เข้าสู่ระบบหนึ่งชั่วโมงต่อมา
เมื่อรอจนถึงเวลาที่เขาได้กำหนดไว้ไคเรนก็จัดการดับไฟบุหรี่กับจานรอง จากนั้นเขาก็ออกจากห้องแล้วไปเคาะประตูห้องของเธอ ก๊อก! ก๊อก! แกร่ก! ไม่กี่วินาทีประตูก็ถูกเปิดออกมาจากเจ้าของร่างเล็กที่อยู่ในเสื้อยืดพอดีตัวกับกางเกงขาสั้นโชว์เรียวขาขาวเนียน ไคเรนแทรกตัวเข้าไปอย่างถือวิสาสะเหมือนกับว่าเป็นห้องของตัวเอง เขาเปิดประตูเข้าห้องนอนทันทีจึงทำให้เขาได้กลิ่นหอมคุ้นเคยที่เขาได้สูดดมจากกลิ่นกายเธอทุกเช้าตอนที่เดินไปเข้าลิฟต์และอยู่ในลิฟต์ด้วยกัน "ณิชยังไม่อนุญาตให้พี่เข้ามาในห้องเลยนะคะ" หญิงสาวเดินตามคนตัวสูงเข้ามาในห้องนอนแล้วว่าออกไปเมื่อเขาไม่มีความเกรงใจเจ้าของห้องอย่างเธอบ้างเลย "ทำไมฉันจะต้องรอให้เธออนุญาตด้วย ก็ในเมื่อเธอก็รู้อยู่แล้วว่าวันนี้เราต้องทำอะไรกัน" เสียงทุ้มราบเรียบถามออกไปพร้อมแสดงสีหน้าอย่างคนได้เปรียบ "คุยเรื่องอื่นกันก่อนไม่ได้เหรอคะ ไม่ใช่ว่าพอเข้ามาแล้วจะทำแต่เรื่องนั้นอย่างเดียว" "ฉันไม่ได้ต้องการจะคุยกับเธอ แต่ฉันต้องการเอาให้มันเสร็จๆก็เท่านั้น" "เอาให้เสร็จๆงั้นเหรอ?" ประโยคนี้ฟังแล้วดูทะแม่งๆและรู้สึกไม่ดี ดังนั้นเธอจึงถามย้ำออกไป "คือ...ฉันต้องรีบไปทำงานที่ค้างไว้น่ะ" เขาโกหกออกไปเมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังพูดในสิ่งที่อยู่ในใจออกมา "งั้นพี่ก็ไปทำงานที่ค้างไว้ก่อนเถอะค่ะ เพราะณิชไม่ได้รีบ" พูดจบ เธอก็หมุนตัวออกจากห้องไป แต่ทว่า หมับ! แขนหนาเอื้อมไปเกี่ยวเอวคอดไว้ให้มาอยู่ในแผงอกกว้างของตัวเองพร้อมกับซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นที่เขาได้กลิ่นทุกวันและเริ่มที่จะคุ้นชินกับกลิ่นหอมของเธอไปเสียแล้ว "พี่ไคเรน อื้อ เบาๆหน่อย" เธอที่โดนเขาซุกไซ้ซอกคออยู่ร้องห้าม เธอเบือนหน้าหนีทว่าจมูกโด่งเป็นสันก็คลอเคลียไม่หยุดหย่อน ฝ่ามือใหญ่ที่ประคองแผ่นหลังบอบบางไว้สอดเข้าไปลูบผิวกายในร่มผ้า ก่อนจะปลดตะขอชั้นในออกจนสองเต้าอวบอิ่มหลุดออกจากการโอบรัดจากเสื้อชั้นในและได้เด้งสัมผัสกับหน้าอกแกร่งของเขาที่แนบร่างของเธออยู่ ใบหน้าหล่อผละจากซอกคอขาวพลางมือหนาเลื่อนลงไปจับชายเสื้อของเธอแล้วดึงออกไปพร้อมกับเสื้อชั้นในสีหวานจนท่อนบนของเธอเปลือยเปล่า