Share

บทที่ 56

last update Terakhir Diperbarui: 10.03.2026 16:19:44

“ผลไม้ครับ”

ผลไม้ในจานถูกปอกเปลือกและล้างมาอย่างดี ที่นี่ไม่มีแม่บ้าน แม่ครัว หรือคนสวน มีแค่สุนีย์
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ขอแค่รักกันสักนิด   บทพิเศษ 8

    น้องดารินจะหน้าตาเป็นยังไงกันนะ จะเหมือนเขาหรือริสา แต่ไม่ว่าจะเหมือนใคร เขาก็ตกหลุมรักคนแปลกหน้าตั้งแต่วินาทีที่รู้ว่ามี"รออีกเจ็ดเดือนนะคะ อีกเจ็ดเดือนดารินจะได้เห็นหน้าน้อง" กรณ์ลูบศีรษะลูกสาว "แต่ตอนนี้ดารินต้องหม่ำๆ ข้าวก่อนน้า กินข้าวเสร็จแล้วไปโรงเรียนกัน""โอเคค่า" ดารินตักข้าวเข้าปากแล้วเคี้ยวตุ้ยจนแก้มป่อง "อาหารฝีมือคุณพ่ออร่อยที่สุดเลยค่า""อร่อยก็กินเยอะๆ นะคะ""ได้เลยค่า"ลูกสาวกินข้าวโดยมีพ่อที่นั่งอยู่ข้างกันคอยเช็ดปากให้ เป็นความอาทรที่ทำให้คนมองอุ่นซ่านไปทั้งหัวใจ ได้เห็นสิ่งที่กรณ์ทำให้ลูกสาวคราวใดหัวใจก็เป็นสุขทุกครั้ง กรณ์ทำทุกอย่างเพื่อพวกเราสองแม่ลูกมากจริงๆ"คูมแม่ขา คูมแม่หม่ำข้าวผัดกับดารินไหมคะ" ดารินตักข้าวผัดที่พ่อทำให้ยื่นไปตรงหน้าแม่"ขอบคุณค่า" ริสาไม่ปฏิเสธน้ำใจจากลูกสาว เธอกินข้าวผัดที่ดารินป้อน "อร่อยจัง ฝีมือพ่อกรณ์ของดารินนี่สุดยอดไปเลย""ใช่แล้วๆ คูมพ่อของดารินทำอาหารอร่อยที่ซู้ด"เล่นช่วยกันชมทั้งแม่ทั้งลูกแบบนี้ ผมก็เขินแย่สิคร้าบ"ขอบคุณคุณผู้หญิงทั้งสองคร้าบ" กรณ์ลูบท้ายทอยแก้เก้อ"ไม่น่าเชื่อเลยนะคะว่าฝีมือพี่กรณ์จะแซงหน้านิดไปแล้ว"จากคุณชา

  • ขอแค่รักกันสักนิด   บทพิเศษ 7

    "อุ๊ย!" เธอสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อถูกกรณ์สวมกอดจากด้านหลัง "ตกใจหมดเลยค่ะ""คิดอะไรอยู่คะ หรือว่ากำลังคิดถึงพี่"ริสาหลุดขำ นี่กรณ์ไปจำประโยคเมื่อครู่มาจากละครเรื่องไหนกัน ฟังแล้วขนลุกชะมัด"อะไรกันคะ เราพึ่งเจอกันไปเมื่อสิบห้านาทีก่อนนี่เอง" หลังส่งดารินเข้านอน กรณ์ก็ไปอาบน้ำ ส่วนเธอที่จัดการตัวเองเรียบร้อยแล้วจึงออกมานั่งเล่นที่ชานบ้าน"ตอบแบบนี้น้อยใจแย่เลย รู้ไหมพี่คิดถึงนิดแค่ไหน สำหรับพี่สิบห้านาทีที่ไม่ได้เห็นหน้านิดก็ใจแทบขาด"สงสัยต้องบอกให้กรณ์เลิกดูซีรีส์เกาหลีสักพัก ดูท่าแล้วอาการหนักพอสมควร นี่คงไปจำคำพูดของท่านประธานอียองกุกมาแน่ๆ"โธ่ ขนาดเลยเหรอคะ" เธอเอนกายอิงแอบแนบอกสามี คืนนี้ท้องฟ้าไร้แสงดาว คงเหน็บหนาวน่าดูหากไม่มีไออุ่นจากคนที่เรารัก "คิดถึงก็คิดถึงค่ะ นิดเองก็ไม่อยากห่างจากพี่กรณ์เหมือนกัน มีความสุขชะมัดที่ได้อยู่ใกล้พี่อย่างนี้""พี่เองก็เหมือนกัน มีความสุขที่สุดที่ได้อยู่กับนิด" นิดเด็กดี.. ว่าแต่เด็กดีจะดื่มแอลกอฮอล์กับคนแก่จอมเกเรอย่างเขาไหมนะ "อากาศแบบนี้เบียร์สักกระป๋องดีไหมนิด""ไม่ดีค่ะ นิดดื่มไม่ได้พี่กรณ์" แอลกอฮอล์ที่ดื่มอยู่เป็นประจำกลายเป็นของต้องห้ามสำ

