จอมนางข้ามภพ のすべてのチャプター: チャプター 71 - チャプター 80

เรือนรับรองสกุลหลิวเหลยหยวนเหยาวางจดหมายที่เยว่เอ๋อร์ส่งมาให้เขาลง สองปีกว่าแล้วที่นางเข้าไปที่สำนักศึกษาหลวง นางมักส่งจดหมายมาให้เขาเสมอ ความไว้ใจเชื่อใจที่นางมีให้ยังคงเสมอต้นเสมอปลาย ความพยายามของนางเพื่อให้คู่ควรกับหยวนหรงหย่งหมิงทำให้เขาจำต้องตัดใจจากนาง หรือบางทีเขาอาจมิได้มีใจให้นางดังเช่นที่เขาเข้าใจ เหลยหยวนเหยาถอนหายใจยาว เขาเขียนรายการสมุนไพรตามที่เยว่เอ๋อร์แจ้งส่งให้สาวใช้ไปจัดหา หากเป็นไปตามที่นางกล่าวในจดหมาย นางจะเป็นผู้มีพลังปราณสายเวทมนตร์คนแรกของ หนิงอันสามวันให้หลังเยว่เอ๋อร์พาหม่าซูซินและต้าเจี้ยนเว่ยมาที่เรือนรับรองสกุลหลิว การฝังเข็มนั้นนางต้องทำขณะแช่ในอ่างสมุนไพร แม้ตอนนี้นางจะอายุเพียงย่างสิบสามปี แต่ด้วยตำแหน่งพระคู่หมั้นของชินอ๋องนางมิสามารถจะอยู่ลำพังกับเหลยหยวนเหยาได้“ท่านอาเหลย นี่คือพี่หม่าซูซินและพี่ต้าเจี้ยนเว่ยเจ้าค่ะ”เหลยหยวนเหยาเพียงพยักหน้ารับ“เราเริ่มกันเลยดีหรือไม่”เยว่เอ๋อร์พยักหน้ารับ สายตามั่นคงแน่วแน่ ต้าเจี้ยนเว่ยนั่งรอที่ในส่วนของห้องโถง ขณะที่หม่าซูซินเข้าไปด้านในเป็นเพื่อนเยว่เออร์ ร่างบางนั่งแช่ในอ่างสมุนไพร กลิ่นสมุนไพรอบอวลไปทั่

เยว่เอ๋อร์เดินทางเข้าป่าซานซิ่งซานโดยมีวิหคเพลิงชิงชิงติดตามมาด้วยอย่างใกล้ชิด เวลานี้ฟ้าเริ่มมืดแล้วสมควรหาที่พัก เยว่เอ๋อร์หยุดที่หน้าถ้ำแห่งหนึ่ง“ถ้ำแห่งนี้ใกล้กับแหล่งน้ำ คืนนี้เราพักที่นี่กันเถิดชิงชิง”“ที่นี่คงไม่ปลอดภัยนัก”ดวงตาหวานหันมาสบตาวิหคเพลิงชิงชิง คิ้วเรียวสวยขมวดเป็นปมสงสัย“ที่นี่คือที่พักของค้างคาวทมิฬ”ดวงตาหวานเบิกกว้าง นางเคยอ่านจากตำราในหอตำราว่าค้างคาวทมิฬเป็นสัตว์เทพชนิดหนึ่ง มักอาศัยในถ้ำ นิสัยหงุดหงิดง่ายและขี้โมโห พลังโจมตีเป็นธาตุไฟ และมีพลังเสียงทำลายล้าง จุดอ่อนคือบริเวณระหว่างคิ้ว เยว่เอ๋อร์ยกยิ้มกว้าง นัยน์ตาเปล่งประกายพอใจ ในที่สุดหนูตัวแรกก็ปรากฏแล้ว แถมเป็นหนูมีปีกเสียด้วย“เช่นนั้นเรามาจับค้างคาวเล่นกันดีหรือไม่”วิหคเพลิงหันมาจองใบหน้างามก่อนถอนหายใจยาว“ค้างคาวทมิฬในถ้ำนี้มีพลังขั้นห้าเจ้าจะยังอยากเล่นกับมันอยู่หรือไม่”เยว่เอ๋อร์ยกยิ้มดวงตาวาววับ วิหคเพลิงชิงชิงได้แต่ถอนหายใจยาวอีกครั้ง เห็นทีงานนี้เขาคงจะมิสามารถห้ามปรามนางได้ แต่เอาเถิดนางอยากเล่นสนุกก็ปล่อยนางไป หากพลาดพลั้งขึ้นมาเขาจะช่วยนางเองเยว่เอ๋อร์เข้าไปภายในถ้ำ ด้านในมืดสลัวมองเห็

