All Chapters of เกิดใหม่ทั้งที ไม่เอาแล้วสามีคนเดิม: Chapter 41 - Chapter 50

55 Chapters

ความพิโรธของมู่หรงฮ่องเต้

ร่างสูงสะบัดชายเสื้อคลุมออก ดวงตาคมกริบเปล่งประกายราวกับสัตว์นักล่าในยามราตรี คราบองค์ชายรัชทายาทถูกสลัดทิ้ง เหลือเพียง เทพสงครามผู้เคยทำให้ศัตรูนับพันหมื่นต้องคุกเข่าด้วยความหวาดกลัวบัดนั้นเอง เสียงตูม! ดังสนั่น เมื่อทวนเหล็กดำถูกซัดลงบนพื้นหินจนเกิดรอยแตกเป็นทางยาว“เอาคนของเปิ่นไท่จื่อมาฆ่าเปิ่นไท่จื่องั้นหรือ...เกรงว่าบนเกาะจะมีหนอนบ่อนไส้เสียแล้ว” น้ำเสียงเยือกเย็นแฝงด้วยอำนาจดังขึ้น ทำมือสังหารหลายคนถึงกับชะงักงันเพราะพวกมันไม่รู้เลยว่า ชายหนุ่มตรงหน้าหาใช่เพียงองค์ชายรัชทายาทผู้สูงศักดิ์ แต่คือราชาแห่งเงามืด ผู้ปกครองเกาะเล็กๆ กลางทะเล ที่ถูกเรียกว่าแคว้นเจา“สืออี” ร่างสูงเอ่ยเรียกเสียงเรียบ ร่างหนึ่งในชุดดำปรากฏขึ้นจากเงามืด พร้อมคุกเข่าลงเบื้องหน้า“พ่ะย่ะค่ะ”“กลับไปต้องรับโทษโบยหนึ่งร้อย เพราะไม่ดูแลให้ดี ปล่อยให้มีหนอนแมลงแทรกซึมบนเกาะของเปิ่นไท่จื่อ”“น้อมรับคำสั่งพ่ะย่ะค่ะ” องครักษ์ที่เหลืออยู่ถูกทำให้สลบในพริบตา ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยองครักษ์เงาชุดใหม่ที่โผล่มาจากความมืดราวกับวิญาณอาฆาต“เหลือไว้สองคนพอ” สืออีสั่งเสียงเย็น“แขนขานี่ยังต้องเก็บไว้หรือไม่” องครักษ์เงาอีกค
last updateLast Updated : 2026-03-22
Read more

เข้าถ้ำเสือ

เนี่ยฮองเฮาเสด็จออกนอกวังเพื่อดูอาการของบุตรชายคนเล็ก ทว่าเมื่อก้าวเข้าสู่ตำหนักรัชทายาท กลับพบภาพที่ทำให้พระนางถึงกับต้องชะงักงันบนเตียงไม้จันทน์หอมกลางห้อง มีสตรีงามผู้หนึ่งกำลังหลับใหลอยู่ในอ้อมแขนของบุตรชาย มู่หรงฉางชิงเหลือบมองพระมารดาเล็กน้อย ก่อนยกนิ้วขึ้นแตะริมฝีปาก ส่งสัญญาณให้นางอย่าส่งเสียงใดๆ ออกมาดวงตาคมกริบของเนี่ยฮองเฮาไหววูบ ก่อนจะโบกพระหัตถ์ให้ข้ารับใช้ทั้งหมดออกไป เหลือเพียงความเงียบสงัดภายในห้อง พระนางทรงนั่งลงบนเก้าอี้ห่างออกไปเล็กน้อย สายพระเนตรจับจ้องบุตรชายอย่างไม่วางตา“นางมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร” มู่หรงฉางชิงยิ้มบาง“ให้คนไปพามาเมื่อคืนพ่ะย่ะค่ะ เจ็บหนักจนทนไม่ไหว ต้องมีคนคอยดูแล” ท่าทางนั้นไม่เหมือนคนที่ได้รับบาดเจ็บแม้เพียงนิด“ตั้งแต่เมื่อใดที่เทพสงครามแห่งเป่ยหมิง ต้องการสตรีนางหนึ่งเพื่อคอยดูแล” น้ำเสียงอ่อนใจเอ่ยกับบุตรชายคนเล็ก ร่างสูงยักไหล่“ก็ตอนนี้แหละพ่ะย่ะค่ะ หากไม่มีนางคอยดูแล คงต้องสิ้นชีพเพราะความคิดถึง” คำพูดนั้นทำให้เนี่ยฮองเฮาต้องสูดลมหายใจเข้าพยายามข่มอารมณ์“พ่อแม่นางรู้หรือไม่”“ให้คนไปบอกแล้วพ่ะย่ะค่ะ เพราะอาการสาหัส ต้องมีคนมาดูใจ ทางน
last updateLast Updated : 2026-03-26
Read more

