Chapter 121

Tiffany’s POV Hindi pa rin steady ang paghinga ko.Kahit nakaalis na kami.Kahit wala na yung sasakyang sumusunod.Kahit sinabi ni Ethan na “we lost them.”Hindi ako kumbinsido.Hindi pa.Tahimik ang sasakyan.Pero hindi ito yung tahimik na komportable.Ito yung tahimik na lahat nag-iisip.Lahat nag-aalala.Lahat naghihintay kung ano ang susunod.Sumilip ako sa rearview mirror.Nandoon si Ethan.Focus.Alerto.Hindi pa rin relaxed.Which meant hindi pa tapos.Napayuko ako.Dahan-dahan kong hinawakan ang tiyan ko.Mahigpit.Parang instinct.Parang kailangan ko siyang protektahan kahit wala pang malinaw na panganib sa harap ko.Pero meron.Ramdam ko.Simula pa kanina.Yung sasakyan.Yung paghabol.Yung pakiramdam na hindi ako ligtas.“Are you okay?”Boses ni Ethan.Mahina.Pero diretso.Napatingin ako sa kanya sa salamin.Saglit.At saka ako tumango.“Yeah.”Kasinungalingan.At alam naming pareho.“We’re not going to your place.”Bigla niyang sabi.Napakunot ang noo ko.“What?”“Too ob

Chapter 122

Tahimik ang loob ng sasakyan.Hindi dahil walang nangyayari kundi dahil lahat ay kontrolado.Mula sa tinted window, malinaw kong nakikita ang bahay.Simple.Pero secured.Too secured.Hindi ito random.Hindi ito basta pagtatago.Pinagmasdan ko ang gate.Ang cameras.Ang galaw ng ilaw.Then I smiled mahina.“So this is where you ran, Tiffany…”“Ma’am, do we proceed?”Hindi ako agad sumagot.Dahil bago pa kami makarating dito— muntik na namin siyang mawala.Nagsimula lahat sa hospital.Planado ang galaw ko doon.May tao ako sa loob.May tao sa labas.Pero kahit ganoon nakalusot siya.“Ma’am, we lost the car.”Yun ang unang report.Nanahimik ako noon.Hindi dahil okay lang kundi dahil iniisip ko kung paano siya nakalusot.“Where?”“Intersection. They switched lanes… then disappeared.”Napatingin ako sa monitor.CCTV feed.Frame by frame.Hindi siya random.Hindi iyon panic move.Calculated.“She knew she was being followed…”Mahina kong sabi noon.At doon ako bahagyang napangiti.Not im

All Chapters of Paid to Say I Do: Chapter 121 - Chapter 122

Chapter 121

Chapter 122