Tous les chapitres de : Chapitre 101 - Chapitre 110

ฟู่อินเหยาลืมตาขึ้นแล้วรู้สึกเวียนหัวชอบกล แต่เมื่อปรับสายตาแล้วก็เห็นเป็นท่านแม่ที่นั่งอยู่ สติของนางเลือนหายไปคล้ายไม่รับรู้จนพยายามนึกว่าเกิดอะไรขึ้นก็นึกไม่ออก แต่มองไปรอบ ๆ เห็นสีหน้าบิดาถมึงทึง เห็นมู่ฮองเฮาส่งยิ้มอบอุ่นมาให้ นางก็รู้สึกว่าหายนะมาเยือนลาง ๆ แล้วกระมัง แต่แล้วนางตัดสิน

เวลาผ่านไปครึ่งวันแล้ว ด้านนอกยังหารือเรื่องการแต่งงานของลูก ๆ ยังไม่จบเพราะตัวแปรอีกคนที่เหลือไม่มีคู่ดังนั้นย่อมลำบากใจ เมื่อหันหน้าไปหาสองบุรุษก็ไม่มีใครเสียสละ แม้อยากได้ลูกสะใภ้เป็นอินเหยาลูกชายคนรองก็ไม่ยินยอมแต่ง ทั้งฮองเฮาแคว้นหลิน ฮูหยินเหลียง และสามีภรรยาตระกูลฟู่ต่างคิดไม่ตก จนเมื่อหลิงหย

ในเรือนพักรับรองในจวนรุ่ยอ๋อง บัดนี้มีสามสตรีที่นั่งเย็บปักถักร้อย ทั้งนั่งจิบน้ำชากินขนมกันอย่างมีความสุข คุณหนูห้าแห่งตระกูลฮันได้ปรับความเข้าใจกับอินเหยา จนไม่คิดติดใจเอาความกันแล้ว เพราะทุกอย่างที่เกิดขึ้นอินเหยามิใช่ต้นเหตุ แต่ทว่ามันขัดขวางเวลาที่รุ่ยอ๋องอยากใช้ร่วมกับฮันซู่ลี่ต่างหาก

“คารวะท่านพ่อตา ท่านแม่ยาย” คำพูดแรกที่พบหน้ากันก็ระคายหูทีเดียว และนางรีบไปยืนข้างบิดาทันที “ท่านพ่อจัดการเลยเจ้าค่ะ” อินเหยายืนข้างบิดาสุดใจ นางไม่อยากพบหน้าเขา เอาเรื่องน่าอายของนางไปพูดไม่พอ ยังเอาทุกคนมาบังคับขู่เข็ญให้นางแต่งกับเขาอีก นางไม่มีวันยอม หึ! อินจ

ฟู่อินเหยาก้มลงมองตัวเองพบว่าเสื้อผ้ายังไม่โดนถอดออกไปก็เบาใจ นางจึงลุกขึ้นแล้วก็จะเดินออกจากห้ององค์รัชทายาทแคว้นฉิน เพราะไม่อยากตกลงอะไรกับเขาทั้งนั้น ยิ่งอยู่ใกล้นางชักเริ่มไม่ไว้ใจตัวเอง เพราะเหมือนใจเต้นตุบตับ รู้สึกเจ็บแปลบ ๆ ชอบกล ไอ้อาการแบบนี้ไม่เคยเป็นกับผู้ชายที่ไหนมาก่อน กระทั่ง