All Chapters of ขอเป็นของคุณ.. อีกครั้ง: Chapter 1 - Chapter 10

เพลง EDM และค็อกเทลสีหวานปริมาณแอลกอฮอล์บางเบา ทว่าสามารถมอมให้คนเราเมาได้ไม่ต่างจากเครื่องดื่มรสชาติร้อนแรงดีกรีสูง พาให้ร่างกายดาวประดับขยับโยก สะโพกกลมกลึงพลิ้วไหวสะบัดเหมือนผ้าสีแดงที่กำลังแกว่งไปมาเพื่อล่อให้วัวกระทิงหนุ่มวิ่งเข้าหาดวงตาคมแพรวพราวอย่างคนเจ้าชู้จับจ้องหญิงสาวที่กำลังเคลื่อนย้ายส่ายสะโพกอยู่บนฟลอร์ไม่วางตา มุมปากของชายวัยสามสิบห้าโค้งขึ้นจนส่งให้นัยน์ตาพราวระยับท่วงท่าและลีลาของ ‘ดาวประดับ’ ประทับใจ ‘จิณณ์’ เสมอ ทั้งบนฟลอร์และ.. บนเตียง“ช่วงนี้คลั่งรักเหรอครับคุณจิณณ์” เป็นคำถามที่ไม่ต้องรอให้จิณณ์เอ่ยปากตอบ เพราะแค่เห็นแววตาหยาดเยิ้มยามที่มันมองดาวประดับ เขาก็รู้แล้วว่าเพื่อนหลงสาวน้อยที่กำลังวาดลวดลายอยู่บนฟลอร์ขนาดไหน“คงงั้นมั้ง” จิณณ์ยิ้มกว้างจนส่งให้ดวงตาคมที่แพรวพราวอยู่เป็นนิจยิ่งทอประกายเจ้าของอาณาจักร EMPIRE Bar เบะปากพร้อมกลอกตามองบนเมื่อเห็นท่าทางของเพื่อน หมั่นไส้เหลือคณาทว่าในใจลึกๆ ก็รู้สึกยินดีไปกับความสุขของจิณณ์ ความสุขที่ครั้งหนึ่งเขาเองก็เคยมีเช่นเดียวกัน แต่เพราะความโง่เขลาที่ไม่รู้ว่ามีเพชรเม็ดงามอยู่ในมือ มองข้ามผู้หญิงแสนดีที่รักเขาสุดหั

ความสัมพันธ์ต่างตอบแทนนำพาให้ชายหนุ่มหญิงสาวจบลงที่เตียงในคอนโดมิเนียมใจกลางกรุงของดาวประดับอีกครั้งเป็นครั้งที่นับไม่ถ้วนและจิณณ์ยังคงต้องการให้มีครั้งต่อไป ไม่จบไม่สิ้น..ทั้งที่เขาควรเบื่อ แต่กลับไม่เป็นเช่นนั้น ตรงกันข้าม กลับยิ่งต้องการ กระหายอยากริมฝีปากอุ่นร้อนจุมพิตแผ่วเบาที่หน้าผากมน ทะนุถนอมราวกับเจ้าหล่อนเป็นตุ๊กตากระเบื้องเคลือบที่พร้อมจะแตกสลายทุกเมื่อหากเผลอหนักมือจิณณ์มองดวงหน้าจิ้มลิ้มที่หลับตาพริ้ม เกิดคำถามขึ้นในใจรางๆ ว่าเขาจะอยู่กับดาวประดับไปได้นานแค่ไหน แล้วถ้าหากถึงวันที่เราต่างคนต่างไป จะเป็นใครที่เป็นฝ่ายยุติความสัมพันธ์เขาหรือ.. เธอเสียงแจ้งเตือนสายเรียกเข้าฉุดให้คนที่คิดอะไรเรื่อยเปื่อยหลุดจากภวังค์ ทั้งยังทำให้เจ้าของร่างนุ่มนิ่มที่กำลังหลับสบายรู้สึกตัวตื่นดาวประดับเอื้อมมือไปหยิบสมาร์ตโฟนที่วางอยู่บนโต๊ะเล็กข้างเตียง หญิงสาวกดรับเมื่อเห็นว่าเป็นใครที่โทร. หาเธอในวันหยุดสายที่รู้ตั้งแต่ยังไม่กดรับด้วยซ้ำว่าคนที่โทร. มาต้องการพูดธุระอะไร'สวัสดีค่ะ''เย็นนี้ทำตัวให้ว่างมากินข้าวเย็นกับฉันที่บ้าน แต่งหน้าแต่งตัวสวยๆ ด้วยล่ะ'ตั้งแต่จำความได้ แทบนับคร