เขาไม่รอช้าก้มลงไปดูดเลียหัวนมสีชมพูอ่อนอย่างนุ่มนวลแต่เจือไว้ด้วยความร้อนเร่าจนทำเอาคนตัวเล็กรู้สึกเสียววูบวาบอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน จ๊วบ จ๊วบ "อ๊า" เธอแอ่นอกอวบอิ่มเข้าหาปากร้อนที่ละเลงยอดถันของเธออย่างกระหายพลางดวงตาสวยมองไปยังริมฝีปากหยักได้รูปที่กำลังดูดเลียยอดถันของตัวเองด้วยสายตาเคลิบเคลิ้ม เขาเงยหน้าขึ้นไปมองยังใบหน้าใสที่มองลงมาจนทำให้สายตาของทั้งสองสบประสานกันอยู่พักหนึ่งโดยที่ปากหนายังดูดเม็ดทับทิมสีสวยอยู่ ต่อมาเขาก็ถอดกางเกงของเธอออกจนตอนนี้ร่างของเธอเปลือยเปล่า เขาอุ้มร่างเล็กไปวางบนเตียงแล้วมาจัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกไปจากร่างแกร่งที่มีมัดกล้ามหน้าท้องเรียงตัวกันสวยงาม ท่อนเอ็นขนาดใหญ่ได้ปรากฏต่อดวงตาคู่สวยที่มองอยู่ ณิชที่ได้เห็นส่วนตรงนั้นของผู้ชายเป็นครั้งแรกก็ถึงกับดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก เธอคิดในใจว่าขนาดของเขาเกือบเท่าแขนของเธอ ไคเรนเอื้อมหยิบถุงยางอนามัยที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงซึ่งเขาจะมีไว้อยู่ประจำ เนื่องจากว่าถ้าวันไหนที่เขาจะออกไประบายความใคร่กับดาราหรือนางแบบไฮโซเขาก็จะหยิบติดไม้ติดมือออกไปด้วย เขาจัดการสวมถุงยางเข้าที่แก่นกายหนา โดยตอนนี้เริ่มผงาดแข็งตั้งแต่ตอนเริ่มดูดนมเธอเมื่อครู่ เมื่อสวมใส่เสร็จสรรพมือหนาจึงจับยังแก่นกายยาวใหญ่ที่ถูกห่อหุ้มด้วยถุงป้องกันราคาแพงแล้วจ่อไปยังร่องกลีบสีหวานที่ปิดเรียบสนิท ซึ่งมองจากตาเปล่าแล้วเขาพอจะรู้ได้ว่าเธอยังบริสุทธิ์อยู่ ทันใดนั้นภาพเหตุการณ์เมื่อห้าปีก่อนที่เขากำลังจะร่วมรักกับเค้กก็ได้ฉายเข้ามาในหัวแวบหนึ่ง ก่อนที่เขาจะสลัดมันทิ้งไปและกดปลายหัวหยักเข้าไปในช่องทางรักที่คับแคบของเธอเพียงครึ่งลำ สวบ! "อื้อ" เธอนิ่วหน้าร้องออกมาเบาๆด้วยความเจ็บเมื่อความใหญ่โตได้บดเบียดเข้ามาในส่วนบอบบางของเธอ ไคเรนดันตัวตนเข้าไปอีกครั้งโดยที่ครั้งนี้เขาไม่ออมแรงเพราะไม่อยากเสียเวลาให้มากไปกว่านี้ เนื่องจากตอนนี้เขาอยากกระแทกเธอให้เต็มแรงแล้ว เป็นเวลาเกือบเดือนแล้วที่เขาไม่ได้ออกไประบายที่ไหนเพราะช่วงนี้งานยุ่งและรู้สึกเหนื่อยๆจึงไม่อยากออกไปไหน