ห้วงมาลาอุดร

บทนำ

หยางอิงฮั่วเป็นสตรีที่แต่งคู่เข้าตำหนักอุดร แต่เมื่อถึงตำหนักยังมิทันร่วมหอนางกลับถูกใส่ร้ายโดยน้องสาวขี้อิจฉา ว่าวางยาปลุกกำหนัดเพื่อหวังจะเข้าหอก่อนนาง ซึ่งเจ้าบุรุษโง่เขลาผู้นั้น ก็ช่างหูเบาเชื่อคำยั่วยุใส่ร้ายนั่นจนถึงขนาดลงทัณฑ์ด้วยการจับนางกดลงบนเตียงด้วยเพลิงโทสะจนนางแทบแหลกสลายไม่พอ เจ้าคนเสียสติผู้นั้นมันยังจับนางไปขังที่ห้องเก็บฟืนราวกับสัตว์เลี้ยงตนหนึ่ง!...นางจำต้องฝืนทน เพื่อรอวันหนีออกไปจากขุมนรกชั่วร้ายนี้ให้จงได้ในสักวัน!!!

..........................................................................................................................................................................................................................

ภายใต้หน้ากากของตงชินอ๋อง หรือเสวียตงซานผู้ไม่เคยมีรอยยิ้มให้กับผู้ใดหลังจากเขาเป็นเพียงผู้เดียว ที่ถูกตวนซุนเสียนเฟย มารดาผู้มียศสนมต่ำศักดิ์ที่สุด บังคับแต่งงานกับสกุลหยาง เพื่อสร้างฐานอำนาจในเขตแดนอุดร

          ไม่เพียงแต่งเพียงคนเดียว ทั้งยังแต่งคู่ นั่นทำให้เขาไม่พอใจอย่างยิ่ง แต่ก็ไม่อาจจะขัดใจผู้เป็นมารดา ทั้งยังต้องเป็นคนขอพระราชทานสมรสเอง เนื่องจากฝ่ายหน้านั้น เสด็จพ่อของเขาเป็นผู้อนุญาต

          ก่อนฤกษ์แต่งงานสามเดือน มารดาของเขาก็ให้หญิงสกุลหยางที่ไร้ยางอายทั้งคู่ เดินทางมาสู่ตำหนักอุดร

หยางจินหลิว ผู้เป็นเจ้าสาวของเขาเป็นบุตรสาวของฮูหยินหยาง แต่ทว่าสตรีที่แต่งคู่นั้นเป็นอนุต่ำต้อย นามว่า

“นังอิงฮั่ว เจ้าไปถวายสุราแล้วก็รีบออกมา อย่ายืนเสนอหน้าให้ท่านพี่ตงซานรำคาญลูกตา” จินหลิวสั่งพี่สาวเหมือนสาวใช้คนหนึ่ง ที่ไม่ได้เคารพสักเท่าไหร่นัก เพราะตนนั้นกดให้อิงฮั่วให้ต้อยต่ำอยู่ตลอดเวลา

“เจ้าค่ะ คุณหนู”แม้เป็นลูกคุณหนูตระกูลใหญ่เช่นเดียวกัน แต่ทว่านางต้องปฏิบัติตนเยี่ยงสาวใช้ และเรียกน้องสาวต่างมารดาผู้นี้ว่าคุณหนู

จินหลิวลอบยิ้ม เมื่อนางส่งเหยือกเหล้าของสกุลหยางส่งให้นาง แน่นอนว่าเหล้านั้นไม่ใช่เหล้าปกติทั่วไป

‘คอยดูเถอะข้าจะให้ท่านพี่เขี่ยเจ้าให้กระเด็นออกจากตำหนักอุดร’

“ทำเช่นนี้ ดีแล้วหรือเจ้าคะ คุณหนู” เยว่เอ๋อ ที่เป็นสาวใช้ของจินหลิว มองดูคุณหนูจินหลิวที่วางแผนให้ร้ายพี่สาวร่วมบิดาเดียวกัน

“มีอะไรไม่ดี เจ้ารักมันมากนัก ข้าจะให้เจ้าออกไปพร้อมกับมัน” จินหลิวหันมาตวาดสาวใช้ของตน

“คุณหนูโปรดอภัยข้าปากไม่ดีเองเจ้าค่ะ” เยว่เอ๋อ คุกเข่าตบปากตัวเองต่อหน้าหยางจินหลิว เพื่อขออภัย นางปากมากไปเอง ที่จริงนางต้องทำเช่นนี้เพราะว่านางไร้ที่พึ่ง แม้ว่าจะสงสารคุณหนูอิงฮั่วอยู่มากก็ตาม แต่ไม่อาจจะขัดใจผู้เป็นนายได้