วางยา

“เหตุใดนางถึงได้ทุกสิ่งที่ข้าปรารถนา ทั้งที่ข้าเหนือกว่านางทุกด้าน!” เสียงกรีดร้องของหลินเสวี่ยถง ยังคงก้องอยู่ในใจของข้ารับใช้เพราะความริษยา นางจึงวางแผนจะทำลายชื่อเสียงอีกฝ่ายในวันแต่งงานของตนเองเวลาผ่านไปไม่นาน สาวใช้ของหลินเสวี่ยถง ได้ถือกาสุราตรงมายังโต๊ะที่เซี่ยหรงเหยาและว่านหนิงอวิ๋นนั่งอยู่“โอ๊ะ! ขออภัยเจ้าค่ะ บ่าวมิได้ตั้งใจ!” นางร้องเสียงหลงก่อนจะล้มลง ทำให้สุราหกรดเปรอะทั่วชุดของเซี่ยหรงเหยา สายตาของแขกในงาน ต่างหันมามองพวกเขาเป็นตาเดียว“บ่าวขออภัยจริงๆ เจ้าค่ะคุณหนู บ่าวมิได้ตั้งใจ” สาวใช้นางนั้นมีท่าทีลนลานจนดูน่าสงสาร“เจ้าทำงานของเจ้าอย่างไร! ดูสิ ชุดคุณหนูของข้าเปรอะเปื้อนหมดแล้ว ซุ่มซ่ามเช่นนี้เจ้าชดใช้ไหวหรือไม่” ไป๋ไช่ที่ยืนอยู่ด้านหลังตำหนิสาวใช้นางนั้นเสียงดัง เซี่ยหรงเหยาเม้มริมฝีปากแน่น ก่อนจะถอนหายใจออกมา“ไม่เป็นไร ข้ามีชุดมาเปลี่ยน” หญิงสาวพยักหน้าให้ไป๋ไช่เพื่อนำชุดใหม่จากรถม้ามาให้ตน“ขอบคุณคุณหนูที่เมตตาเจ้าค่ะ บ่าวจะนำทางท่านไปยังห้องรับรองด้านหลัง รอพี่สาวนำชุดมาให้ท่านเปลี่ยน” หญิงสาวพยักหน้ารับโดยไม่รู้สึกสงสัยใดใด เพราะปกติที่จวนตระกูลเซี่ย นางมีเ
last updateLast Updated : 2026-03-26
Read more

