเดิม เรื่องทางนี้มอบให้เผยหลานหัวจัดการ เพราะทุกคนยุ่งมาก มีเพียงหรงซูที่ค่อนข้างว่าง สองวันนี้อากาศดีมาก หรงซูเอนตัวบนเก้าอี้โยกแล้วตากแดดตรงระเบียง เธอถือสมุดภาพเล่านิทานให้ลูกในท้องฟังตอนนี้เจ้าตัวเล็กยิ่งซุกซนมากขึ้น คงอยากจะออกมาเต็มทีแล้วตั้งแต่ออกจากโรงพยาบาล มีเพียงเซิ่งถิงเจ๋อที่มาเยี่ยมเธอ คุณนายใหญ่เซิ่งเคยโทรมาหาหนึ่งครั้ง เมื่อรู้ว่าตอนนี้เธอพักอยู่ทางบ้านแม่ ก็ไม่ได้ว่าอะไรหรงซูฟังออกว่าคุณนายใหญ่เซิ่งไม่อยากเปลืองน้ำลาย เพราะเคยเตือนเธอหลายครั้งแล้ว ทำเรื่องใดไม่ควรเกินสามครั้งก่อนปีใหม่หนึ่งวันทางบ้านใหญ่ตระกูลเซิ่งโทรมาหาเธอ บอกว่าพรุ่งนี้ให้เธอกลับบ้านใหญ่หรงซูกล่าว “รบกวนลุงอู๋ช่วยบอกพวกคุณนายใหญ่ด้วย พรุ่งนี้ที่บ้านมีธุระ ฉันไม่กลับไปแล้วค่ะ”ก่อนนี้เวลามีงานเทศกาล ต่อให้หรงชิงเหวินกับเผยหลานหัวรู้ว่าตระกูลเซิ่งดูแคลนพวกเขา แต่ก็ยังตั้งใจจัดเตรียมของขวัญ อย่างน้อยเรื่องธรรมเนียมบกพร่องไม่ได้แต่ครั้งนี้ อวิ๋นซานอยู่เบื้องหลังขัดขวางจงรุ่นเดวีลอ
Baca selengkapnya

บทที่ 74

เจียงหวยซวี่ ฉีเยี่ยนเฉา ซ่งเหยียนทยอยมาถึงโรงแรมหรงซูเป็นคนแจกการ์ดเชิญให้พวกเขาตอนพวกเขามาถึงบังเอิญเจอกับซูชิงจือและอันชิงเยว่วันนี้พวกเขามาร่วมงานเลี้ยงงานหนึ่งที่นี่แต่ชั้นที่พวกเขาไปคือห้องจัดงานเลี้ยงที่มีระดับกว่าบนชั้นสิบหกซูชิงจือทักทายเจียงหวยซวี่สองสามคำก็พาอันชิงเยว่ขึ้นชั้นบนรอให้ทั้งสองคนไปแล้วทั้งสามคนถึงขึ้นลิฟต์รอบถัดไปภายในบ้านใหญ่ตระกูลเซิ่งวันนี้เป็นวันรวมญาติ ตระกูลเซิ่งกับตระกูลฟู่สองตระกูลจึงมารวมตัวกันปีที่แล้วจัดที่บ้านตระกูลฟู่ปีนี้จัดที่บ้านตระกูลเซิ่งคนของตระกูลฟู่ทยอยมาถึงห้องรับแขกชั้นหนึ่งเต็มไปด้วยความครึกครื้น เสียงหัวเราะของเด็กน้อยดังไม่หยุด พวกผู้ใหญ่พูดคุยสัพเพเหระช่วงเวลาใกล้เที่ยงคนเริ่มทยอยมากันครบแล้วตอนเซิ่งถิงเชินมาถึงมีแค่เขาคนเดียว เขาทักทายบรรดาผู้ใหญ่ทีละคนหลังนั่งประจำที่คุณนายใหญ่ฟู่ไม่เห็นเซิ่งถิงเจ๋อ เลยถามฟู่อิง “เสี่ยวเจ๋อล่ะ?”ฟู่อิงตอบ “เขาบอกว่าวันนี้จะไปร่วมงานแต่งของพ่อเสี่ยวซู ตอนเที่ยงไม่กลับมากินข้าวแล้วค่ะ”เมื่อได้ยินคำพูดนี้บรรยากาศตึงเครียดในพริบตาฟู่อิงเห็นแบบนั้น เพิ่งจะรู้สึ
Baca selengkapnya

