Tahimik ang loob ng sasakyan.Hindi dahil walang nangyayari kundi dahil lahat ay kontrolado.Mula sa tinted window, malinaw kong nakikita ang bahay.Simple.Pero secured.Too secured.Hindi ito random.Hindi ito basta pagtatago.Pinagmasdan ko ang gate.Ang cameras.Ang galaw ng ilaw.Then I smiled mahina.“So this is where you ran, Tiffany…”“Ma’am, do we proceed?”Hindi ako agad sumagot.Dahil bago pa kami makarating dito— muntik na namin siyang mawala.Nagsimula lahat sa hospital.Planado ang galaw ko doon.May tao ako sa loob.May tao sa labas.Pero kahit ganoon nakalusot siya.“Ma’am, we lost the car.”Yun ang unang report.Nanahimik ako noon.Hindi dahil okay lang kundi dahil iniisip ko kung paano siya nakalusot.“Where?”“Intersection. They switched lanes… then disappeared.”Napatingin ako sa monitor.CCTV feed.Frame by frame.Hindi siya random.Hindi iyon panic move.Calculated.“She knew she was being followed…”Mahina kong sabi noon.At doon ako bahagyang napangiti.Not im
Read more