MasukShare
บทที่ 1/1 หญิงร้ายชายเลว
Tanggal publikasi:
2026-02-03 02:54:57“พี่...”
“ฉันท้อง...”
จะเป็นแม่คนอยู่แล้วหญิงสาวควรจะร้องไห้ด้วยความดีใจ กลับร้องไห้ด้วยความหวาดกลัว เพราะชายที่หล่อนยื่นแท่งสีขาวแสดงขีดสีแดงสองขีดไปให้นั้นไม่ใช่ สามี แต่เป็น ชายชู้!
พายุฝนฟ้าคะนองพัดผ่านจังหวัดพังงา ความเร็วของลมรุนแรงระดับขั้นที่สามารถพัดคนตัวบางให้ปลิวได้สบายๆ
เรือขุดแร่ขนาดใหญ่ติดเครื่องยนต์ไว้ตลอดเวลา เสียงดังกระหึ่มแข่งเสียงฝนตกฟ้าร้องและเสียงคนงานเพศชายวัยฉกรรจ์จำนวนมากที่วิ่งวุ่นบนเรือ ช่วยกันทำงานไม่มีหยุดพักแม้ฝนจะตกจนแทบจะมองไม่เห็นสีขาวของท้องฟ้า
นวลจันทร์ท้อง...
นายอัคไม่หลับนอนกับเมียเกินสามเดือน
แต่มันกลับท้องสองเดือน
เมฆเหม่อลอย
เรือโคลงเคลงจากแรงพายุ เขาไม่ระมัดระวังให้ดีล้มตัวไปกระแทกไหล่คนงานหนุ่มจนชายคนนั้นพลัดตกเรือ
“อ๊ากกก”
“ไอ้วัน!”
คนงานหนุ่มหล่นจากกราบเรือตกน้ำตู้มร่างจมมิดในวินาทีเดียว
“นายเมฆ ช่วยผมด้วย!”
ปากกับจมูกของคนงานหนุ่มโผล่พ้นสายน้ำเชี่ยวกรากมาแค่นิดเดียว พยายามจะแหวกว่ายแต่ไม่สามารถต้านทานความรุนแรงของพายุได้
“นายเมฆช่วยด้วย ช่วยผม ผมไม่อยากตาย!”
“จับไว้ ข้าจะดึงเอ็งขึ้น!”
เชือกเส้นใหญ่เหวี่ยงจากมือนายเมฆโยนลงน้ำให้เด็กหนุ่มจับไว้ เชือกเส้นนั้นลอยไปทางอื่น เด็กหนุ่มว่ายน้ำตามไปคว้าไว้
ฝนตกหนัก มือลื่นของชายวัยห้าสิบปีจับเชือกไม่มั่นคง ตัวของคนงานหนุ่มถูกดึงขึ้นจากผืนน้ำได้แค่ครึ่งตัวจมมิดน้ำลงไปอีกครั้ง
“นายเมฆ อ๊ากก!”
ลมพัดวันกับเชือกออกไปไกลจากเรือมากขึ้น ลำพังเรี่ยวแรงของเมฆคนเดียวไม่สามารถช่วยคนหนุ่มได้
อัคราผ่านมาเห็นเหตุการณ์โดยบังเอิญ
“เหี้ยเอ๊ย! ไอ้วัน! ไอ้เมฆ! มึงไม่ตะโกนให้คนอื่นมาช่วยวะ” เขาสบถลั่น
“หลบไปให้พ้น!”
เมฆถูกจับเหวี่ยงหลบไปให้พ้นทาง ก้นหัวหน้าคนงานวัยกลางคนล้มกระแทกพื้นเรือแรง
เมฆโกรธจัด เงยหน้าขึ้นสู้สายฝนที่ตกแรงจนลืมตาไม่ไหวมาพบกับ อัครา นายหัวหนุ่มแน่นวัยสามสิบห้าปีเข้ามายืนแทนที่
“ไอ้วัน มึงจับเชือกให้แน่น กูจะไม่ปล่อยให้มึงตาย”
อัครามีแววตามุ่งมั่น เขาใช้แรงทั้งหมดที่มีดึงเชือกที่มีคนงานหนุ่มเกาะไว้แน่นขึ้นมาบนผิวน้ำ
เชือกบางส่วนขูดกับขอบเรือ เสี่ยงขาด และคนงานหนุ่มอาจจะจมหายไปใต้น้ำ ถูกแรงลมพัดไปไกลจนตามหาร่างไม่เจอ
“นายหัวช่วยผมด้วย ช่วยผมด้วย นายหัว!”