สวบ! กึก! "อ๊ะ!" ณิชหลุดเสียงร้องออกมาด้วยความเจ็บและแสบกลางใจสาวเมื่อเขาสอดใส่ความเป็นชายเข้ามาจนสุดแรง เธอรู้สึกได้ว่าตัวตนของเขาชนกับผนังมดลูกของเธอจนทำเอาเธอรู้สึกจุกเป็นอย่างมาก เมื่อเขาดันท่อนเอ็นเข้าไปจนสุดความยาวแล้ว จากนั้นเอวสอบก็เริ่มขยับด้วยความเนิบช้าแล้วเร่งความเร็วและแรงขึ้นไปเรื่อยๆตามอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่าน จนร่างเล็กสั่นคลอนไปตามแรงกระแทกเข้าออกของเขา ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! "อา" เสียงทุ้มครางออกมาอย่างรู้สึกดีกับร่องสวาทที่ตอดรัดแน่นของเธอ ที่เขาไปนอนกับคนอื่นมา ไม่ว่าจะนางแบบระดับแถวหน้าหรือดาราชื่อดังที่รับงานเสริมก็ไม่เคยมีของใครตอดรัดลำกายของเขาแน่นแบบนี้มาก่อน และแล้วเหตุการณ์เมื่อห้าปีก่อนที่เขากำลังจะมีอะไรกับเค้กก็ฉายเข้ามาในหัวอีกครั้ง พลางคิดในใจว่าถ้าครั้งนั้นแม่เธอไม่โทรมา วันนั้นเขาคงได้เค้กมาเป็นของเขาแล้ว แต่ถึงเธอจะยังไม่ได้เป็นของเขาก็ไม่เป็นไร รอไว้ให้เธอกลับมาก่อนเขาจะสานต่อจากครั้งนั้นเพื่อทำให้เค้กมาเป็นของเขาทันที สะโพกแกร่งตอกอัดแก่นกายหนาเข้าออกในร่องรักสีสวยอย่างหนักหน่วงเมื่อคิดไปว่าคงอีกไม่นานคนที่เขารักจะกลับมา พลางคิดในใจว่าถ้าเธอกลับมาเขาก็จะจับเธอกระแทกให้หนักเหมือนกับที่กำลังกระแทกร่างบางอยู่ตอนนี้ ตอนนี้ภายในใจของเขาคิดไปถึงใบหน้าสวยของคนรักพร้อมกับหลับตาจินตนาการว่าได้ร่วมรักกับเธอ "อา ซี้ด" เขาหลับตาพลางนึกไปถึงใบหน้าของเค้ก ในขณะที่เอวสอบสาดใส่ความเป็นชายเข้าไปอย่างเร่าร้อน ก่อนจะลืมตาแล้วก้มมองยังเจ้าของใบหน้าเรียวสวยพร้อมกับถามออกไป "เธอใกล้ยัง" "ใกล้ ละ แล้ว" จากนั้น เขาก็รัวท่อนเอ็นใส่หว่างขาเธออย่างหนักหน่วงและดุดัน จนกระทั่งทั้งสองได้ปลดปล่อยความต้องการออกมาพร้อมกัน ตั่บ!! ตั่บ!! ตั่บ!! "อ๊า อ๊า อ๊า" "อาา เค้ก" ไคเรนครางชื่อของหญิงสาวที่ตัวเองรอคอยและยังรักไม่เปลี่ยนแปลงออกมาพร้อมกับน้ำกามสีขุ่นได้ถูกปล่อยเข้าไปอยู่ในถุงป้องกันยี่ห้อดัง ณิชที่ได้ยินเขาเอ่ยคำว่าเค้กออกมาก็นึกสงสัย แต่ก็ไม่ได้สนใจว่าเค้กที่เขาพึมพำออกมานั้นคือใคร เมื่อเขารีดน้ำรักที่ไม่ได้ปลดปล่อยมาเป็นเวลาเกือบเดือนเข้าไปอยู่ในถุงป้องกันทุกหยาดหยดแล้ว จากนั้นเขาจึงถอนลำกายออกมาจากร่องกลีบสีชมพูอมแดง