Tiffany’s POVParang tumigil ang mundo ko sa isang iglap.“J-Javier…?” halos pabulong kong sambit habang hindi makapaniwala sa nakikita ko.Nakaupo siya sa driver’s seat, kalmado, pero ang mga mata niya… malamig. Iba sa Javier na nakilala ko.“Sumakay ka.” utos niya.Hindi ko alam kung anong mas matimbang ang takot o ang damdaming matagal kong tinago. Pero kusa pa ring gumalaw ang mga paa ko. Sumakay ako sa passenger seat, dahan-dahan, parang anumang maling galaw ko ay pwedeng magpasabog ng sitwasyon.Pagkasara ko ng pinto, agad niyang ni-lock ang sasakyan.“Anong ginagawa mo dito? Paano mo napasok itong sasakyan ko” tanong ko, pilit pinapakalma ang boses ko.“Simple lang, hindi mo nilock ang sasakyan mo. Alam mo bang delikado yon? Paano kung masamang tao ang nakapasok dito tapos gawan ka ng masama?” saglit akong natigilan sa mga sinabi niya. Nag aalala ba siya sakin? Kung oo, bakit siya nag aalala? Naaalala na ba niya ko?“Ah ganun ba, hindi ko alam. Alam ko kasi nilock ko yan kanin
Read more