บททั้งหมดของ ฮองเฮาเช่นข้าขอเป็นนางร้าย: บทที่ 31 - บทที่ 40

45

ตอนที่ 10 ความจริงเริ่มเผยทีละน้อย

ตอนที่ 10 ความจริงเริ่มเผยทีละน้อยปัง!! เสียงฝ่ามือทุบลงบนโต๊ะสองสามีภรรยาสั่นกลัวจนตัวสั่นรีบนั่งลงกับพื้นคุกเข่าขอโทษคนตรงหน้าเพราะกลัวตาย“ขะ ข้าขอโทษ ข้าไม่ได้ตั้งใจหลอกลวงท่านขอรับ เพียงแต่พวกข้าทั้งสองต้องทำตามคำสั่งขององค์ชายเท่านั้น ๆ ได้โปรดไว้ชีวิตของพวกเราสองคนเถิดขอรับ ”“ในที่สุดก็ยอมรับความจริงสิ จงเล่ามาทั้งหมดเกี่ยวกับพวกท่านและรู้สิ่งใดที่องค์ชายประสงค์ให้พวกท่านหลอกลวงข้า แล้วข้าจะปล่อยพวกท่าน เรื่องที่พวกท่านกล่าวมาข้าจะไม่บอกแก่องค์ชาย ”สองสามีภรรยาจ้องมองใบหน้ากันก่อนจะพยักหน้ายอมเล่าความจริงให้แก่เสี่ยวสืออี้ฟังตลอดเวลาที่ได้รับฟังเรื่องราวจากปากของทั้งสองความหมองหม่นในใจของเสี่ยวสืออี้ถาโถมเข้ามาราวกับสายน้ำไหล ราวกับมีเข็มเป็นพันเป็นหมื่นทิ่มแทงในใจ มีเมฆหมอกปกคลุมดำทมิฬลอยอยู่เหนือศีรษะ ทั้งสองก็ไม่รู้ว่าตัวตนที่แท้จริงของเสี่ยวสืออี้เป็นผู้ใดมาก่อนเพียงแค่รับหน้าที่เป็นมารดาบิดาปลอม ๆ ของเสี่ยวสืออี้เท่านั้น พวกเขามิได้รู้อะไรต่างจากนี้ เพียงรอคำสั่งของขันทีเสินและคอยทำตามเท่านั้น เสี่ยวสืออี้จึงสั่งให้ทั้งสองเก็บเรื่องนี้เป็นความลับแต่ทำเหมือนที่เคยทำต่อไป
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่11 เจ้าของเสียงเรียก

ตอนที่11 เจ้าของเสียงเรียกระหว่างที่ขัดกายเสี่ยวสืออี้เล่าให้ฟังว่าวันนี้ตนเองไปเจอเรื่องอะไรมาบ้าง แต่ไม่ได้บอกเรื่องที่นางไปรู้ความจริงมา อีกอย่างทหารที่ออกไปกับนางวันนี้ก็ไม่มีผู้ใดกล้าเอ่ย เพราะถูกเสี่ยวสืออี้ข่มขู่เอาไว้ หยวนเทียนไม่เอะใจแม้แต่น้อย2 วันต่อมาหลังจากวันนั้นสาวใช้ที่เสี่ยวสืออี้ให้ไปสืบเรื่องของท่านชินอ๋องฉู๋อี้ก็ได้เข้ามาแจ้งกับนาง และรู้ว่าท่านอ๋องจะเดินทางมาวังหลวงเพื่อเฉลิมฉลองในครั้งนี้ด้วย เสี่ยวสืออี้เฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อ นางรู้ว่าจะได้พบกับเขาได้ที่ไหนจึงขอหยวนเทียนเข้าร่วมงานเลี้ยงครั้งนี้ด้วย"ท่านเสี่ยวสืออี้เจ้าคะ ข้าได้ยินมาอีกว่าท่านชินอ๋องฉู๋อี้ยังคงตามหาคนรักของเขาตลอดมา ช่างเป็นบุรุษที่น่าสงสารเสียจริง ""ขอบใจเจ้ามากนี่คือสิ่งตอบแทนในครั้งนี้" เสี่ยวสืออี้มอบอัฐให้แก่หลี่เหมยหนึ่งก้วน นางรับด้วยความดีใจและขอบคุณเสี่ยวสืออี้อีกครั้ง"ขอบคุณนะเจ้าคะ หากมีเรื่องอะไรให้ข้าทำแจ้งข้าได้ตลอดนะเจ้าค่ะ"เสี่ยวสืออี้พยักหน้าหันมองไปอีกทาง หลี่เหมยเดินออกไปทำงานของตัวเองต่อครานั้นขันทีเสินได้มาตามเสี่ยวสืออี้ให้เดินทางเข้าไปที่งานเลี้ยงในค่ำคืนนี้"คุณหนูเส
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 12 ความทรงจำย้อนคืน