คนงานหนุ่มกลับมามีแรงฮึดสู้เพื่อเอาชีวิตรอด
“เออ กูจะช่วยมึง! ไอ้วันตกน้ำ มาลากเชือกช่วยกูเร็วเข้า”
“เฮ้ย! ไอ้วันตกเรือ! ไปลากเชือกช่วยนายหัวเร็วเข้า!”
คนงานส่วนมากยุ่งกับงานขุดเหมือง และฝนก็มาตกหนักเอาตอนนี้ เพิ่งจะรับรู้ถึงอันตรายที่เกิดกับเพื่อนร่วมงานรีบวิ่งโครมๆ มาทางนี้
“ไอ้วัน มึงอย่าปล่อยมือ! ออกแรงลากมันช่วยกู เร็วเข้า!”
อัครากัดฟัน แววตาเขามุ่งมั่นตั้งใจจะช่วยชีวิตคนงานของเขาขึ้นมาจากน้ำให้ได้ จับเชือกมาพันรอบข้อมือ ไม่เกรงกลัวน้ำหนักจากอีกคนจะดึงเขาตกเรือลงน้ำไปด้วยกัน หรือดึงรั้งข้อมือแข็งแรงของเขาให้หลุดออกจากท่อนแขน
อัคราคนเดียวต้านแรงลมและแรงคนงานหนุ่มไม่ไหว มีคนงานคนที่สองที่สามมาช่วยกัน ไม่นานร่างนายวันที่ห้อยบนเชือกถูกดึงขั้นมาสูงขึ้นเรื่อยๆ จนสบตากันได้
คนงานหนุ่มใช้แรงเฮือกสุดท้ายจับกราบเรือไว้ แต่แรงคนงานหนุ่มมีน้อย ลำพังจับเชือกไว้ก็เต็มกลืนแล้ว
เหยียดขามาจะปีนกลับเข้าเรือ แต่ไม่มีแรง คนงานคนที่สี่ที่ห้าจึงช่วยกันคว้าหัวไหล่ จับแขน และขา ออกแรงลากตัวคนงานหนุ่มมือใหม่ให้กลับขึ้นมาบนเรือ ทุลักทุเลนานกว่าจะทำสำเร็จนอนแผ่อกหมดสภาพไปตามๆ กัน รวมถึงอัคราด้วย
ลมหายใจเขาถี่สะท้านนึกว่าจะตกน้ำตายไปกับมัน ฝนสาดใส่ตัวเขาจนเปียกโชก เขาปลดปมเชือกออกจากข้อมือ มันแดงและทิ้งรอยช้ำไว้ แต่ช่างเถอะ ขอแค่คนของเขาปลอดภัย อัคราทนได้แม้จะต้องเสียข้อมือข้างนี้ไปก็ตาม
“เหี้ยเอ๊ย วันหลังมึงอย่าอยากลงเล่นน้ำอีกนะไอ้วัน!”
“นายหัว แฮ่กๆ ผมจะจำจนตาย”
คนงานหนุ่มยกมือไหว้แทนคำขอบคุณทั้งที่ยังนอนแผ่กายหมดสภาพอยู่ที่เดิม เขาเข้าใจแล้ว เหตุผลว่าทำไมคนงานทุกคนในเหมือง และคนเฒ่าคนแก่ทุกคนในหมู่บ้านถึงได้รักและเคารพนายหัวหนุ่ม เขาเอง ก็ติดหนี้นายอัค
นายอัคของทุกคนกลับไม่สนใจจะพูดตอบ เขาชำเลืองสายตาไปทาง เมฆ หัวหน้าคนงานที่มันมัวแต่เหม่อ ไม่มีกะจิตกะใจจะทำงาน จนเกือบทำให้คนหนึ่งต้องมาตาย
Bab terbaru
นายหัวทมิฬ ตอนพิเศษ ครอบครัวอบอุ่น
ตอนพิเศษ(ครอบครัวอบอุ่น)เด็กชายอรรณพ เหมวิวัฒน์ รายงานตัวเป็นสมาชิกรุ่นเล็กคนแรกประจำตระกูล น่ารักน่าชังจนพ่ออัครักหลงถอนตัวไม่ขึ้น ไม่ยอมไปทำงานเจ็ดวันเจ็ดคืนจนคนงานต้องมาขอร้องให้เขาเข้าไปดูงานบ้างเถอะ งานเยอะจนลุงคราวลุงพร้าวจะเป็นลมตายอยู่แล้ว อัคราส่งกำลังใจไปให้ลุงทั้งสอง แนบรูปน้องนพไป