บทที่ 75

ภายในโรงแรมหรงซูกับพวกเจียงหวยซวี่นั่งอยู่โต๊ะประธาน หรงชิงเหวินกับเผยหลานหัวและเผยอวี้ ทยอยดื่มกับแขกเสร็จแล้วถึงกลับมานั่งที่วันนี้เป็นวันมหามงคลดังนั้นใบหน้าของทุกคนจึงเต็มไปด้วยรอยยิ้มหลังจากหรงซูกับซ่งเหยียนกินอาหารเสร็จก็นั่งคุยเรื่อยเปื่อยกับซ่งเหยียน เมื่อได้ยินเผยอวี้กับเซิ่งถิงเจ๋อคุยเรื่องงาน เหมือนพวกเขาได้เจอคนรู้ใจในพริบตาทุกวันนี้การคิดค้นเกมกับเอไอยังผนวกเข้ากันต่อไปถือเป็นเรื่องทั่วไปครั้งนี้โปรเจกต์เกมของเซิ่งถิงเจ๋อยังคงใช้เทคนิคนี้ต่อไป แต่ระดับความยากไม่ใช่สิ่งที่เอไอของเกมทั่วไปจะเทียบได้เดิมทีมีบริษัทที่ร่วมงานกันอยู่แล้ว เป็นบริษัทเทคโนโลยีชั้นนำในวงการ ค่าจ้างที่เขาจ่ายสูงมาก แต่ทำงานล่วงเวลากันมาร่วมหนึ่งเดือน กลับไม่ได้ผลลัพธ์อย่างที่เซิ่งถิงเจ๋อต้องการ ตอนนี้เขากำลังกลุ้มใจเพราะเรื่องนี้หลังคุยกับเผยอวี้ไม่กี่คำ เซิ่งถิงเจ๋อเหมือนเห็นความหวังในพริบตาตัดสินใจว่าอีกเดี๋ยวจะเข้าไปดูที่บริษัทเผยอวี้เจียงหวยซวี่คุยกับเผยอวี้เรื่องระดมทุนของบริษัท ตอนนี้การประเมินภายในรอบที่สามผ่านแล้ว หลังปีใหม่ก็เซ็นสัญญาได้เลยหรงชิงเหวินฟังพวกเขาพูดคุยกัน
Baca selengkapnya

บทที่ 76

ตอนหนึ่งทุ่มครึ่งคือการแสดงพลุและโดรน ลานกว้างริมแม่น้ำเต็มไปด้วยผู้คนนานแล้วพวกเขาไม่ได้ไปเบียดเสียดกับผู้คน ยิ่งไปกว่านั้นหรงซูยังท้องโตทุกคนตรงดิ่งไปที่หอคอยจงซินชั้นบนสุดเป็นตำแหน่งการชมที่ดีที่สุดพวกเขาขึ้นลิฟต์ไปถึงที่นั่นชั้นบนสุดคือร้านอาหารหรู ที่นั่งถูกจองล่วงหน้า อีกทั้งยังจำกัดจำนวนคน จึงเงียบสงบ คนค่อนข้างน้อยแม้การแสดงยังไม่เริ่ม แต่พอได้ก้มมองวิวยามค่ำคืนของเมืองที่สวยงามตระการตาก็ถือเป็นอาหารตาอันโอชะหรงซูกับซ่งเหยียนถือโทรศัพท์ถ่ายรูป ทั้งสองเซลฟี่ด้วยกัน พร้อมทั้งถ่ายรูปให้กับพวกหนุ่ม ๆ ที่ไม่ชอบถ่ายรูป แน่นอนว่ายกเว้นฉีเยี่ยนเฉา“มา ทุกคนมองทางนี้ ทุกคนทำท่าเย่”ฉีเยี่ยนเฉาถือมือถือ ทุกคนหันไปมองกล้อง หรงซูกับซ่งเหยียนทำท่ามินิฮาร์ตขณะนี้คนคุ้นเคยหลายคนเข้ามาสู่การมองเห็นพอเงยหน้ามองก็เห็นเซิ่งถิงเชิน ซูชิงจือ เซี่ยอันหมิงกับอันชิงเยว่และหลินหนาน อันชิงเยว่ควงแขนเซิ่งถิงเชินเดินอยู่ตำแหน่งหน้าสุด หนุ่มหล่อสาวสวย เหมาะสมกันมากทั้งสองฝ่ายต่างมองอีกฝ่ายแวบหนึ่งบรรยากาศตึงเครียดไปเสี้ยววินาทีหรงซูมองเซิ่งถิงเชิน สายตาของทั้งสองประสานกันชั่วค
Baca selengkapnya