ตอนที่ 12 ความทรงจำย้อนคืนสายตาของฉู่อี้จ้องมองตามหลังของเสี่ยวสืออี้ รอยยิ้มพึงปรากฏบนใบหน้า แม้ว่านางจะเป็นคนข้างกายขององค์ชายแต่ยังมีชีวิตอยู่ก็ดีเกินพอแล้ว แต่เขาไม่ยอมแพ้เรื่องการแย่งชิงตัวคนรักของเขากลับมาคืนแน่นอน เขาต้องสืบให้แน่ชัดก่อนว่านั่นคือเฉินซูหนิงตัวจริง แล้วเหตุใดนางถึงได้อยู่เคียงข้างขององค์ชายหยวนเทียนแถมยังจำเขาไม่ได้อีกด้วย‘หรือว่าช่วงนั้นที่นางตกหุบเขาไปนั้นทำให้ได้รับบาดเจ็บ จนทำให้จำข้าไม่ได้และจำไม่ได้แม้กระทั่งตัวตนของตัวเอง รอข้าหน่อยนะเฉินซูหนิงข้าจะทำให้เจ้าจำข้าให้ได้เอง’ ฉู่อี้คิดในใจก่อนจะเดินทางกลับจวนของตนเองเพื่อสืบเรื่องขององค์ชายต้าหยวนเทียนตำหนักหลุนหลงมาถึงตำหนักองค์ชายให้เสี่ยวสืออี้เข้าไปพักผ่อนกำชับให้นางกำนัลดูแลนางให้ดี ๆ ส่วนตัวของเขาตอนนี้ร้อนอกร้อนใจเมื่อท่านชินอ๋องฉู่อี้พบตัวเสี่ยวสืออี้“โธ่เอ๋ย! ทำไมต้องมาเจอกันในที่แบบนี้หากข้าไม่ย้อนกลับมาหาป่านนี้เสี่ยวสืออี้คงจำเรื่องราวได้ทุกอย่าง ขันทีเสินข้าบอกแล้วใช่หรือไม่ ให้ตรวจสอบให้ดีว่ามีผู้ใดมาร่วมงานเลี้ยงในวันนี้หากข้ารู้ว่าชินอ๋องจะมาคงไม่พาเสี่ยวสืออี้ไปที่นั่น ” เขาตวาดเสียงดัง
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 13 ฝันร้าย