ลุงครามกับลุงพร้าวไม่มีใครบ่นอีกเลย รักหลาน หลงหลานไม่แพ้กันภายใต้การดูแลเอาใจใส่ของแม่มุก พ่ออัค ทุกคนในบ้าน ตาหนูนพโตวันโตคืน จากนอนเปล พัฒนาการไปตั้งไข่ หัดคลาน หัดยืน หัดเดิน ไปจนถึงวิ่งได้ เป็นที่รักของทุกคนในหมู่บ้าน ไปไหนมาไหนก็มีคนรักและเอ็นดูในความหน้าเหมือนกันอย่างกับแกะของสองพ่อลูกอัครามีความสุขกับชีวิตปัจจุบันของเขามาก จนกระทั่งลูกชายอายุครบสองขวบ หย่านมเรียบร้อย และเมียเดินเข้ามาบอกจะขอกลับไปเรียนต่อปีสุดท้ายให้จบ“กลับไปเรียนทำไม”พ่อน้องนพท้วงคำแรกโวยวายเหมือนพายุพัดถล่มเหมือง“ฉันอยากได้วุฒิปริญญาตรี ลูกหย่านมแล้ว ย่าก็สนับสนุน บอกให้กลับไปเรียน ย่าจะให้ป้าพิศพาลูกไปหาที่กรุงเทพฯ บ่อยๆ แค่สองเทอมเอง ก็เรียนจบแล้ว หนึ่งเทอมมีสี่เดือน สองเทอมแปดเดือน แป๊บเดียวก็เรียนจบแล้ว เวลาผ
นายหัวทมิฬ บทส่งท้าย ปลดล็อกหัวใจ
พายุพัดผ่านไป ความสงบสุขกลับคืนสู่เรือนทรงไทยหลังใหญ่อัคราให้ความสำคัญกับครอบครัวมาเป็นอันดับหนึ่ง ลดงานให้เหลืออันดับสอง เขาสลับวันเข้าเหมืองสามเหมือง และกลับมานอนกอดลูกกอดเมียเป็นประจำทุกคืน จนกระทั่งครรภ์ของมุกตาภาเตรียมจะเข้าสู่เดือนที่เก้าช่วงกลางวันมีคนงานในบ้านคอยช่วยดูแลเป็นหูเป็นตาหลายคน หากปวดท้องคลอดสามารถพาไปโรงพยาบาลได้ทันท่วงที หลังฟ้ามืดทุกคนแยกย้ายไปพักผ่อน ถึงจะฝากให้นอนกับย่าก็ห่วงอยู่ดี ปวดท้องคลอดตอนกลางคืนอาจจะลำบากปลุกคนงานขับรถพาไปส่งโรงพยาบาล ย่าแก่มากแล้ว ตื่นเต้นมากๆ วูบล้มเป็นลมไปจะกลายเป็นว่าอัคราต้องห่วงหน้าห่วงหลัง เขาตัดปัญหา ทุ่มทำงานสุดตัวแล้วกลับมานอนบ้านทุกคืนระยะทางจากเหมืองสามเหมืองกลับมาถึงบ้านจะสักกี่กิโลเมตรเขาก็ขับป่าฝ่าดงกลับมาจุ๊บลูกน้อยผ่านครรภ์ขยายใหญ่ของมุกตาภา“จุ๊บ จ๊ะเอ๋ เจ้าอัคน้อย พ่อกลับมาแล้วนะ คิดถึงพ่อไหมครับ อะไรนะ คิดถึงเหรอ คิดถึงมากใช่ไหม หมายถึงแม่มุกนะ...” ถอนจูบจากครรภ์มาจูบปากเมียรัก ไล่หอมแก้มซ้าย แก้มขวาง ตา ปาก จมูก ลงมาถึงต้นคอ มุกตาภากลัวจะเลยเถิดตีแขนสามีให้เว้นระยะห่าง “เจ็บ...”อัคราหงอ ถูกเมียตีนิดเดียวแสร้งแอค
นายหัวทมิฬ บทที่ 18/2 บทสรุปความรัก