  • ขอแค่รักกันสักนิด   บทพิเศษ 6

    มือน้อยฟาดเพียะที่แขนแน่นหนั่นของผู้เป็นสามี ปกติเธอเป็นคนตื่นสายเสียที่ไหน แต่เป็นเพราะกรณ์นั่นแหละ"นอนเยอะแค่ไหนก็สู้พี่กรณ์ไม่ไหวหรอกค่ะ บางทีนิดก็คิดว่าพี่กรณ์หมกมุ่นเกินไปนะคะ" กรณ์หัวเราะ เขากอดเธอแน่นขึ้นกว่าเดิม แถมยังหอมแก้มอีกฟอดใหญ่จริงอย่างที่ริสาว่าแหละ แต่ทำยังไงได้ล่ะ "ก็นิดน่ากินนี่นา""ระวังนะคะ ระวังจะเข่าทรุด" เธอหันมองสามีแล้วหัวเราะเยาะ "เห็นวันก่อนพี่กรณ์บ่นว่าปวดขา จะทำอะไรก็เจียมสังขารบ้างเถอะค่ะ ตัวเองไม่ใช่หนุ่มแล้วนะ"ประโยคเมื่อครู่ฟังแล้วแสลงหูชะมัด ไม่ใช่หนุ่มอะไรกัน เขาพึ่งสามสิบปลาย ยังหนุ่มยังแน่น ที่บ่นว่าปวดขาก็เพราะถูกริสากับดารินลากไปชอปปิงนั่นแหละ สองแม่ลูกเล่นเดินห้างตั้งแต่สิบเอ็ดโมงจนเกือบสองทุ่ม เขาไม่ปวดขาสิแปลก"ให้พี่พิสูจน์ไหมล่ะว่าพี่น่ะยังหนุ่มแค่ไหน""พิสูจน์? ยังไงเหรอคะ" สิ้นคำถามกรณ์ก็กดเธอลงบนเตียงแล้วขึ้นคร่อม "มะ ไม่ได้นะคะพี่กรณ์ ยังเช้าอยู่เลย""ล้างหน้าไก่ไงคะ" กรณ์ไม่ปล่อยให้ริสาได้พูดอะไรอีก เขาแนบริมฝีปากอุ่นร้อนปิดทุกถ้อยคำที่เจ้าหล่อนกำลังจะเอื้อนเอ่ยออกมา จับมือพาภรรยาท่องไปในดินแดนหฤหรรษ์ครั้งแล้วครั้งเล่า.. อย่างคนละ

  • ขอแค่รักกันสักนิด   บทพิเศษ 5

    แม้เข็มนาฬิกาพาเวลาเคลื่อนผ่าน แต่กรณ์ยังคงจดจำทุกอย่างได้เป็นอย่างดีราวกับมันพึ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน“เรายังไม่มีรูปถ่ายสามคนพ่อแม่ลูกเลย พี่ขอถ่ายไว้ได้ไหม” เผื่อวันหนึ่งวันใดไม่ได้อยู่ตรงนี้แล้ว อย่างน้อยก็ยังพอมีรูปถ่ายไว้ให้ดูต่างหน้า ไว้เป็นเครื่องเตือนใจว่าหากต้องสูญเสียสิ่งใดไป นั่นเป็นเพราะตัวเขาเอง“ได้ค่ะ แต่ว่าอย่าลืมปิดเสียงชัตเตอร์นะ เดี๋ยวตัวเล็กตื่น”ชัตเตอร์ถูกกดรัวๆ กดจนกระทั่งเหลือพื้นที่เก็บข้อมูลได้อีกรูปเดียว รูปที่กรณ์กับริสาหันมองหน้าแล้วยิ้มให้กัน ยิ้มที่กว้างจนส่งไปถึงดวงตา ยิ้มสุดท้าย.. ที่มอบให้แก่กันและกันนัยน์ตาสีน้ำหมึกร้าวลึก กรณ์ยังฝังใจกับเรื่องในอดีต เธอรู้.. เขาไม่เคยลืมมันได้เลย "ดารินขา หนูรู้ไหมลูกว่าวันที่แม่คลอดหนู คนที่โล่งใจที่สุดไม่ใช่แม่ แต่เป็นพ่อ พ่อของหนูน่ะร้องไห้ขี้แยทั้งวัน พูดนิดพูดหน่อยก็น้ำตาไหล แถมยังเป็นพวกขี้เห่อ เดินไปห้องเนอสเซอรี่ที่หนูอยู่ทั้งวัน""จริงเหรอคะ" หนูน้อยนั่งฟังเรื่องที่แม่เล่าอย่างตั้งอกตั้งใจ"จริงสิคะ พอพวกเราสามคนกลับมาที่บ้าน พ่อกรณ์ของดารินก็เป็นคนเลี้ยงหนู พ่ออยู่กับหนูทั้งวัน คอยป้อนนม คอยเปลี่ยนแพมเพิร์ส