ตอนที่ 13 ฝันร้ายฟิ้ว ฟิ้ว กรุ้งกริ่ง กรุ้งกริ่ง เสียงสายลมพัดผ่านกระพรวนหน้าตำหนัก ร่างใหญ่นอนดิ้นไปมาเหงื่อผุดเต็มใบหน้า“องค์ชายท่านมิได้รักหม่อมฉัน ท่านหลอกลวงหม่อมฉัน หม่อมฉันเกลียดองค์ชายไม่มีวันจะเคียงข้างคนที่แยกหม่อมฉันจากคนรัก ไม่ว่าชาตินี้หรือชาติภพหน้าท่านก็ไม่มีทางได้ใจของหม่อมฉัน เพราะผู้เดียวที่หม่อมฉันรักคือท่านชินอ๋องฉู่อี้”"ไม่นะข้าอธิบายได้ อย่าไปนะข้าไม่ให้เจ้าไปเจ้าต้องอยู่กับข้าเท่านั้น""ท่านได้เพียงแค่ร่างกายของหม่อมฉันแต่ท่านไม่มีวันได้ใจของหม่อมฉันเด็ดขาด แม้ว่าท่านจะกักขังหม่อมฉันไว้แต่ท่านก็ไม่มีทางทำให้หม่อมฉันรักท่าน หากต้องการมันนักหม่อมฉันจะยกให้ท่านเองร่างกายนี้ ท่านหวงแหนมันมากใช่มั้ย ฮึ ฮึ"เสี่ยวสืออี้ดึงมีดเล็กออกมา หันคมเข้ากับต้นคอตนเองคลี้ยิ้มกว้างให้แก่หยวนเทียนก่อนจะดึงกระชากเพียงครั้งเดียวเลือดกระฉูดเต็มกายของนางไปหมด หยวนเทียนตะโกนร้องสุดเสียงรีบวิ่งเข้าไปห้ามทว่าทุกอย่างกลับสายไปแล้ว"ไม่นะ!!! ไม่นะเสี่ยวสืออี้ อ๊ากกก ขันทีเสินอยู่ข้างนอกหรือไม่ รีบตามหมอหลวงเร็วเข้า เสี่ยวสืออี้อย่าทิ้งข้าไป เจ้าทิ้งข้าไปแล้วข้าจะอยู่ได้อย่างไร""องค์ชาย
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 14 ข้าคิดถึงท่าน

ตอนที่ 14 ข้าคิดถึงท่านเสี่ยวสืออี้เดินทางมายังเรือนตระกูลเสี่ยวครอบครัวปลอม ๆ ที่หยวนเทียนสร้างขึ้นใช้เวลาไม่นาน โชคดีที่ทหารสองคนที่ตามมาด้วยคือคนที่มาด้วยกันครั้งก่อนและสาวใช้ที่เดินทางมาด้วยคือเสวี่ยชิง มาถึงเรือนตระกูลเสี่ยวคราแรกท่านพ่อท่านแม่เกร็งและหวาดกลัวเสี่ยวสืออี้ สายตาระแวงมองไปรอบ ๆ เสียวหลังว่าองค์ชายจะจับได้ไม่ว่าจะทำอย่างไรชีวิตเหมือนแขวนอยู่บนเส้นด้าย"ท่านทั้งสองไม่ต้องเกรงกลัวไปข้ามิได้มีเจตนาไม่ดีที่มาอาศัยอยู่ที่นี่ จงทำตัวเหมือนเดิมและอาจจะมีคนขององค์ชายจับตามองอยู่ หากอยู่ในเรือนจงแสดงว่าเราทั้งสามคือครอบครัวที่รักกันห้ามผิดพลาดเด็ดขาด ข้ามีที่ที่ต้องไปเรื่องนี้ห้ามมิให้องค์ชายรู้เด็ดขาดเข้าใจหรือไม่""ขอรับคุณหนูเสี่ยวสืออี้พวกเราจะปิดปากเงียบและแสดงอย่างแนบเนียนมิให้ถูกจับได้แน่นอน"เมื่อมาถึงเรือนเสี่ยวสืออี้เอาของใช้ไปเก็บที่ห้องพักตามที่สาวใช้จัดเตรียมไว้ให้ นางกวาดสายตามองดูทุกคนที่นี่น่าจะเป็นชาวบ้านที่องค์ชายจ้างวานให้มาแสดงต่อหน้านาง สิ่งที่นางต้องการตอนนี้คือไปหาชินอ๋องฉู่อี้ที่จวน นางมีเรื่องมากมายอยากหารือเห็นทหารทั้งสองที่ตามมาด้วยจึงเรียกให้เข้า
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 15 ถูกจับตัว