“ไปช่วยเยว่เอ๋อร์ ทางนี้ข้าจัดการเอง”วิหคเพลิงหันไปตามเสียงนั้น เขามิมีเวลามาพิจารณาอะไรมาก เมื่อมีคนยื่นมือมาช่วยวิหคเพลิงหันไปทางเยว่เอ๋อร์ในทันที หมาป่าพวกนั้นกำลังพุ่งเข้าโจมตีเยว่เอ๋อร์ วิหคเพลิงโบกปีกสะบัดเข็มไฟพุ่งตรงไปปักที่พวกมันสกัดไว้ได้ทันการณ์ หากแต่ยังมีพวกมันที่พุ่งเข้ามาอีกมิขาดสาย“ข้าจะส่งสุนัขจรจัดอย่างพวกเจ้าไปลงนรกให้หมด”ขณะที่วิหคเพลิงกำลังต่อสู้ภายในถ้ำ ด้านนอกปรากฏชายในชุดสีแดงเลือดนกปักลายพยัคฆ์ยืนประจันหน้ากับเจ้าตัวจ่าฝูง หยวนหรงหย่ง หมิงกลับมาจากการปราบชนกลุ่มน้อยที่ทางใต้ เมื่อกลับถึงตำหนักพยัคฆ์ขาวพ่อบ้านก็ส่งจดหมายให้เขา ทันทีที่อ่านจบเขาก็ทะยานมาที่ป่าซานซิ่งซานในทันที แม้จะเสียพลังปราณในการเดินทางเช่นนี้ แต่เขาก็มิลังเลเลยสักนิด เบื้องหน้าตอนนี้เป็นสัตว์เทพจากขนาดตัวและแรงที่ใช้โจมตีวิหคเพลิงเมื่อครู่คาดว่าเจ้าหมาป่าตัวนี้คงมีระดับขั้นห้าขึ้นไปเป็นแน่หยวนหรงหย่งหมิงเดินพลังปราณแสงสีชมพูอาบไล้ไปทั่วตัวเขา บ่งบอกระดับพลังขั้นเจ็ด กระบี่อ่อนในมือถูกดึงออกมาใช้โจมตีศัตรู เขาสูญเสียปราณในการเดินทางมิน้อย เช่นนั้นการต่อสู้ครั้งนี้จึงยืดเยื้อมิได้ เจ้าหม