"ผู้ชายที่มึงคั่วอยู่ใช่ไหม มึงบอกให้มันทำใช่ไหม!" เพราะมีศัตรูอยู่รอบด้าน จึงคิดไม่ถึงว่าแท้ที่จริงแล้วงูพิษที่แว้งกัดเขาคือคนใกล้ตัวอย่างนังเด็กนี่"อย่าเสียเวลาถามหาเลยค่ะว่าใครเป็นคนทำ เอาเวลาไปคิดดีกว่าจะจัดการปัญหายังไงดี" คร้านจะทะเลาะกับชัยยะเต็มที เธอจึงเดินผ่านเข้าบ้านไป ไปหาคนที่ต้องการมาดูให้เห็นกับตาว่าปลอดภัยสบายดีไหม หากไม่.. เธอจะไม่มีวันอยู่เฉยเหมือนที่ผ่านมาแน่มืออวบใหญ่กระชากข้อแขนดาวประดับเอาไว้ก่อนที่หญิงสาวจะเดินเข้าบ้าน "มึงมันเลวเหมือนพ่อมึงไม่มีผิด อีงูพิษ อีเนรคุณ""ถ้าดาวเลว คุณมันก็โคตรเลว ส่วนเรื่องที่ว่าดาวเนรคุณ ไม่ทราบว่าคุณมีบุญคุณอะไรกับดาวงั้นเหรอคะ ในเมื่อตั้งแต่จำความได้ คุณก็ให้ดาวทำงานแลกข้าวแลกน้ำมาตลอด""นี่มึงกล้าด่ากูขนาดนี้เลยเหรออีดาว" ชัยยะโกรธจนตัวสั่น ง้างมือหวังฟาดหน้าสายเลือดชั่วของดนัย"ถ้าหน้าดาวมีรอยนิ้วมือแม้แต่นิดเดียว อย่าว่าแต่ซัพพลายเออร์ที่คุณจะไม่มีวันได้ บริษัทที่เป็นของตระกูลคุณก็จะไม่เหลือเหมือนกัน รู้นี่คะว่าผู้ชายที่ดาวนอนด้วยทำอะไรได้บ้าง" ชายวัยกลางคนลดมือลง ดวงตาชัยยะลุกเป็นไฟ คงโกรธจนอกแทบระเบิดที่ทำอะไรเธอไม่ได้เหม

