Alle Kapitel von เล่ห์ลวง(ร้าย)นายแฟนเก่า | ภีมxน้ำชา: Kapitel 31 – Kapitel 40

“รีบเก็บของ” พูดจบเขาก็เดินออกจากห้องเธอไปด้วยความหัวเสีย ทำไมใจเขามันถึงได้โหยหาเธอขนาดนี้ด้วยเมื่อเขาเดินออกไปแล้ว ร่างบางก็ฟุบลงบนเตียงนอน อย่างคนที่เหม่อลอย มือเรียวจับริมฝีปากตัวเองเบา ๆ เมื่อกี้เธอกับเขาจูบกัน ทำไมเธอถึงอ่อนระทวยกับเขาไปได้ง่าย ๆ แบบนี้อีก เขาทำกับเธอได้ เขาก็ไปทำกับผู้หญิงคนอื่นแบบนี้ได้เหมือนกัน ทำไมเจ็บแล้วไม่จำ!ตั้งแต่ขับรถออกมา ทั้งคู่ก็ไม่ได้พูดกันเลยแม้แต่คำเดียว มีเพียงความมืดมนตามข้างถนน กับเสียงแอร์ภายในรถเขาเหลือบมองเธออยู่บ่อยครั้ง ก็พบกับความรู้สึกว่าเธอกำลังประหม่า เธอไม่อยากอยู่ใกล้เขา เธอแสดงออกแบบนั้นชัดเจนเมื่อกลับมาถึงที่ไร่ เขาก็มาจอดรถที่บ้านพัก จากนั้นเขาก็รีบเดินเข้าไปในบ้านก่อน ด้วยอารมณ์ที่ขุ่นมัว เธอก็เพียงแต่มองตามแผ่นหลังเขาไป ก็ไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไรเธออีกบ้าง และถ้ามันจะเป็นแบบนั้นจริง ๆ เธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองจะต้านทานไหวอีกไหมพอเดินเข้ามาภายในบ้าน ดวงตากลมก็หันซ้ายมองขวา สำรวจโครงสร้างของบ้าน เพราะก็ไม่รู้ว่าห้องไหนคือห้องที่เขาจะให้เธอพัก“ชั้นสอง ห้องทางขวามือ” เขาพูดเสียงเรียบ ในมือก็เทน้ำสีอำพัน ลงในแก้วคริสตัล ก่อนจะ

“ปล่อยฉันนะ คนอื่นมองหมดแล้วไม่เห็นหรือไง!” เมื่อพ้นจากตรงนั้นมา เธอก็รีบสะบัดแขนตัวเองออกทันที“มองก็ดีสิ ถ้าอยู่ที่นี่ อย่าหวังเลยว่าเธอจะได้สนิทสนมกับใคร”“อะไรของนาย เป็นบ้าไปแล้วหรือไง!”“รีบไป ป้าฉันกับพี่ชายฉันรออยู่” พูดจบก็เดินไปก่อน ด้วยอารมณ์ที่หงุดหงิด เขาไม่พอใจตั้งแต่เธอยิ้มหวาน ให้ไอ้ผู้ชายคนนั้นแล้ว กับเขาที่นอนกอดทั้งคืน มีแต่คำพูดที่ไม่ดีให้เท่านั้น“เอ่อ...สวัสดีค่ะมาดามวารี น้ำชานะคะ” เมื่อเห็นหน้าวารี นรีกุลก็เกิดความรู้สึกที่ประหม่า เธอเป็นผู้หญิง มาทำงานให้ แถมยังต้องมานอนที่บ้านนี้อีก“สวัสดีค่ะ เรียกป้าก็ได้นะ ไม่ต้องเกรงใจหรอก”“ดะ...ได้ค่ะ”“นี่เลโอลูกชายป้าจ้ะ อายุ 27 แล้วเรียกพี่เลโอก็ได้ ส่วนคนนี้พี่มีนา เป็นผู้ช่วยป้า” วารีก็แนะนำลูกชายที่นั่งข้าง ๆ ให้กับนรีกุลได้รู้จัก“สวัสดีค่ะ” เธอก็ยกมือสวัสดีอย่างมีมารยาท“คุณ...” เมื่อเห็นนรีกุล เลโอก็จำได้ในทันที เธอคือผู้หญิงที่อยู่ในร้านดอกไม้วันนั้น“เอ่อ ค่ะ” นรีกุลเองก็แปลกใจเช่นกันที่เห็นเขาที่นี่ เพราะเธอเองก็จำเขาได้“อ้าว นี่รู้จักกันด้วยเหรอ” วารีก็ถามขึ้นด้วยความแปลกใจ“ใช่ครับแม่ เราเคยเจอกัน”“...”