ตอนที่ 15 ถูกจับตัวเสี่ยวสืออี้กลับเข้ามาในเรือนตระกูลเสี่ยวอย่างง่ายดายและไม่มีผู้ใดจับได้ นางเข้ามาและบอกให้ทหารไปพักผ่อนไม่ต้องมาเฝ้าหน้าประตูอีกต่อไป สาวใช้ได้ยกสำรับอาหารมาให้นางถึงห้องคิดว่าคุณหนูเสี่ยวสืออี้ไม่สบายจริง ๆ อย่างที่ทหารบอก เสี่ยวสืออี้จึงให้เสวี่ยชิงกินอาหารที่สาวใช้นำมาให้นางจะได้ไม่ถูกสงสัย เสี่ยวสืออี้มาพักอยู่ที่นี่เพียงสองวัน จึงเดินทางกลับวังหลวงตำหนักหวงกุ้ยเฟยนางให้องครักษ์ไปตามสืบเรื่องของบุตรชายจนได้รู้ว่าที่เขาไม่ยอมเข้าพิธีมงคลเพราะอะไร ยิ่งทำให้หวงกุ้ยเฟยโมโหมากกว่าเมื่อรู้ว่าการออกไปนอกวังกับฮ่องเต้ครานี้เพื่อสิ่งใด คราแรกนางดีใจคิดว่าบุตรชายคิดได้เปลี่ยนความคิดอยากจะทำผลงานให้ฮ่องเต้ได้เห็นเพื่อให้เขาเบนใจมาทางตน แต่เมื่อได้รู้ว่าต้าหยวนเทียนเดินทางไปที่แคว้นไต่หยางเป็นตัวแทนเพื่อเจรจาสานสัมพันธไมตรีแต่ไม่ได้แต่งงานเพื่อสานสัมพันธ์เป็นการแลกเปลี่ยนสิ่งของที่แคว้นไต่หยางขาดแคลนและจำเป็นต้องใช้ เพื่อให้แคว้นไต่หยางเปิดทางน้ำให้แก่ประชาชนที่อยู่บริเวณใกล้แคว้นไต่หยางได้ทำการเกษตรเพื่อเลี้ยงดูตนเองและครอบครัว เป็นสิ่งที่องค์ชายต้าหยวนเทียนเดินทางไปตร
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 16 โดนทำร้าย

ตอนที่ 16 โดนทำร้ายเพี๊ยะ !! เสียงแส้ฟาดลงที่ตัวของเสี่ยวสืออี้ครั้งแล้วครั้งเล่า ความโหดร้ายของหวงกุ้ยเฟยครั้งนี้ขันทีแม้กระทั่งนางกำนัลชั้นสูงมิอาจจะดูได้ พากันหันไปด้านอื่น“เจ้ามันใฝ่สูง เจ้าวางแผนตั้งแต่เข้ามาอยู่ในวังหลวงปั่นหัวต้าหยวนเทียนให้หลงรักเจ้า ไม่ว่าจะเป็นการกระทำที่ข้าคิดไม่ถึง เขาวางแผนชิงตัวของเจ้าให้ทหารปลอมตัวเป็นโจรชั่วจัดการเจ้าจนเจ้าจำทุกอย่างไม่ได้ เพราะเจ้าทำให้จิตใจของต้าหยวนเทียนมืดบอดกล้าทำในสิ่งที่ไม่ดี”“หากเป็นเช่นนั้นพระองค์ก็ทราบว่าหม่อมฉันไม่ได้ตั้งใจ ทำไมยังคิดว่าเป็นฝีมือของหม่อมฉันด้วยเพค่คะ” เสี่ยวสืออี้ปวดร้าวไปทั้งตัวเอ่ยถามออกมาน้ำเสียงสั่นเครือ“เพราะว่าเขารักเจ้ามากจนยอมสละทุกอย่างแม้กระทั่งความเป็นองค์ชาย ตัดขาดการเป็นเชื้อพระวงศ์ทุกอย่างผิดพลาดไปเพราะเจ้า หากเขาไม่พบเจ้าเรื่องนี้ก็ไม่เกิด เพราะเจ้าที่ทำให้ใจของต้าหยวนเทียนบิดเบี้ยว” ปากพร่ำบอกแต่มือของนางยังคงโบยจนร่างกายของเสี่ยวสืออี้เกิดรอยแดงเจ็บระบมไปทั้งตัว ทว่ายามนี้สิ่งที่นางเจ็บมิใช่ร่างกายแต่เป็นความรู้สึกชาไปทั้งตัว สมองขาวโพลนนางกลับมาวังหลวงครั้งนี้เพราะหวังว่าองค์ชายต้าหยวนเ
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 17 ตามหา