อิงฮั่วเดินมาถึงโถงกลางที่ชินอ๋องกำลังร่ำสุรากับเหล่าแม่ทัพและองครักษ์นั้น นางย่อตัวลงทำความเคารพ แล้วเดินไปยกเหยือกเหล้าให้กับเสวียตงซาน

“เหล้าเจ้าค่ะท่านอ๋อง” อิงฮั่ววางเหยือกเหล้าเสร็จก้มหน้าแล้วถอยฉากออกไป

เสวียตงซานมองตามร่างที่แต่งคู่กับหยางจินหลิวเพียงปรายตา แล้วก็ไม่ได้สนใจยกเหล้าดื่มต่อไป

 ในใจเพียงคิดถึงประเพณีแต่งคู่บ้าบอนี้ ทั้งอิจฉาเหล่าพี่ชายทั้งสามที่สามารถแต่งกับสตรีในดวงใจของตนเองได้

เขายกเหล้าขึ้นดื่มไปเพียงจอกเดียว ร่างกายก็พลันร้อนรุ่มขึ้น ใบหน้าแดงก่ำราวกับคนเป็นไข้ หัวใจเต้นระทึกราวกับคนกำลังลั่นกลองศึก

“ท่านอ๋อง...เป็นอันใดหรือไม่” ชิงชางเห็นสีหน้าผู้เป็นนายไม่สู้ดีนัก จึงเอ่ยถามขึ้นอย่างนึกเป็นห่วง

“ข้า...โดน...วาง......ยา”

“วางยา!...จับตัวแม่นางอิงฮั่วไว้” ชิงชางสั่งเหล่าทหารด้านนอกให้จับนางไว้ เพราะว่านางเป็นคนยกเหล้ามาให้ท่านอ๋อง

เสวียตงซานรู้ดีว่ายานี้คือยาอะไร เขาผ่านร้อนผ่านหนาวมามากมาย ทั้งลำบุรุษที่ผงาดขึ้นนั้นบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่านางต้องการจงใจวางยาเขาเพื่อผลประโยชน์ของตน

“สตรีแพศยา!!” เสียงคำรามแผดออกมาพร้อมกับดวงตาแดงก่ำ มองไปยังร่างของสตรีที่แสร้งทำเป็นเสียขวัญ

หลังจากโดนสอบสวน บัดนี้หยางอิงฮั่วก็โดนคนจับมามัดไว้ที่ห้องบรรทมของตงชินอ๋อง ทั้งมัดมือมัดเท้ารอการลงทัณฑ์จากผู้เป็นใหญ่ในตำหนักแห่งนี้

หญิงสาวเจ็บใจนักเมื่อนึกย้อนไปถึงตอนที่โดนสอบสวน

เพียะ!!!!

เสียงใบหน้าสวยของอิงฮั่วกระทบกับฝ่ามือของหยางจินหลิว ผู้เป็นน้องสาวฟาดเข้าเมื่อนางโดนจับได้ว่าวางยาท่านอ๋อง

“มะ...ไม่...ไม่ใช่ข้า”

“สารเลวคิดปีนเตียงท่านอ๋องตั้งแต่คืนแรก ไม่ไว้หน้าข้าที่เป็นเจ้าสาวเลยหรือ เจ้ามันพี่สาวแสนชั่ว” จินหลิวแสดงงิ้วฉากใหญ่โกรธแค้นพี่สาว เพื่อกันตัวเองออกจากข้อสงสัยทั้งหมด

“เหล้า...ฮึก...! เหล้านี้เจ้าเอามาให้ข้า” อิงฮั่วมองหน้าน้องสาวอย่างตัดพ้อ พร้อมกับดวงตาที่ฉ่ำน้ำอย่างรู้สึกผิดหวังผู้เป็นน้องสาว

เพียะ!!!

“เจ้ายังกล้าใส่ร้ายข้าอีกงั้นรึ” หยางจินหลิวตบนางจนเลือดกลบปากไปอีกครั้ง

“หยุด...ใครใช้ให้เจ้าสั่งสอนนักโทษของข้า” เสวียตงซานที่ทนดูพี่น้องเล่นละครมานาน จนตัวเองเริ่มไม่ไหว จนต้องตะคอกด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราดและวางอำนาจอยู่ในทีเพื่อหยุดการกระทำของจินหลิว