บทที่ 1

ดาวประดับที่พึ่งเดินกลับโต๊ะหลังจากที่ไปวาดลวดลายบนฟลอร์ยิ้มให้สองหนุ่ม เธอยกเครื่องดื่มสีสันสวยงามขึ้นมาแล้วสาดมันลงคอรวดเดียวหมดแก้ว รสชาติหวานปลายลิ้นผสมกับรสขมปร่าของแอลกอฮอล์ทำหญิงสาวร้อนวูบวาบ ทว่าก็รู้สึกอยากดื่มอีกสักแก้วสองแก้ว

"พอแล้วค่ะ อย่าดื่มเยอะ" ค็อกเทลสีหวานปริมาณแอลกอฮอล์ต่ำ กระนั้นก็ไม่เหมาะอยู่ดีกับคนคออ่อนเมาง่ายอย่างดาวประดับ "เป็นเด็กอย่าดื่มมากเข้าใจไหมคะ"

คำพูดคำจาส่วนทางกับใบหน้าถมึงทึง

"เด็กที่ไหนกันคะ ดาวยี่สิบสี่แล้วนะ" เธอเถียงจิณณ์คอเป็นเอ็น

"ก็ยังเด็กอยู่นั่นแหละค่ะ ผมว่าผมพาเด็กดีกลับบ้านดีกว่า" ดาวประดับเมาแล้ว เป็นนางเมรีที่ดื่มเมรัยจนเมาแล้วเซ็กซี่ซะด้วย ผู้ชายโต๊ะอื่นมองตาเป็นมัน เพราะอย่างนี้เขาถึงไม่อยากให้เจ้าหล่อนอยู่ที่นี่

“ตามใจคุณจิณณ์ก็ได้ค่ะ"

“ว่าง่ายจริงนะ” เขาบีบปลายคางมนแต่ไม่ได้ลงน้ำหนักมือ ด้วยกลัวว่าจะทำให้ผิวสวยช้ำ “งั้นกลับคอนโดฯ กันดีกว่า ผมอยากอยู่กับคุณแค่สองคน”

กรณ์มองเพื่อนสนิทกับผู้หญิงของมันแล้วเบะปาก ทั้งหมั่นไส้ ทั้งอิจฉา “ไปเลยไป จะไปสวีตกันที่ไหนก็ไปเลย อย่ามาหวานกันแถวนี้ กูรำคาญ!”

“อย่างกับว่ากูอยากอยู่” เขากอดเอวดาวประดับแล้วพาเจ้าหล่อนเดินออกจากบาร์ โดยไม่คิดกล่าวลากรณ์สักคำให้เสียเวลา

“วันหลังถ้าไปกับคนอื่นอย่าดื่มหนักแบบนี้นะรู้ไหม” แววตาที่เคยพราวระยับเข้มขึ้นเมื่ออยู่กันสองคน น้ำเสียงจิณณ์ตึงเครียดโดยที่เขาเองก็ไม่รู้ตัว

“ทำไมเหรอคะ เป็นห่วงดาวเหรอ?” ห่างไกลความคิดและความจริงลิบลับเลยล่ะเรื่องที่ว่าจิณณ์น่ะเป็นห่วงเธอ เธอไม่คิดอย่างที่พูดออกไปสักนิด เพียงแค่อยากกระเซ้าเขาเล่นก็เท่านั้น

“ถ้าผมบอกว่าห่วงแล้วก็หวงด้วย คุณจะเชื่อไหม” เขาหัวเราะเมื่อเห็นดาวประดับส่ายหน้า “ดีแล้วล่ะที่คุณไม่เชื่อ”

“ดาวไม่ใช่คนที่จะเชื่ออะไรหรือใครง่ายๆ โดยเฉพาะเสือผู้หญิงอย่างคุณ”

จิณณ์เพียบพร้อมทั้งรูปร่าง หน้าตา ฐานะ ชาติตระกูล มีผู้หญิงเข้าคิวต่อแถวรอให้เลือกมากมาย เขาไม่มีวันสนใจผู้หญิงธรรมดาอย่างเธอหรอก เมื่อไม่สน ความห่วงใยจึงไม่เกิด ยิ่งความรู้สึกหวงด้วยแล้ว ไม่มีทางค่ะ เธอเป็นได้มากสุดก็แค่ของเล่นชั่วครั้งชั่วคราวของไฮโซจิณณ์เท่านั้นแหละ

ในเมื่อเป็นของเล่นก็ควรอยู่แบบของเล่น เขาได้ตัวเธอ เธอได้สิ่งที่ต้องการ แฟร์ๆ ทั้งคู่ เบื่อเมื่อไหร่ก็แค่แยกย้ายเท่านั้น ไม่มีความผูกพันทางใจ แค่ใช้ร่างกายเพื่อแลกเปลี่ยนในสิ่งที่ตัวเองต้องการ

จิณณ์ได้ตัวเธอ

เธอได้รับการช่วยเหลือจากเขา

ยุติธรรมกับทั้งสองฝ่ายเลยว่าไหมล่ะ

“แต่บางครั้งเสือก็เป็นเหยื่อได้เหมือนกันนะ”

“แล้วถ้าคุณจิณณ์เป็นเหยื่อ คุณจิณณ์จะเป็นเหยื่อของใครดีคะ” นิ้วเรียวไล้ไปตามสันกรามคมคร้าม หยอกเอินและยั่วเย้าคนตรงหน้าด้วยสายตาในคราเดียวกัน "เป็นของดาวได้ไหมคะ คุณจิณณ์ของดาว"

คนที่กำลังคุกรุ่นอารมณ์ดีขึ้นมา รู้หรอกว่ากำลังถูกเด็กดาวยั่วนี่ปั่นหัวอยู่ แต่ไม่เห็นเป็นอะไรเลยนี่นา เขาไม่เคยถือสาผู้หญิงอยู่แล้ว โดยเฉพาะผู้หญิงสวย "ผมจะเป็นของดาวทั้งคืนเลยดีไหม"