ยกหินทุ่มเท้าตนเอง

เลือดในกายของทุกคนราวกับถูกแช่แข็ง เจ้าสาวที่ต้องขึ้นเกี้ยวในอีกไม่นาน เหตุใดถึงได้กำลังมีอะไรกับชายอื่นแขกเหรื่อที่กรูกันเข้ามาดู ต่างก็ชะงักไปพร้อมกัน เมื่อภาพตรงหน้าปรากฏชัด หญิงสาวที่ควรจะสวมชุดเจ้าสาวที่งดงามที่สุดในวันวิวาห์ กลับกำลังขย่มร่างชายขอทานอย่างบ้าคลั่งชุดแต่งงานสีแดงสดถูกถอดกองอยู่กับพื้น เครื่องประดับศีรษะกระจัดกระจายไม่เหลือชิ้นดี“จบกัน...จบสิ้นแล้ว!” ใต้เท้าหลินที่ตั้งใจใช้บุตรสาวเพื่อเป็นบันไดไต่ขึ้นสู่อำนาจถึงกับหน้าซีดเผือด ก่อนจะเป็นลมล้มพับไปตรงนั้น“ไป! ไปแยกพวกเขาออกจากกัน!” ฮูหยินหลินร้องสั่งเสียงสั่น มือชี้ไปยังบุตรสาวที่ยังคงไม่ได้สติว่านหนิงอวิ๋นที่ยืนอยู่ด้านหน้า หันกลับมามองลู่หลานหลิงและไป๋เสี่ยวอิงด้วยสายตาเย้ยหยัน“เหอะ! แหกตาดูซะ! ว่าใครกันแน่ที่ไร้ยางอาย...บอกข้ามาสิ ลู่ หลาน หลิง ไป๋ เสี่ยว อิง” ว่านหนิงอวิ๋นเอ่ยชื่อสองสตรี ช้าๆ ชัดๆ เน้นทีละคำ อีกฝ่ายหน้าซีดเผือด“กะ...ก็นางเป็นคนบอกว่าเซี่ยหรงเหยาอยู่ในนั้น!”สองคู่หูรีบโบ้ยความผิดให้สาวใช้“บ่าวมิได้บอกว่าเป็นคุณหนูเซี่ยนะเจ้าคะ บ่าวเพียงบอกว่านางเคยอยู่ข้างในนั้น” สาวใช้รีบเอ่ยแก้ตัวเสียง
last updateLast Updated : 2026-03-26
Read more

งานแต่งงานที่ล้มเหลว

“นางเป็นเช่นนี้เสมอหรือ” มู่หรงฉางชิงเอ่ยพร้อมน้ำเสียงแฝงรอยขบขัน เมื่อยามเอ่ยถึงว่านหนิงอวิ๋น สหายผู้ปากกล้าและใจร้อนของหญิงสาว เซี่ยหรงเหยาปิดปากหัวเราะเบาๆ ดวงตาเป็นประกาย“เดี๋ยวท่านก็ชิน หนิงอวิ๋นคือเพื่อนตายของข้า เราสองคนเติบโตมาด้วยกัน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น นางจะไม่มีวันหมดศรัทธาต่อข้า”ร่างบางหยุดเล็กน้อย ก่อนเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงอบอุ่น“ท่านก็เห็นแล้วที่ตระกูลหลิน ต่อให้ผู้อื่นจะใส่ร้ายข้าอย่างไร นางก็ยังยืนหยัดอยู่ข้างข้าเสมอ” รอยยิ้มบางเบาแต่งแต้มริมฝีปาก ยามเมื่อเอ่ยถึงสหายรัก ภาพของว่านหนิงอวิ๋นที่ยืนเท้าสะเอว เถียงกับคนทั้งงานอย่างไม่เกรงกลัวผุดขึ้นในใจดูดุร้ายเหมือนเม่นน้อยที่พร้อมสลัดขนใส่ผู้ใดก็ตามที่กล้าทำร้ายคนที่นางรัก มู่หรงฉางชิงมองใบหน้าที่เปื้อนรอยยิ้มของหญิงสาวตรงหน้า แววตาชายหนุ่มอ่อนลงโดยไม่รู้ตัวความอบอุ่นบางอย่างแผ่ซ่านในอก เป็นความอบอุ่นที่เกิดจากการได้เห็นคนที่ตนรักมีใครสักคนคอยปกป้องอย่างจริงใจ“จากนี้ไป ในเมืองหลวงคงมีแต่เรื่องเล่าของตระกูลหลิน และชื่อเสียงที่ป่นปี้ของตวนอ๋อง” เซี่ยหรงเหยาเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ ขณะนั่งอยู่บนตักของชายหนุ่มในรถม้า พร้อมเคี้ย
last updateLast Updated : 2026-03-26
Read more

ใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก

ครอบครัวของเซี่ยหรงเหยา ยามนี้เห็นชอบให้ทั้งสองคบหากัน ส่วนองค์ชายใหญ่ในเวลานี้ กำลังยุ่งอยู่กับการแก้ปัญหาเรื่องภัยพิบัติจากพายุหิมะ และได้รับความไว้วางพระทัยจากมู่หรงฮ่องเต้มากขึ้นทุกวัน“กำลังคิดเรื่องที่มู่หรงจ้านกำลังจะรับพระชายาเอก” ร่างบางตอบเสียงแผ่ว นางหมุนกายเข้าหาร่างสูง ก่อนถูไถใบหน้าเข้ากับอกแกร่งอย่างออดอ้อน“ทำไม” ชายหนุ่มถามเสียงเบา“หอมจัง...” หญิงสาวสูดดมกลิ่นกายที่เป็นกลิ่นหอมเฉพาะตัวของชายหนุ่ม ทำมู่หรงฉางชิงต้องอดกลั้นกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น และอดกลั้นต่อสัญชาตญาณดิบของตน ที่ถูกผนึกอยู่ในส่วนลึกของจิตใจ“อย่าซน...ตอบคำถามมาก่อน หรือว่าเป่าหนิงกำลังสนใจตำแหน่งพระชายาตวนอ๋อง” ชายหนุ่มเอ่ยหยอกเย้า ดวงตามีประกายขบขันเผยออกมาบางเบา“มิใช่เช่นนั้น” เซี่ยหรงเหยาส่ายหน้า“เพียงแต่คิดว่า คนอย่างมู่หรงจ้าน ช่างยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ได้อำนาจในราชสำนักมาไว้ในมือจริงๆ”ในข่าวลือ...สตรีที่กำลังจะแต่งเข้ามาเป็นหวางเฟยและเช่อเฟยคนใหม่คือ ลู่หลานหลิง และไป๋เสี่ยวอิง คู่หูที่เคยร่วมมือกันปกป้องหลินเสวี่ยถงจากนี้ไป...ทั้งสองคงได้แตกหักกันอย่างแท้จริง“เบื่อจัง ข้าอุดอู้อยู่แต่ในจ
last updateLast Updated : 2026-03-26
Read more

ช่วยชีวิตหลินเสวี่ยถง

กระทั่งวันหนึ่ง นางได้พบผ้าห่มนวมและชุดกันหนาวถูกวางเอาไว้หน้าประตูอย่างลับๆ รวมถึงหมั่นโถวที่มักปรากฏในมุมลับตาเสมอ ราวกับมีใครบางคนคอยช่วยเหลืออยู่ในเงามืด สิ่งเหล่านั้นกลายเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้นางสามารถมีชีวิตรอดจนถึงตอนนี้“เจ้ารู้สึกเช่นไรบ้าง...หลังได้ทุกอย่างมาครองสมดั่งใจ”เสียงเยือกเย็นดังขึ้นจากมุมมืด หลินเสวี่ยถงสะดุ้งเล็กน้อย พร้อมเงยหน้าขึ้นช้าๆ เมื่อเห็นร่างบอบบางในชุดคลุมสีดำก้าวออกมาจากในเงา ดวงตาของนางพลันเบิกค้าง“เจ้า!... เป็นใคร!”“ลองเดาดูสิ”หัวคิ้วของหลินเสวี่ยถงขมวดเป็นปม น้ำเสียงที่แสนคุ้นเคยนี้!...“หรือว่า...เจ้าคือ เซี่ยหรงเหยา” เมื่อแสงจันทร์สาดต้องใบหน้าผู้มาเยือน ความจริงก็ปรากฏชัด นางคือเซี่ยหรงเหยาอย่างไม่ผิดเพี้ยน“ก็ไม่โง่เท่าใดนัก” อีกฝ่ายเอ่ยเสียงเรียบ“เจ้ามาทำอันใดที่นี่! หรือต้องการมาดูว่าข้าตายไปแล้วหรือยัง”หญิงสาวตวาดอย่างขมขื่น เซี่ยหรงเหยาไม่สนใจท่าทีของนาง ยังคงนั่งลงข้างกายหลินเสวี่ยถง พร้อมเงยหน้ามองท้องฟ้าที่มีเพียงแสงจันทร์ส่องสว่าง“เจ้าคิดว่า ตัวเจ้าสามารถผ่านความยากลำบากตลอดหลายเดือนมานี้มาได้อย่างไร” หลินเสวี่ยถงนิ่งงัน ก่อนจะเบิกต
last updateLast Updated : 2026-03-26
Read more