ก่อนหน้านี้กลีบกุหลาบของเธอยังเป็นสีชมพู ทว่าตอนนี้กลายเป็นสีแดงเพราะถูกเสียดสีจากตัวตนที่มีขนาดทั้งยาวและใหญ่ของเขา เขาดึงถุงยางอนามัยออกแล้วหยิบอันใหม่มาสวมยังท่อนเอ็นที่ยังแข็งชูชัน จากนั้นจึงสอดเข้าไปในรูสวาทที่มีขนาดเล็กอีกครั้ง สวบ! จากนั้นไคเรนก็ทำให้คนตัวเล็กเสร็จไปอีกรอบ หลังจากนั้นเขาก็สำเร็จความใคร่กับเธอจนกระทั่งถุงยางหมดเขาจึงหยุดให้เธอได้พักผ่อน "อาา ซี้ดด" เสียงครางสุขสมในรอบสุดท้ายดังขึ้นพร้อมกับลาวาทุกหยาดหยดได้พวยพุ่งเข้าไปอยู่ในถุงยางอนามัยเนื้อดี ก่อนที่เขาจะถอนเอ็นร้อนออกมาจากร่องสาวแล้วหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาสวมใส่ จากนั้นจึงออกจากห้องโดยไม่ได้สนใจร่างบางเปลือยเปล่าที่นอนหอบหายใจรวยรินอยู่ เพราะเขาคิดว่าเธอก็เหมือนกับผู้หญิงคนอื่นๆที่เขาเคยนอนด้วย ดังนั้นเขาจึงไม่จำเป็นต้องแคร์เธอ ดวงตากลมสวยมองตามเจ้าของแผ่นหลังกว้างที่เดินออกไปด้วยความรู้สึกวูบหวิวในใจที่พอเสร็จจากเรื่องอย่างว่าแล้วเขาก็ไม่ได้ใส่ใจใยดีอะไรเธอเลย แต่ก็ช่างเถอะวันนี้ถือซะว่าเธอได้ทำให้เขาที่ชอบผู้ชายหันมาสนใจผู้หญิงได้ และอีกอย่างที่เขาบอกว่าถ้าทำหน้าที่บนเตียงเสร็จเขาก็จะให้เธอเป็นแฟนของเขา ตอนนี้เธอเป็นแฟนของเขาแล้วสินะ ร่างบอบบางลุกออกจากเตียงด้วยความยากลำบากเพราะรู้สึกปวดระบมกลางใจสาว เธอเดินเข้าห้องน้ำไปชำระล้างคราบเหนียวเหนอะหนะ เสร็จแล้วจึงออกมาสวมใส่เสื้อผ้าและทิ้งตัวนอนลงบนเตียง ก่อนจะหลับไปด้วยความอ่อนเพลียและปวดแสบตรงกึ่งกลางกายหนึ่งชั่วโมงต่อมาเมื่อรอจนถึงเวลาที่เขาได้กำหนดไว้ไคเรนก็จัดการดับไฟบุหรี่กับจานรอง จากนั้นเขาก็ออกจากห้องแล้วไปเคาะประตูห้องของเธอก๊อก! ก๊อก!แกร่ก!ไม่กี่วินาทีประตูก็ถูกเปิดออกมาจากเจ้าของร่างเล็กที่อยู่ในเสื้อยืดพอดีตัวกับกางเกงขาสั้นโชว์เรียวขาขาวเนียน ไคเรนแทรกตัวเข้าไปอย่างถือวิสาสะเหมือนกับว่าเป็นห้องของตัวเองเขาเปิดประตูเข้าห้องนอนทันทีจึงทำให้เขาได้กลิ่นหอมคุ้นเคยที่เขาได้สูดดมจากกลิ่นกายเธอทุกเช้าตอนที่เดินไปเข้าลิฟต์และอยู่ในลิฟต์ด้วยกัน"ณิชยังไม่อนุญาตให้พี่เข้ามาในห้องเลยนะคะ" หญิงสาวเดินตามคนตัวสูงเข้ามาในห้องนอนแล้วว่าออกไปเมื่อเขาไม่มีความเกรงใจเจ้าของห้องอย่างเธอบ้างเลย"ทำไมฉันจะต้องรอให้เธออนุญาตด้วย