บททั้งหมดของ Dumped by her Husband, She Married his Uncle: บทที่ 321 - บทที่ 330

Mabilis na kumilos si Constancia at itinulak si Barbara para makaiwas. Agad namang lumapit si Debbie para saluhin siya. The whole veranda went into chaos subalit halos wala ng marinig si Barbara. Kusang nanlalabo ang kanyang mga mata pati na ang kanyang pandinig. Nang makita ni Celine na natumba si Barbara ay mabilis siyang sumugod sa babae. Mabilis naman ang naging kilos ni Debbie at iniharang ang sarili sa walang malay na asawa ng kanyang boss.Mabuti nalang at mabilis na rumesponde ang mga bodyguards at agad na nahila si Celine palayo sa kanila. Lumapit si Constancia kay Barbara na ngayon ay wala ng malay. Gumapang ang pag-aalala sa kanyang sistema nang makitang masyadong maputla ang mukha ng babae."Let's bring her to the hospital, Debbie..."Tumango si Debbie at sandaling iniwan si Lady Barbara kay Madam Constancia at tinawag ang driver. Patuloy naman sa pagsisigaw si Celine at pilit kumakawala sa pagkakahawak ng mga bodyguards para muling masugod si Barbara. Subalit dahil mas m

Ilang sandaling nanatiling tahimik si Constancia habang umiiyak. Kahit na nasa maayos na kalagayan na si Barbara, hindi parin mawaglit sa isip niya ang kanyang nagawa. She endangered their first ever grandchild in the bloodline tapos wala naman palang kasalanan ang nanay ng magiging apo niya."Umuwi ka na muna, Mom. Dad will be worried if he finds out what happened," pukaw ni Nate sa kanyang lumilipad na diwa.Dahan-dahan siyang nag-angat ng tingin sa kanyang anak na ngayon ay malamig parin ang ekspresyon. "I'm sorry, son... Hindi ko alam... Hindi ko sinadya... If I have known... If I have known I won't bring Celine into your home."Hindi na mabilang ni Nate kung ilang buntong hininga na ang kanyang pinakawalan simula ng dumating siya sa ospital. And though, Barbara and the baby is safe and his mother didn't mean for this to happen, it doesn't change the fact that his mother invited a threat inside his house that could do worse."Let's just talk some other time... Hindi muna ngayon,"

Ilang beses na napalunok si Esmeralda. Ramdam niyang pinagpapawisan siya ng malagkit sa kanyang mga narinig. Hindi pwedeng makulong si Celine, kundi masasayang ang ilang taon niyang plano!"But Mr.Samaniego—""As legal counsel, my duty is to carry out my client's instructions—not to change them. If Mr. Stavros wishes to consider a settlement, he will inform us personally. But as I have said, no settlement has been authorized."Natameme si Esmeralda. Sa pagkakataong iyon ay parang nawalan na siya ng salitang pwedeng sabihin para lang makumbinsi ang attorney ni Barbara. Hindi namana siya pinansin ng lalaki at ibinaling ang tingin sa desk officer na naghihintay sa reklamo nito. Dahan-dahan siyang napalingon kay Celine na ngayon ay nakaupo sa malamig na semento ng detention cell habang nakahawak ang magkabilang kamay sa rehas ng selda.Agad niyang iniiwas ang kanyang tingin at muling ibinaling ang atensyon sa attorney. Akmang lalapit siya sa lalaki para muli itong kausapin subalit mabili

Mula sa opisina, agad na nagtungo sa kanilang silid si Nazaire matapos siyang tawagan ng mayordoma sa mansion na umiiyak na umuwi si Constancia. Pagdating niya sa loob, naabutan pa niya itong nagpupunas ng mga luha."What's wrong?" Nag-aalala niyang tanong at agad na dinaluhan ang babae.Ilang beses na napasinghot-singhot si Constancia bago nagsalita. "I made a terrible mistake," humihikbi na sagot ni Constancia.Nangunot ang noo ni Nazaire habang nakatitig sa asawa. "Can you tell me what exactly happened?" Masuyo nitong tanong.Huminga ng malalim si Constancia para kahit papaano ay pagaanin ang kanyang loob bago niya isinalaysay sa asawa ang lahat ng nangyari. They used to be honest to each other kaya naman wala siyang nakaligtaang detalye habang ikinukwento sa kanyang asawa ang lahat ng pangyayari."I almost put our grandchild in danger, Nazaire. I made a terrible mistake. Our son is mad at me. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko para maging maayos ang lahat."Marahan na ikinulong

Dahan-dahan na iminulat ni Barbara ang kanyang mga mata kung saan bumungad sa kanya ang puting kisame at maliwanag na ilaw sa itaas. Ilang sandali pa siyang nanatiling nakahiga habang inaalala ang nangyari. Maya-maya pa'y marahas siyang napabalikwas ng bangon at napatingin sa kanyang tiyan.She passed out!Her baby!Is her baby safe?Malakas ang kabog ng kanyang dibdib nang bumukas ang pintuan ng kanyang silid at bumungad sa kanya ang isang pamilyar na mukha-si Nate. Nang makita nitong gising na siya ay mabilis na lumapit sa gawi niya ang lalaki. "Hey... You're awake," nakangiti nitong sambit.Napakurap-kurap siya ng kung saan kusang nahulog ang namumuong luha sa kanyang mga mata. "My baby. What happened to my baby? Ayos lang ba siya?" Sunod-sunod at natataranta niyang tanong.Nate cupped both of her cheeks using his big warm hands. "The baby is okay. You are both okay," masuyo nitong bigkas.Agad siyang sumubsob sa dibdib ng lalaki at doon umiyak sa tuwa. "I'm glad the baby is fine.