แย่งชิง

“ท่านรีบไปตระกูลว่านเดี๋ยวนี้! บอกว่านหนิงอวิ๋น ห้ามออกนอกเมืองเด็ดขาด!”“ทำไมหรือ” ท่าทีของนางที่แสดงออก มิได้เหมือนกำลังล้อเล่น“รีบไปเถอะน่า! ท่านต้องห้ามนางเอาไว้ให้ได้!”ร่างบางดันหลังพี่ชายให้ลงจากรถม้า หัวใจของหญิงสาวยามนี้เต้นแรงด้วยความหวาดหวั่น ภาวนาในใจให้ครั้งนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไป ขอเพียงสวรรค์เมตตา อย่าให้เหตุการณ์ซ้ำรอยดังชาติที่แล้วเลยแต่โชคชะตามักเล่นตลก แม้เซี่ยหรงเหยาจะภาวนาเพียงใด ทุกอย่างก็ยังดำเนินไปตามเส้นทางเดิมทั้งที่ยังไม่ถึงวันที่สิบห้า แต่ว่านหนิงอวิ๋นกลับออกเดินทางตั้งแต่เช้า และตอนนี้ก็ล่วงเลยไปแล้วถึงสองชั่วยามเซี่ยชิงสือแม้ไม่เข้าใจเหตุผลที่น้องสาวต้องเร่งเร้าให้ตนมาที่ตระกูลว่านนัก แต่ในใจลึกๆ กลับรู้สึกได้โดยสัญชาติญาณว่า สิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น...คงมิใช่เรื่องดีเป็นแน่เซี่ยหรงเหยานั่งอยู่ในรถม้าหน้าหอว่านเซี่ยงด้วยความกระวนกระวาย รอพี่ชายอยู่นานก็ไม่เห็นกลับมาเสียที จึงพาไป๋ไช่ สาวใช้คนสนิทออกไปเดินดูเครื่องประดับ เพื่อคลายความกังวลที่ก่อตัวขึ้นในใจแต่เมืองหลวงแห่งนี้กลับแคบกว่าที่คิดเพราะทันทีที่ก้าวเข้าสู่หอไป๋เยว่ ร้านเครื่องประดับชื่อดังที่มีเ
last updateLast Updated : 2026-03-26
Read more