ก็ในเมื่อเธอก็รู้อยู่แล้วว่าวันนี้เราต้องทำอะไรกัน" เสียงทุ้มราบเรียบถามออกไปพร้อมแสดงสีหน้าอย่างคนได้เปรียบ"คุยเรื่องอื่นกันก่อนไม่ได้เหรอคะ ไม่ใช่ว่าพอเข้ามาแล้วจะทำแต่เรื่องนั้นอย่างเดียว""ฉันไม่ได้ต้องการจะคุยกับเธอ แต่ฉันต้องการเอาให้มันเสร็จๆก็เท่านั้น""เอาให้เสร็จๆงั้นเหรอ?" ประโยคนี้ฟังแล้วดูทะแม่งๆและรู้สึกไม่ดี ดังนั้นเธอจึงถามย้ำออกไป"คือ...ฉันต้องรี
วันต่อมาวันนี้ณิชตื่นเช้ากว่าปกติแล้วอาบน้ำแต่งตัวเพื่อที่จะออกไปทำงานในร้านคาเฟ่ที่ทำมาสองปีกว่าแล้ว ปกติร้านคาเฟ่เปิดเวลา 09.00 น. แต่ตอนนี้เพิ่งจะแปดโมงเช้าแต่เธอได้แต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้วเหตุที่เธอตื่นเร็วเพราะคุณป้าบอกว่าพี่ไคเรนจะออกไปทำงานช่วงแปดโมงเช้า ดังนั้นวันนี้เธอจึงรีบแต่งตัวเพื่อจะได้ออกไปจากคอนโดพร้อมกับเขาณิชเดินไปยังประตูแล้วส่องตาแมวดูจึงเห็นว่าร่างสูงเปิดประตูออกจากห้องมาพอดี เมื่อเป็นอย่างนั้นมือเรียวก็รีบเปิดประตูออกไปทันทีพร้อมกับเอ่ยทักทายและถามออกไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส"สวัสดีค่ะพี่ไคเรน พี่จะออกไปทำงานแล้วเหรอคะ""..." เขาไม่ตอบ จากนั้นจึงสาวเท้าเดินออกไปจากตรงนั้น ก่อนที่คนตัวเล็กจะสาวเท้าตามร่างสูงไปหวังจะได้ลงลิฟต์ไปกับเขาไคเรนเอื้อมไปกดปุ่มลิฟต์ ก่อนที่ไม่นานประตูลิฟต์จะเปิดออก จากนั้นทั้งสองก็ก้าวเข้าไปข้างใน ณิชขยับเข้าไปยืนใกล้เขาจนได้กลิ่นน้ำหอมจากตัวเขาอีกแล้ว เธอที่อยากจะชวนเขาคุยจึงเอ่ยถามออกไป ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเรื่องไร้สาระก็ตาม แต่เพื่อให้เธอได้สนิทกับเขาและเขาได้สนิทกับเธอ "พี่ไคเรนใช้น้ำหอมยี่ห้ออะไรเหรอคะ พอณิชได้เข้าใกล้พี่รู้สึกว
หนึ่งอาทิตย์ต่อมาตอนนี้ณิชได้ย้ายเข้ามาอยู่ในคอนโดที่รัญญาซื้อให้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว โดยห้องที่เธออยู่นั้นอยู่ตรงข้ามกับห้องของพี่ไคเรนพอดี ซึ่งมันเป็นเรื่องที่ดีเพราะเธอจะได้เห็นว่าเขาออกไปข้างนอกตอนไหนและกลับเข้าห้องมาตอนไหน เมื่อเป็นอย่างนั้นเธอจะได้หาโอกาสเข้าหาเขาง่ายขึ้นตั้งแต่ไหนแต่ไรมาเธอไม่เคยคิดจะเข้าหาผู้ชายมาก่อน แต่ถ้ากับพี่ไคเรนคนที่เธอชอบอยู่แล้วเธอยอมทำในสิ่งที่ตัวเองไม่เคยคิดจะทำตอนเย็นเมื่อรถสปอร์ตหรูของไคเรนแล่นเข้ามาจอดยังลานจอดรถของคอนโดขนาดใหญ่ จากนั้นเรียวขายาวก็ก้าวขาลงจากรถแล้วสาวเท้าเข้าไปในคอนโด ร่างสูงก้าวเข้ามายืนอยู่หน้าลิฟต์ ก่อนที่ท่อนแขนแกร่งจะเลื่อนไปกดปุ่มติ๊ง!ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออกเท้าหนาก็ก้าวเข้าไปข้างในพร้อมกับทำท่าจะกดปุ่มปิด แต่ทว่าอยู่ๆร่างเล็กของณิชก็รีบวิ่งเข้ามาด้วยท่าทีกระหืดกระหอบพร้อมกับเอ่ยออกไป"รอด้วยค่ะ" ทันใดนั้นแขนหนาของร่างสูงที่ยืนตระหง่านอยู่ข้างในจึงเลื่อนมากดลิฟต์ให้เปิดออกอีกครั้ง ก่อนที่ร่างเล็กจะก้าวขาเข้าไปยืนใกล้ๆเขา ทันทีที่เข้ามาข้างในเธอก็ได้กลิ่นน้ำหอมจากคนตัวสูงที่ยืนอยู่ข้างๆ เธอเผลอสูดดมกลิ่นน้ำหอมที่โชยเ
สองเดือนต่อมารัญญาที่รู้ว่าวันนี้เป็นวันหยุดงานของณิชนางจึงมาหาณิชที่บ้านเพื่อคลายเหงา รัญญารู้สึกสบายใจทุกครั้งที่ได้อยู่กับณิช"สวัสดีค่ะคุณป้า เชิญนั่งก่อนค่ะ" ว่าแล้วรัญญาก็นั่งลง จากนั้นณิชจึงหย่อนสะโพกนั่งลงข้างๆ ก่อนที่รัญญาจะเอ่ยกับหญิงสาวออกไป"อยู่บ้านป้ารู้สึกเหงาน่ะ ก็เลยคิดว่ามาหาหนูณิชดีกว่า""คุณป้ามาบ้านณิชได้ตลอดเลยนะคะ จะมาบ่อยแค่ไหนก็ได้ค่ะ""แต่ก่อนป้าไม่ได้เป็นคนขี้เหงาแบบนี้หรอกนะ แต่พอป้ารู้ว่าลูกชายของป้า..." รัญญาพูดละไว้แค่นั้นไม่อยากพูดต่อ เพราะมันจะยิ่งตอกย้ำความรู้สึกไม่ดีกับตัวเอง"ไม่ทราบว่าลูกชายของคุณป้าทำไมเหรอคะ""คือ...ลูกชายของป้าเขาชอบเพศเดียวกันน่ะ" เรื่องนี้รัญญาไม่เคยเล่าให้ใครฟังแม้แต่เพื่อนที่สนิท เพราะนางคิดว่าถ้าใครรู้กลัวจะอับอาย"อ๋อค่ะ" เธอพยักหน้ารับรู้และไม่ได้อะไรกับคนที่ชอบเพศเดียวกัน"ป้ามีลูกชายแค่คนเดียว แล้วทีนี้ยังจะมาชอบเพศเดียวกันอีก ป้ารับไม่ได้จริงๆ ป้าไม่คิดเลยว่าจะต้องมาเป็นกับลูกป้า และเรื่องนี้ป้าก็ไม่เคยบอกใครเลย แม้แต่สามีป้าก็ไม่บอก""ไม่เป็นไรนะคะคุณป้า" เธอพูดพร้อมกับเลื่อนมือไปบีบมือของรัญญาเพื่อให้กำลังใจ"หนูณิช