บทที่ 77

วันถัดมาหรงซูได้รับสายจากคุณนายใหญ่เซิ่ง ให้เธอกลับไปที่บ้านใหญ่ตระกูลเซิ่งวันนี้หรงซูจำเป็นต้องไปประมาณสิบเอ็ดโมงเผยอวี้ขับรถพาเธอไปส่งที่บ้านใหญ่รถจอดอยู่นอกประตูบ้านใหญ่เมื่อคืนเซิ่งถิงเจ๋อกลับมานอนที่นี่ พอรู้ว่าหรงซูจะกลับมา เลยมาดักรอที่หน้าประตู เมื่อเห็นเผยอวี้ส่งเธอกลับมา ก็เข้าไปทักทายเขา“เสี่ยวซู เธอกับถิงเจ๋อเข้าไปก่อนเถอะ”“ค่ะ”เซิ่งถิงเจ๋อมองเผยอวี้แล้วบอกว่า “พี่เผยอวี้ ในเมื่อมาแล้ว ก็เข้าไปด้วยกันเถอะ”เผยอวี้ตอบ “ไม่ต้องหรอก นายเข้าไปพร้อมเสี่ยวซูดีกว่า”เวลาผ่านมานานขนาดนี้ ไม่ว่าเรื่องไหนตระกูลเซิ่งไม่เคยเชิญคนตระกูลหรง เขาเข้าไปทั้งอย่างนี้ มีแต่จะทำให้ทั้งสองฝ่ายอึดอัด เซิ่งถิงเจ๋อไม่บังคับ “ผมจะดูแลเสี่ยวซูเอง ถึงเวลากลับผมจะไปส่งเธอเองครับ”“ได้”ขณะนั้นรถเบนท์ลี่ย์คันหนึ่งขับมาทางนี้ แล้วค่อย ๆ ขับเข้าไปในบ้านใหญ่หรงซูจำได้ว่าเป็นรถของเซิ่งถิงเชิน“ไปเถอะ”เซิ่งถิงเจ๋อบอกทั้งสองคนเข้าไปในบ้านใหญ่ตอนนี้หรงซูท้องโตจนเห็นชัดว่าใกล้คลอดแล้ว มือหนึ่งประคองเอวมือหนึ่งพยุงท้อง เดินอุ้ยอ้ายเชื่องช้ามากเธอพูดคุยกับเซิ่งถิงเจ๋อ กลับไม่รู้
Baca selengkapnya

บทที่ 78

เซิ่งถิงเชินก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวแล้วตบไหล่เขา “รอให้อีกหน่อยนายแต่งงานมีครอบครัว ต้องเป็นสามีที่ดีกว่าพี่แน่นอน”เมื่อชายหนุ่มพูดจบ ก็เก็บมือกลับมา แล้วหันหลังเดินเข้าห้องสันทนาการเซิ่งถิงเจ๋อยืนอยู่ที่เดิม มองดูแผ่นหลังของเขาที่จากไปรอจนถึงเวลาอาหารกลางวันหรงซูถึงได้เห็นเซิ่งถิงเชินทั้งครอบครัวนั่งรับประทานอาหารในห้องอาหารตอนอาหารกลางวันคุณนายใหญ่เซิ่งสั่งให้เซิ่งถิงเชินพาหรงซูไปตรวจร่างกายอย่างละเอียดที่โรงพยาบาลพรุ่งนี้ เพราะใกล้กำหนดคลอดแล้ว สิ่งที่ควรเตรียมต้องเตรียมให้เรียบร้อยเซิ่งถิงเชินกลับไม่ปฏิเสธคำสั่งของคุณนายใหญ่เซิ่ง ตกลงรับปาก “ผมทราบแล้วครับ”หรงซูแปลกใจ แต่ในใจเธอกลับหวังให้เขาปฏิเสธมากกว่ามาถึงตอนนี้ เธอไม่รู้แล้วว่าควรเผชิญหน้ากับเซิ่งถิงเชินยังไง ไม่อยากอยู่กับเขาตามลำพังแต่เธอไม่สามารถปฏิเสธได้วันนี้เธออยู่ที่บ้านใหญ่ทั้งวัน เซิ่งถิงเจ๋ออยู่เป็นเพื่อนเธอ ทั้งสองคนเล่นเกม แล้วก็เดินเล่นกันในสวนสวนด้านหลังมีสนามหญ้าผืนใหญ่ตอนบ่ายอากาศก็ดีมากเหมือนกัน แสงแดดในฤดูหนาวอบอุ่นเซิ่งถิงเจ๋อเอาฟุตบอลออกมาเตะกับหรงซูหรงซูกลอกตามองบน “นายเป็นอ
Baca selengkapnya

