Semua Bab ห้วงมาลาอุดร: Bab 1 - Bab 10

บทนำหยางอิงฮั่วเป็นสตรีที่แต่งคู่เข้าตำหนักอุดร แต่เมื่อถึงตำหนักยังมิทันร่วมหอนางกลับถูกใส่ร้ายโดยน้องสาวขี้อิจฉา ว่าวางยาปลุกกำหนัดเพื่อหวังจะเข้าหอก่อนนาง ซึ่งเจ้าบุรุษโง่เขลาผู้นั้น ก็ช่างหูเบาเชื่อคำยั่วยุใส่ร้ายนั่นจนถึงขนาดลงทัณฑ์ด้วยการจับนางกดลงบนเตียงด้วยเพลิงโทสะจนนางแทบแหลกสลายไม่พอ เจ้าคนเสียสติผู้นั้นมันยังจับนางไปขังที่ห้องเก็บฟืนราวกับสัตว์เลี้ยงตนหนึ่ง!...นางจำต้องฝืนทน เพื่อรอวันหนีออกไปจากขุมนรกชั่วร้ายนี้ให้จงได้ในสักวัน!!!..........................................................................................................................................................................................................................ภายใต้หน้ากากของตงชินอ๋อง หรือเสวียตงซานผู้ไม่เคยมีรอยยิ้มให้กับผู้ใดหลังจากเขาเป็นเพียงผู้เดียว ที่ถูกตวนซุนเสียนเฟย มารดาผู้มียศสนมต่ำศักดิ์ที่สุด บังคับแต่งงานกับสกุลหยาง เพื่อสร้างฐานอำนาจในเขตแดนอุดร ไม่เพียงแต่งเพียงคนเดียว ทั้งยังแต่งคู่ นั่นทำให้เขาไม่พอใจอย่างยิ่ง แต่ก็ไม่อาจจะขัดใจผู้เป็นมารดา ทั้งยังต้องเป็นค

อิงฮั่วกัดริมฝีปากแน่น ยามที่เขาจับมือของนางกำสิ่งนั้นของเขา นางรู้สึกขยะแขยงบุรุษผู้นี้ยิ่ง หาได้มีความพิศวาสอยากได้แท่งหยกอันเดียวกับผู้เป็นนางสาวต่างมารดาไม่ ‘ท่านมันปีศาจที่น่ารังเกียจยิ่ง’ ดวงตาสุกใสมองดวงตาสีนิล ฉายแววอันตรายดุจพยัคฆ์ที่จ้องตะครุบเหยื่อตัวน้อยเช่นนาง แต่ทว่ามันชวนให้นางลุ่มหลงอย่างประหลาดใจนัก หญิงสาวสะบัดศีรษะเรียกสติ แต่มันกลับทำให้คนที่กำลังสั่งสอนเรื่องบนเตียงของนางย่นคิ้วด้วยความฉงน ยามนี้เขาอึดอัดส่วนตรงกลางกายนัก ร่างของสตรีเช่นนางเขาอุตส่าห์ข่มใจไม่ให้อยากได้ใคร่ดี แต่เมื่อมองร่างเปลือยของอิงฮั่วชัด ๆ ก็ทำให้ฤทธิ์ยาที่วิ่งอยู่ในกระแสเลือดของเขา ทำงานดียิ่งขึ้น ความปูดโปนของเส้นเลือดที่ขึ้นหนารอบลำกายที่นางกำลังสัมผัสด้วยมือเล็กบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่า มันต้องการและทรมานมากขนาดไหน ‘ข้าอยากปลดปล่อย’ ร่างใหญ่กัดฟันจนกรามขึ้น ปฏิเสธไม่ได้ว่าเรือนร่างนางมีผลต่อจิตใจเขาไม่น้อย แต่ทว่าความรังเกียจต่อสตรีสองพี่น้องนี้นั้น ทำให้เขาอยากทำให้นางต้องเจ็บปวดเจียนตาย ที่ริอาจกล้ามาใช้เล่ห์กลกับเขา เพ

หยางจินหลิวกับเยว่เอ๋อ ต้องนั่งคุกเข่าอยู่ในห้องโถงทั้งคืนแม้ว่าเยว่เอ๋อจะไม่ได้โดนสั่งให้คุกเข่า แต่ทว่านายทำผิดบ่าวก็ต้องอยู่ดูแล “เจ็บใจนัก อิงฮั่วมันลอยตัว ท่านอ๋องเอาสอบที่ใดกัน พอเช้าเจ้าต้องไปสืบให้ได้ความนะ” จินหลิวแม้ไม่เคยลำบาก แต่ทว่าตำแหน่งพระชายาตำหนักอุดรนั้นค้ำคออยู่ ทำให้นางต้องอดทน “เจ้าค่ะ คุณหนู” เยว่เอ๋อนั่งตบยุงเป็นเพื่อนนายหญิงของตัวเอง ทั้งที่บอกแล้วว่าวิธีนี้นั้นเสี่ยง แต่ไหนเลยคำพูดนางหรือ จะมีน้ำหนักฉุดนายของตนให้หยุดได้การกระทำต่ำช้านั้นได้หรือ สงสารก็แต่คุณหนูอิงฮั่ว จินหลิวมั่นใจถึงแปดในสิบส่วนว่า พี่สาวของนางจะต้องถูกขับออกจากตำหนักอ๋องในเร็ววัน เพียงแต่กำลังคิดว่าอิงฮั่วนั้นกำลังโดนทรมานในรูปแบบใดอยู่กันแน่ โบย โดนขังในตู้ หรือว่าถูกมัดให้ตากน้ำค้างอยู่ด้านนอกที่หนาวเย็น แค่คิดเช่นนี้นางก็หัวเราะออกมาอย่างน่ากลัว จนสาวใช้เองก็รู้สึกถึงความสะพรึงของนายตนเอง ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า...!!! เสียงหัวเราะลั่นดังไกลไปยังด้านนอก ทำให้ทหารที่เฝ้าดูอยู่ต้องรีบไปรายงานท่านอ๋อง “ชิงชาง เจ้าไปสืบดูว่าเหล้าเ

