All Chapters of เด็กเลี้ยงของอาหมอ: Chapter 11 - Chapter 20

พีรชามองเด็กสาวที่นั่งอยู่ข้างกายในวันนี้ เธอไม่ใช่เด็กหญิงตัวน้อยที่นอนร้องไห้อีกต่อไปแล้ว แต่เป็นหญิงสาวสะพรั่งที่เริ่มมีความคิดและความรู้สึกบางอย่างที่เขาเองก็ไม่กล้าจะคาดเดา“แต่มายด์ไม่นอนค้างที่บ้านคุณย่านะคะ” มาริสารีบแย้งขึ้นมาทันควัน แววตาที่เคยสดใสกลับสลดลงเมื่อนึกถึงคฤหาสน์หลังโตที่เต็มไปด้วยความทรงจำอันโหดร้ายภาพในอดีตยังคงตามมาหลอกหลอนเธอไม่จางหาย ภาพคุณย่ามารศรีที่กำลังกวาดข้าวของของผู้เป็นแม่ลงจากโต๊ะและโยนรูปถ่ายใบสำคัญลงกองไฟด้วยสีหน้าเกลียดชัง คืนนั้นเด็กหญิงวัยสี่ขวบพยายามรักษาเศษรูปถ่ายที่เหลือเพียงครึ่งเดียวเอาไว้ใต้หมอนแต่ก็ถูกคุณย่ากระชากไปเผาซ้ำต่อหน้าต่อตาจนเธอหัวใจสลาย มีเพียงอ้อมกอดของอาพีร์เท่านั้นที่ช่วยเยียวยาเธอไว้ในคืนที่มืดมิดที่สุด พร้อมกับคำสัญญาว่าเขายังมีรูปแม่ของเธอเก็บซ่อนไว้ให้อีกหลายใบ“แต่ว่าคืนนี้อาต้องค้างที่บ้านคุณย่านะครับ” พีรชาบอกเสียงนุ่มแต่แฝงด้วยความลำบากใจ“อาต้องเข้าไปตรวจอาการคุณย่า ช่วงนี้โรคหัวใจท่านชักจะกำเริบบ่อยๆ”“ว้า... ไม่สนุกเลยค่ะ แค่คืนเดียวจริงๆ นะคะอาพีร์” เธอทำหน้ามุ่ยพลางช้อนสายตาอ้อนวอน“คืนเดียวครับ พอคืนวันเสาร์

บานประตูห้องนอนของทั้งสองห้องถูกเปิดออกพร้อมกันราวกับนัดหมาย มาริสาก้าวออกมาในชุดนอนผ้าซาตินลายการ์ตูนดูน่ารักแต่แฝงความเซ็กซี่เอาไว้อย่างน่าหวาดเสียว เนื้อผ้าที่บางเบาและลื่นละมุนนั้นแนบสนิทไปกับส่วนเว้าส่วนโค้งของเด็กสาวที่กำลังเติบโตเป็นสาวสะพรั่ง กางเกงขาสั้นเพียงคืบเผยให้เห็นเรียวขาขาวเนียนและต้นขาขาวอวบที่กระทบแสงไฟสลัวในโถงทางเดินทำให้เด็กสาวดูน่าดึงดูดพีรชาอยู่ในชุดลำลองสบายๆ เป็นกางเกงนอนผ้ายืดสีน้ำเงินเข้มกับเสื้อยืดคอกลมตัวบางที่ไม่อาจซ่อนมัดกล้ามและซิคแพคสวย ๆ ของคุณหมอหนุ่มเอาไว้ได้ผู้เป็นอาชะงักสายตาลงเล็กน้อย หัวใจของคุณหมอผู้สุขุมกระตุกวูบเมื่อสังเกตเห็นว่าภายใต้เนื้อผ้าบางเบาของหลานสาวนั้นดูหมิ่นเหม่จนเกินไป รอยนูนเด่นชัดที่ยอดอกสล้างทำให้เขาต้องรีบเบือนหน้าหนีและเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงที่พยายามข่มความประหม่า“น้องมายด์... ทำไมไม่ใส่บราให้เรียบร้อยล่ะครับ”“ก็มายด์ไม่ชอบนี่คะอาพีร์ อยู่โรงเรียนประจำมันเป็นหอหญิงล้วน เวลานอนมายด์ไม่เคยใส่เลย มันอึดอัดจะตายไปค่ะ” มาริสาอธิบายอย่างหน้าซื่อตาใส พร้อม ๆ เดินนวยนาดเข้ามาในห้องนอนของเขาอย่างถือวิสาสะแต่มันกลับดูเย้ายวนอย่างบ