จากนั้นเขาก็ผละใบหน้าหล่อออก ลุกขึ้นรีบถอดเสื้อผ้าที่สวมอยู่ออกอย่างรวดเร็ว จนเผยกร้ามหน้าท้องเป็นลอนสวย ดูสุขภาพดีของคนที่ออกกำลังกายอย่างหนัก“...” เธอได้แต่มอง ด้วยความรู้สึกที่หลงใหล ทุกเรื่องราวก่อนหน้านี้ เหมือนวางมันไว้หมดแล้วเขามองร่างกายแสนสวยที่ตัวเองโหยหา ก็นึกไม่ถึงเลยว่าจะมีวันนี้ วันที่ได้หวนคืนกลับมาเจอกัน วันที่เขาจะได้ครอบครองร่างกาย ที่เคยเป็นของเขาอีกครั้งเธอเองก็ลอบมองร่างกายของเขา มีแต่ความรู้สึกที่วูบวาบ อ่อนไหวคล้อยตาม เพราะเขาทั้งหล่อและหุ่นดี ทั้งกลิ่นตัวก็ยังเป็นกลิ่นตัวที่เธอคุ้นเคย มันหอมละมุนไปหมด จนเธอเองต้องปล่อยใจเผลอไปกับเขาเมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อย ร่างสูงก็ย้ายตัวลงมาที่จุดกลางหว่างขาของเธออีกครั้ง มือหนาก็บีบเข้าที่หน้าอกใหญ่อย่างรุนแรง"นมใหญ่ขึ้นไหมชา" เขาถามด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่า เมื่อได้สัมผัสก็รู้ได้ทันที ว่ามันใหญ่ขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก“บะ...บ้า หยุดพูดเลยนะ” คนตัวเล็กหลบสายตาเจ้าเล่ห์นั้นทันควัน“หึ ก็มันใหญ่จริง ๆ ไหม เมื่อก่อนยังไม่ใหญ่ขนาดนี้” เขายกยิ้มขึ้นอย่างพอใจ เมื่อเห็นว่าเธอหน้าแดงระเรื่อ มือหนาก็ยังบีบเค้นไม่หยุดพอพูดจบก็รีบยกข

วันต่อมาณ ร้านอาหารวันนี้สามสาวเพื่อนซี้อย่าง นรีกุล นาบี และออม ก็นัดมาเจอกัน ด้วยที่ผ่านมาตั้งแต่เรียนจบแต่ละคนก็งานยุ่ง ทั้งนาบีเองก็แต่งงานกับเพิร์ธ แล้วทั้งคู่ก็มีลูกด้วยกันเลย นาบีกลายเป็นคุณแม่อย่างเต็มรูปแบบ ก็เลยแทบไม่ได้เจอกันเลยแต่ด้วยเมื่อคืนนรีกุลก็ยังคิดมาก นอนพลิกตัวไปมากว่าจะหลับ วันนี้เลยคิดว่า ต้องได้ระบายกับเพื่อนทั้งสองคนสักที ก็เลยโทรนัดกันออกมา เผื่อจะทำให้เธอสบายใจขึ้น“อะไรนะ!” แล้วทั้งสองสาวก็ อุทาน ขึ้นพร้อมกันด้วยความตกใจ แทบไม่เชื่อกับเรื่องที่เจ้าตัวเล่าให้ฟัง“อือ กูก็ไม่คิดเหมือนกัน ว่าโปรเจคใหญ่ที่ต้องทำ คือของภีม”“บังเอิญอะไรขนาดนั้น กูไม่อยากจะเชื่อ”“กูก็เหมือนกัน”“เอ่อ...”“แล้วเป็นยังไงบ้าง มันมากกว่าที่มึง ได้ไปทำบ้านให้ไอ้ภีมไหม” นาบีถามขึ้นพร้อมกับจ้องใบหน้าสวยที่พยายามหลบหน้าพวกเธออยู่“อะ...อือ” หญิงสาวก้มหน้างุ้ย จะให้ว่ายังไงล่ะ ก็เธอมันใจง่ายไปนอนกับเขาอีกแล้ว ทั้งที่ก็รู้ว่าเรื่องที่ผ่านมาในอดีต มันเจ็บปวดมากแค่ไหน แต่ก็ยังเผลอไผลเพราะความช่ำชองของเขาได้“อะไร/อะไร”“กูกับภีม...เอ่อ...”“มันกอดมึง?”“จูบมึง?”“...” เธอเพียงแต่ส่ายหน้า

วันต่อมาผ่านมาถึงเช้าของอีกวัน หญิงสาวตื่นมาด้วยอาการที่เหนื่อยล้า เนื่องจากเมื่อคืนเธอเจอเรื่องหนักมา ทั้งตอนนี้ยังรู้สึกหนักอึ้งไปทั้งตัว เนื่องจากมีคนตัวใหญ่ นอนโอบเอวบางเธอไว้อยู่ไม่ยอมปล่อย เธอปรือตาหันไปมอง ก็เห็นว่าเขายังหลับสนิทอยู่ ตอนนี้ไม่รู้สึกโทษเขาหรอก เธอโทษตัวเองมากกว่า ที่เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นอีกแล้ว คิดแล้วก็ได้แต่ปวดหัว คงทำเวรทำกรรมร่วมกันไว้เยอะ มันเลยไม่พ้นกันสักที“ตื่นแล้วเหรอ” เขาถามทั้งที่ยังหลับตาอยู่ มือหนาก็ยังโอบเอวบางไว้แน่น“ทำบ้าอะไรอีกแล้ว ตื่นแล้วก็ลุกไปสิ รีบกลับได้แล้ว” เธอพูดอย่างอารมณ์เสีย ทั้งยังแกะมือหนานั้นออก แต่ก็ไม่เป็นผลเพราะเขากอดแน่นขึ้น“หึ ไล่ผัวแบบนี้อีกแล้วนะ”“ไอ้บ้า!”“ชาเรามาคุยกันดีกว่า” แล้วเขาก็ลุกขึ้นมานั่ง พูดกับเธอด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง“...” เธอก็หันมามองหน้าเขา ตอนนี้เธอเองก็อยากคุยเหมือนกัน เรื่องทั้งหมดมันเลยเถิดไปแล้ว เธอกับเขากลับมามีสัมพันธ์กัน มันเป็นเรื่องที่ไม่ถูกต้องก๊อก ก๊อก ก๊อกแต่ในตอนนั้นเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น ทำให้เธอตกใจตาเบิกกว้าง ต้องเป็นพี่ชายของเธอแน่ ๆ“ใครมา” เขามองตามอย่างสงสัย“นะ...นายออกไปก่อ