“เดี๋ยวนะครับย่า”อัครายกมือห้าม ให้ย่าหยุดร่ายบทยาวๆ ทั้งที่เขายังไม่เข้าใจนับตั้งแต่สองสามประโยคแรก“ไถ่ตัวมุกไปทำไมนะครับ”“ให้น้องมุกได้มีอิสระ ได้มีงานทำที่รับเงินเต็มๆ เอาเงินไปเลี้ยงลูก”“ลูก... ลูกไหน?”จะว่าหมาแมวมุกตาภาไม่ได้เลี้ยงสักตัว“อ้าว ก็ลูกในท้องไงจ๊ะ เขาลือเขารู้กันทั้งหมู่บ้านเรื่องน้องมุกถูกนายนัทล่วงละเมิดจนตั้งท้อง อัคไปอยู่ไหนมา น้องท้องหลายเดือนแล้ว ทำไมถึงไม่รู้ ย่าไม่ได้บอกเพราะกลัวน้องจะรู้สึกอาย แต่ของอย่างนี้ มองแวบเดียวก็รู้แล้ว ทั้งคลื่นไส้ อาเจียน อ่อนเพลีย ไม่มีแรง แล้วหน้าท้องก็ขยายออกมาใหญ่กว่าเดิม ใครบ้างจะมองไม่ออก”เขาไง...ย่าจะไปสงสัยคนอื่นคนไกลไปทำไมอัคราจับต้นชนปลายยังไม่ค่อยจะเสมอกันมากนักเขาถามย้ำเพื่อความแน่ใจ “มุกบอกเองเหรอครับ ว่า... ท้องกับนายนัท”“ย่าถาม น้องไม่ได้ปฏิเสธ”เหลวไหล!มุกตาภานอนกับเขาคนเดียว ไอ้นัทมันยังไม่ได้ทำอะไรหล่อน เขาตามไปช่วยได้ทัน คนอื่นจะเอาไปเล่าลือกันว่าหล่อนท้องกับมันได้อย่างไรอัคราเหลือบไปเห็นเลข 4 เขียนเล็กๆ ไว้ใต้เลข 35 อายุเขา หัวสมองอัคราคำนวณเร็วยิ่งกว่าเครื่องคิดเลย ย้อนกลับไปช่วงฉุดมุกตาภาขึ้นเรือลา
นายหัวทมิฬ บทที่ 18/1 บทสรุปความรัก
ช่วงเวลาสี่ถึงห้าโมงเย็น คนงานทยอยกลับจากสวนไม่แวะบ้านแต่ตรงมาบ้านคุณสะอาด หน้าชื่นตาบานกรึบเหล้าขาวคนละแก้วก่อนลุกขึ้นมาตั้งจุดไฟในเตาถ่านแยกออกเป็นหลายเตาเตรียมย่างเนื้อหมูเนื้อวัวกินเป็นอาหารเย็น คนไหนชอบเนื้อสดอยากจะกินก็ทำกินเองได้ มีให้กินเยอะแยะถึงสี่สิบกิโลกรัม หรือถ้าไม่พอสามารถโทรสั่งให้ร้านมาส่งได้ตลอดทั้งคืน กินให้อิ่ม ฉลองเนื่องในวันเกิดของอัคราทีมแม่ครัวทำงานอยู่หลังบ้าน ปรุงอาหารด้วยเนื้อเหล่านั้นสองสามหม้อ จะยกออกไปกินกับกลุ่มแม่บ้านของคนงานเหล่านั้น ร่วมด้วยช่วยกันมาหยิบจับงานคนละอย่างสองอย่างไม่นานนักต้มหม้อใหญ่ก็ส่งกลิ่นหอมเข้าไปถึงคุณสะอาดที่นั่งดูทีวีอยู่โถงกลางบ้าน“น้องมุก ป้าดูหม้อต่อเอง ไปรับโทรศัพท์เถอะจ้ะ ป้าได้ยินเสียงสั่น 2-3 ครั้งแล้ว”ป้าพิศเข้ามารับช่วงดูแลหม้อต้มแซ่บกระดูกอ่อนสูตรพิเศษที่คนท้องทำกินเอง เพราะนึกเปรี้ยวปากอยากกินใช่ว่ามุกตาภาไม่ได้ยิน หญิงสาวได้ยินตั้งแต่ครั้งแรก เพียงแต่เห็นชื่อคนโทรมาจึงไม่อยากรับสาย ถ้าไม่รับก็คงจะกระหน่ำโทรมาอีกตามประสาคนเอาแต่ใจ มุกตาภาจึงเดินหลบออกมาทางสวนผักใกล้กับโรงจอดรถ เพื่อให้ห่างไกลผู้คนและเสียงเพลงจากลำโพ
นายหัวทมิฬ บทที่ 17/2 ต่างคนต่างรัก