ตอนที่ 17 ตามหาฉู่อี้เดินเข้ามาเห็นสภาพสะบักสะบอมของคนรักใจของเขาแตกสลาย ย่อนกายนั่งลงใช้มือแตะที่ใบหน้าอย่างแผ่วเบา“เฉินซูหนิงเกิดอะไรขึ้นกับเจ้า ฝีมือผู้ใดที่กล้าลงมือทำร้ายเจ้าถึงเพียงนี้ เจ้าคงเจ็บมากสินะ ข้าไม่น่าให้เจ้ากลับไปเลย หากข้ารั้งเจ้าไว้สักนิดเจ้าคงไม่เจ็บตัว พวกเจ้ารีบไปต้มน้ำร้อนพร้อมผ้าสะอาดเข้ามาเร็วเข้า”“เจ้าค่ะท่านอ๋อง” สาวใช้รีบไปจัดการตามคำสั่งอย่างรีบร้อน“เจ้าจงไปสืบเรื่องนี้ว่าเกิดอะไรขึ้นแล้วรีบมาแจ้งข้า”“ขอรับท่านอ๋อง”ไม่นานท่านหมอได้เดินทางมาตรวจร่างกายรักษาอาการให้แก่เสี่ยวสืออี้ไม่ว่าจะเป็นบาดแผลที่ใบหน้าและร่างกาย“ท่านหมออาการของเฉินซูหนิงเป็นเช่นไรบ้าง บาดแผลบนใบหน้าสามารถรักษาไม่ให้เกิดรอยแผลเป็นได้หรือไม่?”“เรียนท่านอ๋อง บาดแผลบนใบหน้าฉกรรจ์ยิ่งนักคาดว่ายากนักที่จะรักษาให้หายขาดอาจจะต้องดูช่วงที่แผลแห้งว่าบาดแผลจะหลงเหลือรอยมากเพียงใดอาจจะมียาทาไม่ให้เกิดรอยแผลเป็นขอรับ ส่วนตอนนี้ข้าได้ช่วยทำแผลทายาให้แล้ว ส่วนนี่เทียบยาที่ต้องต้มให้นางดื่มทุกสามเวลา และนี่ยาไว้สำหรับทาบาดแผลขอรับ ร่างกายของนางไม่นานก็กลับมาแข็งแรง ช่วงนี้ต้องให้พักผ่อนมาก ๆ น
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 18 ไม่ขอเป็นบุตรท่าน