  • ขอแค่รักกันสักนิด   บทพิเศษ 4

    "อื้อ~ เสียว" กึ่งกลางกายสาวร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้ง เธอขยับความโหนกนูนของตนเข้าไปบดเบียดเสียดสีกับตัวตนแข็งขึงของกรณ์ เขาทรมานเธอได้อย่างน่าชัง ลิ้นสากนั่นลากผ่านปลายยอดอกเธอครั้งแล้วครั้งเล่า ทั้งยังฝ่ามือร้อนที่กรณ์ใช้ต้อนเธอจนจนมุมไม่ไหวแล้ว เธอไม่ไหวแล้วเป็นริสาที่เปลี่ยนมาเป็นฝ่ายคุมเกม เธอผลักกรณ์ให้นอนราบก่อนสอดท่อนยักษ์ของเขาเข้าช่องทางเยิ้มน้ำ ค่อยๆ ขยับโยกอย่างที่ชายหนุ่มเคยสอน ควบเข้าออกเชื่องช้าในคราแรกแล้วค่อยเร่งจังหวะตามอารมณ์เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังตับๆ กรณ์สอดรับจังหวะริสาได้อย่างลงตัว ตาชายหนุ่มพร่ามัวเพราะสองเต้าที่กระเพื่อมไหวตรงหน้า ท่วงท่าและลีลาของภรรยาสาวเป็นอีกสิ่งหนึ่งที่เขาชื่นชมว่าเธอทำได้ดี"นิดของพี่เก่ง" มือหนาคว้าจับสะโพกกลมกลึง ตอกตรึงตัวตนของตนเข้าไปในโพรงแฉะฉ่ำของคนที่คร่อมร่าง นำทางริสาสู่ห้วงหฤหรรษ์อันสุขสมเสียงหวีดร้องดังขึ้นพร้อมกับเสียงคำรามสองร่างเกร็งกระตุกแทบจะพร้อมกันก่อนที่ริสาจะฟุบหน้าซุกซบกับบ่ากว้างของสามี เจ้าหล่อนหายใจหอบถี่ด้วยความเหนื่อยล้า"รักนิดที่สุด" กรณ์จูบซับที่กลุ่มผมนุ่มหอมของคนที่ตนโอบกอด ทั้งรักทั้งหลงภรรยาสาวเจ้าของเร

  • ขอแค่รักกันสักนิด   บทพิเศษ 3

    สัมผัสจากกรณ์ทำให้หญิงสาวร้อนจนแทบหลอมละลายไม่ต่างจากขี้ผึ้งยามโดนไฟลน"คนหื่น" อารมณ์คุกรุ่นเมื่อครู่ถูกดับด้วยความพิษใคร่ที่ระอุยิ่งกว่า "อื้อ~""ก็เมียเซ็กซี่" เขาอุ้มริสาขึ้นนั่งบนโต๊ะทำงาน ช้อนปลายคางหญิงสาวขึ้นรับจุมพิตร้อน แทรกสอดปลายลิ้นเข้าไปกวาดต้อนเอาความหวานจากเจ้าหล่อนอย่างคนไม่รู้จักพอหญิงสาวรีบสูดเอาอากาศเข้าปอดหลังกรณ์ผละออกอย่างอ้อยอิ่ง"พี่รักนิดมากรู้ไหมคะ"ดวงตาหวานเชื่อมที่มองมาหลอมริสาให้ละลาย กรณ์ทรงเสน่ห์เสมอทั้งในอดีตและปัจจุบัน ใบหน้าคมคร้าม ดวงตาดุดันแข็งกร้าวในบางครั้ง ทว่าบางครากลับหวานไม่ต่างจากน้ำผึ้ง ทั้งริมฝีปากบางหยักสีชมพูธรรมชาติอย่างคนผิวขาวจัด คิ้วเข้มได้รูปรับกับดวงตา จมูกโด่งคมสันที่มองครั้งใดก็ใจสั่น ทุกอย่างบนใบหน้าผู้ชายคนนี้ล้วนถูกจัดสรรได้อย่างลงตัวและพอดิบพอดีสมแล้วกับตำแหน่งลูกรักพระเจ้า"นิดรักพี่ไหมคะ" กรณ์ไล้นิ้วไปตามริมฝีปากบวมเจ่อเพราะน้ำมือเขา"นิดรักพี่กรณ์" หญิงสาวช้อนตาขึ้นสบประสานกับคนตรงหน้า เพียงแค่เขายิ้มตอบกลับมาก็สามารถสยบเธอได้อย่างราบคาบ จากที่เคยคิดดื้อดึงกลับยอมจำนนแต่โดยดี สำหรับเธอกรณ์ช่างอันตรายนักยอมเขาทุกอย่างทุ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status