แข่งขันประมูล

“ต้องขออภัยพ่ะย่ะค่ะ ทั้งหยกและไข่มุกล้วนมาจากดินแดนทางใต้อันไกลโพ้น มีเพียงเครื่องประดับทองคำที่ทำขึ้นในเมืองหลวง ราคาจึงถูกกว่า แต่ก็ยังสูงถึงหนึ่งแสนเจ็ดหมื่นตำลึง”เซี่ยหรงเหยาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย“ทำไม...ตวนอ๋องคิดว่าเครื่องประดับเหล่านี้แพงเกินไปหรือ เช่นนั้นก็ถอนตัวเถิด เครื่องประดับสามชุดนี้ข้าเอา” นิสัยอันธพาลสมัยก่อน แสดงออกต่อหน้าชายหนุ่ม“ไม่ใช่นะ! ข้าเพียงต้องการทักท้วงราคาที่สูงเกินจริงเท่านั้น”“อ้อ เป็นเช่นนั้นเอง ข้าก็นึกว่าจวนอ๋องตวนไม่มีเงินมากพอสำหรับเครื่องประดับสามชุดนี้” คำพูดคำจาของนางช่างทิ่มแทงใจคนนัก ไม่คิดเลยว่าเซี่ยหรงเหยาจะเปลี่ยนไปมากถึงเพียงนี้“เจ้า!” หลงจู๊รีบยกมือห้ามทัพ“กระหม่อมว่าเราเริ่มการประมูลเลยดีหรือไม่”ชายวัยกลางคนหันไปยังหญิงสาวร่างเล็กเป็นอันดับแรก“ข้าให้หนึ่งล้านสี่แสน” เซี่ยหรงเหยาเอ่ยขึ้นก่อน แต่มู่หรงจ้านก็กัดฟันสู้“ข้าให้...หนึ่งล้านสี่แสนห้าหมื่น”เมื่อชายหนุ่มเอ่ยออกมาเสียงหัวเราะเบาๆ พลันดังขึ้นจากเหล่าลูกหลานขุนนางที่ยืนดูอยู่ เพราะเห็นได้ชัดว่าชายหนุ่มเริ่มเสียอาการ“พูดผิด! ข้าพูดผิด! หนึ่งล้านห้าแสน!”“หนึ่งล้านแปดแสน” เซี่
last updateLast Updated : 2026-03-26
Read more

หนีตายเอาตัวรอด

“คุณหนู คุณชายสามขี่ม้าออกนอกเมืองไปแล้วขอรับ และยังฝากข้าน้อยมาบอกท่านว่า...ให้ส่งคนตามไปสมทบ”หลังจากได้ยินจากองครักษ์ที่เฝ้าประตูว่า ว่านหนิงอวิ๋นออกจากเมืองหลวงไปก่อนหน้านี้แล้วสองชั่วยาม เซี่ยชิงสือถึงกับหน้าถอดสี ชายหนุ่มทิ้งองครักษ์ไว้พร้อมฝากข้อความถึงน้องสาวก่อนจะควบม้าออกจากเมืองด้วยความร้อนใจเสียงกีบเท้าม้าดังสะท้อนก้องไปทั่วเส้นทางที่ผ่านป่าเขา ฝุ่นทรายปลิวคลุ้งตามความเร็ว และเพราะฝีเท้าม้าที่เร็วกว่ารถม้า ทำให้ชายหนุ่มตามทันในเวลาไม่นานทว่า...เมื่อมาถึง ทุกอย่างกลับสายไปเสียแล้ว ที่นั่นพบเพียงกลิ่นคาวเลือดและซากศพขององครักษ์จากจวนแม่ทัพ รวมถึงสาวใช้หลายคน ที่นอนเรียงรายอยู่บนพื้น ส่วนตัวว่านหนิงอวิ๋น...กลับหายไปอย่างไร้ร่องรอย“ข้ามาช้าไปหรือนี่!...”น้ำเสียงของชายหนุ่มสั่นสะท้านและเต็มไปด้วยความเสียใจ เซี่ยชิงสือพยายามควบคุมลมหายใจให้สงบ ก่อนจะตะโกนเรียกชื่อหญิงสาวจนสุดเสียง“หนิงอวิ๋น! ว่านหนิงอวิ๋น! เจ้าอยู่ที่ไหน!” เสียงสะท้อนก้องไปทั่วหุบเขา แต่ไม่มีคำใดตอบกลับมา มีเพียงสายลมที่พัดผ่านและกลิ่นคาวเลือดที่ยังไม่จางหายชายหนุ่มเดินตามหาร่องรอยไปทั่วบริเวณ พบเพียงศพขอ
last updateLast Updated : 2026-03-26
Read more
PREV
123456
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status