ตอนที่ 18 ไม่ขอเป็นบุตรท่านเรื่ององค์ชายหยวนเทียนถูกนางกำนัลพูดคุยกันจนถึงหูของหวงกุ้ยเฟย นางรีบไปตำหนักหลุนหลงทันทีภายในตำหนักเงียบงัน ขันทีเสินออกมาต้อนรับขบวนหวงกุ้ยเฟยเมื่อเห็นนางกำลังเดินเข้ามา“ถวายบังคมหวงกุ้ยเฟยพ่ะย่ะค่ะ”“ข้าได้ยินมาหมดแล้ว ตอนนี้ต้าหยวนเทียนของข้าคงเสียสติเพราะนางกำนัลนางนั้นสินะ!”“เอ่อ…องค์ชายพยายามตามหาทว่าตอนนี้ยังหาไม่พบพ่ะย่ะค่ะ ตั้งแต่กลับมาก็เอาแต่ดื่มสุราไม่เสวยอาหารแม้แต่น้อย ผู้ใดเข้าไปถูกขับไล่ออกมา ข้าวของในห้องบรรทมพังไม่เหลือชิ้นดีทว่าไม่มีนางกำนัลกล้าเข้าไปเก็บกวาดเลยพ่ะย่ะค่ะ”“เฮ้อ! เป็นถึงเพียงนั้นเลยหรือ? ข้าจะจัดการเอง เมื่อวันเวลาผ่านไปต้าหยวนเทียนจะรู้ว่าสิ่งที่ข้าทำไปทุกอย่างก็เพื่อเขา หากเขาหลุดพ้นความเจ็บปวดครั้งนี้ข้าเชื่อว่าเขาจะแข็งแกร่ง” หวงกุ้ยเฟยยังคงไม่เปลี่ยนความคิด ยิ่งเป็นอย่างดีก็ดีนางจะให้บุตรสาวของใต้เท้าโจวเข้ามาในยามที่หัวใจของต้าหยวนเทียนอ่อนแอ คอยปลอบประโลมอยู่ข้าง ๆ ความรักและความเห็นใจจะก่อเกิดเป็นแน่ วันเวลาผ่านไปเสี่ยวสืออี้จะลบลืมไปในความทรงจำสองเท้าเดินเข้ามาด้านในโดยที่ไม่มีนางกำนัลขันทีตามเข้ามาสักคน ในห้อ
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 19 มาทวงของ

ตอนที่ 19 มาทวงของดวงตะวันบ่ายคล้อยหยวนเทียนลืมตาขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือ ศีรษะหนักอึ้งไปหมดราวกับถูกหินทุบที่หัว“องค์ชายฟื้นแล้ว องค์ชายท่านอย่าทำเช่นนี้อีกนะพ่ะย่ะค่ะกระหม่อมใจไม่ดีเลย”“ขันทีเสินเจ้าจะหลั่งน้ำตาทำไมกันข้าไม่ได้ตายเสียหน่อย โอ้ย! แล้วนี่ข้าได้บาดแผลมาตอนไหน” หยวนเทียนจำเรื่องที่ตนเองทำไม่ค่อยได้ยันกายลุกขึ้นนั่งรู้สึกเจ็บที่ช่วงท้องด้านซ้ายจี้ด ๆ ก่อนที่ภาพความทรงจำจะไหลผ่านเข้ามา“องค์ชายเจ็บมากหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมจะรีบไปตามหมอหลวงมาตรวจอาการอย่างละเอียด”“ไม่ต้องๆ ข้าจำได้เแล้ว ได้ข่าวจากองครักษ์หรือยังตอนนี้เจอตัวของเสี่ยวสืออี้หรือไม่” เมื่อฟื้นขึ้นมาได้สิ่งแรกที่เขาถามหาคือเสี่ยวสืออี้ไม่สนใจความเจ็บปวดของตนเองสักนิด“องค์ชายกระหม่อมขอเข้าไปนะพ่ะย่ะค่ะ” ยังพูดไม่ทันจบเสียงองครักษ์ดังขึ้นจากด้านนอก เดินเข้ามาอย่างเร่งรีบเพื่อแจ้งข่าวแก่องค์ชาย“เข้ามาได้ เป็นเช่นไรบ้างได้ข่าวหรือไม่”“กระหม่อมตามหาจนทั่วตอนนี้รู้ว่าคุณหนูเสี่ยวสืออี้ปลอดภัยและยังมีชีวิตอยู่พ่ะย่ะค่ะ”“รีบบอกมา ข้าจะไปตามนางกลับ” หยวนเทียนลุกขึ้นยืนพรวดดีใจจนลืมความเจ็บปวด หัวใจเต้นระรัวเมื่อ
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
12345
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status