หนึ่งอาทิตย์ต่อมาด้วยความที่รัญญารู้สึกเซ็งๆไม่รู้ว่าจะไปที่ไหนและไม่รู้ว่าจะคุยกับใครดี วันนี้นางจึงมาคาเฟ่ที่ณิชทำงานอยู่อีกครั้ง เพราะหลังจากวันนั้นที่นางมากินกาแฟและขนม นางมีความรู้สึกว่าอยากมาอีก ไม่รู้ว่ามีอะไรดลใจให้นางอยากมาที่นี่อีกเมื่อรัญญาเข้ามาภายในร้านณิชที่ยืนอยู่ก็เข้าไปบริการรัญญาด้วยความกระตือรือร้นทันที"วันนี้คุณป้าจะทานอะไรดีคะ" เสียงหวานเอ่ยถามออกไปพร้อมกับยื่นเมนูให้ด้วยท่าทีอ่อนน้อม จนทำเอารัญญาที่ได้เห็นและได้ยินน้ำเสียงก็รู้สึกพึงพอใจและสบายใจที่ได้เห็นหญิงสาวหน้าตาสะสวย น่ารัก แถมยังมีความสุภาพอ่อนโยนอีกต่างหาก"วันนี้ป้าอยากกินข้าวน่ะ ป้าเอาข้าวปลาแซลม่อนย่างซีอิ๊วก็แล้วกัน แล้วก็น้ำเปล่านะหนู""ได้ค่ะคุณป้า รบกวนคุณป้ารออาหารสักครู่นะคะ" ก่อนที่รัญญาจะเอ่ยถามออกไปด้วยรอยยิ้มเป็นกันเอง"หนูชื่ออะไรจ้ะ""หนูชื่อณิชค่ะ""ชื่อหนูฟังดูแล้วน่ารักดี แถมคนก็สวยและน่ารักอีกต่างหาก" รัญญาเอ่ยปากชมออกไปด้วยความรู้สึกจริง เพราะหญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าทั้งสวยและน่ารักมาก"ขอบคุณค่ะคุณป้า งั้นหนูขอไปส่งออเดอร์ให้คุณป้าก่อนนะคะ" พูดจบ ร่างเล็กก็ก้าวออกไปจากตรงนั้นรัญญ
"ผู้หญิงห้าคนแล้วนะที่แม่นัดมาให้ลูกดูตัว แต่ละคนสวยและน่ารักกันทั้งนั้น ลูกไม่มีความรู้สึกว่าชอบหรืออะไรบ้างเลยเหรอไคเรน" เสียงของรัญญาบ่นกับลูกชายของตัวเองที่ไม่ว่าจะหาผู้หญิงมาให้ดูตัวสักกี่คน ลูกชายก็ไม่มีปฏิกิริยาอะไรตอบกลับมาบ้างเลย ซึ่งผู้หญิงคนที่ห้าก็เพิ่งนัดดูตัวกันเมื่อตอนเที่ยงที่ร้านอาหาร"..." เขานิ่งพลางถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยหน่ายเล็กน้อยเมื่อคนเป็นแม่ยังไม่ล้มเลิกความพยายามที่จะหาผู้หญิงมาให้เขาดูตัวอยู่ตลอด"ผู้หญิงแต่ละคนที่แม่หามาให้ล้วนแล้วแต่มาจากตระกูลผู้ดีกันทั้งนั้น ที่สำคัญแต่ละคนก็ประพฤติตัวดีกันทุกคน ลูกไม่มีความรู้สึกชอบบ้างเลยเหรอ" ผู้หญิงแต่ละคนที่นางหามาให้ลูกชายดูตัวก็ล้วนแล้วแต่มีพื้นฐานครอบครัวที่ดีกันทั้งนั้น และรู้ด้วยว่าหญิงสาวทุกคนที่พามาแนะนำให้คนเป็นลูกได้รู้จักก็ประพฤติตัวดีกันทุกคน ไม่มีคนไหนที่มีประวัติทำตัวออกนอกลู่นอกทางกันสักคน"..." เขาก็ยังนิ่งไม่โต้ตอบกลับไป พลางคิดในใจว่าผู้หญิงที่เขามีความรู้สึกชอบหรือว่ารักก็มีแต่เค้กคนเดียวเท่านั้น เขายังหวังอยู่ในใจว่าเค้กจะต้องกลับมาหาเขาแน่นอน อย่างที่เธอบอกมาในข้อความว่าอีกไม่นานเกินรอเธอจ







