Todos los capítulos de Future Detective ปฐมบทแห่งอุดรดารา: Capítulo 11 - Capítulo 20

นภัทรขานรับพลางเดินออกจากห้องไป สายตาเหลือบมองไปยังผู้ถูกตรวจคะแนนวันนี้อีกสี่คน แม้ไม่รู้ว่าจะมีใครผ่านบททดสอบนั่นบ้าง แต่ขอให้โชคดีแล้วกัน            “ฉันจะบอกเฉพาะคนสอบผ่านเท่านั้น คนสอบไม่ผ่านเดี๋ยวให้คนส่งกลับบ้าน”            “ชัชวิน ชินภัทร จินเจต นอกนั้นไม่มีชื่อใครกลับบ้านได้เลย เจอกันอีกสองปีข้างหน้า นายกลับไปช่วยงานของพ่อที่บ้านแล้วกัน”            นนท์ภัทรบอกเสียงเรียบ ไม่มีแววล้อเล่นเหมือนตอนคุยกับน้องชายแต่อย่างใด การทดสอบพวกนี้ไม่ได้มีไว้แกล้งใคร แต่ถ้ามาทำงานในช่วงเวลาที่ไม่พร้อม            “ครับ คุณชายใหญ่”            “ขอบคุณสำหรับที่ผ่านมาครับ”          

“เพื่อนผมลากมาที่นี่ครับ ความจริงผมเองก็เพิ่งรู้ว่ามีสถานที่แบบนี้อยู่ ขอโทษด้วยถ้ามารบกวนครับ” ชินภัทรตอบด้วยท่าทางสุภาพ            เพราะตั้งแต่แรกเขารู้สึกว่าคำพูดของพ่อบ้านส่วนตัวเจาะจงมายังตนเอง มากกว่าเพื่อนสนิทอย่างจินเจต เลยคิดว่าต้องเป็นคนตอบคำถามนี้เอง            “ผมรู้สึกแปลกใจไม่น้อยเลยล่ะครับ ไม่น่าเชื่อว่าลูกคุณหนูอย่างคุณ จะเดินทางมายังสถานที่เต็มไปด้วยฝุ่นและเหงื่อแบบนี้ จะไม่ให้ผมรู้สึกสงสัยได้ยังไงกัน” มีนพูดพลางประเมินท่าทีของอีกฝ่ายไปด้วย            “ผมเป็นคนพาชินมาที่นี่เองครับ คุณพ่อบ้าน พอดีอยากเตือนสติของเพื่อนครับ ว่าอะไรควรไม่ควร”            จินเจตเพิ่งเคยเจอแรงกดดันจากพ่อบ้านตระกูลใหญ่เป็นครั้งแรก เพราะปกติพ่อบ้านจะค่อนข้างสุภาพ เรียบร้อย รักษากิริยามารยาทมากกว่าแผ่รังสีกดดั

“ฉันคิดว่าตลอดระยะเวลาสิบเก้าปีที่ออกมาจากท้องแม่เนี่ย ไม่เคยมีสักวินาทีเลยจะทำสิ่งนั้น นอกจากหน้าตาที่พ่อแม่ให้มาอย่างดี ฉันดูปกติตรงไหนเหรอ” นนท์ภัทรพูดพลางยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจกับคำพูดเหล่านั้น            “ถ้าท่านนนท์ภัทรทำตัวปกติ ผมว่าน่ากลัวมากกว่าเดิมอีกนะครับ คุณพ่อบ้าน” เบียร์บอกมีนด้วยสีหน้าขวัญผวาแทน เพราะตนเองเป็นเลขาส่วนตัวให้มาตั้งแต่เริ่มฝึกงาน            ตั้งแต่คุณชายใหญ่อายุสิบห้าก็เริ่มเข้ารับการฝึกงานทันที แถมยังไม่บ่นหรืออิดออดเหมือนเด็กทั่วไปเลยสักนิด ซึ่งนั่นทำให้ทุกคนทึ่งในสมาธิมากกว่าเดิม            “ชัชวิน ตอนนี้นายรับฟังคำสั่งจากฉันอย่างเดียวก็พอ” นนท์ภัทรพูดด้วยสีหน้าจริงจังแทนการล้อเลียนเมื่อสักครู่ ทักษะการเปลี่ยนสีหน้าภายในเสี้ยววินาทีช่างรวดเร็ว จนทำให้เหล่าผู้ติดตามถึงกับสงสัยว่านั่นมันความสามารถอะไร    &

คำพูดของนภัทรทำให้หัวหน้าตระกูลทักษิณาภาคคาดเดาต่อว่าทั้งหมดเกิดอะไรขึ้น เพราะไม่เคยใช้ชีวิตอยู่บนความเป็นความตายมาก่อน เลยตกใจทั้งร่างกายและจิตใจ            พวกเขาสะเพร่าเกินไปกับเรื่องนี้ ทำให้เรื่องราวบานปลายมาถึงจุดนี้ เหมือนไม่ยุติธรรมกับลูกสาวและลูกชายคนเล็กเลยแม้แต่น้อย            แต่พวกเขาตั้งใจส่งเด็กอายุสิบเจ็ดมาเท่านั้น เด็กคนอื่นไม่ได้ตั้งใจพามาสักหน่อย คำสั่งของท่านนท์ภัทรต่างหากเลยทำให้เกิดเหตุการ์ณ์แบบนี้ขึ้น            “มองหน้าฉันทำไม มีอะไรก็พูดออกมาเลย”            “อย่ามาทำเป็นคิดในใจให้เห็นได้ป่ะ ก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าฉันเดาความคิดโง่เง่าเบาปัญญาของพวกแกได้อยู่แล้ว”            “มีอะไรจะพูดก็รีบพูดสิ ปากอมอะไรไว้หรือไง”

“ขอบพระคุณสำหรับคำชมครับ” ทั้งสองตอบรับออกมาพร้อมกันหลังจากช่วยกันจัดแจงให้เจ้านายตนเองนอนหลับสบาย            “มีน ตบรางวัลให้สองคนนี้ด้วยเงินจำนวนสามล้านบาท ให้เป็นทองคำแท่งซะ”            “รับทราบครับ คุณชายใหญ่”            “เบียร์ ช่วงนี้งดรับแขกเข้าคฤหาสน์จนกว่าน้องชายของฉันจะหายดีซะ ใครฝ่าฝืนสามารถกำจัดได้ทันทีไม่ต้องลังเล ตราบใดที่ยังอยู่ในประตูคฤหาสน์ ถือว่าฝ่าฝืนอำนาจของเจ้าบ้าน”            “รับทราบครับ คุณชายใหญ่”            ชัชวินเริ่มเล่าเรื่องราวหลังจากน้องชายคนเล็กสลบไปให้กับเจ้าตัวและพี่สาวคนโตฟังแทน ทั้งสองต่างพากันตาโตทั้งคู่เพราะไม่คิดว่าเรื่องราวจะจบลงไปแบบนั้น