ผิวพรรณนวลจันทร์หมองคล้ำลงมาก ไม่ได้มีสง่าราศีเป็นคุณนายเหมืองเหมือนเมื่อก่อน แต่หล่อนมีความสุขและยิ้มได้บ่อยมากกว่าอดีตที่เคยพึ่งพาอาศัยอัครา แท้งลูกไปแล้วน้ำหนักนวลจันทร์ลดลงมาก นอนไม่หลับ กินไม่อิ่ม หวาดผวาตื่นทุกคืนฝันร้ายไปว่าถูกยิง ตกน้ำ จมน้ำ ไปจนถึงเหตุการณ์ทุกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาที่ผ่านมา ที่หล่อนหลบหนีออกจากป่าใหญ่ห้องพักของมุกตาภาค่อนข้างเล็กเหมาะกับอาศัยไม่เกินสองคน น้องมุกอยู่คนเดียวคงจะอยู่สบายไม่ต้องเบียดที่นอนกับใคร แต่คืนนี้ จะเป็นคืนแรกที่นวลจันทร์คงต้องขอยึดเตียงลูกสาวคนรักหลับนอนสักพัก จนกว่าจะหายเหนื่อย และปรึกษากันลงตัวว่าจะย้ายไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ไหนคุยกันว่าถ้าไม่ใช่ภาคอีสานก็จะไปภาคเหนือ แต่ยังไม่ได้ตัดสินใจ นวลจันทร์ตามใจนายเมฆ ให้เขาตัดสินใจได้เลย ไม่ว่าจะที่ไหนนวลจันทร์ก็พร้อมไปกับเขา เพราะหล่อนหลังชนฝา ไม่มีที่ให้กลับไป มีแต่จะต้องเดินไปข้างหน้าอย่างเดียวก๊อก ก๊อก ก๊อก“จ๋า พี่เมฆ ลืมเอากุญแจห้องไปด้วยเหรอจ๊ะ”เตือนแล้วแต่ยังลืมงั้นเหรอนวลจันทร์แค่ยิ้ม ไม่ได้หงุดหงิดกับเรื่องเล็กน้อย เอาไม้กวาดไปเก็บไว้เป็นระเบียงหลังห้อง ไม่ให้เจ้าของห้องต
นายหัวทมิฬ บทที่ 17/1 ต่างคนต่างรัก
เช้าวันใหม่อากาศเย็นสบายตลอดการทำบุญใส่บาตรของกลุ่มนักศึกษาสาวกับเจ้าของเรือนใหญ่อีกสองคน แต่ใบหน้ามุกตาภากลับหม่นหมองมากกว่าดอกไม้แห้งเหี่ยวที่รอวันตายอยู่ในสวนหน้าบ้านย่า แอบมองเสี้ยวใบหน้าคมของอัคราที่ค่อนข้างเคร่งเครียดไปตามสไตล์เขา ไม่ได้อยากอิจฉาเมย์ แต่มันอดไม่ได้หลายวันมานี้อัครากลับมานอนบ้านบ่อยจนย่าสะอาดแซวหลานชาย ตื่นเช้ามาทำบุญใส่บาตร อยู่กินข้าวเช้าก่อนไปทำงาน หลังเลิกงานกลับมากินข้าวเย็น สาวกรุงเทพฯ ผิวขาวผมดัดลอนสวยเสน่ห์แรง ตกนายเหมืองหนุ่มได้ในช่วงเวลาสั้นๆมุกตาภาเข้าใจแล้ว เหตุผลที่เมย์ไม่เคยโสดตลอดสามปีที่รู้จักกัน มีคนคุย มีแฟน มีหนุ่มๆ มาขอไลน์ ขายขนมจีบให้ตลอด เพราะเพื่อนร่วมกลุ่มมีเสน่ห์ดึงดูดเพศตรงข้ามให้เขาตกหลุมรัก“จริงเหรอจ๊ะ”น้ำเสียงย่าสะอาดทวนถามอย่างไม่อยากปักใจเชื่อ“จริงค่ะย่า”เมย์ยืนยัน ฉีกรอยยิ้มหวานประจบหญิงชรามุกตาภาไม่ได้ตั้งใจฟังแต่ต้น เหลียวมองไปทางชุดรับแขกขนาดใหญ่สงสัยว่าเมย์คุยอะไรกับย่า ย่าถึงได้มีน้ำเสียงอย่างนั้นหล่อนรับบทนางท้ายครัวอย่างสมบูรณ์แบบ ช่วยป้าพิศคัดแยกปลาหมึกตากแห้งแบ่งไว้เป็นกองๆ ก่อนจัดเฉพาะปลาหมึกแห้งไซซ์ใหญ่ใส่ถุงใสใ