ชัยยะโกรธจนตัวสั่น อยากด่าชยางกูรนักที่ไร้หัวคิดถึงขนาดเอาหุ้นบริษัทที่เป็นของตระกูลตัวเองไปขายให้คนอื่น แต่มันก็ไม่เคยโผล่หน้ามาให้เห็นตั้งแต่ได้เงินจากเจตนิพัทธ์ไปส่วนดาวประดับ เวลานี้กลายเป็นผู้หญิงของผู้บริหารเหมหิรัญกรุป ขืนแตะต้องแม้แต่ปลายเล็บข่วน เด็กเมื่อวานซืนอย่างไอ้จิณณ์คงไม่ปล่อยไว้ เขาฉลาดพอที่จะไม่กระตุกหนวดคนที่มีทั้งเงินและอำนาจในมือเหลือก็แค่วาดเดือนที่ชัยยะพอจะใช้เป็นที่รองรับอารมณ์ได้บ้าง "มึงมันตัวกาลกิณี กูไม่น่าแต่งมึงมาเป็นเมียเลยอีวาดเดือน! ตั้งแต่กูเอามึงเข้าบ้าน ชีวิตกูก็มีแต่เรื่องซวย""หยุดเดียวนี้นะคุณชัยยะ อย่าหยาบคายกับแม่ แม่ไม่เกี่ยวอะไร ลูกชายตัวดีของคุณต่างหากล่ะที่ก่อเรื่อง อ้อ! หรือถ้าคุณคิดว่าเป็นเพราะแม่ หย่าสิ หย่ากับแม่แล้วปล่อยแม่ไป รับรองชาตินี้ดาวกับแม่จะไม่มาให้คุณเห็นหน้าอีกเลย" แม่ไม่อยากอยู่ที่นี่ ไม่เลยสักนิด และไม่เคยคิดแต่งงานกับชัยยะตั้งแต่แรก หากแต่เป็นเพราะถูกครอบครัวบังคับ เป็นเพราะตายายบังคับให้แม่ทำ"ไม่มีวัน กูไม่มีทางหย่า และแม่มึงก็ต้องอยู่กับกูที่นี่ อยู่กับกู เป็นเมียกู เป็นที่รองมือรองตีนของกู" วาดเดือนไม่มีวันได้เป็นอิ

จิณณ์กลอกตาทำท่าครุ่นคิด "คงแกล้งเชื่อล่ะมั้ง""แกล้งเชื่อก็แสดงว่าไม่เชื่อ" ที่ผ่านมาเธอไม่เคยเล่าเรื่องน่าอับอายในบ้านให้ใครฟังแม้กระทั่งเพื่อนสนิทที่รู้จักกันมานานนับสิบปี แต่กับจิณณ์ เธอพร้อมเปิดเปลือกทุกอย่างให้เขารู้อย่างไม่ลังเล ไม่ใช่เพราะต้องการความเห็นใจหรืออยากให้เขาไปเอาคืนใครให้ หากแต่เป็นเพราะเธออยากแชร์เรื่องราวทั้งดีและร้ายกับผู้ชายคนนี้ "ดาวโดนตบมาค่ะ ดาวไปด่าเขาว่าเป็นสัตว์นรก ปากเลยแตกกลับมาแบบนี้""คุณคงเจ็บมาก แต่ผมจะทำให้มันเจ็บกว่า""แค่ทรัพย์ศิริไม่มีซัพพลายเออร์ เขาก็เครียดจนสมองจะแตกอยู่แล้วล่ะค่ะ คุณจิณณ์ไม่จำเป็นต้องเปลืองเวลาชีวิตไปเพราะคนแบบนั้นหรอก" ดวงตาคู่คมวาววับตามอารมณ์โกรธของเจ้าของมัน เธอรู้ว่าจิณณ์จะทำจริงอย่างที่ปากพูด แต่เธอไม่อยากให้เขาทำ"แต่มันทำคุณเจ็บ""เจ็บแค่นี้ดาวชินแล้ว ดาวน่ะอึดถึกทนจะตายไป" ตั้งแต่เด็กจนโต ไม่รู้กี่ครั้งที่ชัยยะประเคนฝ่ามือฝ่าเท้าให้กินแทนข้าว เธอเจ็บจนชิน แต่ก็ใช่ว่าไม่โกรธ เธอโกรธจนอยากฆ่าสัตว์นรกอย่างชัยยะให้ตายๆ ไปซะ แต่ก็ได้แค่คิด เพราะทุกการกระทำนำมาซึ่งผลของมันเสมอ"คนดี""ดาวไม่ใช่คนดี ดาวเองก็อยากเอาคืนเสี่ย