“ท่านอ๋อง พระองค์ต้องตั้งสติเพคะ ทรง…”ยังมิทันเอ่ยจบริมฝีปากแดงฉ่ำน้ำของนางก็ถูกเขาเข้าครอบครอง ลิ้นหนาสอดเข้ามารุกล้ำหาความหอมหวานจากนางอย่างมิอาจห้ามปรามได้อีก เยว่เอ๋อร์หัวใจเต้นระรัว เมื่อลิ้นเล็กสอดประสานกับลิ้นหนา แรงต่อต้านในทีแรกเริ่มอ่อนลง หยวนหรงหย่งหมิงปล่อยแขนเล็กเป็นอิสระ มือหนาเคล้นคลึงสะโพกมน เยว่เอ๋อร์พยายามตั้งสติ นางรู้ว่าหยวนหรงหย่งหมิงมิได้ตั้งใจ มือเรียวเริ่มร่ายคาถาเวทย์ผสานพลังปราณไม่นานร่างสูงใหญ่ก็สลบไป เยว่เอ๋อร์ค่อยๆ ขยับตัวดันคนตัวโตลงนอนด้านข้าง โชคดีที่เขามิได้ระวังตัว มิเช่นนั้นด้วยพลังขั้นห้าอย่างนางคงมิสามารถร่ายคาถาเวทย์ใส่เขาได้เช่นนี้หยวนหรงหย่งหมิงลืมตาขึ้นเมื่อแสงวันใหม่มาเยือน ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนฉายเข้ามาในความคิด เขามองหาร่างบางพบเพียงความว่างเปล่า หัวใจแกร่งเต้นระรัวด้วยความหวาดกลัวขึ้นมา ร่างสูงหยิบเสื้อชุดนอกสวมใส่รวดเร็วแล้วตรงไปนอกถ้ำ ภาพสตรีร่างบอบบางในชุดสีม่วงเข้มยืนรับลมที่ริมน้ำทำให้เขาผ่อนลมหายใจยาว พลางเดินไปหานาง เยว่เอ๋อร์ทอดสายตามองสายน้ำเบื้องหน้า ดวงตาหวานหลับลง ชีวิตของนางเมื่อไหร่จะสุขสงบกัน สายลมพัดผ่านผิวกายเยว่เอ๋อร์

ในที่สุดหยวนหรงหย่งหมิงและเยว่เอ๋อร์ก็เดินทางมาถึงอาณาเขตของวิหคเพลิง เบื้องหน้าเป็นหุบเขาลูกใหญ่ ลักษณะของป่าซานซิ่งซานปกติจะเย็นและชื้น แต่หุบเขาลูกนี้กลับแห้งแล้งไร้ต้นไม้ใบหญ้าและแผ่ไอร้อนออกมาตลอด ลักษณะเช่นมิต้องบอกก็เดาได้ว่าจะต้องเป็นที่อยู่ของวิหคเพลิงสัตว์เทพขั้นสูงธาตุไฟแน่นอน“เจ้าไหวหรือไม่เยว่เอ๋อร์”หยวนหรงหย่งหมิงหันมาเอ่ยถามเมื่อเห็นใบหน้างามมีเหงื่อผุดขึ้นเต็มดวงหน้า มือหนาเช็ดคราบเหงื่อนั้นอย่างอ่อนโยน ตอนนี้เขามีพลังปราณขั้นแปด เรียกว่าเกือบจะสูงสุด ย่อมสามารถเดินพลังต้านไอร้อนนี้ได้ แต่นางยังอยู่ในขั้นห้าแม้ในหนิงอัน การมีพลังปราณขั้นห้านั้นนับว่าเป็นผู้มีฝีมือ แต่สำหรับที่นี่ป่าซานซิ่งซานนางยังนับว่าอยู่ในระดับกลางเท่านั้น“หม่อมฉันไหวเพคะ”เยว่เอ๋อร์ร่ายคาถาเวทย์เหมันต์คลุมกาย แม้จะมิสามารถกันความร้อนของวิหคเพลิงได้ทั้งหมด แต่ก็สามารถบรรเทาได้ระดับหนึ่งหยวนหรงหย่งหมิงพยักหน้ายกยิ้ม กำมือบางเรียวเดินตรงเข้าไปด้านในอาณาเขตของวิหคเพลิง เมื่อเดินมาได้ระยะหนึ่งพลันปรากฏลูกไฟขนาดใหญ่พุ่งตรงมาที่ทั้งคู่ หยวนหรงหย่งหมิงรวบร่างบางแนบอกทะยานหลบการโจมตี มือหนากำกระบี่อ่อน