นายหัวทมิฬ บทที่ 14/1 จองเวรจองกรรม
เมื่อคืนฝนตกปรอยๆอากาศตอนเช้าค่อนข้างมืดครึ้ม คล้ายกับจะมีฝนชุดใหญ่ตกลงมาอีกครั้ง หลังเรือนไทยสองชั้นหลังใหญ่มีแปลงผักกว้างกว่าหนึ่งไร่ ปลูกพืชผักสวนครัวไว้ประกอบอาหารสามมื้อขึ้นโต๊ะให้เจ้านายตื่นมาเช้านี้มุกตาภาค่อนข้างอ่อนเพลีย เดินเหินก็ออกจะตัวเอียงเล็กน้อย กอปรกับนอนไม่หลับ กลับมาคิดมากเรื่อ
นายหัวทมิฬ บทที่ 10/1 ทาสคนเถื่อน
ตุ้บ!“โอ๊ย เจ็บ!”เด็กเมื่อวานซีนชันกายขึ้นจากเตียงนอนสามฟุตมาร้องโวยวาย “จะฆ่ากันหรือไง!”“จะเปลี่ยนใจฆ่าก็ตอนนี้แหละ ดื้อนัก! กลัวคนอื่นไม่รู้เหรอไง ว่าฉันพาเธอมาอยู่ด้วย หรือมีจุดประสงค์อื่นแอบแฝงอยากอ่อยผู้ชาย!”“ฉันจะรู้ได้ไงว่านายอัคพาฉันมาที่ไหน! เอาอะไรคิดพาฉันมาบนเรือขุดแร่ที่มีแต่คนงานผู
นายหัวทมิฬ บทที่ 5/3 เป้านิ่ง ที่ระบายอารมณ์ของอัครา
เรือไม้สองชั้นลำใหญ่พานักท่องเที่ยวจากเกาะกลับมาส่งท่าเรือแหลมบาลีฮาย ลอยลำสี่สิบนาทีมาถึงท่าเทียบเรือบนสะพานยาวสีขาวเมย์กับกี้ผลัดกันถ่ายรูปมีฉากหลังเป็นป้าย PATTAYA มุกตาภาใช้ช่วงเวลาว่างสั้นๆ กดโทรออกหาพ่อเมฆอีกครั้ง‘หมายเลขที่คุณเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้’“พ่อนะพ่อ ทำอะไร ทำไมไม่เปิดเคร
นายหัวทมิฬ บทที่ 5/2 เป้านิ่ง ที่ระบายอารมณ์ของอัครา
“น้ำหน้าอย่างนี้เหรอ ที่บ่งบอกว่าสำนึกผิด!” อัคราตะคอก“ตาดำยกโทษให้ผมแล้วครับนายหัว” หนุ่มพยายามจะบอกเล่า เพื่อให้ความผิดของเขาลดน้อยลง ในเขตอำเภอนี้ใครหาเรื่องอัคราเท่ากับตาย หนุ่มไม่อยากมีปัญหากับคนที่มีอำนาจมากที่สุด“ตาดำยกโทษให้มึง แต่กูไม่ยกโทษให้มึง แล้วมึงจะทำไม ไอ้เวร! มึงเจตนาทำให้เขาบาด
Anda juga akan menyukai
รวมเรื่องแซ่บ (7) NC20+
Beefy Cat97.0K Dibacaพิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย128.3K Dibacaวิศวะร้ายพลาดรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์81.5K DibacaOBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P) NC20+
Beefy Cat109.0K Dibacaสตรีเช่นข้าเลือกอำนาจก่อนความรัก
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว406 Dibacaหลุมพรางรักนายวายร้าย
กชภาภัค147 Dibacaผมว่าจะไม่เป็นลูกเขยนายอำเภอ
ลาเต้หวานมัน59 Dibacaซ้อใหญ่สกุลชาง
ไอส์'ลิต422 Dibaca
