เมื่อหวังอันได้รับรู้เรื่องราวทั้งหมด เขาจึงกลับมาช่วยเหอเหยาดูแลกิจการโรงเตี๊ยมอีกครั้ง อีกทั้งยังนำเรื่องที่ตนทราบไปบอกกล่าวแก่ผู้เป็นมารดา เมื่อชุยหยูได้ฟังสิ่งที่เหอเหยาเก็บงำไว้มาโดยตลอด นางก็เข้าใจทุกอย่างในทันที และยิ่งรู้สึกเอ็นดูสะใภ้ผู้นี้มากกว่าเดิมความกังวลที่เหอเหยาแบกรับไว้ทุกคืนวัน เมื่อได้ระบายออกไปแล้ว ใจของนางก็เบาสบายขึ้น ไม่นานก็กลับมาสนใจการจัดการร้านดังเดิม เพียงแต่สภาพร่างกายที่เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน ทำให้นางไม่อาจทำงานได้คล่องแคล่วเหมือนก่อนเหอเหยามักมีอาการเวียนหัวอยู่บ่อยครั้ง อีกทั้งยังรู้สึกอยากอยู่ใกล้หวังอันเป็นพิเศษ ไม่อยากให้เขาไปไหนไกล แม้ยามนอนก็ต้องซบอยู่ในอ้อมแขนของเขา จึงจะหลับลงได้อย่างสงบ“พี่กอดเจ้าเช่นนี้ ดีหรือไม่”หวังอันขยับตัวเล็กน้อย ให้เหอเหยาได้นอนทับแขนของตน เพื่อให้นางซบอิงได้ถนัดยิ่งขึ้น“ดีแล้วเจ้าค่ะ ข้าชอบแบบนี้มาก”เหอเหยาพูดเสียงอู้อี้ จมูกสูดดมกลิ่นอายจากซอกคอของสามีอย่างสุขสบายผิดกับหวังอันซึ่งกำลังเผชิญความลำบากใจอยู่ไม่น้อย ริมฝีปากอ่อนนุ่มที่ถูไถเบา ๆ ทำให้เกิดความรู้สึกวาบหวิวเกินควบคุม“ท่านพี่เป็นอะไรหรือ ข้าตัวหนักเกิ
최신 업데이트 : 2026-03-17