สถานบันเทิงสุดหรูใจกลางกรุงอบอวลไปด้วยแสงสปอตไลต์ที่สาดส่องวูบวาบ แข่งกับจังหวะดนตรีเร้าอารมณ์ดั่งชีพจรที่เต้นรัวไม่เป็นจังหวะ ท่ามกลางฝูงชนที่โยกย้ายส่ายสะโพกไปตามท่วงทำนอง ร่างสูงสง่าในชุดเชิ้ตแบรนด์เนมที่ปลดกระดุมเม็ดบนออกอย่างจงใจ เขาดูโดดเด่นจนกลายเป็นจุดนำสายตาเพียงหนึ่งเดียวอาทิตย์นี้หลานสาวคนโปรดไปทัศนศึกษาต่างจังหวัด ความเงียบเหงาในคอนโดกว้างทำให้คุณหมอหนุ่มมาดเนี้ยบวัยสามสิบสองตัดสินใจเยื้องกรายเข้าสู่โลกกลางคืนเพื่อหาเครื่องดื่มรสแรงมาย้อมใจ รอยยิ้มกรุ้มกริ่มที่ประดับบนใบหน้าคมเข้มนั้นมีอานุภาพทำลายล้างหัวใจสาวๆ ไม่ว่าจะเป็นดารา นางแบบ หรือพริตตี้ ต่างก็พร้อมจะถวายตัวเพียงแค่เขาขยิบตาเรียกทว่าสำหรับพีรชา... ทุกอย่างคือเกมที่ไร้ข้อผูกมัด เขาชัดเจนในความสัมพันธ์แบบชั่วคราวและถือคติว่า น้ำแตกแล้วแยกทาง มันคือกฎเหล็กที่เขาใช้ปกป้องหัวใจและความเป็นส่วนตัวมาตลอด ทุกอย่างเริ่มต้นด้วยไฟสวาทและจบลงบนเตียงที่เร่าร้อนก่อนจะแยกย้ายกันไป“เขาไม่ได้หล่ออย่างเดียวนะแก... เรื่องบนเตียงนี่โคตรเด็ดเลยล่ะ” เสียงกระซิบกระซาบจากมุมมืดดังขึ้น เมื่อสองสาวเพื่อนซี้จ้องมองเหยื่อรายใหญ่ที่นั่งจิบว

“สองสาว ถึงเวลากลับแล้วนะครับ” น้ำเสียงทุ้มของพีรชาเอ่ยขึ้นด้วยความเด็ดขาดตามสไตล์เสือหนุ่มที่ไม่เคยยอมให้ใครล้ำเส้นความเป็นส่วนตัว เขารีบตัดบทเพราะไม่อยากอยู่ตรงกลางห้ามทัพหากสองสาวเริ่มเปิดศึกชิงดีชิงเด่นกันจริงจังกว่านี้“ว้า... เสียดายจังค่ะ แก้มขอนอนต่อจนถึงเช้าไม่ได้เหรอคะคุณหมอ” กวีนตรารีบออเซาะ พลางใช้มือลูบไล้แผงอกแกร่งหวังจะให้เขาใจอ่อน“อย่าเลยครับคุณแก้ม เพราะอีกไม่ถึงชั่วโมง ผมต้องไปรับหลานสาวแล้ว”“ที่ไหนคะ เช้ามืดขนาดนี้เลยเหรอ” ชุติมนขมวดคิ้วถามพลางจ้องมองใบหน้าคมเข้มที่คุณหมอหนุ่มเริ่มกลับมาสุขุมอีกครั้ง“ที่โรงเรียนครับ พอดีหลานสาวผมจะกลับจากการไปทัศนศึกษา ผมสัญญาว่าจะไปรอรับเธอ” พีรชาตอบพลางลุกขึ้นจากเตียง อวดรูปร่างสมส่วนที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม “ตอนนี้เหลือเวลาอีกไม่มาก เดี๋ยวผมขอตัวอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าสักครู่”“ชุขออาบน้ำด้วยได้ไหมคะ... รู้สึกเหนียวตัวจังเลย” ชุติมนรีบเสนอตัว แววตาซุกซนนั้นบ่งบอกว่าเธอไม่ได้อยากแค่ล้างตัวธรรมดา“แก้มก็อยากอาบเหมือนกันค่ะคุณหมอ... อาบหลายคนก็น่าจะสนุกดีนะคะ” กวีนตราไม่ยอมน้อยหน้า หล่อนรีบก้าวลงจากเตียงด้วยร่างเปลือยเปล่าเข้าขนาบข้า

พีรชาประคองใบหน้าสวยของหลานสาวไว้ด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย เขาโน้มลงไปจุมพิตที่หน้าผากมนและริมฝีปากเธออีกครั้งเบาๆ ก่อนจะเอ่ยเสียงเศร้า “น้องมายด์... อาขอโทษนะครับที่เผลอทำกับน้องมายด์ในคืนนั้น”“มายด์ก็ผิดค่ะ... มายด์มันใจแตก มายด์เป็นเด็กไม่ดีใช่ไหมคะอาพีร์” หยดน้ำตาเริ่มคลอหน่วยตาคู่สวย“อย่าโทษตัวเองเลยครับคนเก่ง น้องมายด์โตเป็นสาวแล้ว ย่อมมีความรู้สึกมีความต้องการ แต่อาต่างหาก... ที่เป็นผู้ใหญ่แต่กลับไม่รู้จักยับยั้งชั่งใจ”“มายด์แค่ทนไม่ได้... มายด์ไม่อยากให้อาพีร์ไปมีอะไรกับคนอื่น”“ทำไมล่ะครับ” พีรชาถามหยั่งเชิง“มายด์ไม่รู้... มายด์แค่รู้สึกไม่โอเค มายด์ไม่อยากเห็นใครมาอยู่บนเตียงเดียวกับคุณอา”“น้องมายด์ครับ... อาไม่ว่าอะไรเลยนะ ถ้าน้องมายด์อยากจะไปลองมีแฟน หรือคบใครอาพร้อมจะเข้าใจ”“มายด์จะไม่แต่งงาน และจะไม่มีแฟนเด็ดขาด ถ้าแฟนคนนั้นไม่ใช่อาพีร์!” เธอสวนกลับทันควัน“ทำไมล่ะครับ ไม่ลองเปิดโอกาสให้ตัวเองบ้างล่ะ”“มายด์รักอาพีร์นะคะ รักมาตั้งนานแล้ว”“น้องมายด์!!!” พีรชาอุทานชื่อหลานสาวออกมาด้วยความตกใจและคาดไม่ถึง“มายด์ขอโทษ... แต่มายด์ทนไม่ได้จริงๆ ที่จะให้อาพีร์เป็นของ