“เป็นอย่างไรบ้างหมอหลวง” เสวียตงซานรู้สึกร้อนใจอย่างยิ่ง ที่นางมาล้มกองอยู่ตรงหน้าของตน ทั้งที่เขาต้องการจะลงโทษนางอีกรอบ เมื่อคืนยอมรับว่านางทำให้เขามีความสุขอย่างยิ่ง สกุลหยางช่างหาคนที่แต่งคู่เข้ามาได้ดีทีเดียว เขาพอใจมาก แต่ใบหน้านางยามนี้ซีดเซียวนัก ไม่รู้ว่าเจ็บป่วยมากหรือไม่ หากต้องใช้เวลารักษา เขาต้องอดไปอีกหลายวัน “ทูลท่านอ๋อง แม่นางอิงฮั่วได้รับไอเย็นจากอากาศเย็นเข้าแทรก ผนวกกับร่างที่อ่อนเพลียทำให้เป็นไข้” “จัดยาที่ดีที่สุดมารักษานางให้หายโดยเร็ว” เขานึกหงุดหงิดใจ แต่ทว่าตนนั้นเป็นคนสั่งเองว่าให้ไปขังในห้องเก็บฟืน จะโวยวายก็ไม่รู้จะโวยวายกับผู้ใด ได้แต่ถอนหายใจอย่างไม่สบอารมณ์ หลังจากรักษาอาการของนางเสร็จเรียบร้อย นางก็ถูกพาไปยังเรือนรับรองด้านหลัง เรือนนี้เป็นเรือนเล็กไม่ได้มีเครื่องใช้ หรือของตกแต่งสวยงาม แต่เขาให้นางพักที่นี่ ไม่อยากให้นางคิดหยิ่งผยองว่าตนมีความสำคัญในใจของเขา หยางอิงฮั่วมีสติดีตลอดการรักษา เพียงแต่ไม่อยากลืมตามามองผู้ที่ทำให้นางต้องตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ นางควรมีชีวิตที่ดีกว่านี้ หากไม่ต้องแต่งคู่

“สะ...สอบอันใดหรือเพคะ” จินหลิวถามออกมาด้วยเสียงตะกุกตะกัก ทั้งหันไปสบตาสาวใช้ หากมีเรื่องอันใดเกิดขึ้น ข้าจะให้เยว่เอ๋อรับผิดไป ตนจะได้รอดจากการเป็นผู้ร้ายในสายตาของท่านอ๋อง เรื่องตำแหน่งพระชายาตำหนักอุดรนางจะพลาดไม่ได้ หากทำพลาดที่บ้านนางต้องซ้ำเติมเป็นแน่ นางจะต้องชูคอมีอำนาจในตำหนักแห่งนี้เท่านั้นหาไม่ท่านพ่อคงจะตีนางจนตาย “ก็หาคนที่วางแผนวางยาในเหล้าของข้า แค่อิงฮั่วคนเดียวข้าว่ามันยังมีช่องโหว่เกินไป” “ท่านอ๋องสงสัยผู้ใดเพคะ” จินหลิวหยั่งเชิงถามออกไป เพื่อที่จะได้ทำตัวได้ถูกหรือวางแผนต่อไปได้ “คนในตำหนักข้า ล้วนไม่มีใครไม่รักชีวิต ตั้งแต่พวกเจ้าเข้ามาในตำหนักข้า ถึงมีเหตุการณ์แปลกประหลาดนี้ขึ้น เจ้ารู้หรือไม่ว่าโทษของผู้ที่ลอบปองร้ายโอรสมังกรมีโทษสถานใด” เสียงเหี้ยมกล่าวขึ้นทั้งจ้องมองไปที่ใบหน้าแสนซื่อของนางผู้นั้น “มะ...หม่อมฉันไม่ทราบเพคะ” จินหลิวสะดุ้งโหยงทันที เมื่อได้ยินเสียงตวาดของว่าที่สามี แม้ไม่เคยได้พบหน้าแต่ทว่ายามพบกันคราแรก นางก็รู้สึกตกหลุมรัก จนไม่คิดจะแบ่งสามีผู้นี้ให้ใคร แม้กระทั่งผู้เป็นพี่สาวร่วมบิดาก็ตามที