บทที่ 79

ตอนเสิ่นอวี้หรงสั่งสอนเธอ คุณนายใหญ่เซิ่งก็ไม่ได้ว่าอะไรแต่เพราะเห็นแก่เด็กน้อยที่กำลังจะลืมตาดูโลก ยังไงคุณนายใหญ่เซิ่งก็เตรียมของขวัญไว้หนึ่งชุด แล้วให้เธอเอากลับมาด้วยเผยหลานหัวรับถุงใบเล็กไป เห็นได้ชัดว่าไม่ค่อยสนใจ และไม่คิดจะเปิดออก มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเยาะเย้ย “พวกเราเป็นตระกูลเล็ก ๆ จะคู่ควรให้คุณนายใหญ่เซิ่งใส่ใจได้ยังไง”เผยหลานหัววางถุงไว้บนโต๊ะน้ำชา แล้วประคองเธอไปอาบน้ำก่อนรอให้แต่งตัวเสร็จออกมาทั้งสองคนนั่งพูดคุยกันบนโซฟา จู่ ๆ เผยหลานหัวก็ถาม “เสี่ยวซูเคยคิดจะพาลูกจากไปไหม?”เซิ่งถิงเชินใจร้ายเลือดเย็นขนาดนี้ เอาลูกไว้กับเขา ทำให้เป็นห่วงเหลือเกินหรงซูลูบท้อง พูดอย่างจนใจ “ไม่ใช่ไม่เคยคิดค่ะ บางทีเซิ่งถิงเชินอาจไม่สนใจ แต่ทางตระกูลเซิ่งใส่ใจเด็กคนนี้มาก หนูพาลูกไปไม่ได้หรอกค่ะ”สภาพเธอตอนนี้ไปไหนไม่ได้ทั้งนั้นเผยหลานหัวแค่นหัวเราะ “ถ้าใส่ใจจริง จะปล่อยให้เซิ่งถิงเชินทำแบบนี้กับหนูเหรอ”เธอเองก็รู้ ครอบครัวเธอรับเด็กคนนี้ไว้ไม่ได้หรงซูปลอบเผยหลานหัว “ถึงยังไงก็เป็นเด็กผู้หญิงเพียงคนเดียวของตระกูลเซิ่ง หนูคิดว่าตระกูลเซิ่งจะดีกับเธอมากแน่นอนค่ะ”เผยหล
Baca selengkapnya

บทที่ 80

หรงซูฟังจากน้ำเสียงของเขาก็รู้ว่ากำลังพูดกับอันชิงเยว่รอจนเขาวางสายหรงซูมองเขา แต่ไม่พูดอะไรเซิ่งถิงเชินลุกขึ้นยืนแล้วมองเธอ “ฉันจะให้คนไปเอารถ แล้วส่งพวกเธอกลับไป”หรงซูปฏิเสธเสียงเรียบ “ไม่ต้องค่ะ ฉันจะให้คนขับรถของฉันมารับพวกเราเอง”เซิ่งถิงเชินมองดูหญิงสาวที่เย็นชาห่างเหิน สุดท้ายไม่ว่าอะไร ก้าวเท้าออกจากห้องรับรองหรงซูยืนแข็งค้างอยู่ที่เดิมหลายวินาที“เสี่ยวซู นั่งลงก่อนเถอะ”หรงซูได้สติจึงตอบรับหนึ่งคำ เธอหยิบมือถือออกมาโทรหาตู้เจิ้งบนโต๊ะน้ำชาวางผลการตรวจเอาไว้เผยหลานหัวหยิบขึ้นมาดู หมอกำชับเรื่องที่ควรระวังกับพวกเธออย่างละเอียดสองสามประโยค แล้วจากไปจากนั้นยี่สิบนาทีตู้เจิ้งขับรถมาถึงโรงพยาบาลหรงซูไม่ได้กลับวิลล่าวันปีใหม่เธอนัดซ่งเหยียนไปถ่ายภาพสตูดิโอคุณแม่ตั้งครรภ์เป็นเพื่อน ระยะเวลาคลอดของลูกใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ เธออยากเก็บไว้เป็นความคิดถึงให้ตัวเองก็ยังดีช่วงประมาณบ่ายสองโมงสตูดิโอที่นัดไว้ล่วงหน้าอยู่ในห้างระดับสูงแห่งหนึ่งซ่งเหยียนยืนรอเธออยู่หน้าห้างสรรพสินค้าเมื่อเห็นหรงซูซ่งเหยียนเข้าไปควงแขนเธอ “ไปกันเถอะ”การถ่ายภาพกินเวลาไปกว่าสองชั่
Baca selengkapnya
Sebelumnya
1
...
5678910
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status