กลางคืนในหน้าหนาวมาถึงเร็วกว่าที่คิดทันทีที่แสงอาทิตย์ลับขอบฟ้า แสงไฟสีอำพันจากโคมระย้าในคฤหาสน์ก็ทอดตัวลงบนโต๊ะอาหารขนาดยาว ขับเน้นให้ผ้าปูโต๊ะสีงาช้างที่ตึงเรียบไร้รอยยับยิ่งดูสวยงาม ชุดช้อนส้อมและมีดหั่นสเต๊กเงินแท้วางเรียงรายเป็นระเบียบสะท้อนแสงไฟวาววับ แก้วไวน์ทรงสูงถูกวางตามจำนวนแขกอย่างเป็นระเบียบ อาหารและเค้กสั่งทำพิเศษเองก็ถูกจัดวางไว้อย่างหรูหราทุกอย่างดูสมบูรณ์แบบ สมบูรณ์แบบจนเหมือนงานเลี้ยงรับรองมากกว่าปาร์ตี้เล็กๆ ภายในครอบครัวแอนดรูว โวลคอฟ มาถึงเป็นคนแรก เขาหมุนแก้วคริสตัลในมือช้าๆ ปล่อยให้เหล้าสีอำพันไหลวนเป็นวงเขาไม่ได้ดื่ม ไม่แม้แต่จะสนใจเครื่องดื่มในมือ สายตาสีเทาเย็นเฉียบกวาดผ่านผนัง รูปภาพ เฟอร์นิเจอร์ ไปจนถึงตำแหน่งกล้องวงจรปิดที่ซ่อนอยู่เงียบๆ“Still the same taste.” เสียงพึมพำต่ำๆ หลุดออกมา ก่อนที่มุมปากแอนดรูวจะยกขึ้นเล็กน้อยเสียงรองเท้าส้นสูงดังขึ้นในชั่วอึดใจนั้นเอวารินทร์ปรากฏตัวที่กรอบประตูในชุดเดรสสีดำแนบลำตัว ผมยาวเหยียดถูกม้วนขึ้นและฉีดเปรย์จัดทรงเอาไว้อย่างพิถีพิถัน บนริมฝีปากเธอมีรอยยิ้มจางๆ แต้มอยู่ ดูสวยสง่าสมกับที่เกิดมาก็ได้รับความรักและการเ
最終更新日 : 2026-04-03 続きを読む